ขออาบแดดก่อนค่อยช่วยเจ้าหลานชายก็แล้วกัน

ตอนที่17 ขออาบแดดก่อนค่อยช่วยเจ้าหลานชายก็แล้วกัน


"ฉันไปไม่ได้เพราะติดงานวิจัยบางอย่างคาดว่าจะบรรลุผลในอีกไม่นาน ระวังตัวด้วยนะโทนี่บางสิ่งบางอย่างมันอาจไม่เป็นอย่างที่นายคิด” เดวิดเตือน


"ไม่ต้องห่วงน่าฉันไปมาจะแทบทั่วโลกแล้วอีกอย่างคราวนี้มีกองทัพอยู่ด้วย อุ่นใจหายห่วง" โทนี่ไม่สนใจที่เดวิดเตือน เขามั่นใจอย่างเต็มเปี่ยมว่าครั้งนี้มันจะราบรื่นเหมือนครั้งที่ผ่านๆมาแน่นอน


"ไอ้เด็กบ้านี่ไม่คิดจะฟังกันเลยเหรอเนี่ยแต่เอาเป็นว่าดูแลตัวเองดีๆละกัน.." หลังจากพูดคุยอะไรกันเสร็จสรรพโทนี่ก็ออกเดินทางทันที


เดวิดยักไหล่ เขาไม่มีแผนที่จะหยุดยั้งสิ่งที่โทนี่กำลังจะได้เจอ


ถ้าให้พูดตรงๆคือโทนี่ในตอนนี้ในสายตาของเดวิดเป็นคนที่โหลยโท่ยห่วยแตกมากและเขาไม่คิดที่จะเปลี่ยนแปลงตัวเองอย่างแน่นอนหากไม่ได้พบเจอกับสถานการณ์เป็นตายด้วยตัวเอง


เขาจะได้รู้ด้วยว่าจริงๆแล้วคำว่าซุปเปอร์ฮีโร่คืออะไร จะได้รู้ด้วยว่าความลำบากมันเป็นยังไง


ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา


ข่าวโทนี่ถูกลักพาตัวระหว่างการทดสอบขีปนาวุธก็แพร่สะพัดไปทั่ว


สื่อทั่วโลกเดือด!


คนที่ถูกลักพาตัวคือโทนี่ สตาร์ก! บอสใหญ่แห่งบริษัทยักษ์ใหญ่ที่มีมูลค่าบริษัทหลายล้านล้าน หรือที่รู้จักกันอีกชื่อว่าอัจฉริยะระดับเทพเชียวนะ!


ในไม่ช้าสตาร์กอินดัสตรีส์ก็ตกอยู่ในความวุ่นวายครั้งใหญ่ พนกงานจำนวนมากก็ตกอยู่ในความวิตกกังวล


พวกเขากลัวเหลือเกินว่าจะตกงาน


ไม่มีใครรู้เลยว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไปนี้และถ้าหากโทนี่ตายจะมีวิธีจัดการยังไง


“ท่านครับ นิค ฟิวรี่ ติดต่อมาครับ”


ซุปเปอร์เบรนเตือน


"รับสายให้หน่อย"


“เดวิด เราเสียโทนี่ไปไม่ได้” ฟิวรี่พูดทันทีเดวิดรับสาย


เดวิดจุดซิการ์อย่างไม่เร่งรีบ พ่นควันอย่างสบายๆแล้วค่อยตอบฟิวรี่


“ใจเย็นๆรู้แล้วน่าฟิวรี่ โทนี่คอยจัดหาอาวุธไฮเทคต่างๆให้กับชีลด์มาเสมอ หากไม่มีเขาชีลด์คงจะประสบปัญหากับการจัดหาอาวุธไประยะหนึ่งเลย นี่คือสิ่งที่นายจะบอกฉันใช่ไหม”


ฟิวรี่ถอนหายใจแล้วพูดอย่างเคร่งขรึม "เดวิด ผมหวังว่าคุณจะช่วยเขาได้นะ! ด้วยความเร็วของคุณคุณสามารถบินไปยังอัฟกานิสถานได้ภายในไม่กี่ชั่วโมง ไม่มีใครที่เหมาะจะทำภารกิจนี้ไปมากกว่าคุณแล้ว หน่วยข่าวกรองของเราจะสนับสนุนคุณอีกแรง"


คราวนี้เดวิดไม่ได้พูดอะไร แค่จ้องฟิวรี่ที่อยู่ในจอเงียบๆก่อนที่จะพยักหน้าเล็กน้อย "นี่เป็นงานแรกของฉันหรือเปล่า? คุณหัวหน้าฟิวรี่"


"ประมาณนั้นแหละ"


"อย่างนี้นี่เองๆ แต่ฉันนึกขึ้นมาได้พอดีว่าอเวนเจอร์สตอนนี้มันแค่ทีมที่มีฉันเป็นแค่สมาชิกคนเดียวเองนี่นา มันทำให้ฉันรู้สึกเหงาหน่อยๆแฮะถ้ามีคนมาเพิ่มคงจะดี..." เดวิดพูดด้วยน้ำเสียงกวนๆ


เส้นเลือดแห่งความปวดประสาทผุดขึ้นมาปกคลุมแทบจะทั้งหัวฟิวรี่ "โอเคเดวิด...ผมจะให้โควต้ากับคุณ คุณสามารถเลือกสมาชิกในทีมได้"


"ฉันต้องการสาม-"


"สองคนพอ! อเวนเจอร์สเป็นทีมที่ต้องทำงานเพื่อโลกไม่สามารถตัดสินใจสร้างทีมส่วนตัวตามอำเภอใจได้!"


