สงครามระหว่างสองอาณาจักร
ตอนที่55 สงครามระหว่างสองอาณาจักร
โลกิถือกุงเนียร์พุ่งเข้าไปแทงไฮมดัลล์ เป็นจังหวะเดียวกับธอร์ที่พึ่งกลับมาถึงแอสการ์ดพอดี
"หยุดเดี๋ยวนี้โลกิ! เจ้ารู้ตัวหรือเปล่าว่าเจ้ากำลังทำความผิดอยู่!!!"
ธอร์กำค้อนแน่นตะโกนใส่โลกิอย่างโกรธเกรี้ยว
"โอ้...ธอร์เจ้าคิดว่าเจ้าจะใช้โยเนียร์พังๆนั่นทำอะไรข้าที่มีกุงเนียร์อยู่ในมือได้หรือไงและข้าละอายใจจริงๆที่เจ้าเข้าไปคลุกคลีกับพวกมนุษย์โดยเฉพาะไอ้เดวิด!!!"
"เจ้าไม่ได้เข้าใจอะไรเลยโลกิ! เดวิดฆ่าเมฟิสโต้หยุดยั้งภัยพิบัติที่อาจคุกคามอาณาจักรทั้ง9ได้สำเร็จ อย่าปล่อยให้ความอิจฉาริษยาครอบงำหัวใจเจ้าไปมากกว่านี้เลยโลกิ!!"
"หึหึ!!! อย่ามาพูดให้ขำหน่อยเลยธอร์"
ใบหน้าของโลกิบิดเบี้ยว เขาทำการเชื่อมต่อแอสการ์ดเข้ากับโยธันไฮม์
ครู่ต่อมาก็เสียงคำรามดังขึ้นอย่างกะทันหันและอุณหภูมิที่ต่ำอย่างน่าสะพรึงกลัวก็แผ่ปกคลุมทั่วดินแดนแอสการ์ด
"โลกิ!! นั่นเจ้าเชื่อต่อแอสการ์ดกับโยธันไฮม์งั้นเหรอ! ไอ้สารเลวโลกิ..เจ้ากำลังทำผิดพลาดครั้งใหญ่!!"
อารมณ์ของธอร์เต็มไปด้วยความเดือดดาล
ยักษ์น้ำแข็งตัวสูงวิ่งออกจากสะพานสายรุ้งอย่างบ้าคลั่ง สิ่งมีชีวิตเหล่านี้ดุร้ายและกระหายเลือดมาก พวกมันเริ่มทำลายแอสการ์ดและฆ่าใครก็ตามที่พวกมันพบเห็น
เหล่าแอสการ์เดี้ยนต่างตื่นตระหนก แม้ว่าพวกเขาจะได้รับการฝึกมาอย่างเข้มงวดแต่เมื่อพบเจอกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างกระทันหันทำให้พวกเขาล้วนทำอะไรไม่ถูก
แอสการ์เดี้ยนจำนวนมากรวมถึงประชาชนที่อาสัยอยู่ในแอสการ์ดล้มตายเป็นจำนวนมาก
"โลกิ เจ้าไม่ควรทำเช่นนี้เลย"
เสียงแหบแห้งของโอดินดังขึ้น เขามองดูลูกชายที่เลี้ยงมาอย่างดีของเขาด้วยความผิดหวัง
โลกิตกตะลึง จ้องมองไปที่โอดินด้วยความว่างเปล่า
“ท่านพ่อ!” ธอร์ดูตกใจกับสภาพของโอดิน
โอดินโบกมือเรียกกุงเนียร์ที่อยู่ในมือโลกิกลับมา ชูหอกขึ้นพร้อมกับตะโกนปลุกใจให้กับเหล่าทหารอย่างสุดเสียง "เหล่านักรบแห่งแอสการ์ดทั้งหลายจงกล้าที่จะเผชิญหน้ากับศัตรู สังหารพวกยักษ์น้ำแข็งให้สิ้นซาก!!!"
"จบเรื่องนี้เจ้าข้าจะคิดบัญชีกับเจ้า"
โอดินมองโลกิด้วยความเดือดดาล เขายังทำอะไรได้ไม่มากตอนนี้แต่ถ้าหากตอนนี้เขาอยู่ในจุดพีครับประกันได้เลยว่าโลกิเละแน่ๆ
สงครามยังคงดำเนินต่อไป
ลอฟฟี่มาพร้อมหีบศักดิ์สิทธิ์หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง
"โอดินข้าอยู่นี่แล้ว!! ในที่สุดสงครามระหว่างสองอาณาจักรของเขาก็มาถึงจุดๆนี้ ตราบใดที่ข้าฆ่าเจ้าได้ข้าก็จะได้เป็นผู้ปกครองของอาณาจักรทั้ง9 ฮ่าๆๆๆๆ"
ลอฟฟี่หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง เขาเปิดใช้หีบศักดิ์สิทธิ์อย่างต่อเนื่อง
อุณหภูมิของอาณาจักรแอสการ์ดลดต่ำลงเรื่อยๆ
บูม!
