เซอร์ไพรส์

วันรุ่งขึ้น เป็นอีกวันที่ท้องฟ้าแจ่มใส

ตารางเรียนวันจันทร์นั้นอัดแน่นจนเต็ม

ซงหยี่, หม่าจงและเจิ้งจินเป่า ไปที่ห้องเรียนตั้งแต่ตอนเช้า

หลินฟานส่งข้อความไปหาที่ปรึกษาซุนเหยาตงเพื่อขอลาหยุดในวันนี้ จากนั้นเขาก็ได้ขึ้นเครื่องบินไปยังซางไห่

เนื่องจากวันนี้เป็นวันเกิดของฉินหยู่ซวน หลินฟานจึงอยากจะไปเซอร์ไพรส์เธอ

…………

ณ สำนักวิจัยคณะเศรษฐศาสตร์มหาวิทยาลัยซางไห่

ศาสตราจารย์หญิงอายุประมาณสี่สิบปีกำลังอธิบายรายละเอียดพร้อมกับชี้ไปยังโปรเจ็กเตอร์ที่ฉายภาพแผนภูมิที่ดูซับซ้อนมากๆ

ฉินหยู่ซวนฟังและคิดคำนวณตามอย่างรอบคอบ เธอดูจริงจังมาก

ฉินหยู่ซวนมักจะถามเพื่อนร่วมชั้นหรือยกมือขึ้นเสมอเมื่อเธอพบปัญหาที่เธอไม่เข้าใจ...

ฉินหยู่ซวนไม่ได้มีความสามารถในการเรียนรู้เป็นพิเศษ แต่เธอเป็นคนที่มีความตั้งใจและมีความขยันเป็นอย่างมาก

ด้วยเหตุนี้ จึงทำให้เธอสามารถเข้ามาศึกษาในมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงแห่งนี้ได้

แม้แต่ในหมู่นักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษาจำนวนมาก ฉินหยู่ซวนก็ถือว่าเป็นหนึ่งในนักศึกษาที่เก่งมากๆด้วยเช่นกัน

ขณะที่จริงจังอยู่กับการเรียนรู้ เวลาก็ผ่านไปอย่างรวดเร็ว

เพียงชั่วพริบตาเท่านั้น ท้องฟ้าก็ค่อยๆมืดลง

ฉินหยู่ซวยกอดหนังสือเอาไว้และพาร่างกายที่อ่อนล้าของเธอกลับไปที่หอพักแล้วนั่งลงบนเตียง

หวางโหมวรูมเมทของเธอถามว่า "หยู่ซวน วันนี้เป็นวันเกิดของเธอไม่ใช่หรือไง ทำไมเธอถึงมานั่งเหงาอยู่แบบนี้ล่ะ?

จางจิ่งเหยียนที่ได้ยินดังนั้นก็นึกขึ้นมาได้ทันที เธอวางโทรศัพท์ลงแล้วพูด "เขาจะมาเมื่อไหร่งั้นหรอ ฉันอยากรู้เหมือนกันว่าเขาจะเป็นอย่างที่พวกเธอพูดกันหรือเปล่า!"

ตอนที่หลินฟานมาที่เมืองซางไห่เมื่อรอบที่แล้ว จางจิ่งถูกอาจารย์ของเธอรั้งให้ทำงานล่วงเวลาอยู่ที่ห้องทดลอง ดังนั้นเธอจึงยังไม่เคยเจอกับหลินฟานเลย

และในช่วงเวลานั้น เพื่อนที่ร่วมหอพักทุกคนก็เอาแต่พูดถึง หลินฟานแฟนของฉินหยู่ซวน

จากปากของพวกเธอหลินฟานถูกยกให้เป็นดั่งเทพบุตร จางจิ่งจึงอยากจะเจอเขาสักครั้ง

และในที่สุดก็มีโอกาสแล้ว แน่นอนว่าเธอมีความสุขมากๆ

ฉินหยู่ซวนพูดอย่างเศร้าๆ "เมื่อไม่นานมานี้ดูเหมือนหลินฟานจะเข้าร่วมการแข่งขันแบบจำลองทางคณิตศาสตร์ เขาจึงถูกบังคับให้ฝึกอยู่ที่มหาวิทลัย เขาคงไม่สามารถมาที่เมืองหลวงซางไห่ได้แล้วล่ะ"

จางจิ่ง,หวางโหมวและวานหยู่หรง ได้ฟังเสียงที่ไม่มีความสุขของเธอ

ไม่ใช่เรื่องแปลกใจ...

