ตอนที่ 13 : โครงกระดูกเลเวลเจ็ด

ตอนที่ 13 : โครงกระดูกเลเวลเจ็ด

“ศพงั้นเหรอ?”

ยาซ์ดหยิบไม้เท้าสีเข้มที่อยู่ข้างโต๊ะขึ้นมาและพูดในขณะที่เขาเดิน “อาชญากรที่เจ้าสังหารไปนั้นได้ก่อให้เกิดปัญหาไม่น้อยในหลายเมือง เขาได้มาที่เมืองหินดำและต้องตายด้วยฝีมือของเจ้า”

“จดหมายตอบกลับจากสำนักงานใหญ่น่าจะใช้เวลาสักพัก แต่พวกเราก็สามารถมอบผลประโยชน์บางอย่างให้กับเจ้าล่วงหน้าได้ อย่างเช่นโครงกระดูกถูกฎหมาย”

หัวใจของหวู่เหิงรู้สึกปั่นป่วนขึ้นมาเมื่อได้ยินเช่นนี้

“ตอนนี้ข้าสามารถอัญเชิญอันเดดออกมาได้แล้วเหรอ?”

“ไม่ใช่ตอนนี้ แต่พวกเราสามารถอนุญาตให้เจ้าอัญเชิญมันก่อนได้ เพราะด้วยสภาพอากาศเช่นนี้ มันคงไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะเก็บศพเอาไว้ และหากเจ้าต้องการจะอัญเชิญมันออกมาอย่างเป็นทางการ เจ้าก็ต้องรอจดหมายตอบกลับอย่างเป็นทางการซะก่อน”

พวกเขาแค่บอกให้เขาเปลี่ยนศพเป็นอันเดดซะก่อน และหลังจากที่เขาได้รับจดหมายตอบกลับอย่างเป็นทางการแล้ว เขาจึงจะสามารถครอบครองอันเดดได้อย่างเป็นทางการ

กลายเป็นว่าสมาคมนักผจญภัยช่างมีอิทธิพลเป็นอย่างมากจริงๆ

พวกเขาดูเหมือนจะมั่นใจว่าใบสมัครของหวู่เหิงจะได้รับการอนุมัติ และสุดท้ายเขาก็จะได้ครอบครองอันเดดอยู่ดี

“อืม” หวู่เหิงพยักหน้า จากนั้นก็พูดต่อ “เมื่อคืนผู้สมรู้ร่วมคิดของเขาได้หนีไปได้”

“ทหารลาดตระเวนของเมืองหินดำจะออกค้นหาตัวเขาเอง แต่เจ้าก็ควรจะระวังตัวเอาไว้ด้วย”

“ขอรับ”

ทั้งสองเดินไปด้วยกัน และเดินลงมาถึงชั้นใต้ดิน

ภายในห้องเย็น มันมีเตียงเหล็กสองสามเตียงวางอยู่ โดยหนึ่งในนั้นก็มีศพของอาชญากรที่เขาสังหารไปวางอยู่

พวกเขาต้องยืนยันตัวตนของเขาอีกครั้ง ดังนั้นเสื้อผ้าของเขาจึงถูกปลดออก และนอนอยู่ด้วยร่างอันเปลือยเปล่า

“แปรสภาพมันซะสิ” ยาซ์ดยืนเพียงไม้เท้าอยู่ที่ประตู

เมื่อไม่ต้องกังวลเรื่องอะไร หวู่เหิงก็ก้าวออกไปข้างหน้าและร่ายทักษะการควบคุมโครงกระดูกของเขา

[ความสามารถของอีกฝ่ายเหนือกว่าท่าน ปัจจัยความไม่เสถียรเพิ่มขึ้น…]

การแจ้งเตือนของระบบปรากฏขึ้น และพลังวิญญาณของเขาถูกสูบออกไปอย่างรวดเร็ว

ในเวลาเดียวกัน เนื้อหนังของศพก็หลุดรอดออกไป เผยให้เห็นโครงกระดูกสีขาวที่อยู่ภายใน

