จะออกมาดีๆไหมดร.โซล่า

ตอนที่63 จะออกมาดีๆไหมดร.โซล่า

เดวิดเดินลึกเข้าไปในฐานลับเรื่อยๆพร้อมกับฆ่าเหล่าไฮดร้าที่มาขวางทางทั้งหมดอย่างไร้ความปราณี

"ไปลงนรกซะ ไอ้สัตว์ประหลาด!!"

ทหารกลายพันธุ์ที่ไฮดร้าทดลองพุ่งเข้าใส่เดวิดอย่างบ้าคลั่งแต่ก็ไม่เป็นผล พวกมันโดนเดวิดต่อยเละเป็นเศษเนื้อทั้งหมด

ช่างน่าสังเวชจริงๆ

บูม!

เดวิดโดนอาวุธไฮเทคกระหน่ำยิงใส่อย่างไม่รู้จบแต่ก็ไม่สามารถสร้างบาดแผลใดๆให้กับเดวิดได้เลยแม้แต่น้อย

เมื่อไม่สามารถทำอะไรได้ในที่สุดเหล่าทหารไฮดร้าที่เหลือรอดอยู่ตรงนั้นก็ทิ้งอาวุธและคุกเข่าลงด้วยความหวาดกลัว

“หยุดก่อนซุปเปอร์แมน ฉันยอมแล้วแกจะถามอะไรก็ได้แต่ปล่อยพวกเราไปเถอะ จะจับเข้าคุกก็ได้!”

เดวิดหันไปมองคนที่พูดด้วยรอยยิ้มแล้วยิงเลเซอร์ใส่คนที่พูดละลายเป็นฝุ่นผงไปในทันที

“จะมาขอร้องฉันทำไมในเมื่อเข้ามาโจมตีฉันก่อนแล้วอีกอย่างฉันไม่ได้ใจดีกับพวกชั่วๆขนาดที่จะปล่อยไปง่ายๆหรอกนะ”

ไม่ให้ค่าชื่อเสียงเขาแล้วยังจะมาขอความเมตตาอีก ทำประโยชน์ให้ไม่ได้สักทางแบบนี้มีแต่ต้องฆ่าเท่านั้น

บูม! ตูม! ปัง!

เดวิดเริ่มการสังหารหมู่ยกที่สอง ไม่ว่าจะเป็นใครตราบใดที่อยู่ในการรับรู้ของเขาคนผู้นั้นจะต้องตายอย่างไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้

ในช่วงเวลาสั้นๆ เหล่าทหารไฮดร้าจำนวนหลายร้อยถูกสังหารโดยเดวิด

“ไอ้ซุปเปอร์แมน!! ฮีโร่ผู้เป็นความยุติธรรมสูงสุดของโลกบ้าบออะไรกันแกมันก็แค่ฮีโร่จอมปลอมนั่นแหละ!! ภาพลักษณ์ของแกที่แสดงถึงความเที่ยงตรงนั้นมันของปลอมชัดๆ แกมันแค่ไอ้ฆาตกรที่เหลือรอดจากสงคราม”

เสียงก่นด่าที่เต็มไปด้วยความแค้นยาวเหยียดดังขึ้นผ่านลำโพงอิเล็กทรอนิกส์รอบๆ

“โอ้โห..อวยพรซะเยอะเลยนะเนี่ย รู้จักฉันดีขนาดนั้นเชียว? น่าสนใจจริงๆนะเป็นแค่พวกที่กำลังหนีหางจุกตูดแต่ดันมาปากดีคงต้องสั่งสอนให้รู้ถึงมารยาทเบาๆสักหน่อย”

เดวิดยิ้มมองทะลุออกไปที่ด้านนอกฐานเห็นเขาเฮลิคอปเตอร์ลำหนึ่งกำลังขึ้นบินเตรียมพร้อมหนี

“เกิดใหม่ชาติหน้าก็อย่าไปว่าใครแบบนี้อีกล่ะ”

ซูม!!!

บูมม!!

เฮลิคอปเตอร์ลำนั้นถูกเลเซอร์สอยร่วงทันทีและหลังจากยืนยันว่ารอบๆไม่มีใครรอดแล้วก็เดินหน้าเข้าไปในส่วนลึกของฐานลับเรื่อยๆ

กลไกกับดักต่างๆที่ติดตั้งไว้ล้วนไร้ความหมายเมื่ออยู่ต่อหน้าเดวิด เขาแค่เดินตรงไปเรื่อยๆปล่อยให้กับดักเหล่านั้นทำงานไปเพราะยังไงมันก็ทำอะไรเขาไม่ได้อยู่แล้ว

…

อีกด้านหนึ่งบัคกี้หรือวินเทอร์โซลเยอร์ลืมตาตื่นขึ้นมาช้าๆ

“ในที่สุดก็ตื่นนักรบของฉัน! ไปฆ่าผู้บุกรุกที่อยู่ด้านนอกซะ”

บัคกี้มองเจ้าหน้าที่ที่ออกคำสั่งเงียบๆ

“รออะไรอยู่! ออกไปฆ่-“

โผละ!!