เพราะว่าวันนี้เป็นวันเกิดปีแรกที่ฉินหยู่ซวนนั้นมีแฟนอยู่ด้วย และเขาก็คงอยากให้หลินฟานมา

เพื่อนเธอทั้งสามคนไม่ต้องการให้ฉินหยู่ซวนเศร้ามากนัก ดังนั้นพวกเธอจึงช่วยกันสร้างบรรยากาศให้มีชีวิตชีวา

“การแข่งขันแบบจำลองทางคณิตศาสตร์? นั่นเป็นหนึ่งในการแข่งขันที่ใหญ่ที่สุดในภาควิชาคณิตศาสตร์! เขาทั้งรวยทั้งหล่ออยู่แล้วนะ และตอนนี้ยังอยากจะเป็นนักวิชาการอีกด้วย! โอ้ พระเจ้า นี่มันสมบูรณ์แบบเกินไปแล้ว ฉันชื่นชม ขอชื่นชมเลย!” จางจิ่ง ถอนหายใจ

วานหยู่หรงหยิบโทรศัพท์ของเธอออกมาแล้วพูดว่า "ไม่น่าแปลกใจเลยที่เขาต้องอยู่ฝึกที่มหาวิทยาลัย เพราะการประกวดแบบจำลองทางคณิตศาสตร์จะจัดขึ้นในอีกสองสามวันนี้เอง"

“ฉันเกรงว่ามันจะเป็นแค่การอบรมของทางมหาวิทลัยมากกว่า เขาคงไม่ใช่ตัวเต็งหรอกมั้ง? แต่ถ้าได้รางวัลจริงๆก็คงจะสุดยอดมากๆเลยล่ะ!”

หวางโหมวพูดว่า “ถ้าให้ฉันพูดตรงๆเลยนะ มันอาจจะดีกว่าก็ได้ที่แฟนของหยู่ซวนไม่ได้มา”

“ปีนี้เราสี่คนฉลองวันเกิดด่วยกันแค่นี้นั่นแหละ เพราะในอนาคตหลังจากที่เราฝึกงานจบการศึกษาและแต่งงานและมีลูกกันแล้ว เราคงจะไม่มีโอกาสแบบนี้แล้วล่ะ”

"เราควรเก็บความทรงจำในช่วงเวลาดีๆเหล่านี้เอาไว้นะ"

จางจิ่งเห็นด้วย "ใช่แล้ว! งั้นไปกินหม้อไฟกันเป็นไง?"

"เอาสิ ไปกินหม้อไฟกันเถอะ!" หวางโหมวพยักหน้าซ้ำ ๆ

วานหยู่หรงพูด"พอพูดถึงหม้อไฟทีไร ฉันมักจะได้กลิ่นหม้อไฟลอยมาทุกทีเลย! น้ำลายของฉันแทบจะไหลออกมาแล้ว" หลังจากที่พูดจบเธอก็กลืนน้ำลาย

ฉินหยู่ซวนเองก็รู้ว่าทั้งสามคนตั้งใจทำให้ตัวเองร่าเริงขึ้น

และเธอรู้สึกขบขันกับท่าทางของเพื่อนทั้งสามคน เธอยิ้มแล้วพูดว่า "โอเค งั้นพวกเราไปกินหม้อไฟกันเถอะ!"

ทั้งสี่คนเตรียมตัวออกไปทันทีที่ฉินหยู่ซวนเห็นด้วยกับพวกเธอ และหลังจากเก็บของเสร็จทั้งสี่คนก็ออกมาข้างนอกด้วยกัน

เมื่อพวกเธอลงมาถึงที่ชั้นล่าง ก็เจอกับชายหนุ่มสวมแว่นขอบดำวิ่งมาจากระยะไกล

เขามอบช่อกุหลาบให้กับ ฉินหยู่ซวนแลัวพูดว่า "หยู่ซวน ผมขอให้คุณมีความสุขในวันเกิดนะ"

ฉินหยู่ซวนนั้นสวยมากจริงๆ สามารถพูดได้เลยว่าเธอเป็นดาวของมหาลัยมหาวิทยาลัยซางไห่

เธอเคยเจอกับเหตการณ์แบบนี้มาหลายครั้งแล้ว

ฉินหยู่ซวนจึงไม่รู้สึกแปลกใจเท่าไหร่นัก เธอกล่าวอย่างเรียบเฉย "ขอบคุณสำหรับคำอวยพรของคุณนะ แต่ฉันมีแฟนแล้ว ดังนั้นฉันขอไม่รับดอกไม้ช่อนี้นะ"

หลังจากพูดจบฉินหยู่ซวนก็เดินผ่านชายหนุ่มไปทันที

ทั้งสี่คนก็เดินต่อไปเรื่อยๆ เดินข้ามสนามหญ้าสีเขียว ผ่านทะเลสาบที่สวยงาม จนมาถึงสนามเด็กเล่นหน้ามหาวิทยาลัย

พวกเธอเดินมาถึงหน้าประตูหน้ามหาวิทลัยและกำลังจะเดินออกไป

"ฟึบ ฟึบ ฟึบ!"

