ยีนกลายพันธุ์

ตอนที่45 ยีนกลายพันธุ์


"แกคิดว่าพลังเวทย์ของแกมันแกร่งเท่าแอนเชี่ยนวันหรือไงถึงมั่นใจว่าจะฆ่าฉันได้!!!"


เดวิดคำรามแล้วพุ่งเข้าไปซัดกับเมฟิสโต้ต่ออย่างบ้าคลั่ง


การปะทะกันระหว่างทั้งสองนั้นเรียกได้ว่าเป็นภัยพิบัติขนาดย่อมๆเลยทีเดียว


ทั้งสองผลัดกันรุกผลัดกันรับ เมฟิสโต้เริ่มใช้กำลังมากขึ้นในขณะที่เดวิดเองก็เริ่มแข็งแกร่งมากขึ้นเรื่อยๆอย่างไม่มีที่สิ้นสุด


ทุกครั้งที่เกิดการปะทะกันจะทำให้เกิดคลื่นกระแทกส่งตรงถึงโลก ไม่ว่าจะเป็นใครอยู่ที่ไหนล้วนแล้วแต่สัมผัสได้ถึงการต่อสู้ครั้งนี้


การต่อสู้ครั้งนี้ยังคงเป็นเดวิดที่พลังเป็นรองอยู่


แคว่กกก!!


เมฟิสโตยื่นมือไปเจาะทะลุท้องของเดวิดแล้วดึงเครื่องในออกมาอย่างน่าสยดสยอง แต่ในชั่วพริบตาเดวิดก็สามารถดูดซับแสงแดดจำนวนมากเพื่อใช้ในการซ่อมแซมส่วนที่เสียหายของร่างกายได้


ไม่ว่าร่างกายของเขาจะถูกฉีกกระชากสักกี่ครั้งเขาก็จะซ่อมแซมตัวเองและสวนกลับไปทุกครั้งที่ได้โอกาส


"รสชาติเยี่ยม เลือดของแกอร่อยมาก..."


เมฟิสโตเลียฝ่ามือของเขาที่เต็มไปด้วยเลือดและเศษเนื้อ ดวงตาสีแดงเลือดจ้องเขม็งไปที่เดวิด "เดวิด... ฉันรู้ว่านี่ไม่ใช่ขีดจำกัดของแก แกกำลังแข็งแกร่งขึ้นอย่างรวดเร็วในทุกๆวินาทีแต่แกไม่มีโอกาสไปถึงจุดสูงสุดหรอกเพราะต่อหน้าฉันความเร็วของการพัฒนาความแข็งแกร่งของแกไม่สามารถตามความเร็วที่แกถูกฉันโจมตีด้วยพลังเวทย์ได้หรอก..แล้วทีนี้แกจะรอดได้ยังไงล่ะ?”


เมฟิสโต้ยิ้มเยาะ


เดวิดหายใจเข้าลึกๆ ดูดซับแสงอาทิตย์เพื่อรักษาอาการบาดเจ็บอย่างรวดเร็วพลางมองลงไปที่ชุดรบของเขา


มันเสียหายหนักมากๆจนแทบจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมไม่ได้แล้ว


เวน่อมเองก็พยายามทำหน้าที่ซ่อมแซมในส่วนมันอย่างเต็มที่แต่ด้วยการโจมตีของเมฟิสโต้ทำให้ตัวมันเองก็ได้รับบาดเจ็บเช่นกัน ถ้ามันไม่ได้รวมเข้ากับเดวิดมันคงตายไปนานแล้ว


ครู่ต่อมาเมฟิสโต้ก็พุ่งตัวเข้ามาพยายามคว้าตัวเดวิดแต่ถูกเดวิดใช้เลเซอร์ยิงใส่อัดเต็มๆหน้าแล้วต่อยเข้าไปกลางท้องส่งเมฟิสโต้กระเด็นกลับไปด้านหลัง


"เดวิด!! กล้าดียังไงมาทำกับจอมปีศาจผู้ยิ่งใหญ่อย่างฉันแบบนี้!!!" เมฟิสโต้รู้สึกถึงความแสบร้อนบนในหน้าอย่างชัดเจน มันมองไปที่เดวิดด้วยสีหน้าโกรธแค้น


มันเป็นมนุษย์คนที่สองนอกจากแอนเชี่ยนวันที่ทำให้มันรู้สึกโกรธแค้น


"โมโหเหรอไอ้ปีศาจสารเลว!? ฉันเองก็ชักจะหงุดหงิดกับการต่อสู้นี่เต็มที เดิมทีฉันไม่ได้ตั้งใจจะใช้สิ่งนี้เร็วขนาดนี้ แต่แกบังคับให้ฉันใช้มันเอง...เพื่อที่จะฆ่าแก!!!”


