สร้างความได้เปรียบด้วยจำนวน

ตอนที่ 311 สร้างความได้เปรียบด้วยจำนวน



“ในที่สุด เราก็ได้พบจุดอ่อนของราชาซอมบี้แล้ว!”



"ใช่ แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะจัดการมันอยู่ดี ร่างกายของราชาซอมบี้ก็ยังแข็งแกร่งมาก พลังของพวกเราก็น่าจะแทบทำอะไรมันไม่ได้เลย?"



แขกหลายคนของโรงแรมเจียงหลินยังคงตระหนักดีถึงความแข็งแกร่งของตัวเอง



อย่างไรก็ตาม แม้ว่าความแข็งแกร่งของพวกเขาจะไม่อาจเทียบเคียงกับราชาซอมบี้ได้ แต่ก็ไม่ใช่การกระทำที่สูญเปล่า หากต้องการเพียงขัดจังหวะมันเป็นครั้งคราว



นั่นทำให้ในการต่อสู้ระหว่างราชาซอมบี้กับฉู่เจียงเยว่ และเสิ่นจื้อกุยหลังจากนี้ ราชาซอมบี้มักจะถูกขัดจังหวะอยู่เสมอ เมื่อมันคิดจะโจมตี ทำให้มันเต็มไปด้วยความโกรธ และหมอกดำที่เกิดจากมวลพลังงานก็เริ่มมีระลอกคลื่น



เมื่อฉู่เจียงเยว่ และเสิ่นจื้อกุยเห็นสิ่งนี้ พวกเขาก็มองหน้ากัน และเข้าใจตรงกันโดยปริยาย จากนั้นการโจมตีของพวกเขาก็รุนแรงมากขึ้น พยายามฆ่าราชาซอมบี้ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้



ทำให้ราชาซอมบี้ถูกฉู่เจียงเยว่แทงเข้าที่หน้าอกด้วยเถาวัลย์มากถึง 5 ครั้ง และถูกเสิ่นจื้อกุยผ่าหัวด้วยสายฟ้าถึง 7 ครั้ง



ร่างกายของราชาซอมบี้จึงเต็มไปด้วยบาดแผล และรอยไหม้เกรียม สูญเสียจิตวิญญาณอันสูงส่งเมื่อปรากฏตัวครั้งแรกไปโดยสิ้นเชิง



อย่างไรก็ตาม แม้จะมีการวางแผนเป็นอย่างดี แต่สถานการณ์ของพวกเขาทั้งสองนั้นก็ไม่ค่อยดีนัก หากยังคงเป็นเช่นนี้ต่อไป และการต่อสู้ยังคงยืดเยื้อ พลังของพวกเขาก็จะหมดลง



เมื่อพลังของฉู่เจียงเยว่ และเสิ่นจื้อกุยหมดลง ขวัญกำลังใจของคนอื่นๆ ในโรงแรมเจียงหลินก็มีแนวโน้มที่จะลดต่ำลง



ดังนั้น เพื่อให้คนอื่นๆ ที่อยู่ในโรงแรมเจียงหลินสามารถฆ่าซอมบี้ได้อย่างสบายใจ ทั้งสองจึงพยายามอย่างเต็มที่เพื่อฆ่าราชาซอมบี้ให้ได้ แต่ต่อให้ฆ่ามันไม่ได้ อย่างน้อยก็ต้องทำให้มันได้รับบาดเจ็บสาหัส



อีกด้านหนึ่ง หลังจากเจียงเหอตระหนักได้ว่าพลังของตัวเองแข็งแกร่งขึ้น เขาก็ต้องการช่วย จึงรีบถอนออกมา และมาที่พื้นที่เปิดของโรงแรมเจียงหลิน