ไม่ทันได้พูดจบประโยคก็โดนบัคกี้ต่อยหัวเละไปก่อน

ปัง!!

เสียงทุบประตูดังขึ้น

ตูม!!!

“เจอแล้ว!” เดวิดพังประตูแล้วเดินเข้ามาหาบัคกี้ด้วยรอยยิ้ม

“ไม่เจอกันนานเลยนะบัคกี้ ดีใจจริงๆที่นายยังอยู่รอดปลอดภัย”

ทันใดนั้น บัคกี้ที่นิ่งเงียบมาตลอดก็ต่อยเข้าไปที่หน้าของเดวิดอย่างรวดเร็ว

เคร้ง!!!

หมัดนั้นเข้าไปที่ใบหน้าของเดวิดเต็มๆแต่ก็ไม่สามารถทำอะไรเดวิดได้เลย

“ทักทายรุนแรงดีนะบัคกี้ แต่ตอนนี้ฉันจะพานายออกจากที่นี่แล้วมาเข้าทีมฉันนะ”

เดวิดเริ่มร่ายรหัสบางอย่าง ในไม่ช้าบัคกี้ก็ร้องโหยหวนอย่างเจ็บปวด คุกเข่าลงบนพื้นเอามือคลุมหัวและสลบไป

เดวิดแบกบัคกี้แต่ยังไม่ได้ออกไปในทันที เขามองไปที่คอมพิวเตอร์เครื่องหนึ่งราวกับว่าเขากำลังรออะไรบางอย่างอยู่

“จะไม่มาคุยกันใช่ไหมดร.โซล่า หรืออยากโดนแบบเดิมอีก”

เงียบไม่มีเสียงตอบรับ…

“โอเค…”

เดวิดใช้ความสามารถทางกลของเขากับคอมพิวเตอร์เครื่องนั้นบังคับให้ดร.โซล่าออกมา

“โอเคๆๆๆฉันมาแล้วเดวิดอย่าทำแบบนั้น ทำไมนายถึงมีความสามารถแบบนี้ได้ มันไม่สมเหตุผลเลยนะ!!”

ดร.โซล่าพูดด้วยความสยดสยอง

เขากลัวเดวิดจริงๆ มนุษย์จะมีความสามารถที่น่ากลัวขนาดนี้ได้ยังไง

“ได้รับค่าชื่อเสียงจากดร.โซล่า +3 “

“นายน่ะเหมาะสมที่จะมาเป็นสมองย่อยของบัคกี้มากกว่านะ แต่ฉันต้องการสมองย่อยที่มีน้ำดีไม่ใช่พวกโง่แบบนาย ไปตายซะโซล่า”

เดวิดตั้งใจจะลบจิตสำนึกของดร.โซล่าออกแล้วแทนทีด้วยปัญญาประดิษฐ์ที่เหนือชั้นกว่าแทน

“เดี๋ยวๆอย่าทำแบบนั้นนะเดวิด นายรู้ไหมว่าตอนนี้นายกำลังตกอยู่ในอันตราย มีระเบิดนิวเคลียร์ที่มีพลังทำลายล้างมากกว่าระเบิดนิวเคลียร์ที่มนุษย์เคยสร้างสองเท่ากำลังพุ่งมาทางนาย แม้ว่านายจะมีความสามารถทางกลแต่มันก็ไร้ประโยชน์ มันถูกสร้างมาเพื่อนายโดยเฉพาะและมีแค่ฉันที่ช่วยนายได้”

ดร.โซล่าหยุดไปสักพักก่อนจะพูดต่อว่า “อย่าลืมเดวิดว่านี่คือพื้นโลกไม่ใช่ในอวกาศ แรงระเบิดนิวเคลียร์มันอันตรายกว่าที่นายคิด นายจะต้องตายแน่นอนถ้าโดนมันระเบิดเข้าเต็มๆ”

“พลังทำลายล้างที่มากกว่าสองเท่าจากที่เคยมีมางั้นเหรอ น่าสนใจจริงๆ”

เดวิดยิ้มกล่าวด้วยความสนใจและใช้เลเซอร์เจาะหลุมลึกที่พื้นแล้วนำร่างไร้สติของบัคกี้ไปหลบไว้ในนั้น

“ดูเหมือนความแข็งแกร่งที่ฉันแสดงออกมาผ่านเหตุการณ์ต่างๆที่ผ่านมาคงจะยังไม่เพียงพอให้พวกมันคิดได้ งั้นคราวนี้ฉันจะให้พวกแกได้เห็นเองถึงความแกร่งที่ต่างชั้นจนถึงขั้นที่ฆ่าไม่ตายมันเป็นยังไง”

ทันใดนั้นเดวิดก็ทะยานพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้าและมองไปที่ระเบิดนิวเคลียร์ลูกใหญ่ที่กำลังพุ่งมาด้วยความเร็วสูง