ข้านี่แหละจอมเวทไร้เทียมทาน ตอนที่ 2

ข้านี่แหละจอมเวทไร้เทียมทาน ตอนที่ 2

ขณะที่หลินอวี่กำลังตกตะลึงกับอำนาจของขยายพลัง เสียงฮือฮาที่โดยรอบก็ดึงสติเขากลับมา

เขาเงยหน้าขึ้นและมองไปที่แท่นปลุกพลัง

ศิลาปลุกพลังเวลานี้แตกต่างจากก่อนหน้านี้อย่างสิ้นเชิง มันกำลังเปล่งแสงสีแดงเพลิงออกมา

"นี่มัน? อาชีพหายาก?!"

"หยานจีเป็นคุณหนูใหญ่ของตระกูลหยานหลง เดาว่าเธอคงจะสืบทอดอาชีพอัศวินมังกรเพลิงมาด้วย"

"อัศวินมังกรเพลิง นั่นมันอาชีพหายากระดับท็อปๆเลยไม่ใช่เหรอ?"

"คุณหนูหยานจี ทั้งสวยทั้งเก่ง คงจะดีถ้าเธอหันมามองฉันบ้าง"

"อมของฉันนี่! คุณอย่างคุณหนูน่ะเหรอจะหันมามองนาย? สติดีอยู่รึเปล่า?"

นักเรียนกลุ่มหนึ่งกำลังคุยกันกันอย่างออกรส

หลิวอวี่มองดูร่างที่ห่อหุ้มด้วยเปลวไฟ

เธอมีผมสีแดงเป็นประกาย ใบหน้าอันงดงามไร้ที่ติ และรูปร่างที่อ้อนแอ้นร้อนแรงของเธอก็ดูมีเสน่ห์อย่างมาก

เธอดูดียิ่งกว่าพวกเน็ตไอดอลบนอินเทอร์เน็ตในชีวิตก่อนด้วยซ้ำ!

คงต้องบอกว่าในโลกที่ไม่ธรรมดานี้ พวกผู้หญิงส่วนใหญ่ที่นี่ต่างก็ดูเซ็กซี่กันทั้งนั้น

นี่มันสวรรค์ของพวกหื่นชัดๆ!

ทว่าผู้หญิงที่สวยระดับหยานจีนับว่าหายากมาก

หลินอวี่รู้จักเธอ หรือพูดอีกอย่างก็คือ ไม่มีใครในโรงเรียนมัธยมหมายเลข 1 ที่ไม่รู้จักเธอ

ดอกไม้งามของโรงเรียนมัธยมหมายเลข 1 คุณหนูใหญ่ของตระกูลหยาน เจ้าหญิงหยานหลง

ฐานะและกลิ่นอายสูงศักดิ์คล้ายถูกสงวนไว้สำหรับเธอ ตัวตนของเธอเป็นการดำรงอยู่ที่ไม่อาจเอื้อมถึงในสายตาของคนนอก

แม้แต่หลินอวี่ก็ยังรู้สึกเช่นนี้

ไม่ใช่สิ นั่นเป็นหลินอวี่ 'คนเก่า' ต่างหาก

เวลานี้เขาได้รับพลังสุดเทพมาแล้ว เขาจะไม่อ่อนแอกว่าใครทั้งนั้น!

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ ดวงตาของเขาก็สงบลง

หลังจากการปลุกพลังอย่างยิ่งใหญ่ของหยานจีแล้ว ก็ไม่มีใครสามารถปลุกพลังอาชีพหายากได้อีก

ก็ถ้าอาชีพหายากมันได้มาง่ายๆขนาดนั้น มันก็ไม่ใช่อาชีพหายากน่ะสิ

แม้แต่ในหมู่นักเรียนมัธยมปลายจำนวนหลายพัน ก็มีเพียงร้อยกว่าคนเท่านั้นที่สามารถปลุกพลังของอาชีพขึ้นมาได้

สำหรับคนที่เหลือนั้น อนาคตของพวกเขาก็คือการเข้าไปเป็นฟันเฟืองในภาคต่างๆของสังคม มีส่วนร่วมในการพัฒนาสังคม และกลายเป็นพนักงานที่กล้าหาญและเข้มแข็ง

