ตอนที่ 21 : เจ้าเป็นคนที่สุดยอดจริงๆ

ตอนที่ 21 : เจ้าเป็นคนที่สุดยอดจริงๆ

คำว่า ‘ท่านหญิง’ มีแรงดึงดูดที่ไม่อาจอธิบายได้

แต่ชื่อของ ‘แมวนำโชค’ ก็ถือว่ามีชื่อเสียงสูงมากในเมืองหินดำ

หรือจะบอกว่ามันเป็นที่รู้จักกันดีในบรรดาผู้ชายทั้งหลายก็ได้

ในช่วงเวลาที่หวู่เหิงไปทานอาหารในโรงเตี๊ยม มันก็เป็นเรื่องปกติที่เขาจะได้ยินบทสนทนาที่ว่าใครคือผู้หญิงที่สวยที่สุดใน ‘แมวนำโชค’ หรือรายละเอียดเกี่ยวกับการโชว์ใหม่ๆ

ต่างจากซ่องทั่วไป แมวนำโชคไม่ได้ขายบริการทางเพศ แต่เป็นสถานบันเทิงสำหรับการแสดง การร้องเพลง และการเต้นรำ

ในความเข้าใจของหวู่เหิง ที่แห่งนี้ก็เป็นเหมือนกับโรงละครเลยก็ว่าได้

แต่เขาก็ได้ยินมาเท่านั้น เขาไม่คิดเลยว่าเจ้าของจะเป็นผู้หญิง และเป็นสมาชิกของสมาคมนักผจญภัยด้วย

“งั้นเธอสังกัดหน่วยไหนเหรอ?” หวู่เหิงถามต่อ

คาวิน่าตอบ “เธอเป็นรองผู้บริหารของเมืองหินดำและไม่ได้สังกัดหน่วยไหน”

รองผู้บริหาร… นั่นไม่ใช่ตำแหน่งเล็กๆ เลย

เมื่อเวลาผ่านไป มันคงจะหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่เขาต้องมีปฏิสัมพันธ์กับเธอ ดังนั้นมันคงเป็นการดีกว่าที่จะรักษาระยะห่างเอาไว้และไม่เล่าเรื่องอะไรไม่ดีให้เธอฟัง

จากนั้นทั้งสองก็พูดคุยกันเกี่ยวกับผู้หญิงที่อยู่เบื้องหลังแมวนำโชคต่อ

เมื่อคุยกันเรื่องนี้เสร็จแล้ว ออทรัคก็พูดออกมาว่า “งั้นข้าจะสรุปเรื่องหน่วยที่ประจำการอยู่ในเมืองหินดำให้เจ้าฟังละกัน”

“นอกเหนือจากหน่วยใหม่ของพวกเราแล้ว มันก็ยังมีหน่วยอื่นๆ อีกสามหน่วย หน่วยแรกมีผู้นำคือนักรบที่ชื่ออาเนล หน่วยที่สองมีผู้นำคือนักเวทที่ชื่อทูลิซา และหน่วยที่สามมีผู้นำคือเรนเจอร์ที่ชื่อนาโช่ หน่วยของพวกเขาถูกก่อตั้งขึ้นมาก่อนนานแล้ว และสมาชิกก็เต็มโควต้า 5 คนแล้วด้วย”

ในขณะที่หวู่เหิงฟัง เขาก็ได้รับรู้ข้อมูลเกี่ยวกับหน่วยทั้งสามที่มีสมาชิกเต็มแล้ว

เนื่องจากการก่อตั้งหน่วยที่สี่ขึ้นมา เขาจึงได้เข้าร่วมกับหน่วยนี้

และได้กลายเป็นมาเป็นสมาชิกอย่างเป็นทางการของสมาคมนักผจญภัย

สำหรับชื่อของหัวหน้าหน่วยทั้งสาม เขาก็ลืมไปในทันทีหลังจากที่ได้ยิน

ชื่อเดียวที่เขาจำได้แม่นก็คือท่านหญิงสลิเธอร์แห่งแมวนำโชคเท่านั้น

“ตอนนี้ก็รู้แค่นี้ไปก่อนละกัน เดี๋ยวเจ้าก็ชินกับมันเองเมื่อเวลาผ่านไป” ออทรัคกล่าว

“ขอรับ!”

...

