ข้านี่แหละจอมเวทไร้เทียมทาน ตอนที่ 12

ข้านี่แหละจอมเวทไร้เทียมทาน ตอนที่ 12






"มันแพงซะขนาดนั้น ฉันจะจ่ายไหวได้ยังไง?"



หลินอวี่ตอบตามจริง



อุปกรณ์เก็บของดรอปอัตโนมัติแต่ละชิ้นมีราคาหลักแสน



ขณะที่ทั้งเนื้อทั้งตัวเขามีอยู่แค่ไม่กี่ร้อย แล้วจะเอาเงินที่ไหนไปซื้อ?



อย่างไรก็ตาม หลังจากกลับไปครั้งนี้ เขาจะต้องซื้อมาสักอัน



แต่หยานจีและจั่วมู่เกอไม่เชื่อ



เขาสวมใส่อุปกรณ์ที่ดูหรูหราทั้งตัว แล้วยังมีสกิลระดับ D+ อีก



หลินอวี่จะต้องไม่ใช่คนธรรมดาอย่างแน่นอน



แล้วจะเป็นไปได้ยังไงที่จะมีเงินซื้อของที่มีราคาเพียงหลักแสน?



"ก็แค่ลืมซื้อมาไม่ใช่รึไง? จะอายไปทำไม? เอาของฉันไปก็ได้"



หยานจียิ้มแล้วจึงยื่นมือจักรกลให้



-----------------------------------------------

อุปกรณ์เก็บของดรอปอัตโนมัติ (E+)

ไอเท็มพิเศษ

สามารถเก็บไอเท็มดรอปของผู้ใช้ได้ในรัศมี 20 เมตร

-----------------------------------------------



หลินอวี่ชี้หาตัวเองอย่างมึนงง

"ให้ฉันงั้นเหรอ?"



หยานจีหน้าขึ้นสีเล็กน้อย



"ใช่ ถ้านายไม่เอา งั้นก็ช่างเถอะ"



"เอาสิ ขอบใจมาก!"



ไม่เอาก็โง่แล้ว!



นี่มันของราคาหลักแสนเชียวนะ!



สมแล้วที่มาจากตระกูลร่ำรวย!



หลินอวี่เก็บใส่ช่องกระเป๋า



สิ่งนี้จะทำงานก็ต่อเมื่อใส่ไว้ในช่องกระเป๋าเท่านั้น



เมื่อหยานจีเห็นหลินอวี่เก็บมันไปแล้ว เธอก็ยิ้มออกมา



"ตอนนี้ก็เริ่มมืดแล้ว พวกเราจะกลับแล้ว"



"ฉันก็จะกลับแล้วเหมือนกัน"



หลินอวี่พยักหน้า



การเก็บเกี่ยวครั้งนี้นับว่าเกินเป้าไปมาก เขาต้องการจะกลับไปใช้ขยายพลังเพื่อเลื่อนขั้นเร็วๆ



"งั้นไปด้วยกันเถอะ"



จั่วมู่เกออุทาน



ทั้งสามออกจากโถงแห่งความตาย



ผู้มีพลังพิเศษที่อยู่ใกล้ๆได้แต่มองดูพวกเขาจากไปอย่างเงียบๆ



แต่ละคนหันมามองหน้ากันเอง

"ครั้งนี้เมืองประกายแสงมีสุดยอดอัจฉริยะปรากฏตัวขึ้นแล้ว!"



การลงมือของหลินอวี่ก่อนหน้านี้ล้วนอยู่ในสายตาของพวกเขา



สกิลสายป้องกันที่น่าสะพรึง พลังทำลายล้างที่ทำให้ใครต่อใครต้องขี้หดตดหาย!



แทบจะจินตนาการไม่ออกเลยว่านี่เป็นฝีมือของนักเวทฝึกหัด!



และเขากระทั่งยังแข็งแกร่งกว่าอัจฉริยะของตระกูลหยานและตระกูลจั่ว!



"หากเขาเติบโตขึ้นไป มิติลับในเมืองประกายแสงของเราคงจะถูกเขากวาดล้างในไม่ช้า!"



"ใช่! หวังว่าเขาจะเติบโตขึ้นเร็วๆ!"



..........................



หลังออกมาจากมิติลับแล้ว หลินอวี่ก็บอกลาหยานจีและจั่วมู่เกอ



เขาไปที่ถนนนักผจญภัยก่อน จากนั้นจึงเดินเข้าไปในร้านวัตถุดิบขนาดกลาง



ร้านวัตถุดิบไป่โถว



เขาต้องการจะขายวัตถุกิบที่ได้มา



ตอนนี้ช่องกระเป๋าของหลินอวี่แทบจะเต็มแล้ว!



หลังจากขายวัตถุดิบระดับไปทั้งหมด หลินอวี่ก็ได้เงินมากว่าล้านเหรียญ!



เรื่องนี้ทำให้แม้แต่เจ้าของร้านก็ยังต้องตกตะลึง



สำหรับร้านค้าขนาดกลางแล้ว การซื้อขายที่มูลค่านับล้านเหรียญนับเป็นการค้ารายการใหญ่!



