พาเฮลิแคริเออร์ออกไปนอกโลก

ตอนที่22 พาเฮลิแคริเออร์ออกไปนอกโลก


ทุกสายตาจับจ้องไปที่เดวิดที่ไม่มีแม้แต่บาดแผลซักจุดด้วยความตกตะลึง


“นี่...เขายังเป็นมนุษย์อยู่จริงๆเหรอ!”


“ฉันคิดไว้ว่าเขาจะยิงเลเซอร์ออกมาทำลายขีปนาวุธพวกนั้นเหมือนที่เขาใช้มันในครั้งก่อนๆ แต่นี่เขารับการโจมตีทั้งหมดเต็มๆแล้วไม่เป็นอะไรเลย..ร่างกายของมนุษย์แข็งแกร่งได้ขนาดนี้เลยเหรอ?!”


“น.. นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน… โชคดีที่เขาเป็นฮีโร่ ไม่ใช่พวกอาชญากร”


"ไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าเขาผันตัวเข้าสู่ด้านมืดโลกนี้จะเป็นยังไง"


“โชคดีที่เขาคือเดวิด...”


“ความแข็งแกร่งของเขาอาจเทียบได้กับแครอล ไม่สิ..พิจารณาถึงอัตราการเติบโตของเขาอีกสองถึงสามปีเขานำหน้าเธอแน่ๆหรือบางทีอาจเร็วกว่านั้น”


ในอนาคตเขาจะพัฒนาไปถึงจุดไหนกันแน่


ฟิวรี่จ้องไปที่หน้าจอโดยไม่สามารถซ่อนความตกใจได้


“นี่สินะวีรบุรุษเดวิดผู้ถูกเรียกว่าเป็นความยุติธรรมสูงสุดของโลกเมื่อหลายสิบปีก่อน ไม่มีวันไหนที่มือของเขาไม่เปื้อนเลือดแต่มันเป็นเลือดของศัตรู เขาไม่เคยทำร้ายพลเรือนคนใดเลย! ผู้คนนับไม่ถ้วนได้เขาช่วยชีวิตไว้หนึ่งในนั้นคือคุณพ่อของฉัน แรกๆตอนได้ยินข่าวว่าเขากลับมาฉันก็ไม่เชื่อแต่พอได้มาเห็นกับตาฉันเชื่อแล้วล่ะว่าฮีโร่ของฉันกลับมาแล้วจริงๆ”


ทุกคนต่างพูดคุยกันด้วยรอยยิ้ม


โชคดีจริงๆที่เดวิดกลับมา


ตัดมาที่เดวิดที่กำลังรู้สึกหดหู่กับค่าชื่อเสียงที่เต็มตั้งนานแล้วแต่ก็ยังเพิ่มไม่หยุด


“ค่าชื่อเสียงของฉันเต็มแล้ว ส่วนที่ได้มาเกินก็ไม่รู้จะเอาไปทำอะไร... ระบบมีวิธีใช้ค่าชื่อเสียงที่มันเกินมานี่ให้เกิดประโยชน์มั้ย”


“เรียนคุณเดวิด ค่าชื่อเสียงส่วนเกินจะถูกนำมาใช้ในการคำนวณการสะสมเพื่อพัฒนาเส้นทางวิวัฒนาการของท่าน” ระบบตอบกลับ


“เจ๋ง! ถ้าเป็นงั้นก็ดีเลย จะได้ไม่ต้องกังวลเรื่องนี้อีก…”


เดวิดสูดหายใจเข้าลึกๆ มองไปด้านหน้าแล้วพุ่งไปที่เฮลิแคริเออร์ด้วยความรวดเร็ว


ด้วยการรับรู้ที่ยอดเยี่ยมของเขา เทคโนโลยีล่องหนที่เฮลิแคริเออร์เปิดใช้อยู่


“มันบินมาทางเราแล้ว!”


"อะไร! มันเห็นเราได้ไง!??"


“คนขับ รีบหลบฉุกเฉินสิวะ!”


"ไม่ทันแล้วมันสายเกินไปแล้ว......!!!"


ตูม!


เดวิดพุ่งทะลุเข้ามาด้านในเฮลิแคริเออร์


เฮลิแคริเออร์ที่ว่ากันว่าเป็นป้อมปราการลอยฟ้าที่แข็งแกร่งที่สุดเมื่ออยู่ต่อหน้าเดวิดก็ไม่ต่างอะไรจากของเล่นเด็ก


ใช้เพียงแค่กำปั้นเพียวๆเท่านั้นก็สามารถเจาะเฮลิแคริเออร์เป็นรูได้แล้ว


“มันเข้ามาแล้วยิงมันเร็ว!”


“ทำไม่ได้ครับไม่มีกระสุนนัดไหนเจาะผิวหนังของเขาได้เลย”


“งั้นก็รีบๆหาวิธีฆ่ามันสิวะ ทำไงก็ได้ให้มันตาย!!”