การกลายสภาพเสร็จสิ้นอย่างรวดเร็ว และโครงกระดูกร่างหนึ่งก็ค่อยๆ ลุกขึ้นมา

เบ้าตากลวงคู่หนึ่งเปล่งประกายขึ้นมาด้วยเพลิงวิญญาณสีฟ้า

[จอมโจรโครงกระดูก (เลเวล 7)]

ในฐานะโครงกระดูกเลเวลเจ็ด ชื่อของมันจึงมีการเปลี่ยนไป และไม่ได้มีชื่อธรรมดาๆ อย่างนักรบโครงกระดูกอีก แต่กลายเป็นจอมโจรโครงกระดูกไปแล้ว

นี่น่าจะเกี่ยวข้องกับอาชีพก่อนหน้านี้ของมันด้วย

และเพลิงวิญญาณก็เป็นเพลิงวิญญาณขั้นต้นด้วย เหมือนกับเท็ดดี้ไม่มีผิดเลย

โครงกระดูกลุกขึ้นจากเตียง เบ้าตาอันว่างเปล่าของมันมองไปยังทั้งสองคนที่อยู่ในห้อง และจากนั้นมันก็เดินมาอยู่ข้างๆ หวู่เหิง

“ใช่จริงๆ ด้วย เจ้าช่างมีพรสวรรค์จริงๆ แต่เจ้าก็ยังไม่อาจพาโครงกระดูกตัวนี้ออกไปได้ เพราะมันอาจจะก่อปัญหาโดยไม่จำเป็นได้” ยาซ์ดแนะนำจากด้านข้าง

“เข้าใจแล้วขอรับ” หวู่เหิงสั่งการจอมโจรโครงกระดูกทันที “อยู่ที่นี่และฟังคำสั่งท่านยาซ์ด”

เพลิงวิญญาณสีฟ้าในดวงตาของมันกะพริบ โครงกระดูกพยักหน้าเล็กน้อย จากนั้นมันก็ถอยไปที่มุมห้อง และยืนนิ่งเหมือนกับรูปปั้น

“ไปกันเถอะ มันไม่ใช่เรื่องดีเท่าไรที่จะอยู่ที่นี่นาน เพราะอุณหภูมิของมันค่อนข้างต่ำเลย” ยาซ์ดเสนอด้วยรอยยิ้ม

หวู่เหิงพยักหน้าและเดินออกมาจากห้อง

“เอาล่ะ เรื่องวันนี้ก็แค่นี้แหละ เมื่อจดหมายตอบกลับถูกส่งมาถึงแล้ว ข้าจะแจ้งให้เจ้าทราบทันที ส่วนทหารลาดตระเวนที่ห้องโถงก็กลับไปแล้ว และข้าก็ได้เตรียมคำอธิบายสถานการณ์ไว้แจ้งศาลากลางแล้ว” ยาซ์ดเว้นจังหวะไปชั่วขณะก่อนที่จะอธิบายต่อ

“ขอบคุณมากขอรับ” หวู่เหิงแสดงความขอบคุณออกมา

หลังจากเขากลับมาที่โถงใหญ่แล้ว เหล่าทหารลาดตระเวนก็ได้กลับไปแล้วจริงๆ

เรื่องทั้งหมดนี้ทำให้เขารู้สึกทึ่งอยู่บ้าง

การสังหารอาชญากรหมายหัวได้นำไปสู่เหตุการณ์ต่างๆ มากมาย

แต่ดูเหมือนว่าสมาคมนักผจญภัยจะได้ช่วยเหลือเขาเอาไว้

ถ้าสิ่งต่างๆ เป็นไปตามที่ยาซ์ดพูดไว้ มันก็คงจะเปลี่ยนสถานการณ์ของเขาได้จริงๆ

ส่วนการที่ได้กลายเป็นสมาชิกอย่างเป็นทางการของสมาคมนักผจญภัยนั้นจะเป็นเรื่องดีหรือไม่ มันก็ยากที่จะพูด เขาคงต้องปล่อยให้มันค่อยๆ เป็นค่อยๆ ไป

เมื่อถึงเวลาที่เขากลับมายังย่านที่อยู่อาศัย มันก็เป็นช่วงบ่ายแล้ว

หลังจากแวะทานอาหารที่โรงเตี๊ยมแล้ว เขาก็ได้มุ่งหน้ากลับไปยังที่พักของเขา

...

