ตอนที่ 73 เจียวโลหิตมังกรกำลังจะเข้าสู่ขอบเขตกายทองคำ? บดขยี้!

“พวกชาวตะวันตกนั่นตายหมดแล้ว เราจะกลับไปบอกยังไงดีล่ะ?”

บริเวณหนึ่งในพื้นที่เสินหนงเจีย

คนจากเทียนเชินเทคโนโลยีเอ่ยขึ้น สีหน้าเศร้าหมอง

ถึงแม้พวกเขาจะรู้สึกดีใจที่คนพวกนั้นตาย แต่บริษัทไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะอธิบาย

ต้องมีการสอบสวนอย่างแน่นอน

เช่นเดียวกับคนอื่นๆ ทุกคนมองไปที่ชูร่า รอให้เขาตัดสินใจ

“ก็บอกไปว่าหลังจากที่เราเข้าไปในเสินหนงเจียไม่นาน ก็ได้เผชิญหน้ากับสัตว์อสูรที่ทรงพลัง” ชูร่าคิดสักครู่ แล้วหาข้อแก้ตัว

“แต่บริษัทจะเชื่อหรือ?"

บางคนรู้สึกว่ามันเป็นช่องโหว่ใหญ่เกินไป เป็นไปได้ยังไงที่ชาวตะวันตกกลุ่มนั้นจะตายทั้งหมด

“ตราบใดที่ฉันได้รับบาดเจ็บด้วย ความน่าเชื่อถือก็จะเพิ่มขึ้นมาก”

เขาเอ่ยขึ้น สายตาเฉียบคม

ถึงแม้ว่าลู่หยวนจะบอกว่าจะรับผิดชอบเอง แต่เขาก็ไม่ต้องการให้เป็นแบบนั้น

ชาวตะวันตกกลุ่มนั้นแย่งชิงเซียนน้ำแข็งมาตลอดทาง พวกเขาหยิ่งยโสและเย่อหยิ่ง

เขาได้ตักเตือนหลายครั้งแล้ว แต่พวกเขาก็ไม่ฟังเลย สมควรตายทั้งนั้น

ชูร่าคิดง่ายๆ ไม่ต้องการให้ชาวตะวันตกไม่กี่คนทำให้ลู่หยวนซึ่งเป็นชาวหัวเซี่ยเหมือนกันตกอยู่ในวิกฤต แม้ว่าลู่หยวนจะเก่งกาจ แต่เขาก็รู้ดีถึงรากฐานของบริษัท

ยิ่งไปกว่านั้น เขายังเป็นคนพาพวกเขามาที่นี่ด้วย

คนอื่นๆ ที่อยู่ข้างๆ มองหน้ากัน

จะได้ผลไหม?

“ไม่มีทางอื่นแล้ว ลู่หยวนก็เป็นชาวหัวเซี่ยเหมือนกัน”

หลังจากพูดจบ ชูร่าก็สูดหายใจเข้าลึกๆ โดยไม่ลังเล ชูหมัดขึ้นแล้วต่อยตัวเองอย่างแรง

แต่เขาก็ยังไม่วางใจ จึงหาหินก้อนใหญ่มาหลายก้อนแล้วใช้พวกมันทุบร่างกายของตน

จนกระทั่งกระดูกทั่วร่างกายหักไปครึ่งหนึ่ง จึงหยุด

จากนั้นก็เตือนทุกคน

เรื่องวันนี้ให้เก็บไว้ในท้อง อย่าให้ใครรู้ แม้ว่าผู้บริหารจะสงสัย ก็ให้โยนความผิดมาที่ตัวเอง

เพราะชูร่าเป็นหัวหน้า ส่วนคนอื่นๆอยู่ในขอบเขตเริ่มต้นเท่านั้น ไม่มีใครได้รับบาดเจ็บ จึงสามารถอธิบายได้

เมื่อได้ยินเช่นนั้น

หลายคนจากเทียนเสินเทคโนโลยีก็พยักหน้ารัวๆ

พวกเขาเป็นหนูทดลองของบริษัท คล้ายกับหุ่นยนต์

จึงเห็นด้วยกับคำพูดของชูร่า ในเวลาอื่นก็ช่างเถอะ แต่ในฐานะชาวหัวเซี่ยด้วยกัน พวกเขาไม่ต้องการให้ชาวตะวันตกไม่กี่คนมาพัวพันกับลู่หยวน คนตายไปแล้วอย่างมากก็แค่ต้องทนทุกข์ทรมานสักหน่อย