ทหารไฮดราในเฮลิคาริเออร์ทั้งหมดตกอยู่ในความวุ่นวาย ต่างคนต่างหยิบอาวุธสาดกระสุนใส่เดวิดอย่างบ้าคลั่ง


เป็นฉากที่วุ่นวายจริงๆ


“หืม ศพพวกนั้นมันเจ้าหน้าที่ชีลด์งั้นเหรอ…”


จากการรับรู้ของเขา เขาพบว่ามีศพของเจ้าหน้าที่ชีลด์จำนวนมากในเฮลิแคริเออร์ที่น่าจะพึ่งโดนทหารไฮดร้าฆ่าเมื่อไม่นาน


“ไอ้พวกเวรนี่ ทำถึงขนาดนี้คงต้องลงโทษหน่อยแล้ว”


เดวิดง้างหมัดแล้วต่อยอากาศออกไป


ตูม!!


แรงดันอากาศที่ถูกปล่อยออกมาจากหมัดของเดวิดส่งผลให้1ใน4ส่วนของยานหายไปทันที


"เหมือนจะแรงไปหน่อยรึเปล่านะ ฉันคิดไว้แค่ว่าจะทำให้มันเป็นรูใหญ่ๆเท่านั้นเอง"


เดวิดถอนหายใจ


มันยากจริงๆที่จะควบคุมความแข็งแกร่งที่มีอยู่ในตอนนี้ แต่ไม่เป็นไรเขาไม่คิดที่จะปราณีพวกไฮดร้าอยู่แล้ว


“จะปล่อยให้พวกมันจมน้ำตายเฉยๆไม่ได้ เดี๋ยวฉันเมตตาให้พวกแกได้โบยบินสักครั้งในชีวิตแล้วกัน…”


เดวิดฟังเสียงกรีดร้องของเหล่าทหารไฮดร้าด้วยรอยยิ้ม แล้วบินลงไปแบกยานเฮลิแคริเออร์ขึ้นไปบนฟ้าด้วยความเร็วเต็มพิกัด


"นั่นเขาจะทำอะไรน่ะ?”


ฟิวรี่ปาดเหงื่อมองการกระทำของเดวิดด้วยความงุนงง


ร่างของเดวิดพุ่งตรงจากทะเลขึ้นสู่อวกาศ ทะลุชั้นบรรยากาศของโลกแต่ละชั้นอย่างรวดเร็ว


เฮลิแคริเออร์ที่เดวิดเอาขึ้นมาด้วยเต็มไปด้วยเปลวไฟที่กำลังลุกไหม้จากการเสียดสีกับอากาศอย่างต่อเนื่อง


ในหมู่พวกเขาคนที่ยังมีชีวิตอยู่ต้องทรมานอาอย่างมากจากการถูกไฟคลอกแถมยังโดนแรงจีมหาศาลเล่นงานอีก


เสียงกรีดร้องแห่งความทรมานดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง


จนกระทั่งเขาพุ่งออกจากชั้นเอกโซสเฟียร์....


ทันใดนั้นเสียงกรีดร้องทั้งหมดก็เงียบหายไป แม้แต่เปลวไฟที่ลุกไหม้ก็ค่อยๆดับลง


เดวิดได้พาเฮลิแคริเออร์ออกมานอกโลกสำเร็จในที่สุด


ยานเฮลิแคริเออร์ลำนี้รวมถึงศพที่อยู่ด้านในจะลอยคว้างในอวกาศอย่างโดดเดี่ยว มันจะคงอยู่ในจักรวาลเป็นเวลานาน หลายปีต่อมามันอาจจะถูกค้นพบโดยสิ่งมีชีวิตทรงภูมิปัญญาบางกลุ่มหรือถูกแรงโน้มถ่วงของดาวเคราะห์ดวงหนึ่งทำลายไปในที่สุด


ทุกสิ่งในอวกาศเงียบมาก ทุกอย่างดูโดดเดี่ยว


“อาบแดดตรงนี้นี่มันรู้สึกดีกว่าตอนที่อยู่บนโลกอีกนะเนี่ย..”


"ติ๊ง ขอแสดงความยินดี ค่าชื่อเสียงของคุณถึงระดับทวีปแล้ว"


"ชื่อเสียงระดับโลก 0 / 1,000,000 [มีส่วนร่วมในเหตุการณ์สำคัญที่ทำให้โลกสั่นสะเทือน]"


"ขอแสดงความยินดีที่ได้รับรางวัล [ความสามารถในการควบคุมเซลล์]"

ในกลุ่มถึงตอนที่38กำลังเดือดๆเลยแล้วนาามีวันพีชให้อ่าน52ตอน ตามมาได้ที่ https://www.facebook.com/profile.php?id=61561109170436&locale=th_TH

ตอนก่อน

จบบทที่ พาเฮลิแคริเออร์ออกไปนอกโลก

ตอนถัดไป