ข้างหลังเขา หลินซวี่หยวน จินซู่หยู และคนอื่นๆ ก็ตามมาสมทบด้วย



ที่เป็นแบบนี้ก็เพราะพวกเขาทุกคนต่างรู้ดีว่าซอมบี้มากมายที่อยู่ข้างนอกนั่นไม่ใช่ปัญหาใหญ่อะไร ที่สำคัญจริงๆ คือ การจัดการกับราชาซอมบี้



หากไม่มีราชาซอมบี้ ซอมบี้ที่เหลือข้างนอกก็จะถูกกวาดล้างขึ้นอยู่กับว่าช้าหรือเร็วเท่านั้น



แต่หากราชาซอมบี้ยังอยู่ ฝูงซอมบี้ก็จะบุกเข้ามาโจมตีอย่างไม่หยุดหย่อน มันจะเป็นวังวนที่ไม่มีวันจบสิ้น



“เถ้าแก่ พี่เสิ่น! เรามาช่วยแล้ว!”



หลินซวี่หยวนยืนอยู่บนสนามหญ้าของโรงแรมเจียงหลิน ตะโกนขึ้นไปหาฉู่เจียงเยว่ และเสิ่นจื้อกุย



ราชาซอมบี้ไม่ได้มีสติปัญญามากนัก จึงมีความเป็นไปได้สูงที่มันจะไม่รู้ว่าพวกเขาพูดอะไรกัน ดังนั้นต่อให้ตะโกนเสียงดังแล้วมันได้ยิน พวกเขาก็ไม่จำเป็นต้องกลัว



เมื่อเห็นว่าเจียงเหอ และคนอื่นๆ เลือกที่จะยืนหยัด และเข้ามาช่วย ฉู่เจียงเยว่ และเสิ่นจื้อกุยก็รู้สึกอบอุ่น และยิ้มออกมาเล็กน้อย



สิ่งนี้ทำให้ความมุ่งมั่นของพวกเขาที่ต้องการฆ่าราชาซอมบี้ให้ได้ในวันนี้เพิ่มพูนขึ้น ก่อเกิดเป็นความมุ่งมั่นอันแรงกล้า



“แฮ่”



แต่ราชาซอมบี้ไม่ได้ให้เวลาทั้งสองคนได้พักหายใจ หลังจากถูกโจมตีอยู่หลายครั้ง ตัวมันในตอนนี้เต็มไปด้วยความโกรธ และต้องการเอาคืน ทำให้มวลพลังงานสีดำที่รายล้อมรอบตัวมันก็หนาแน่นขึ้นกว่าเดิมมาก



มันรีบพุ่งเข้าไปหาฉู่เจียงเยว่ และเสิ่นจื้อกุยอย่างรวดเร็ว จากนิ้วที่เหมือนมนุษย์แปรเปลี่ยนเป็นกรงเล็บ และยังมีมวลพลังงานสีดำที่อยู่ในรูปของหมอกพัวพันอยู่



เมื่อเห็นว่าราชาซอมบี้พุ่งเข้ามาใกล้ เสิ่นจื้อกุยก็ก้าวออกไปข้างหน้าเพื่อปกป้องฉู่เจียงเยว่



แต่ฉู่เจียงเยว่ไม่ใช่คนที่จะหลบเลี่ยง และรับการปกป้องจากคนอื่น โดยเฉพาะอย่างยิ่งในตอนนี้ที่น่าจะมีเพียงตัวเธอเท่านั้นที่รับการโจมตีของราชาซอมบี้ได้



“ฉันจะรับมือกับการโจมตีของมันเอง คุณจะควรเชื่อใจฉันในเรื่องนี้”



แม้ว่าฉู่เจียงเยว่จะไม่รู้ว่าราชาซอมบี้แข็งแกร่งเทียบเท่ากับผู้ปลุกพลังระดับใด แต่ตอนนี้ระดับพลังของเธอถือว่าสูงกว่าใครๆ ในโรงแรมเจียงหลินอย่างแน่นอน