คงเป็นไปไม่ได้ที่ผู้บริหารจะโกรธแค้นอย่างมากเพราะชาวตะวันตกกลุ่มนั้นหรอก

จากนั้น

ทุกคนก็พยุงชูร่าที่ได้รับบาดเจ็บแล้วเดินออกจากเขตเสินหนงเจียอย่างช้าๆ

“นายท่าน ข้ารู้สึกถึงลมหายใจของเจียวโลหิตมังกรแล้ว”

บริเวณส่วนลึกของเขตเสินหนงเจีย เหนือเมฆ

หลังจากการค้นหาหลายวัน

ในที่สุดก็พบความเคลื่อนไหว ต้าเผิงปีกทองก็มองไปทางทิศตะวันออกแล้วพูดว่า “นายท่าน อยู่ทางนั้น ห่างออกไปแค่ไม่กี่ร้อยลี้”

“งั้นก็ไปกันเถอะ” ลู่หยวนพยักหน้า เขาก็อยากรู้เหมือนกันว่าสัตว์อสูรที่มีเลือดของมังกรนั้นเป็นอย่างไร

ไม่นานนัก หลังจากที่ต้าเผิงปีกทองใช้ความเร็วก็ข้ามระยะทางหลายร้อยลี้มาถึงหุบเขาขนาดใหญ่

ที่นี่มีสัตว์อสูรมากมาย และไม่มีปัญหาการขาดแคลนการดํารงอยู่ระดับราชาที่คํารามอย่างต่อเนื่องในป่า

เสินหนงเจียเป็นดินแดนลึกลับมาโดยตลอด

ปัจจุบันโลกได้เปลี่ยนแปลงไป

สัตว์อสูรที่ปรากฏขึ้นที่นี่จึงมีไม่น้อย

และลู่หยวน

ในที่สุดก็ได้เห็นเจียวโลหิตมังกรที่เรียกว่า

จริงๆแล้วก็คืองูยักษ์ตัวสีแดงสด หัวมีเขาเหมือนมังกร

มันขดตัวอยู่ตรงกลางหุบเขา ลำตัวไม่ใหญ่มาก เล็กกว่าราชาไป๋ในเทือกเขาชินหลิง แต่ที่สำคัญคือลมหายใจของเจียวโลหิตมังกรนั้นทรงพลังมาก สัตว์อสูรตัวอื่นๆ ในบริเวณนั้นไม่มีตัวไหนกล้าเข้าใกล้

ราวกับว่ามันเป็นเจ้าแห่งที่นี้

“นายท่าน เจียวโลหิตมังกรตัวนี้ทำลายพันธนาการยีนสิบสองเส้นแล้ว”

ต้าเผิงปีกทองวนเวียนอยู่บนท้องฟ้าแล้วอดไม่ได้ที่จะพูด

ในความทรงจำที่สืบทอดมา

ตราบใดที่มีเลือดของมังกร ก็สามารถพูดได้ว่าทรงพลังมาก เพราะมังกรเป็นสิ่งมีชีวิตที่น่ากลัวมาก

การมีสายเลือดของสิ่งมีชีวิตชนิดนี้ แทบไม่มีตัวไหนที่อ่อนแอ แต่ต้าเผิงปีกทองไม่คาดคิดว่า

เป้าหมายแรกของตัวเองจะทรงพลังขนาดนี้

ถ้ามาที่นี่คนเดียว

ใครจะกินใครก็ยังไม่รู้

“ไม่เป็นไร บินลงไปเลย” ลู่หยวนมองความคิดของต้าปีกทองออก

เจียวโลหิตมังกรตัวนี้แข็งแกร่งกว่าราชาไป๋ บวกกับเลือดของมังกรด้วยแล้ว แม้จะอยู่ภายนอกก็ถือว่าน่ากลัว

อย่างไรก็ตาม สำหรับเขาแล้ว ตราบใดที่ยังไม่วิวัฒนาการไปถึงขอบเขตกายทองคำ ก็สามารถบดขยี้ได้โดยตรง

“รับทราบ!”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น

ความมั่นใจของต้าเผิงปีกทองก็เพิ่มขึ้นอย่างมาก

ปีกหุบลงเล็กน้อย แล้วก็พุ่งลงมาด้วยความเร็วสูง

แกว็ก!

