ผมชื่อปีเตอร์ ปาร์คเกอร์

ตอนที่65 ผมชื่อปีเตอร์ ปาร์คเกอร์



หลังจากเสร็จสิ้นการกวาดล้างเหล่าไฮดร้าที่กระจัดกระจายไปทั่วทุกมุมโลกเสร็จแล้วเขาก็เรียกรวมทีมอเวนเจอร์สทันที



“ไงพวก นี่สมาชิกทีมคนใหม่ของเรา”



เดวิดวางบัคกี้ไว้ที่พื้นแล้วเดินไปจิบไวน์อย่างหิวกระหาย



"สมาชิกทีมคนใหม่? ไม่ใช่ว่าต้องได้รับการอนุมัติจากฉันก่อนเหรอ?... แต่ช่างเถอะมันไม่สําคัญ ประเด็นคือคุณ เดวิดคุณยังมีชีวิตอยู่หลังจากโดนระเบิดนิวเคลียร์ลูกยักษ์นั่นเข้าไปเต็มๆได้ไง คุณแน่ใจเหรอว่าคุณยังเป็นมนุษย์อยู่น่ะ?"



ฟิวรี่ถามด้วยสีหน้าตะลึง เขาไม่คิดเลยว่าเขาจะได้เห็นสิ่งที่อัศจรรย์อย่างการรับแรงระเบิดจากนิวเคลียร์เข้าไปเต็มๆแล้วไม่เป็นอะไร



“บัคกี้? นั่นบัคกี้ใช่ไหมเดวิด?!”



สตีฟรีบไปกอดร่างบัคกี้ที่นอนไม่ได้สติอยู่แน่นแล้วหันไปมองเดวิดด้วยความซาบซึ้ง



“อย่ามองฉันด้วยแววตาแบบนั้นนะสตีฟ แล้วอีกอย่างบัคกี้ก็เป็นเพื่อนของฉันเหมือนกันไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรที่จะไปพาเขากลับมา”



เดวิดพูดแล้วจิบไวน์ต่อด้วยความเพลิดเพลิน



ในไม่ช้าบัคกี้ก็ตื่นขึ้นมองคนรอบข้างด้วยความสับสน เอามือกุมหัวด้วยความเจ็บปวด เขาแสดงสีหน้าสับสนอย่างชัดเจน



“เดวิด? สตีฟ? พวกคุณ…?” บัคกี้มองไปรอบๆด้วยความประหลาดใจ



“ไงบัคกี้ดีใจที่นายตื่น จากนี้ไม่ต้องฝันร้ายอีกแล้วนะและก็ยินดีต้อนรับสู้อเวนเจอร์ส”



เดวิดพยุงบัคกี้ขึ้นมาแล้วบอกให้โทนี่ไปเอาไวน์มาเพิ่ม



“เหมือนว่าทีมของเราจะเป็นทีมบองผู้สูงอายุเลยแฮะ ฮ่าๆๆๆๆ” เดวิดหัวเราะ



โทนี่ขมวดคิ้ว “หมายความว่าไงที่ว่าทีมของผู้สูงอายุ ต้องบอกว่ายกเว้นผมและจอห์นนี่สิ ผู้สูงอายุนั่นมันพวกคุณสามคนต่างหากแล้วที่สำคัญไม่คิดว่าองค์ประกอบของทีมมันแปลกๆไปหน่อยเหรอ ทำไมทีมของเราถึงมีแต่ผู้ชาย??”



“แบบนี้ดีแล้วน่า” เดวิดโบกมือ



“บางทีถ้าดึงผู้หญิงเข้ามาในทีมสักคนสองคนก็ดีนะ อ้อ!!…คนนั้นไงที่เป็นอดีตสายลับของชีลด์น่ะที่คุณไล่เธอไปผมจำได้ว่าคุณเล่าให้ผมฟังอยู่” โทนี่พูดแบบไม่คิดอะไร



ทุกคนหันขวับไปมองเดวิดด้วยสายตาแปลกๆ



เดวิดยักไหล่ เขาไม่รู้ว่าต้องอธิบายสถานการณ์ในตอนนั้นให้เหล่าชายฉกรรจ์พวกนี้ฟังยังไงดี



“แล้วพิษแพลเลเดียมเป็นไงบ้างโทนี่” เดวิดถาม



"ตอนนี้ดีขึ้นเยอะ ผมเจอองค์ประกอบใหม่จากมรดกของพ่อ เป็นอย่างที่คุณบอกเลยเดวิด พ่อของผมเขาเป็นอัจฉริยะที่เก่งมากจริงๆ" โทนี่เคาะหน้าอกของเขา โชว์เครื่องปฏิกรณ์ที่เปลี่ยนจากวงกลมเป็นสามเหลี่ยม



นี่เป็นการก้าวกระโดดเชิงคุณภาพจริงๆ สามารถใช้เป็นพลังงานสะอาดรูปแบบใหมที่ปลอดภัยและเชื่อถือได้



ไม่นานหลังจากนั้นก็เกิดเสียงระเบิดดังขึ้นจากด้านล่าง



ทุกคนและนาตาชาที่เพิ่งจะโผล่มามองไปด้านนอกด้วยสายตาจริงจัง



“นั่นมันพวกหุ่นยนต์จากแฮมเมอร์อินดัสตรีส์?”