รถไฟกลับมาถึงเมืองหินดำเมื่อยามพลบค่ำ

ณ สถานีรถไฟ มันมีทหารจากเมืองหินดำได้มายึดขวดโหลที่เต็มไปด้วยออร่าแห่งความตายไป

ด้วยเหตุนี้ ภารกิจของหน่วยออทรัคจึงเสร็จสมบูรณ์

เรื่องต่างๆ ที่เหลือได้ถูกส่งต่อให้เมืองหินดำแล้ว

ออทรัคและพูลามอนพูดคุยกันเล็กน้อยและแยกจากกัน และออทรัคก็วางแผนจะกลับไปรายงานเรื่องราวที่สมาคมนักผจญภัยต่อ

ส่วนหวู่เหิงและคาวิน่าก็กลับไปที่บ้านของตัวเอง ซึ่งพวกเขาก็จะได้รับแจ้งหากมีเรื่องอะไรต้องการความช่วยเหลือ

หลังจากบอกลาคาวิน่าและออทรัคแล้ว หวู่เหิงก็กลับไปที่บ้านของเขา

ภารกิจครั้งนี้ไม่ได้เรียบง่ายอย่างที่ยาซ์ดเคยอธิบายไว้เลย

จากสมาชิกทีมสืบสวน 9 คน มันมี 3 คนที่ตายไป และที่เหลือก็ได้รับบาดเจ็บกันถ้วนหน้า

ถ้าไม่ใช่เพราะการยืนยันจากศพของพ่อบ้านของอะชิโดะ มันก็คงจะเป็นเรื่องยากที่จะรวบรวมหลักฐานและระบุตัวอะชิโดะได้

ใครจะรู้ว่าในตอนนั้นมันจะมีอีกคนที่ต้องตายจากขวดโหลเวทมนตร์นั้น

เวทมนตร์ดำช่างน่ากลัวจริงๆ

ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมเนโครแมนเซอร์ถึงถูกต่อต้านมากขนาดนี้

เมื่อกลับมาถึงบ้านของเขาแล้ว ในตอนที่เขากำลังจะกลับไปยังโลกซอมบี้…

มันก็มีใครบางคนมาเคาะประตูบ้านของเขา

“หวู่เหิง เจ้ากลับมาแล้วเหรอ?”

มันคือเสียงของเจ้าของบ้าน

หวู่เหิงเปิดประตูและพบกับชายวัยกลางคนที่มีหนวดเคราเฟิ้มยืนอยู่ที่หน้าประตู “ท่านลุดเจอร์”

ลุดเจอร์คือเจ้าของบ้าน

“หวู่เหิง เจ้ามีปัญหาอะไรไหม?” ลุดเจอร์เดินเข้ามาในห้องและถามทันที

หวู่เหิงขมวดคิ้ว เขาคิดย้อนกลับไปถึงเรื่องอาชญากรที่หลบหนีไปได้

เขาถาม “มีอะไรงั้นเหรอ?”

“ข้าสงสัยว่าเจ้ามีเรื่องอะไรรึเปล่า ทำไมช่วงนี้ถึงมีทหารมาหาเจ้า? ข้าให้เจ้าเช่าบ้านเพราะเจ้าดูเป็นคนดี เจ้าห้ามสร้างปัญหาให้กับข้าเด็ดขาดนะ” ลุดเจอร์พูดออกมาพร้อมกับนั่งลงบนโต๊ะ

หลังจากนั้นเขาก็เหลือบมองไปยังร่างในหมวกกลม ลุดเจอร์ขมวดคิ้วและพูดต่อ “นอกจากนี้ข้าให้เจ้าเช่าบ้านคนเดียวเท่านั้น เจ้าห้ามพาคนอื่นมาอยู่ด้วยเด็ดขาด”

จอมโจรโครงกระดูกถูกปกปิดร่างกายเอาไว้ทั้งหมด แต่มันก็ยังเหลือร่องรอยของลูกศรหน้าไม้อยู่บนเกราะหนังของมัน

นอกจากนี้หมวกกันน็อคก็ยังทำให้มันดูโดดเด่นมาก ทำให้มันดูต่างจากชาวเมืองทั่วไปมาก

หวู่เหิงเข้าใจความหมายของอีกฝ่ายในทันที

ในช่วงหลายวันมานี้ ด้วยการมาเยือนของทหารและหน่วยนักผจญภัย มันก็ทำให้เจ้าของบ้านรู้สึกได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ

ในฐานะคนปล่อยเช่า มันคงไม่มีใครอยากรับตัวปัญหาเข้ามา

โชคดีที่เขาไม่รู้ว่าหวู่เหิงได้สังหารใครบางคนไป มิฉะนั้นเขาก็คงจะถูกไล่ออกไปแล้ว

“มันมีเรื่องเข้าใจผิดกันน่ะ ข้าเพิ่งเข้าร่วมกับสมาคมนักผจญภัย เมื่อวานข้าได้ไปช่วยทหารประจำเมืองในภารกิจสืบสวน ข้าไม่ได้ทำอะไรไม่ดีเลย” หวู่เหิงอธิบายในขณะที่เขาหยิบตราสีบรอนซ์ของสมาคมนักผจญภัยออกมา

ลุดเจอร์ผงะไปในตอนแรก จากนั้นเขาก็ประหลาดใจ และเผยรอยยิ้มออกมาทันที

“ข้าว่าแล้วว่าเจ้าเป็นคนที่สุดยอด ข้าตาแหลมอยู่เสมอเลย”