เดวิดเช็ดเลือดออกจากมุมปากและมองเมฟิสโต้ด้วยสายตาดุร้าย


"ระบบ ใช้ค่าชื่อเสียงส่วนเกินที่เคยได้มาทั้งหมดกระตุ้นรหัสแห่งชีวิต!"


"เลือกเอาสายเลือดหรือยีนที่ทรงพลังที่สุดที่สามารถฆ่าไอ้ปีศาจนั่นได้..."


เนื่องจากยีนระดับสูงที่ได้มายังพัฒนาได้ไม่เต็มที่และไม่มีเวลารอต่อไปเขาอยากจะจบการต่อสู้นี้ให้เร็วที่สุดดังนั้นจึงต้องค้นหายีนกลายพันธุ์ที่ทรงพลังหรือสายเลือดที่ทรงพลังมากกว่าปัจจุบันเพื่อใช้ในการต่อสู้


"ติ๊ง! กำลังกระตุ้นการใช้งานรหัสแห่งชีวิต!"


"ติ๊ง! ยีนที่พบจากรหัสแห่งชีวิตนั้นแข็งแกร่งมากและมันจะสร้างภาระหนักให้กับร่างกายของคุณมาก ขอให้คุณโชคดี"


"เปิดใช้งานยีนซุปเปอร์คริปโตเนียน!"


ทันใดนั้นเองเมื่อสิ้นเสียงของระบบก็มีสิ่งที่ดูเหมือนจะเต็มไปด้วยลักษณะชีวิตที่แข็งแกร่งอันไม่มีที่สิ้นสุดเริ่มเติมเต็มร่างกายของเดวิดในทันทีและแทรกซึมเข้าไปในทุกเซลล์อย่างบ้าคลั่ง!


"แม้ว่าฉันจะต้องเผชิญกับภาระทางกายที่น่ากลัวกว่าและผลร้ายต่างๆที่ตามมาก็ไม่เป็นไร แต่ปีศาจสารเลวนี่ต้องตาย!"


เดวิดตัวเกร็งพยายามอดทนต่อความเจ็บปวดจากการหลอมรวมยีนกลายพันธุ์อย่างกระทันหัน สัญลักษณ์อินฟินิตี้สีทองที่แต่เดิมเริ่มหรี่ลงเริ่มกลับมาเปล่งแสงสุกสกาวอีกครั้ง


เมฟิสโตจ้องเดวิดด้วยท่าทีประหลาดใจ เขาสัมผัสได้ชัดเจนว่าเดวิดกำลังพัฒนาไปถึงระดับที่สามารถเผชิญหน้ากับเขาได้โดยตรง!!!


"ไม่นะ! นี่มันเป็นไปได้ยังไง!! มนุษย์แบบแกเพิ่มความแข็งแกร่งมหาศาลขนาดนั้นในเวลาสั้นๆได้ยังไง!!... นี่มันไม่สอดคล้องกับกฎของจักรวาลเลย แกเป็นใครกันแน่!!!"


การเติบโตของทุกสิ่งมีชีวิตมีกฎเฉพาะของตัวเอง ไม่ว่าสัตว์ในตำนานจะเกิดมาศักดิ์สิทธิ์แค่ไหนพวกมันจะต้องมีคุณสมบัติที่กำหนดไว้และแม้แต่เทพเจ้าก็ไม่มีข้อยกเว้น!


แต่นี่เขากำลังเห็นอะไร?


แค่มนุษย์ธรรมดาๆจากดาวโลกกลับสามารถทำลายกำแพงขีดจำกัดได้ครั้งแล้วครั้งเล่าจนแทบจะมีความแข็งแกร่งเทียบได้กับจอมปีศาจที่ดำรงอยู่มานับล้านปี


แข็งแกร่งอย่างก้าวกระโดดในช่วงเวลาสั้นๆ!!


แม้ว่าเขาไม่อยากเชื่อแต่ก็ต้องทำใจยอมรับต่อสิ่งที่ตาเห็น...


“ได้รับค่าชื่อเสียงจากเมฟิสโต +50”


“แกมันไม่ใช่มนุษย์ธรรมดา…”


เมฟิสโตจ้องมนุษย์ตรงหน้าด้วยสายตาหวาดกลัว ทันใดนั้นสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปเผยให้เห็นสีหน้าตกใจ "หรือว่าแกคือ...โชคชะตาที่ถูกจักรวาลเลือก!!"


ต้องเป็นโชคชะตาที่จักรวาลเลือกแน่นอน!!


นี่คือความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียว แต่มันไม่สมเหตุสมผลเลยที่มนุษย์จะถูกเลือก


“ใช่แล้วเมฟิสโต..ฉันคือโชคชะตา! ดังนั้นแกจะต้องตายที่นี่!”

ในกลุ่มถึงตอนที่98แล้วน้าตามมาได้ที่เพจ แปลแบบซุปเปอร์แมน