ในเวลานี้ จู่ๆ ก็มีเสียงดังขึ้นบนท้องฟ้า

ทันใดนั้น ก็มีลมกระโชกแรงพัดมาอย่างไม่ทันตั้งตัว กิ่งไม้ถึงกับแกว่งไกวไปมาและเสื้อผ้ากับผมก็ได้ปลิวไหวไปตามสายลม

ในสายตาของทุกคนตอนนี้ มีกลีบกุหลาบสีแดงสดค่อยๆลอยตกลงมาจากท้องฟ้าราวกับเม็ดฝน

ทั่วทั้งสนามเด็กเล่นตอนนี้ มีแต่ดอกกุหลาบที่ตกลงมาอยู่เต็มไปหมด!

และต่อจากนั้นก็ได้มีแสงแพรวพราวส่องลงมาตรงที่ฉินหยู่ซวนยืนอยู่

จากนั้นเฮลิคอปเตอร์ก็ปรากฏขึ้นมาให้ทุกคนได้เห็น

ในตอนนี้เฮลิคอปเตอร์กำลังจะลงจอดที่ข้างหน้าของฉินหยู่ซวน และจากนั้นร่างของหลินฟานในชุดสูทสีขาวก็ได้ปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับเปียโนตัวนึง

จากนั้นไม่นาน มือของหลินฟานก็ได้วางลงบนเปียโนและได้เริ่มบรรเลงบทเพลงขึ้นทันที

เพลง "งานแต่งงานในฝัน" ดังก้องไปทั่วสนามเด็กเล่น

บางครั้งห่างไกล บางครั้งผ่านไปเร็ว... หัวใจของทุกคนกำลังสั่นไหวด้วยบทเพลงที่ได้ยิน

ในขณะนี้ เหมือนกับเวลาได้ถูกหยุดลง

ในสนามเด็กเล่น ทุกคนกำลังมุ่งความสนใจไปที่หลินฟานและฉินหยู่ซวน

ในสายตาของทุกคนตอนนี้ได้มองเห็นหลินฟานและฉินหยู่ซวนเป็นเทพบุตรและเทพธิดาคู่หนึ่งที่กำลังยืนอยู่เหนือเมฆบนสวรรค์ โดยมีนกตัวน้อยๆรวมตัวกันเป็นเหมือนกับสะพานทอดยาว รอบกายของพวกเขาถูกรายล้อมไปด้วยดวงดาว!

ทั้งตระการตาและอลังการ ทำให้ทุกคนที่พบเห็นถึงกับต้องแหงนหน้ามองขึ้นไปอย่างน่าอัศจรรย์!

ในสายตาของฉินหยู่ซวน ดูเหมือนว่าโลกทั้งใบได้มืดมิดลงไปอย่างสนิท!

มีเพียงแค่หลินฟานเท่านั้นที่เป็นเหมือนดั่งดวงอาทิตย์และกำลังเปล่งแสงสว่างออกมา!

เธอฟังเพลงที่ไพเราะนี้จากระยะไกล เธอทั้งตื่นตะลึงและหลงไหลในบทเพลง!

ตาเธอค่อยๆมัวขึ้นเรื่อยๆ!

เธอสุขใจและอิ่มเอิบใจอย่างมาก!

“ดิ๊ง!”

หลังจากที่โน้ตสุดท้ายของเพลง"งานแต่งงานในฝัน" จบลงไป หลินฟานก็เล่นเพลง "แฮปปี้เบิร์ดเดย์" ขึ้นมาอีกทันที

หลังจากเพลงจบลง หลินฟานได้ลุกขึ้นยืนอย่างช้าๆ เขาถือดอกกุหลาบสีแดงสด 99 ดอกไว้ในมือ และพูดว่า "หยู่ซวน สุขสันต์วันเกิดนะครับ!"

"ฮือออ!"

ในที่สุด ฉินหยู่ซวนก็ไม่สามารถทนได้อีกต่อไป น้ำตาของเธอได้หลั่งไหลลงมาราวกับไข่มุก

จากนั้น เธอก็พุ่งเข้าไปในอ้อมแขนของหลินฟานและได้จูบเขาอย่างร้อนแรง

o(￣ε￣*)

(*￣3)(ε￣*)

(*￣3)(ε￣*)

……

“แปะแปะแปะ!”

ทันใดนั้น เสียงปรบมืออันอบอุ่นก็ดังขึ้นจากทั่วทั้งสนามเด็กเล่น

ฉินหยู่ซวนเป็นสาวงามที่รู้จักกันดีในมหาลัยมหาวิทยาลัยซางไห่ และยังเป็นเทพธิดาของผู้ชายอีกนับไม่ถ้วน

แม้จะมีผู้ชายมากมายที่ชื่นชอบเธออยู่ในที่นี้ด้วย

แต่ในตอนนี้ พวกเขากลับไม่รู้สึกอิจฉาหลินฟานเลย

พวกเขาทั้งหมดต่างร่วมกันอวยพรและชื่นชมให้กับหลินฟานและฉินหยู่ซวน

ทำไมอย่างงั้นหรอ เพราะเขาคู่ควรกับเธอ