ไม่มีโอกาสที่จะก้าวเข้าสู่โลกของผู้มีพลังพิเศษอีก

และผู้มีพลังพิเศษกว่า 100 คน ถูกแบ่งออกเป็น 3 ชั้นเรียน เพื่อเตรียมความพร้อมสำหรับการเข้าศึกษาต่อในมหาวิทยาลัยผู้มีพลังพิเศษในอนาคต

หลินอวี่เองก็ได้รับการจัดสรรให้ไปเข้าเรียนที่นั่นเช่นกัน

เมื่อเข้ามาในห้องเรียนแล้ว หลินอวี่ก็เดินไปยังที่นั่งตรงแถวที่สองนับจากแถวสุดท้ายซึ่งอยู่ริมหน้าต่างและนั่งลง

มันเป็นที่นั่งสำหรับพระเอกในนิยายหรือการ์ตูนหลายเรื่อง

เขามองออกไปนอกหน้าต่างขณะที่รอให้นักเรียนมากันครบ ในหัวกำลังคิดว่าจะออกล่าที่ไหนดีหลังจากเลิกเรียนแล้วเพื่อเพิ่มเลเวลของเขา

ในตอนนี้เอง กลิ่นหอมๆก็ลอยมาและหยุดอยู่ข้างๆหลินอวี่

หลินอวี่หันหน้ากลับมาและพบว่าหยานจีกำลังนั่งอยู่ข้างๆเขา

ชายหญิงที่อยู่ใกล้ๆต่างมองมาที่เขาด้วยสายตาอาฆาต

เธอไม่เพียงได้รับความนิยมอย่างสูงในหมู่เด็กผู้ชายเท่านั้น แม้แต่ในหมู่เด็กผู้หญิงก็ยังสูงมากด้วย

"???"

นี่มันบ้าอะไรกัน?

พี่สาว เธอจะมานั่งตรงนี้ทำไม?

ฉันยังไม่อยากถูกฆ่าหมกล็อคเกอร์หรอกนะ โอเค๊?!

หลินอวี่ปวดหัวตุบๆ

หยานจีหันมาทางเขาก่อนจะยิ้มให้

"สวัสดี ฉันชื่อหยานจี นายชื่ออะไรเหรอ?"

"...หลินอวี่"

มือที่ยื่นมาย่อมไม่ตบคนที่ยิ้มให้ หลินอวี่ทำได้เพียงส่งสายตาอาฆาตให้เท่านั้น

"ต่อจากนี้พวกเราจะเป็นเพื่อนร่วมโต๊ะกันแล้ว ฝากตัวด้วยนะ"

"ฝากตัวด้วย"

หลินอวี่พยักหน้าอย่างช่วยไม่ได้

ตอนนี้เอง หัวหน้าอาจารย์หลี่หยวนก็ก้าวขึ้นไปบนโพเดียมด้วยใบหน้าที่พึงพอใจ

ในห้องเรียนของเขาถึงกับมีผู้ที่มีอาชีพหายากอยู่หนึ่งคน นับว่าฟ้าส่งเสริมตนแล้ว

เมื่อเขานึกถึงท่าทางที่ราวกับเพิ่งกินอึเข้าไปของอาจารย์อีกสองคนแล้ว เขาอยากจะหัวเราะให้ดังลั่น

หลี่หยวนเหลือบมองหยานจีแล้วจึงมองไปยังชายหนุ่มหน้าตาดีที่นั่งอยู่ข้างๆ หยานจี

อืม... ดูเหมือนว่าเขาจะชื่อ .....หลินอวี่?

เป็นนักเวท

ก็ไม่เลวเหมือนกัน

เพียงแต่ฉันไม่อยากให้เขานั่งโต๊ะเดียวกับหยานจีเลย

หวังว่าเขาจะไม่ส่งผลกระทบต่อการเรียนของหยานจี

แม้แต่ผู้ชายที่แต่งงานแล้วอย่างเขาก็ยังไม่สามารถต้านทานเสน่ห์ของหยานจีได้ นับประสาอะไรกับชายหนุ่มกลัดมัน?