ราชาของทั้งสองอาณาจักรเข้าปะทะกันอีกครั้งทั้งสองต่อสู้ห้ำหั่นกันอย่างสูสีมาตลอดล้านปี แต่คราวนี้โอดินเป็นฝ่ายเสียเปรียบเนื่องจากอายุขัยที่ค่อยๆหมดลง
ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปโอดินจะเอาชนะได้ยังไง?
แอสการ์เดี้ยนที่เห็นการต่อสู้ระหว่างสองราชาก็ขวัญเสียไม่น้อย แอสการ์ดจะต้องล่มสลายในวันนี้จริงๆเหรอ?
"เจ้ากำลังจะตายอยู่แล้วโอดิน!! ยอมรับความพ่ายแพ้แล้วตายไปซะเถอะอย่าสู้ต่อให้เสียเวลาเลย!!!"
โอดินกัดฟันตั้งรับการโจมตีของลอฟฟี่แล้วโจมตีสวนไปแต่ก็ไม่ได้สร้างความเสียหายมากนัก
"ถ้าข้าจะตายข้าก็ต้องลากเจ้าไปด้วยลอฟฟี่!!"
ในตอนนี้เขาตัดสินใจจะใช้พลังทั้งหมดที่เขามีปลดปล่อยมันออกมาทีเดียวเพื่อสังหารลอฟฟี่ให้ตาย
"ฮ่าๆๆๆโอดินอย่าหวังว่าเจ้าจะทำเช่นนั้นได้ ไม่ว่ายังไงข้าก้เป็นผู้ที่ถือไพ่เหนือกว่า" ลอฟฟี่หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง
โอดินกัดฟันกำลังจะปลดปล่อยพลังทั้งหมดและตายอย่างมีเกียรติไปพร้อมกับราชาของฝ่ายศัตรู แต่ทันใดนั้นเองจู่ๆก็มีดาวตกพุ่งออกมาจากท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวในจักรวาลด้วยความเร็วสูง
หากสัมผัสและสังเกตดูดีๆจะพบว่ามันมุ่งหน้ามาจากมิดการ์ด
ร่างนั้นกำลังพุ่งลงมาด้วยความเร็วที่น่าสะพรึ่งกลัว
ครืน!!
ความรู้สึกกดดันที่รุนแรงได้สั่นสะเทือนทหารทั้งสองฝ่ายในสมรภูมิอันดุเดือด
"ใครกัน..." ลอฟฟี่เงยหน้ามองด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
"ฉันมาแล้วสงครามระหว่างสองอาณาจักร!!!" เดวิดหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง
ถึงเวลาเก็บเกี่ยวค่าชื่อเสียง
ในตอนนี้เดวิดมาถึงด้านบนสนามรบพร้อมกับชุดเกราะที่ทำมาจากวัสดุของเดสทรอยเยอร์
"เป็นแค่มนุษย์ที่มาจากมิดการ์ด กล้าดียังไงมาแทรกแซงสงครามระหว่างสองอาณาจักร!"
ลอฟฟี่มองเดวิดด้วยความเคร่งเครียด ถึงแม้เขาจะพูดอวดดีไปแบบนั้นแต่เขาไม่มั่นใจเลยว่าจะเอาชนะเดวิดได้
เพราะความแข็งแกร่งที่เขาสัมผัสได้จากเดวิดในตอนนี้มันเกินจินตนาการไปแล้ว!!
ลอฟฟี่ถอนหายใจชี้นิ้วไปที่เดวิดแล้วพูด "ถึงอย่างนั้นก็เถอะเจ้ามาก็ดีแล้ว นับจากนี้เจ้าจะเป็นศักขีพยานมองดูอาณาจักรแอสการ์ดอันเกรียงไกรล่มสลายไม่เข้ามายุ่งเกี่ยวกับการต่อสู้แล้วหลังจากที่ข้าขึ้นปกครองอาณาจักรทั้ง9 ข้าจะปฏิบัติต่อมิดการ์ดและเจ้าอย่างดี"
เดวิดก้มศีรษะลงและมองไปที่แอสการ์ดซึ่งกลายเป็นดินแดนที่เต็มน้ำแข็งและหิมะแล้วจึงหันศีรษะไปมองลอฟฟี่ด้วยสีหน้าประหลาดใจราวกับกำลังมองคนโง่
“อะไรของแก! แกมีสิทธิ์อะไรมาสั่งฉันวะไอ้ตัวน่าขยะแขยง!!!”