นั่นทำให้หากต้องฆ่าราชาซอมบี้ พลังของเธอจึงเป็นสิ่งสำคัญ



ขณะที่ฉู่เจียงเยว่ และเสิ่นจื้อกุยพยายามรับมือกับราชาซอมบี้อยู่ พวกเขาก็ไม่ทันได้สังเกตเลยว่าในโรงแรมเจียงหลิน จินซู่หยู และคนอื่นๆ พยายามดูดซับพลังในแก่นคริสตัลอย่างบ้าบิ่น



แม้ว่าพลังของพวกเขาจะฟื้นคืนกลับมาสู่จุดสูงสุดแล้ว พวกเขาก็ไม่หยุดดูดซับพลังจากแก่นคริสตัล



เพราะในความคิดของพวกเขา ในเมื่อแก่นคริสตัลสามารถช่วยฟื้นฟูพลังได้ มันก็น่าจะช่วยย่นเวลาในการเลื่อนระดับได้เช่นเดียวกัน เพียงแค่ไม่รู้ว่าจะมีผลข้างเคียงอะไรหรือไม่



แต่ถึงจะมีความเสี่ยงก็ต้องทำ ไม่แน่ว่าครั้งนี้อาจเป็นโอกาสเดียว หากพวกเขาปล่อยให้ราชาซอมบี้รอดกลับไปได้ โอกาสที่จะได้พบมันอีกครั้งก็คงจะเป็นเรื่องยาก



พวกเขาพบจุดอ่อนของราชาซอมบี้แล้ว หากครั้งนี้พวกเขาไม่สามารถฆ่ามันได้ เมื่อมันหลบหนีไป การซ่อนตัวของมันก็จะรัดกุม และปกปิดมากยิ่งขึ้น



เมื่อถึงเวลานั้น หากพวกเขาต้องการฆ่ามัน ความยากก็จะเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ



ครั้งนี้ พวกเขาจึงต้องแข็งแกร่งขึ้นโดยเร็วที่สุดเพื่อที่จะสามารถช่วยเหลือฉู่เจียงเยว่ และเสิ่นจื้อกุย และร่วมมือกันเพื่อฆ่าราชาซอมบี้ลงให้ได้



อย่างไรก็ตาม จินซู่หยู และคนอื่นๆ ก็ยังรู้สึกกังวลเล็กน้อยขณะที่พวกเขากำลังดูดซับพลังในแก่นคริสตัลเพื่อเลื่อนระดับ เพราะหากพวกเขาไม่ระวังอาจถึงตายได้



และยังมีอีกความเป็นไปได้หนึ่งที่น่ากลัวว่านั่นคือ การกลายเป็นซอมบี้



หากพวกเขากลายเป็นซอมบี้ ด้วยความแข็งแกร่งที่พวกเขามี พวกเขาจะกลายเป็นซอมบี้กลายพันธุ์ที่ยากจะรับมืออย่างแน่นอน



ยิ่งไปกว่านั้น หากมีซอมบี้ปรากฏในโรงแรมเจียงหลิน มันจะถือเป็นเรื่องใหญ่



เพราะมีโอกาสที่จะทำให้ผู้คนในโรงแรมถูกข่วนหรือกัด จากนั้น มันก็จะลุกลามไปทั่ว



โชคดีที่พวกเขายังคงระมัดระวังมากพอ และโชคก็เข้าข้าง ในท้ายที่สุด จึงไม่มีใครกลายเป็นซอมบี้ และเลื่อนระดับพลังได้สำเร็จ



อย่างไรก็ตาม เนื่องจากเป็นการฝืนเลื่อนระดับ ผลข้างเคียงจึงมีอยู่



หากพวกเขาไม่ต้องการให้รากฐานของตัวเองถูกทำลาย การปรับปรุงความแข็งแกร่งของพวกเขาต่อจากนี้ต้องทำอย่างค่อยเป็นค่อยไป ต้องพยายามสะสมความแข็งแกร่งอย่างช้าๆ เพื่อซ่อมแซมรากฐานที่สูญเสียไป