“โอเคๆอย่าบ่นเยอะน่า ฉันจะไปพาโทนี่กลับมาเอง...”


รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเดวิด


สร้างทีมส่วนตัวตามอำเภอใจไม่ได้? เอาจริงๆสำหรับเขาแล้วอเวนเจอร์สไม่ควรอยู่ภายใต้ชีลด์


ในฐานะที่มาจากอีกโลกเขารู้ดีว่าในอนาคตจะเกิดขึ้นบ้าง


เดวิดมองฟิวรี่วางสายด้วยท่าทีเหนื่อยใจและส่ายหัวด้วยรอยยิ้ม "แม้ว่าฉันจะเป็นคนส่งเสริมการก่อตั้งชีลด์และถือได้ว่าเป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งชีลด์แต่ฉันก็ไม่มีสิทธิ์มีเสียงอะไรในการตั้งทีมเลยงั้นเหรอ...คอยดูนะฟิวรี่ ฉันจะแยกอเวนเจอร์สออกมาจากชีลด์และทำมันคนเดียว ความพยายามทั้งหมดของนายฉันขอแบกรับมันต่อไปแล้วกันนะ”


เดวิดเดินไปที่หน้าต่าง ทุบกระจกแล้วบินขึ้นฟ้าไปด้วยความเร็ว12เท่าของเสียงทันที


เมื่อเห็นเดวิดบินออกไปแล้วฟิวรี่ก็โล่งใจ


“แต่รู้สึกเหมือนฉันลืมอะไรสักอยางแฮะ...”


“แล้วความคืบหน้าในขั้วโลกเหนือเป็นไงบ้างเจ้าหน้าที่โคลสัน?” ฟิวรี่พูดกับโคลสันที่อยู่ขั้วโลกเหนือ


“ไม่ค่อยจะคืบหน้ามากเท่าไหร่ครับ การค้นหาใต้ชั้นน้ำแข็งหนาๆแถมยังไม่รู้พิกัดแน่ชัดเป็นงานที่ซับซ้อนมากคงต้องใช้อีกสักเวลาระยะหนึ่งเลยครับ”


เจ้าหน้าที่โคลสันกล่าวพร้อมกับจ้องไปบนฟ้าด้วยความเคารพ


บนหน้าจอ ร่างของเดวิดบินแวบผ่านไปด้วยความรวดเร็ว


บูม!


ไม่นานเดวิดก็มาถึงอัฟกานิสถาน เขาลอยอยู่บนฟ้าพร้อมกับสวมชุดรบ


ข้อมูลจากชีลด์ยังคงสตรีมเข้ามาอย่างต่อเนื่องผ่านชุดหูฟังที่เขาสวมอยู่


“ข้อมูลทั้งหมดที่ทางเราได้รับมาน่าจะมีประมาณนี้ครับคุณเดวิด...”


เดวิดใช้พลังวิสัยทัศน์ระดับสูงของเขาตรวจสอบทุกสิ่งในบริเวณใกล้เคียงอย่างรวดเร็ว หลังจากการซึมซับรังสีจากดวงอาทิตย์มาหลายวันเขาก็สามารถเห็นทุกอย่างในระยะ10กิโลเมตรด้วยตาเปล่าได้แล้ว


แสงแดดที่สาดส่องลงมาส่งผลให้พื้นที่โดยรอบนั้นร้อนมากแต่มันไม่ทำให้เดวิดอึดอัดเลยแม้แต่น้อย เขารู้สึกสดชื่นด้วยซ้ำ


"เดวิด บุตรแห่งดวงอาทิตย์ เหมาะดีนะเนี่ยชื่อนี่"


“บางทีวันหนึ่งในอนาคตฉันอาจไปถึงระดับของซุปเปอร์แมนไพร์มก็ได้”


เดวิดเพลิดเพลินกับ "การอาบแดด" กลางทะเลทรายที่อยู่ห่างจากฐานที่มั่นของผู้ก่อการร้ายประมาณ10กิโล


"ขออาบแดดก่อนค่อยช่วยเจ้าหลานชายก็แล้วกัน ถือว่าสังเกตสิ่งที่เกิดขึ้นไปด้วยเพราะยังไงฉันก็จะไม่ไปขัดขวางการเปลี่ยนแปลงของเขาอยู่แล้ว"

ตอนก่อน

จบบทที่ ขออาบแดดก่อนค่อยช่วยเจ้าหลานชายก็แล้วกัน

ตอนถัดไป