ข้านี่แหละจอมเวทไร้เทียมทาน ตอนที่ 7

ข้านี่แหละจอมเวทไร้เทียมทาน ตอนที่ 7






เผชิญหน้ากับบอสซอมบี้ยักษ์ที่พุ่งเข้าใส่พร้อมกับมินิบอสอีกสิบตัว หลินอวี่ก็ไม่ได้ถอยหนีแต่อย่างใด ยังคงร่ายเวทอยู่ที่เดิม



"เกิดอะไรขึ้น? ทำไมเขาไม่หนี?"



เสิ่นหงเฟยและจวงหยูหัวที่พาลูกทีมวิ่งหนีพลันตกตะลึงเมื่อเห็นว่าหลินอวี่ยังคงยืนนิ่งอยู่ที่เดิม



พวกเขาต่างก็ตะโกนขึ้นในใจ



นั่นมันบอสเชียวนะเฟ้ย!



ไม่ว่านักเวทจะแข็งแกร่งขนาดไหน แต่พลังชีวิตและพลังป้องกันก็ไม่พอจะชนกับบอสตรงๆหรอก!



ในความคิดของพวกเขาแล้ว หลินอวี่กำลังรนหาที่ตายชัดๆ!



เมื่อบอสซอมบี้และมินิบอสวิ่งมาได้ระยะหนึ่ง ระเบิดไฟลูกที่สองก็ถูกยิงออกไป



ตู้ม!



เปลวไฟที่ลุกโชติช่วงได้กลืนร่างของพวกซอมบี้ทั้งหมดเข้าไปอีกครั้ง



คราวนี้ มินิบอสทั้งสิบตัวต่างก็นอนหน้าคว่ำอยู่บนพื้น ดรอปไอเท็มออกมาเกลื่อนกลาด



อย่างไรก็ตาม ตัวบอสนั้นยังไม่ตาย และกำลังวิ่งเข้าหาหลินอวี่อย่างไม่ลดละ



มันคำรามพลางปัดต้นไม้ที่ขวางทางอยู่ออกไป เมื่อเข้ามาในระยะ มันก็ตวัดกรงเล็บเข้าใส่หลินอวี่



"จบกัน!"



เสิ่นหงเฟยและจวงหยูหัวที่เตรียมจะเข้าไปช่วยต่างใจหายวาบ มันสายไปแล้ว!



ขณะที่กรงเล็บกำลังจะทะลวงร่างของหลินอวี่นั้นเอง เกราะสีเทาจางๆก็พลันปรากฏขึ้นในอากาศ



เคร้ง!



กรงเล้บนั้นฟาดเข้าใส่เกราะจนบังเกิดเสียงดังก้อง

0



ทุกคนจับจ้องมองดูเลข 0 นั้นจนเกือบจะลืมหายใจ



"นั่นมันบ้าอะไรวะ?! ตีไม่เข้า?!"



ผู้มีพลังพิเศษคนหนึ่งอดสบถออกมาไม่ได้



"มันมีอะไรผิดพลาดรึเปล่า??"



"สกิลนั่น....สกิลระดับ D อีกอัน!"



เสิ่นหงเฟยเบิกตากว้าง



"บ้าไปแล้ว! นักเวทฝึกหัดที่เชี่ยวชาญสกิลระดับ D สองสกิล บ้าไปแล้ว!"



จวงหยูหัวพึมพำอย่างเหม่อลอย



สีหน้าของหลินอวี่ยังเรียบเฉย ตอนนี้เขามีพลังป้องกันเกือบ 500



ถ้าบอสของระดับฝึกหัดยังโจมตีเขาเข้าสิถึงจะแปลก



เขาคำนวณเอาไว้แล้วว่าอีกฝ่ายจะทำอะไรเขาไม่ได้



บอสซอมบี้ยักษ์นั้นชะงักเมื่อเห็นว่ามันไม่อาจสร้างความเสียหายใดๆต่อมนุษย์ตัวจ้อยนี่ได้เลย



มันเงยหน้าขึ้นคำรามก่อนที่กรงเล็บบนมือทั้งสองข้างจะเปล่งแสงสีเทา



วินาทีถัดมา กรงเล็บทั้งสองก็พุ่งเข้าหาหลินอวี่



เคร้ง เคร้ง เคร้ง



บังเกิดเสียงดังขึ้นต่อเนื่อง ตัวเลขค่าความเสียหายจำนวนสามชุดเด้งขึ้นมา



-3



-3



-3



หลินอวี่เสียพลังชีวิตไป 9 หน่วย



ทุกคนที่กำลังเฝ้าดูอยู่ *0*



วินาทีนี้ พวกเขาก็พลันรู้สึกสงสารบอสขึ้นมา



เล่นใหญ่ งัดท่าไม้ตายออกมาก็แล้ว แต่กลับสร้างความเสียหายให้นักเวทฝึกหัดได้แค่ 9 หน่วย



หากว่าบอสมีความคิด ตอนนี้มันคงกำลังร้องไห้เหมือนเด็ก



ตู้ม!


เกิดระเบิดไฟระเบิดขึ้นที่หน้าอกของบอสซอมบี้



แรงระเบิดอันรุนแรงทำให้มันลอยเค้วงออกไปสิบกว่าเมตร



มันลุกขึ้นคำรามก่อนจะโถมเข้าใส่หลินอวี่อีกครั้ง



ตู้ม!