หลังจากกลับมาถึงที่พักแล้ว เขาก็หยิบเอาหนังสือทักษะที่เขาได้แลกเปลี่ยนออกมา

[ทักษะสาดกรด]

[รายละเอียด: ปลดปล่อยลูกบอลกรด สร้างความเสียหายด้วยกรดอย่างรุนแรงต่อเป้าหมาย]

แม้ว่ามันจะต่างออกไปจากทักษะเวทมนตร์ที่เขาคาดคิดไว้เล็กน้อย แต่มันก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่อะไร

การสาดกรดออกไปดูเหมือนจะสร้างความเสียหายได้ประมาณหนึ่ง และมันยังเป็นเหมือนกับการหยามศัตรูด้วย

เขาเริ่มอ่านหนังสือทักษะนี้

หนังสือเล่มนี้ไม่ได้หนาแต่ก็เต็มไปด้วยเนื้อหาต่างๆ ซึ่งมีทั้งคำอธิบายและแผนภาพ

ในความเป็นจริง จากการศึกษามัน หลักการของเวทมนตร์ก็ไม่ได้ซับซ้อนอย่างที่คิดเลย

เวทมนตร์เรียกได้ว่าเป็นการเปลี่ยนแปลงพลังวิญญาณเพื่อสร้างผลลัพธ์ต่างๆ และผู้ร่ายเวทมนตร์ก็สามารถเปลี่ยนรูปร่างของพลังงานที่อยู่รอบตัวเพื่อสร้างผลลัพธ์ในรูปแบบที่เฉพาะเจาะจงได้

เมื่อทำตามขั้นตอนเหล่านี้สำเร็จแล้ว เวทมนตร์ที่เกี่ยวข้องนั้นก็จะถูกปลดปล่อยออกมา

อย่างไรก็ตาม ความยากก็คือการทำกระบวนทั้งหมดนี้ให้เสร็จในพริบตา เพราะในการต่อสู้จริง ศัตรูคงไม่ปล่อยให้เรามีโอกาสได้เตรียมตัวนานๆ แน่

หวู่เหิงอ่านอย่างตั้งใจตั้งแต่ต้นจนจบ และเมื่อเขาเปิดไปถึงหน้าสุดท้ายของหนังสือ การแจ้งเตือนก็ปรากฏขึ้นมา

[ปลดล็อคทักษะ: สาดกรด]

ในทันทีที่มีข้อความแจ้งเตือน หวู่เหิงก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก

มันเหมือนกับการอ่านหนังสือเปลี่ยนอาชีพ การอ่านหนังสือทักษะก็ทำให้เขาสามารถปลดล็อคทักษะที่เกี่ยวข้องกันได้เหมือนกัน

เพราะถ้าเขาต้องวิเคราะห์และเรียนรู้มันด้วยตัวเอง มันก็คงจะกินเวลาและความพยายามเป็นอย่างมากแน่นอน

[ชื่อ: หวู่เหิง]

[อาชีพ: เนโครแมนเซอร์]

[เลเวล: 3 (94/2,700)]

[ค่าสถานะ: พละกำลัง 9, ความว่องไว 11, ความทนทาน 13, สติปัญญา 16, การรับรู้ 10, เสน่ห์ 13]

[ทักษะ: การจัดการโครงกระดูก, สาดกรด]

หลังจากตรวจสอบหน้าต่างข้อมูลของเขาแล้ว ทักษะสาดกรดก็ถูกเพิ่มเข้ามาในรายชื่อทักษะของเขา

นอกจากนี้เขายังเลื่อนระดับมาถึงเลเวลสามแล้ว และค่าสถานะของเขาก็เพิ่มขึ้นอีกเล็กน้อย

เขาปิดหนังสือทักษะและมุ่งหน้ากลับไปยังโลกซอมบี้

...