ขอให้ไม่มีอะไรเกิดขึ้นก็แล้วกัน

ได้แต่หวังว่าเจ้าหนุ่มนี่จะรู้จักประมาณตน

หลี่หยวนสลัดความคิดฟุ้งซ่านทิ้ง จากนั้นเขาจึงพูดขึ้นด้วยรอยยิ้ม

"เอาล่ะ นักเรียน ยังมีเวลาก่อนการสอบเข้ามหาวิทยาลัยอยู่อีกหนึ่งเดือน พวกเธอเป็นผู้มีพลังพิเศษ และแน่นอนว่าย่อมมีเป้าหมายคือมหาวิทยาลัยผู้มีพลังพิเศษชั้นนำ ด้วยวิธีนี้เท่านั้น ที่พวกเราจะสามารถหาเพื่อนร่วมทีมที่น่าเชื่อถือได้มากขึ้น!

ครูหวังว่าทุกคนจะตั้งใจเรียนเพื่อฝ่าฟันช่วงเวลานี้ไปด้วยกัน เราจะไม่พูดถึงถึงมหาวิทยาลัยชั้นสองอย่างหลิงเซี่ยวและขงหมิง แต่พวกเราจะตั้งเป้าไว้ที่มหาวิทยาลัยชั้นหนึ่ง!"

"เอาล่ะ มาเริ่มชั้นเรียนกันเลย! วันนี้ฉันจะพูดถึงรายละเอียดของแต่ละอาชีพ"

"อย่างที่เราทราบกันดีว่า อาชีพแต่ละอาชีพนั้นต่างก็มีจุดแข็งและจุดอ่อนของตัวเอง เมื่อผู้มีพลังพิเศษอาชีพต่างๆจับคู่กัน พลังที่พวกเขาสามารถแสดงออกมาก็มักจะมากกว่าหนึ่งบวกหนึ่งเท่ากับสอง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อล่าพวกมอนสเตอร์และต่อสู้กับพวกเอเลี่ยน..."

……..........

การเรียนของวันนี้จบลงแล้ว

หลินอวี่ออกจากโรงเรียนและขึ้นรถบัสตรงกลับบ้าน

ครอบครัวของเขาเหลือเพียงแค่เขา

ในชีวิตนี้ พ่อแม่ของเขาเป็นคนธรรมดา และพวกท่านก็ถูกฝูงมอนสเตอร์ที่ผ่านทางมาสังหารเมื่อห้าปีก่อน

พวกท่านเพียงตายไปเงียบๆเหมือนกับคนส่วนใหญ่ที่เสียชีวิตในวันนั้น

แม้ว่ามนุษย์จะมีพลังพิเศษ แต่ความโหดร้ายของโลกนี้ก็ยังอยู่เหนือจินตนาการของคนทั่วไป

หลินอวี่รู้สึกเศร้าอยู่พักใหญ่ แต่เขาก็ยังต้องใช้ชีวิตต่อไป

ซื้อผัก ทำอาหาร และกิน

หลินอวี่ใช้เวลามากกว่าครึ่งชั่วโมงในการจัดการสิ่งเหล่านี้จนเสร็จ

หลังจากที่กินอิ่มแล้ว เขาก็ไม่ได้พักผ่อนอยู่บ้าน แต่ออกไปขึ้นรถบัส มุ่งหน้าไปที่ถนนนักผจญภัย

โดยปกติแล้ว ไอเทมของเหล่านักผจญภัยจะทำการซื้อขายที่นี่ และแน่นอนว่า กิลด์นักผจญภัยเองก็ตั้งอยู่ที่นี่เช่นกัน ซึ่งสามารถเข้าไปรับเควสและทำธุระเรื่องอื่นๆได้

สิ่งเหล่านี้ยังไม่เกี่ยวข้องกับหลินอวี่ในตอนนี้

เวลาไม่เคยคอยท่า เขาวางแผนที่จะซื้ออุปกรณ์แล้วไปที่ประตูมิติเพื่อล่ามอนสเตอร์!