ตู้ม!



ตู้ม!



ระเบิดไฟถูกยิงออกไปอย่างต่อเนื่อง



หลังจากระเบิดลูกที่สิบ บอสซอมบี้ก็ล้มลงลาโลกไปอย่างไม่สมัครใจ



หลินอวี่เหลือบมองแถบพลังชีวิตของตัวเอง



นับแต่เริ่มต้นจนถึงตอนนี้ บอสซอมบี้ได้เข้าต่อสู้กับหลินอวี่อย่างกล้าหาญ มันกระทั่งสร้างความเสียหายให้เขาได้ถึง 30 หน่วย!



จิตใจของมันช่างน่ายกย่องนัก!



อย่างไรก็ดี ดูเหมือนว่าพลังป้องกันของเขาจะยังต่ำเกินไป เขาต้องเพิ่มความแข็งแกร่งให้มากกว่านี้



"ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่น หลินอวี่ สำหรับการเอาชนะบอส ไทแรนท์ (บอสระดับ F+) ได้รับแต้มประสบการณ์ 5,000 แต้ม ค่าคุณสมบัติทั้งหมด + 1 และได้รับ 10 แต้มคุณสมบัติ"



หลินอวี่มีความสุขมาก มีกระทั่งรางวัลแต้มคุณสมบัติให้ด้วย?



ไม่แปลกใจแล้วว่าทำไมคนถึงชอบล่าบอสกันนัก



เขากดเพิ่มแต้มคุณสมบัติทั้งสิบไปที่ค่าสติปัญญา



พลังโจมตีเวทมนตร์ของเขาเพิ่มขึ้นอีกครั้ง



พลังต่อสู้ของเขาเพิ่มขึ้นอีกครั้ง!



เขาเผยยิ้มด้วยความพึงพอใจก่อนจะเริ่มเดินเก็บไอเท็มที่หล่อนอยู่ตามพื้น



"คุณชาย พลังของคุณช่างยิ่งใหญ่นัก!"



"ใช่แล้วครับ คิดไม่ถึงเลยว่าจะมีนักเวทฝึกหัดที่สามารถล่าบอสด้วยตัวคนเดียวอยู่ในโลกนี้ด้วย"



เสิ่นหงเฟยและจวงหยูหัวรีบพากลุ่มของพวกเขาเข้ามา แต่ละคนเริ่มพูดชะเลียอย่างไม่อายใคร



พวกเขาต่างก็หวังจะได้รับความชื่นชอบจากหลินอวี่



สำหรับพวกไอเท็มดรอปนั้น อย่าแม้แต่จะคิด!



หลินอวี่เพียงคนเดียวก็พอจะฆ่าพวกเขาทั้งหมดได้ไม่รู้กี่รอบต่อกี่รอบ



แม้แต่บอสยังโจมตีไม่เข้า แล้วนับประสาอะไรกับพวกเขา?



ฝันกลางวันอยู่รึไง?



ยังไม่ต้องพูดถึงว่าคนที่แข็งแกร่งอย่างหลินอวี่ มีหรือที่จะไม่มีคนหนุนหลังเลย?



เขาคงต้องมีผู้มีพลังพิเศษระดับสูงคอยคุ้มกันเป็นโขยง บางทีอาจจะเป็นผู้มีพลังพิเศษระดับนักบุญ หรือกระทั่งระดับเทวะเลยก็ได้!!



หลินอวี่ชะงัก



ประจบกันงั้นเหรอ?



หลินอวี่เผยสีหน้าแปลกๆ



ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่ได้สนใจว่าคนอื่นๆจะคิดยังไง



เขายิ้มแล้วพูดว่า "ในเมื่อบอสก็โดนเก็บแล้ว ฉันไปล่ะ"



"ครับท่าน เดินทางดีๆนะคร้าบ~"



"เดินทางดีๆนะคร้าบ~"



เดิมทีเสิ่นฟงเฟยและจวงหยูหัวต่างก็อยากจะถามว่าหลินอวี่จะขายไอเท็มเหล่านั้นรึเปล่า



แต่เมื่อเห็นว่าหลินอวี่ไม่มีท่าทีว่าจะขาย พวกเขาก็ไม่กล้าเอ่ยถึง



หลินอวี่ไม่มีความคิดที่จะขายไอเท็มพวกนี้จริงๆ



ก่อนหน้านี้ ก่อนที่จะซื้อไอเท็มสักชิ้น เขาก็ไม่อาจตัดสินจากภายนอกได้ว่าไอเท็มเหล่านั้นดีหรือไม่ดี



ตอนนี้หลินอวี่อยากจะได้ขยายพลังขั้นต่อไปซึ่งสามารถขยายพลังร้อยเท่ามาเร็วๆ



ตอนนี้นับว่าเขานั้นไร้เทียมทานระดับหนึ่งเลยก็ว่าได้



หลังออกจากป่ามาแล้ว หลินอวีก็เริ่มตรวจสอบไอเท็มที่ดรอปจากบอสไทแรนท์



สิ่งที่มีค่าที่สุดก็คือ แหวนระดับ E และหนังสือสกิล

ตอนก่อน

จบบทที่ ข้านี่แหละจอมเวทไร้เทียมทาน ตอนที่ 7

ตอนถัดไป