ณ โลกซอมบี้

โครงกระดูกของเขายืนเรียงรายกันอยู่บนหลังคาเหมือนกับนักรบดินเผาที่ตั้งทัพอยู่

พวกมันต่างก็เป็นโครงกระดูกเปลือยเปล่า ถ้าพวกมันได้สวมชุดเกราะกับหมวกและถืออาวุธกันทุกตัว พวกมันก็คงดูเหมือนกับนักรบดินเผาไม่มีผิด

อย่างน้อยในสภาพที่ยืนตัวตรงเช่นนี้ พวกมันก็ดูเหมือนกับนักรบดินเผาแทบทุกประการ

สุนัขโครงกระดูกวิ่งเข้ามาจากในแนวหลังของกองทัพโครงกระดูก มันนั่งลง เงยหน้าขึ้นมองเขา และกระดิกหางไปมา

หวู่เหิงลูบหัวมัน จากนั้นก็เดินไปที่ชายขอบของดาดฟ้าและมองลงไปทางด้านล่าง

บางทีน่าจะเป็นเพราะผู้รอดชีวิตเมื่อวานนี้ เหล่าซอมบี้ในย่านนี้จึงถูกรถบัสคันนั้นดึงดูดออกไป

มันเหลือซอมบี้ที่เดินเตร็ดเตร่อยู่เบื้องล่างแค่ประมาณ 5-6 ตัวเท่านั้น

เมื่อมองไปยังซอมบี้เหล่านั้น เขาก็เตรียมที่จะทดสอบความสามารถของทักษะอันใหม่

เขาเปิดใช้งานทักษะสาดกรดและจู่โจมซอมบี้ตัวหนึ่ง

ลูกบอลกรดทรงกลมพุ่งลงไปจากชั้นดาดฟ้าและพุ่งเข้าใส่ซอมบี้ที่อยู่เบื้องล่าง

แม้ว่ามันจะไม่ได้ปะทะเข้ากับซอมบี้ตัวนั้นตรงๆ แต่เขาก็ยังเห็นฤทธิ์การกัดกร่อนในบริเวณที่ถูกปกคลุมไปด้วยกรดได้

อย่างไรก็ตาม ประสิทธิภาพของมันก็คงอยู่เพียงไม่กี่วินาทีก่อนที่จะหายไป

โฮก~!

ซอมบี้ตัวนั้นตื่นตัวขึ้นมาจากการถูกโจมตีอย่างกะทันหัน มันก้มลงและคำรามออกมา

แต่มันก็ไม่รู้เลยว่าหวู่เหิงและสุนัขโครงกระดูกกำลังแอบมองอยู่จากบนดาดฟ้า

“ความสามารถของมันธรรมดามาก” หวู่เหิงพึมพำออกมา

แต่เขาก็ไม่คิดจะทดสอบความสามารถของทักษะนี้ต่อแล้ว

เขาสวมเกราะของอาชญากรและมอบเกราะที่ด้อยกว่าเล็กน้อยให้กับโครงกระดูกถือดาบ

“ตามข้ามา” เขาโบกมือ และโครงกระดูกที่อยู่ทางด้านหลังของเขาก็เดินตามเขาไปที่ปล่องบันไดในทันที

...

เอี๊ยด~!

ประตูที่ปิดสนิทเปิดออกพร้อมกับเสียงที่ทำให้เสียวฟันขึ้นมา

ซอมบี้เร่ร่อนหันไปมองปล่องบันไดทันที พวกมันคำรามออกมาพร้อมกับพุ่งเข้ามาทางนี้

เมื่อพวกมันมาถึงปล่องบันได มีดทำครัวจำนวนนับไม่ถ้วนก็ได้สาดเทลงมา ทำให้ซอมบี้พวกนี้ล้มลงกับพื้นในทันที