คริปตันด็อก
ตอนที่34 คริปตันด็อก
ที่ไหนสักแห่งในมหาสมุทรแอตแลนติก ฐานทัพของกลุ่มบราเธอร์ฮูดออฟมิวแทนต์ส
"เดวิด...? ตอนนี้ทั้งโลกคงกำลังคลั่งไคล้เขา ผ่านมา60ปีแล้วคุณยังคงเป็นความยุติธรรมสูงสุดไม่เปลี่ยนเลยสินะ"
เสียงดังมาจากชายที่กำลังซ่อมเครื่องจักรบางอย่างอยู่ เขาฟังข่าวเงียบๆจนในที่สุดก็เงยหน้าขึ้นอย่างช้าๆเผยให้เห็นใบหน้าของชายชราที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มอันขมขื่น
"เอริค นายจะวิ่งหนีแบบนี้ไปตลอดไม่ได้หรอกนะ นับตั้งแต่วันที่เขาตื่นมาจนถึงวันนี้นายดูไม่เป็นตัวของตัวเองเลย วันๆเอาแต่หมกมุ่นอยู่กับเครื่องจักรแบบนี้มันไม่มีอะไรดีขึ้นหรอกนะ"
เรเวนหรือมิสทีคขมวดคิ้วมองเอริคหรือเรียกอีกชื่อว่าแม็กนีโต้ด้วยความกังวล
เขาทำตัวผิดปกติแปลกไปจากเอริคคนเดิมที่เธอรู้จักมาก
"ไม่รู้สิเรเวน ฉันยังไม่รู้เลยจะเอาความกล้าที่ไหนไปสู้หน้าเขา ตอนช่วงสงครามเขาช่วยฉันไว้จากค่ายกักกันเอาชวิตซ์สอนการใช้ชีวิตในรูปแบบต่างๆใหเกับฉันอย่างดี เขาเป็นคนดึงฉันขึ้นมาจากนรกเป็นคนที่ทำให้ฉันเข้มแข็งขึ้น"
"นั่นมันก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอเอริค?" มิสทีคถาม
แม็กนีโต้ได้แต่ถอนหายใจแล้วตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือแววตาของเขาดูซับซ้อน "ฉันคิดว่าเขาตายไปแล้ว มีอยู่ช่วงนึงหลังจากที่ฉันรู้มาว่าเขาตายฉันสูญเสียตัวตนที่เขาปลูกฝังให้ฉันอย่างสิ้นเชิงจนมาเป็นอย่างทุกวันนี้เนี่ยแหละราเวน"
"แล้วเราจะเอายังไงกันต่อล่ะเอริค เราจะทิ้งแผนของเราที่เตรียมการมาตั้งไม่รู้เท่าไหร่เนี่ยนะ"
แม็กนีโต้ส่ายหัวมองไปที่ร่างของเดวิดในหน้าจอ สูดหายใจเข้าลึกๆแล้วตอบมิสทีคกลับไปอย่างหนักแน่น "ไม่ เราจะไม่หยุดทำอะไรทั้งนั้น ไม่มีใครในโลกนี้หยุดความตั้งใจของฉันได้แม้ว่าคนๆนั้นจะเป็นพ่อทูนหัวของฉันก็ตาม"
มิสทิคยิ้มด้วยความพึ่งพอใจ นี่สิเอริคที่เธอรู้จัก
ตัดมาที่โรงเรียนสอนมนุษย์กลายพันธุ์เซเวียร์
“เราต้องหาทางติดต่อกับเดวิดให้เร็วที่สุด มีเพียงเขาเท่านั้นที่สามารถหยุดเอริคได้ นอกจากเขาก็ไม่มีใครในโลกนี้อีกแล้วที่มีความสามารถพอ...แม้แต่ฉันก็ไม่มั่นใจว่าจะเอาชนะเขาได้ไหม”
ศาสตราจาร์เอ็กซ์ที่นั่งอยู่บนรถเข็นพูดกับบรรดานักเรียนของเขาด้วยน้ำเสียงจริงจัง
"คุณว่าเขาจะยอมเอาด้วยกับเราไหมศาสตราจารย์เขาจะเห็นด้วยกับพวกเราไหม เขาไม่ใช่มนุษย์กลายพันธุ์นะ เครื่องตรวจยีนเอ็กซ์ที่แอบติดตั้งไว้บนถนนตรวจไม่พบยีนเอ็กซ์จากเขาแม้แต่นิดเดียว เขาจะเต็มใจแทรกแซงความขัดแย้งภายในกลุ่มมนุษย์กลายพันธุ์ของเราเหรอ..?"