ด้านล่าง

เจียวโลหิตมังกรรู้สึกได้ในทันที

เงยศีรษะขนาดใหญ่ขึ้น ดวงตาเป็นสีแดงก่ำ “ต้าเผิงปีกทอง? หึ ทำลายพันธนาการได้แค่เส้นเดียวเท่านั้น มาหาที่ตายรึ? ดีเหมือนกัน ข้าก็อยู่ใกล้จุดวิวัฒนาการแล้วพอดี จะใช้เลือดต้าเผิงปีกทองของเจ้ามาช่วยให้ข้าเข้าสู่ขอบเขตกายทองคำ แล้วกลายเป็นราชาแห่งเขตเสินหนงเจียอย่างแท้จริง!”

มันคำราม คำพูดเต็มไปด้วยการดูถูก เกล็ดสีแดงเลือดเปล่งประกายสีเลือด

พลังอันยิ่งใหญ่แผ่ปกคลุมไปทั่วบริเวณหลายลี้

จนสัตว์อสูรรอบๆ ร้องครวญคราง

แล้วก็หนีไป

สัตว์อสูรที่มีเลือดของมังกรสามารถช่วยให้ต้าเผิงปีกทองชำระสายเลือดให้บริสุทธิ์ได้

ในทางกลับกัน สัตว์อสูรที่มีสายเลือดมังกรก็สามารถวิวัฒนาการได้เช่นกันหากใช้เลือดต้าเผิงปีกทอง

ทั้งสองเป็นศัตรูกัน!

ในเวลานี้

เจียวโลหิตมังกรแสดงพลัง ต้องการกินต้าเผิงปีกทองเพื่อวิวัฒนาการไปสู่ขอบเขตกายทองคำ

แต่ในวินาทีถัดมา มันก็รู้สึกได้ถึงพลังอันทรงพลังยิ่งกว่าปรากฏขึ้น

ในขณะเดียวกัน

เจดีย์โลหิตสิบเอ็ดชั้นก็ปรากฏขึ้น

และเจียวโลหิตมังกรก็เห็นในที่สุด

บนหลังต้าเผิงปีกทอง

มีร่างมนุษย์ปรากฏขึ้น กอดอกอยู่

“ไม่ดี!”

ทันใดนั้น มันก็ตกใจ รีบเก็บลมหายใจ แล้วก็หนีออกจากที่นี่ด้วยความเร็วสูงสุด

เจียวโลหิตมังกรฉลาดมาก เมื่อเห็นเจดีย์โลหิตก็รู้ว่าตัวเองไม่ใช่คู่ต่อสู้

“คิดจะหนีเหรอ?”

เมื่อเห็นเช่นนั้น ลู่หยวนก็ยิ้ม แล้วก็กระโดดลงมา

ตูม!

เขาตกลงมา พลังอันทรงพลังทำให้พื้นดินสั่นสะเทือน

จากนั้นก็งอเข่า

กระโดดออกไปเหมือนกระสุนปืน ทันใดนั้นก็ไล่ตามทัน แล้วก็ต่อยลงไปที่เจียวโลหิตมังกร

ปัง!

เจียวโลหิตมังกรกลิ้งไปชนต้นไม้ใหญ่หลายร้อยต้น

เกล็ดแตกละเอียด และเต็มไปด้วยเลือด

"บ้าเอ๊ย!"

“มนุษย์ที่ได้รับเชิญมา ทำไมถึงได้แข็งแกร่งขนาดนี้?”