อย่างไรก็ตาม ประโยชน์ของการเลื่อนระดับก็แสดงให้เห็นอย่างเด่นชัดเช่นเดียวกัน



แม้ว่าพวกเขาจะไม่สามารถลอยตัวอยู่ในอากาศได้เหมือนฉู่เจียงเยว่ และเสิ่นจื้อกุย แต่ด้วยความช่วยเหลือจากพาวเวอร์บัส พวกเขาก็สามารถบินขึ้นไปบนท้องฟ้าได้เช่นกัน



เพื่อป้องกันไม่ให้ราชาซอมบี้หลบหนี พวกเขาจึงเลือกที่จะขอให้พาวเวอร์บัสมาช่วย



สาเหตุที่มันถูกเรียกว่า ‘พาวเวอร์บัส’ ก็เพราะมันสามารถใช้พลังวิเศษได้หลากหลายรูปแบบ



แล้วมันยังสามารถแบ่งปันพลังของตัวเองให้กับคนอื่นได้ นี่ถือเป็นอีกหนึ่งความสามารถที่น่าทึ่ง



แต่ก็ใช่ว่าจะไม่มีราคาที่ต้องจ่าย สำหรับเรื่องนี้ พาวเวอร์บัสขอให้พวกเขาจ่ายด้วยแก่นคริสตัลจำนวนมากเพื่อใช้เป็นแหล่งพลังงาน



เมื่อว่าการเสียเงินจะฟังดูน่าเจ็บปวดใจ แต่ในที่สุดหลินซวี่หยวน และคนอื่นๆ ก็ยอมตกลง



จากนั้น พวกเขาก็บินขึ้นไป และลอยอยู่ในระดับความสูงเดียวกับฉู่เจียงเยว่ และมองหน้ากันด้วยรอยยิ้ม



“แฮ่!”



“ระวัง!”



เสียงเตือนของฉู่เจียงเยว่ และราชาซอมบี้ดังขึ้นเกือบพร้อมๆ กัน



ราชาซอมบี้พยายามโจมตีจินซู่หยู และคนอื่นๆ แต่ก็ถูกเถาวัลย์ของฉู่เจียงเยว่เหนี่ยวรั้งเอาไว้ ทำให้มันไม่สามารถเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระ



แม้จะหยุดมันได้เพียงเวลาสั้นๆ แต่ก็มากพอแล้วที่จะให้จินซู่หยู และคนอื่นๆ ก็เข้ามารวมตัวกันอยู่ในกำแพงเถาวัลย์ของฉู่เจียงเยว่ได้สำเร็จ



หลังจากที่พวกเขาเข้ามาจนครบทุกคนแล้ว ราชาซอมบี้ก็ฉีกกระชากเถาวัลย์พี่พันอยู่รอบตัวออกจากกัน



หลังจากทำลายเถาวัลย์ ราชาซอมบี้ก็พุ่งเข้าไปหาฉู่เจียงเยว่ พยายามฆ่าเธอที่มักจะคอยขัดจังหวะมันอยู่เรื่อยไป



อย่างไรก็ตาม เสิ่นจื้อกุยก็เฝ้ารอช่วงเวลานี้เช่นกัน เมื่อมันเข้าใกล้ สายฟ้าก็ฟาดลงมา



เจียงเหอก็ใช้พลังมิติของตัวเองเพื่อพยายามหยุดการเคลื่อนไหวของศัตรูตรงหน้า



เมื่อราชาซอมบี้ถูกพลังของเจียงเหอโจมตีใส่ การเคลื่อนไหวของมันก็หยุดชะงัก



เมื่อเห็นโอกาส ฉู่เจียงเยว่ และคนอื่นๆ ก็โจมตีใส่ราชาซอมบี้ด้วยพลังที่พวกเขาแต่ละคนคิดว่ารุนแรงมากที่สุด




ตอนก่อน

จบบทที่ สร้างความได้เปรียบด้วยจำนวน

ตอนถัดไป