จีน เกรย์แสดงความกังวลผ่านสีหน้าอย่างชดเจน
ศาสตราจารย์เอ็กซ์แสดงรอยยิ้มอย่างมั่นใจ "ฉันเชื่อมั่นว่าเขาจะตอบตกลงและถ้าเขายินยอมจริงๆนี่จะไม่ใช่เรื่องภายในของกลุ่มมนุษย์กลายพันธุ์อีกต่อไปแต่จะเปลี่ยนเป็นเรื่องของความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเอริค... เราก็ได้แต่หวังว่าทุกอย่างจะราบรื่น”
ทางด้านเดวิด จู่ๆเขาก็ได้รับข้อความจากระบบ
"ติ๊ง"
"ขอแสดงความยินดีที่ทำภารกิจพิเศษสำเร็จ (การจัดตั้งทีมอเวนเจอร์ส)"
"กำลังทำการสุ่มรางวัล..."
เดวิดเลิกคิ้วด้วยความปะหลาดใจ
"ไม่คิดเลยแฮะว่าหลังจากโทนี่ประกาศถึงการมีอยู่ของอเวนเจอร์สฉันจะผ่านภารกิจพิเศษแบบงงๆ ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามีอะไรแบบนี้ในระบบ"
"ของรางวัลที่ได้คือ..."
เดวิดลุ้นตัวโก่ง เขาคาดหวังมากว่าจะได้อะไรดีจากระบบเช่นสายเลือดที่ทรงพลังกว่านี้ วิธีกำจัดจุดอ่อน ความสามารถเจ๋งๆ
"ติ๊ง ขอแสดงความยินดีคุณได้รับคริปตันด็อก"
ก้อนแสงเรืองรองปรากฏขึ้นด้านหน้าเดวิด
ครู่ต่อมาก้อนแสงสีเหลืองนั้นก็แปรเปลี่ยนเป็นสุนัขสีเหลืองทองตัวใหญ่
โฮ่ง โฮ่ง โฮ่ง
สุนัขตัวนั้นวิ่งไปรอบๆห้องด้วยความตื่นเต้นและกระโดดขึ้นมาเลียหน้าเดวิดพร้อมส่ายหางอย่างมีความสุข
...
มุมปากของเดวิดกระตุก ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยน้ำลาย
โฮ่ง โฮ่ง โฮ่ง
เจ้าสุนัขดูตื่นเต้นมาก มันเลียหน้าเดวิดหนักขึ้นเรื่อยๆ
เดวิดถอนหายใจตรวจสอบข้อมูลของสุนัขที่พึ่งได้มา
[คริปตันด็อก]
[ชื่อ: ยังไม่ได้ตั้ง]
[ยีน: ระดับสูง]
[พลังงานสะสม: 1%(กำลังเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ)]
[ความสามารถ: ปล่อยเลเซอร์ บินด้วยความเร็วสูง การรับรู้ขั้นสูง สติปัญญาขั้นสูง]
[ลักษณะนิสัย: ภักดีต่อเดวิดเพียงผู้เดียว]
"จริงจังปะเนี่ย..หมานี่มียีนคริปโตเนียนระดับสูงเนี่ยนะ"
เรื่องยีนเรื่องความสามารถมันก็เจ๋งอยู่หรอกแต่ติดที่หน้าตามันดูโง่ไปหน่อยเนี่ยสิสวนทางกับความสามารถสติปัญญาขั้นสูงที่มีสุดๆ ไม่รู้จะได้เรื่องหรือเปล่า
"เห้อ...อย่างน้อยก็มีเพื่อนร่วมสายเลือดล่ะนะ ชื่อของแกเอาเป็นฟิวรี่น้อยแล้วกัน" เดวิดยื่นมือไปลูบหัวด้วยความเอ็นดู
โฮ่ง โฮ่ง
ฟิวรี่น้อยนอนกลิ้งไปมาส่ายหากอย่างมีความสุข
เดวิดส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้ เขารู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าสมรรถภาพทางกายของฟิวรี่น้อยกำลังเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว
"โอ้... เราขึ้นไปอาบแดดข้างบนกันเถอะ"
เดวิดทุบกระจกที่พึ่งติดตั้งแล้วอุ้มฟิวรี่น้อยขึ้นไปอาบแดดที่ชั้นดาดฟ้าด้วยความเพลิดเพลิน
“นั่นอะไรน่ะ? ดัชนีพลังงานที่เพิ่มขึ้นข้างๆเดวิดเกิดจากอะไร!??”
“นั่นมันหมานี่…”
เจ้าหน้าที่ชีลด์ที่เฝ้าติดตามดูพูดด้วยความตกใจ
"หืม..จัดการซิฟิวรี่น้อย" เดวิดมองขึ้นไปบนท้องฟ้าแล้วพูดกับฟิวรี่น้อยที่นอนข้างๆ
ซูม!!!
เบ้าตาของฟิวรี่น้อยเป็นสีแดง มันยิงเลเซอร์ขึ้นไประเบิดดาวเทียมได้อย่างแม่นยำ
"ยิงได้สวย! เก่งมากฟิวรี่น้อย"
โฮ่ง โฮ่ง
ในกลุ่มอย่างเดือดถึงตอนที่68แล้วน้าตามมาได้ที่ https://www.facebook.com/profile.php?id=61561109170436&mibextid=LQQJ4d