เจียวโลหิตมังกรด่าทอ ท้ายที่สุดมันก็ทำลายพันธนาการสิบสองเส้น

รวมถึงมีเลือดของมังกรด้วย ร่างกายแข็งแกร่งมาก ไม่แพ้ต้าเผิงปีกทองในตอนนี้

หลังจากที่โดนหมัดของลู่หยวนอย่างจัง บาดแผลก็ไม่ได้ถึงตาย ยังด่าต้าเผิงปีกทองอีกด้วย จากนั้นก็หนีต่อไปยังทิศทางใดทิศทางหนึ่ง

ความเร็วเร็วมาก ในเวลาไม่นานก็หนีออกไปไกลหลายลี้ และยังคงเร่งความเร็วขึ้นอีก

หากไม่ใช่เพราะลู่หยวนแข็งแกร่ง และมีรากฐานต่างๆคอยสมับสนุน

หากเป็นมนุษย์คนอื่นในระดับเดียวกัน

กลัวว่าจะต้องหลงทาง

“นายท่าน อย่าปล่อยให้มันหนีไป ข้างหน้ามีกลิ่นอายที่น่ากลัวมาก อาจเกิดอันตรายได้”

ตอนนี้ ต้าเผิงปีกทองที่วนเวียนอยู่บนท้องฟ้า มองไปที่ทิศทางที่เจียวโลหิตมังกรหนีไปแล้วพูด

ตอนนี้ขนนกทั้งตัวของมันหุบเข้าเล็กน้อย รู้สึกถึงวิกฤต

ด้านล่าง

ลู่หยวนเงยหน้าขึ้นแล้วขมวดคิ้ว

ลืมตาขึ้นมองด้วยดวงตายุทธ์สวรรค์

พบว่าห่างออกไปหลายลี้ มีเสาแสงสีเลือดพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า และในเสาแสงนั้น มีพลังงานมหาศาล

พลังงานนี้เกือบจะใหญ่ที่สุดเท่าที่ลู่หยวนเคยพบเห็น แต่มันให้ความรู้สึกที่แตกต่างออกไปจากต้าเผิงปีกทอง

เขาไม่รู้สึกถึงอันตรายในเสาแสงนั้น

ตรงกันข้าม

มีกลิ่นอายที่อ่อนโยนบางอย่าง

“นั่นคืออะไร?” เมื่อเห็นเช่นนี้ ดวงตาของลู่หยวนก็เต็มไปด้วยความประหลาดใจ

จิตใต้สำนึกบอกกับตัวเองว่า ในเสาแสงสีเลือดนั้น มีโอกาสครั้งใหญ่บางอย่าง

อย่างไรก็ตาม เขาก็ไม่ได้รีบไป เพราะไม่รู้จักสถานการณ์ และตอนนี้ก็ยังมีเรื่องที่ยังไม่ได้จัดการ

ในทันที ลู่หยวนก็หยิบตัวอ่อนกระบี่ต้าหลัวออกมา โดยไม่ลังเล ฟันไปที่เจียวโลหิตมังกร

ฉึบ ฉึบ ฉับ

ในพริบตา แสงกระบี่ก็ตกลงมา

รวมถึงเจตจำนงกระบี่แห่งสวรรค์และโลกที่ลู่หยวนเข้าใจ

ตัวอ่อนกระบี่ต้าหลัวในครั้งนี้เปล่งประกายแสงที่สว่างไสวอย่างหาที่เปรียบมิได้

พัฟ!

ในไม่ช้า เมื่อแสงกระบี่กระจายออกไป

ร่างกายของเจียวโลหิตมังกรก็ขาดออกเป็นสองท่อน ทันใดนั้น เลือดก็สาดกระเซ็นออกมา เหมือนหยดฝน โปรยปรายลงมาทั่วพื้นดิน

สัตว์อสูรที่ทำลายพันธนาการสิบสองเส้น หากต้องการสังหารมันเป็นเรื่องง่าย แต่ที่ยังไม่สังหาร

แน่นอนว่าเป็นเพราะลู่หยวนจงใจยั้งมือไว้

“นายท่าน ยอดเยี่ยมมาก!”

บนท้องฟ้า ต้าเผิงปีกทองเห็นฉากนี้ก็ตื่นเต้นมาก

ตอนนี้มันรู้สึกว่าการมีเจ้านายที่แข็งแกร่ง

ดูเหมือนจะดีมาก

แต่ลู่หยวนไม่ได้สนใจอีกฝ่ายเลย แต่กลับเหยียบลงบนศีรษะเจียวโลหิตมังกรที่ใหญ่โต พลังปราณปรากฏขึ้น กดข่มมันไว้ ชี้ไปที่ทิศทางที่เสาแสงสีเลือดตั้งอยู่ แล้วพูดเบาๆว่า "บอกฉันมา สถานที่นั้นคืออะไร"