"ท่านจอมเวท นี่เป็นบัตร VIP ของร้านเราครับ มีส่วนลดในการซื้อสินค้า 20% หวังว่าท่านจะมาใช้บริการร้านของเราอีกในครั้งหน้า!"



ในฐานะเจ้าของร้านวัตถุดิบ ตัวเขาย่อมมีสายตาคมกล้ากว่าคนทั่วไป



อุปกรณ์ที่หลินอวี่สวมใส่นั่น อย่างน้อยก็ต้องเป็นระดับ E+ ทั้งตัว!

หรืออาจกระทั่งเป็นระดับ D เลยก็ได้!



และเขาเพิ่งเป็นแค่นักเวทฝึกหัดเท่านั้น!



หลินอวี่ไม่ได้ปฏิเสธ เขารับเอาบัตร VIP มา



จากนั้นเขาก็นึกอะไรได้



"ว่าแต่ที่นี่รับซื้อวัตถุดิบระดับ D ไหม?"



"วัตถุดิบระดับ D?!"



เจ้าของร้านของหัวล้านแทบจะลืมหายใจไปชั่วขณะ สีหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึง



"รับครับ! รับครับ! นายท่านวางใจได้ ผมจะให้ราคาที่ท่านพึงพอใจแน่นอนครับ!"



หลินอวี่พยักหน้า และเอากระดูกวิญญาณ เขี้ยวศพคุณภาพดี และผงแห่งยมโลก และวัตถุดิบอื่นๆที่หลินอวี่ขยายพลังในระหว่างทางออกมา



กลิ่นอายอันเดดอันเข้มข้นแผ่ซ่านไปทั่วร้าน ทำให้บรรยากาศภายในร้านเต็มไปด้วยความหม่นหมอง



อย่างไรก็ตาม เจ้าของร้านไม่ได้ใส่ใจ เขามองดูกองวัตถุดิบระดับ D นับสิบชิ้นด้วยตาลุกวาว



"กระดูกวิญญาณ เขี้ยวศพคุณภาพดี ผงแห่งยมโลก....ทำไมมีมากขนาดนี้?! ทั้งหมดล้วนแต่เป็นวัตถุดิบระดับ D อันหายาก! นายท่าน ผมจะรับซื้อไว้ทั้งหมดครับ!"



ในใจของเขาเต็มไปด้วยความตกตะลึง



นักเวทฝึกหัดสามารถหาชองเหล่านี้มาได้มากมาย



บางทีเขาอาจจะดูแก่กว่าที่เห็น



"ว่าราคามาเถอะ"



เจ้าของร้านทำการคำนวณครู่หนึ่ง จากนั้นจึงกัดฟันพูดว่า



"ผมยินดีจะซื้อในราคาที่สูงกว่าราคาตลาด 15% กระดูกวิญญาณ 1,000,000 เหรียญ เขี้ยวศพคุณภาพดี 850,000 เหรียญ และผงแห่งยมโลกกองละหนึ่งพัน...."



ด้วยการเสนอราคาที่สูงเช่นนี้ กำไรที่เขาจะได้รับจึงลดต่ำลง



แต่เขาก็ไม่ได้รู้สึกเสียดายแม้แต่น้อย



สิ่งสำคัญคือการเชื่อมสัมพันธ์กับชายหนุ่มผู้นี้ต่างหาก



ในอนาคตจะต้องมีวัตถุดิบระดับสูงมาอีกแน่ ซึ่งนั่นหมายถึงกำไรอันมหาศาล!



"เอาตามที่คุณว่าก็แล้วกัน"



หลินอวี่ยิ้ม



เขาย่อมทราบเจตนาของเจ้าของร้าน ในเมื่ออีกฝ่ายก็ให้ราคาดีแบบนี้ ในอนาคตก็ขายของให้เขาก็แล้วกัน



แน่นอน ด้วยกำลังของร้านนี้แล้ว เขากลัวก็แต่เจ้าของร้านจะไม่มีเงินซื้อวัตถุดิบระดับสูงน่ะสิ

การแลกเปลี่ยนจบลงอย่างรวดเร็ว



วัสดุที่ขายได้ในครั้งนี้ทำให้ หลินอวี่ได้เงินมากว่า 13 ล้านเหรียญ!



และนี่เป็นแค่การไปเยือนมิติลับระดับฝึกหัดเท่านั้น!



หากเขาไปยังมิติลับระดับสูงกว่านี้ ไม่อยากจะคิดเลยว่าเขาจะได้เงินมากมายเพียงใด



ประโยชน์ของขยายพลังสิบเท่าจะยอดเยี่ยมเกินไปแล้ว!



นี่จึงทำให้เขารู้สึกคาดหวังต่อขยายพลังร้อยเท่ายิ่งกว่าเดิม

ตอนก่อน

จบบทที่ ข้านี่แหละจอมเวทไร้เทียมทาน ตอนที่ 12

ตอนถัดไป