ทุกคนมองหน้ากัน ลุกขึ้นและเตรียมตัวต่อสู้ทันที



ปัง! ปัง! ปัง!



กลุ่มหุ่นยนต์เริ่มเปิดฉากกราดยิงไปทั่ว ยิ่งเวลาผ่านไปเท่าไหร่จำนวนของหุ่นยนต์ยิ่งเพิ่มเยอะขึ้นเรื่อยๆ



“โทนี่!! แกและพ่อของแกมันโจรน่ารังเกียจ เครื่องปฏิกรณ์ที่อยู่ในอกของแกเดิมทีเป็นสิ่งประดิษฐ์ของพ่อฉัน!!!” เสียงที่สัมผัสได้ถึงความเกลียดชังอย่างชัดเจนดังขึ้น



“เสียงนี้มัน…แกอีกแล้ว!!!” โทนี่สวมชุดเกราะพูดด้วยความโกรธ



ก่อนหน้านี้เขาถูกโจมตีจนบาดเจ็บหนักมาแล้วด้วยฝีมือของคนๆนี้



กลุ่มอเวนเจอร์กระจายตัวกันไปจัดการกับหุ่นยนต์ที่อยู่ทั่วนิวยอร์ก



“เจ้าคนบาปพวกนี้ฆ่าผู้บริสุทธิ์ไปมากมาย ต้องได้รับการลงทัณฑ์!!”



โกสต์ไรเดอร์ขี่มอเตอร์ไซค์ฟาดโซ่ใส่กลุ่มหุ่นยนต์แล้วเผาด้วยไฟนรกเป็นการปิดท้าย



กัปตันอเมริกาขว้างโล่ใส่ข้อต่อที่เป็นจุดอ่อนของหุ่นยนต์อย่างแม่นยำ



การต่อสู้ครั้งนี้เป็นเวทีของเหล่าอเวนเจอร์สอย่างแท้จริง



บูม!!!



เกิดการระเบิดขึ้น



เศษซากตึกกระจัดการะจายลงมาเบื้องล่าง มีทั้งคนที่สามารถหนีรอดออกมาจากจุดนั้นได้และไม่สามารถหนีรอดได้



จำนวนคนที่เสียชีวิตเริ่มมากขึ้นเรื่อยๆ



“ปีเตอร์!! มาหาป้าเร็ว!!”



ป้าเมย์เห็นหุ่นยนต์อยู่ใกล้ๆ เธอกอดปีเตอร์ไว้แน่น



ปีเตอร์สวมหน้ากากที่มีสัญลักษณ์อิฟินิตี้สีทองมองหุ่นยนต์ด้วยความหวาดกลัว



บูม!!



เดวิดร่อนลงมาต่อยหุ่นยนต์เละเป็นซากด้วยหมัดเดียวแล้วหันไปมองปีเตอร์ด้วยรอยยิ้ม



“เจ้าหนูนายชื่ออะไร?”



“ผมชื่อปีเตอร์ ปาร์คเกอร์”



“ปีเตอร์สินะ… สนใจมาเข้าทีมอเวนเจอร์สของฉันไหม?”



เดวิดพูดหยอกล้อกับปีเตอร์ก่อนจะหันกลับไปจัดการกับหุ่นยนต์ที่อยู่รอบๆต่อ



“เดวิด!!! หุ่นยนต์มีเยอะเกินไปเราต้องหาต้นตอของมันแล้วจัดการให้เร็วที่สุด”



กัปตันมองตึกรามบ้านช่องที่พังทลายจากการต่อสู้รอบๆ ขืนถ้าการต่อสู้ยืดเยื้อไปมากกว่านี้มีหวังผลกระทบจะกระจายออกไปจนควบคุมไม่ได้แน่ๆ



เดวิดกวาดสายตาพยายามหาต้นตอของสัญญาณอยู่ไม่นาน ทันใดนั้นเขาก็พุ่งไปที่ห้องใต้ดินในเขตชานเมืองแห่งหนึ่ง



“หืม..? เขามีความสามารถในการตรวจจับสัญญาณอิเล็กทรอนิกส์จริงด้วย”



ไอแวนมองเดวิดด้วยสีหน้าซับซ้อน



มนุษย์สามารถมีพลังถึงขนาดนี้ได้ยังไง!?



“อย่าขัดขืนไอแวน นายต้องได้รับโทษประหารจากสิ่งที่นายก่อ!”



เดวิดควบคุมหุ่นยนต์รอบๆให้จ่อปืนไปทางไอแวน



“หึๆๆๆ ซุปเปอร์แมนฉันประเมินแกต่ำไปสินะ แกอย่-“



ปังๆๆๆๆ!!!



หุ่นยนต์สาดกระสุนใส่ไอแวนตายคาที่



“ไอแวน แวนโก้ประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตจากการทดลองหุ่นยนต์แล้วเกิดข้อผิดพลาด”



เดวิดนิยามการตายของไอแวนและบินหายลับไปอย่างรวดเร็ว




ตอนก่อน

จบบทที่ ผมชื่อปีเตอร์ ปาร์คเกอร์

ตอนถัดไป