ท่าทีของเจ้าของที่เปลี่ยนไปในทันที

เขาหยุดบ่นเกี่ยวกับปัญหาและชมเชยหวู่เหิงแทนว่าหวู่เหิงคือคนที่มีความสามารถ

เขากระทั่งเสนอว่าจะแนะนำสาวๆ ให้หวู่เหิงด้วย และทำตัวเป็นมิตรมาก

หวู่เฟิงรับฟังอีกฝ่ายและไม่ได้คิดจริงจังอะไร

แม้จะไม่มีอำนาจบังคับใช้กฎหมาย แต่เจ้าหน้าที่ภาคสนามของสมาคมนักผจญภัยก็ถือว่าค่อนข้างพิเศษสำหรับคนทั่วไป

หวู่เหิงพูดคุยกับเขาสักพัก และรับรองว่าเขาจะไม่สร้างปัญหาใดๆ

เจ้าของบ้านหัวเราะออกมาเมื่อคิดว่าการที่หวู่เหิงอาศัยอยู่ที่นี่ก็จะทำให้ความปลอดภัยของบริเวณข้างเคียงเพิ่มขึ้นด้วย

ไม่นานนักเจ้าของบ้านก็กลับไป

หวู่เหิงเปิดประตูไปสู่โลกซอมบี้ หยิบของบางอย่างให้จอมโจรโครงกระดูกถือ และก้าวเข้าไปในโลกซอมบี้

...

ภายในสมาคมนักผจญภัย ณ ห้องประชุม

คนสี่คนนั่งอยู่ทั้งสองข้างของโต๊ะประชุมที่ยาวและแคบ

สมาคมนักผจญภัยประจำเมืองหินดำมีทั้งหมด 4 หน่วย และออทรัคที่เพิ่งกลับมาก็ถูกเรียกตัวมาประชุมด้วย

ผู้บริหารยังมาไม่ถึง ดังนั้นบรรยากาศในหมู่พวกเขาจึงค่อนข้างผ่อนคลาย

ผู้นำของหน่วยแรกพูดขึ้นมา “ออทรัค ข้าได้ยินมาว่าสมาชิกใหม่ของหน่วยเจ้าคือเนโครแมนเซอร์ใช่ไหม?”

“ใช่แล้ว หน่วยของพวกเราขาดคนพอดี ดังนั้นพวกเราจึงได้รับสมาชิกใหม่เข้ามาน่ะ” ออทรัคตอบกลับอย่างใจเย็น

ผู้นำของหน่วยสามพูดออกมา “ข้าเองก็รู้เรื่องนี้ ผู้บริหารได้รับเขาเข้ามาเป็นการส่วนตัว และตั้งใจจะให้เขาเข้าหน่วยของพวกเรา แต่…”

เขาไม่ได้พูดต่อ แต่ความหมายของเขาก็ชัดเจน

เนโครแมนเซอร์ถูกมอบหมายให้หน่วยสี่ดูแลเพราะหน่วยสามไม่ต้องการเขานั่นเอง

ผู้นำสาวของหน่วยสองเหลือบมองออทรัคและแสดงความเห็น “ใช้เขาไปก่อนเถอะเนื่องจากพวกเรามีคนไม่พอ ไว้พวกเราค่อยหาวิธีแก้ไขมันในภายหลัง”

ผู้นำของหน่วยหนึ่งถามต่อ “เมื่อวานคือภารกิจแรกของเขาใช่ไหม? เป็นไงบ้าง?”

“เขาทำผลงานได้ดีมาก เหนือกว่าที่ข้าคิดไว้เลยล่ะ”

“ฮ่าฮ่า ไม่ต้องเสแสร้งไปหรอกน่า เขาเพิ่งเปลี่ยนอาชีพได้แค่ไม่กี่วัน แค่เขาไม่หมดสภาพไปก็ดีแล้ว” ผู้นำหน่วยสามไม่เชื่อคำพูดของออทรัค

ออทรัคไม่ได้ตอบอะไร

ส่วนคนอื่นๆ ก็หัวเราะออกมา และไม่ได้พูดอะไรต่อเกี่ยวกับเรื่องนี้

ในเวลานั้นเอง ประตูห้องก็เปิดออก

ยาซ์ดที่เป็นผู้บริหารของสมาคมเดินเข้ามาในห้องและนั่งลงที่หัวโต๊ะ

เขาพูดขึ้นมาทันที “การสืบสวนหมู่บ้านเหมืองแร่ในครั้งนี้… หน่วยสี่ถือว่าทำได้ดีมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งสมาชิกในหน่วยอย่างหวู่เหิง เขาได้รับคำชมจากศาลากลางเป็นอย่างมากเลย และเนื่องจากข่าวกรองที่ไม่ถูกต้องจากเมืองหินดำ หน่วยของเจ้าจะได้รับรางวัลเป็นสองเท่า นอกจากนี้ยังมีไอเท็มระดับกลาง 1 ชิ้นเป็นของรางวัลด้วย”

ในทันทีที่เขาพูดจบ หัวหน้าหน่วยทุกคนก็ผงะไปในทันที

ศาลากลางชมเชยเนโครแมนเซอร์?

เขาไปทำอะไรกัน?