ข้านี่แหละจอมเวทไร้เทียมทาน ตอนที่ 19

ข้านี่แหละจอมเวทไร้เทียมทาน ตอนที่ 19

"นักเรียนทุกคน หนีไป!"

หลี่ซวนพลันตัดสินใจ

เขาก้าวออกมายืนอยู่ด้านหน้าเหล่านักเรียนและตะโกนขึ้น

ในเวลาเดียวกัน เขาก็เหลือบมองหยานจีและจั่วมู่เกอ

"หยานจี จั่วมู่เกอ ฉันขอให้พวกเธอช่วยพาเพื่อนนักเรียนที่เหลือกลับไปที ฉันจะต้านทานพวกมันไว้ให้"

ในฐานะผู้มีพลังพิเศษคลาสหนึ่ง การต้านทานฝูงหนุดีบุกเอาไว้โดยลำพังนั้นแม้จะอันตราย แต่เขาก็ยังมีโอกาสรอด

สำหรับพวกผู้มีพลังพิเศษที่เพิ่งปลุกพลังได้หมาดๆ เมื่อเผชิญกับฝูงหนูดีบุกที่ถาโถมเข้ามาไม่หยุด พวกเขาก็จะเปราะบางไม่ต่างจากกระดาษแผ่นบางๆ เพียงแตะสัมผัสก็แทบจะถูกฉีกกระจายเป็นชิ้นๆ

หืม?

ทันใดนั้นเอง จู่ๆหลี่ซวนก็รู้สึกว่าอุณหภูมิรอบๆตัวนั้นเพิ่มสูงขึ้นอย่างฉับพลัน

เกิดอะไรขึ้น?

เขาหันกลับไปมอง แล้วก็มองเห็นหลินอวี่ซึ่งไม่รู้ว่านำอุปกรณ์ออกมาสวมใส่ตั้งแต่เมื่อใด เสื้อคลุมสีแดงสดของเขากำลังพัดปลิวตามลม

หลินอวี่ในตอนนี้กำลังมีความสุขอย่างมาก

ค่าประสบการณ์! ค่าประสบการณ์จำนวนมหาศาล!

คิดไม่ถึงเลยว่าจะมีคนนำมามอบให้ถึงที่!

ฝูงหนูดีบุก!

ที่เบื้องหน้าของเขา ลูกไฟเท่าอ่างล้างหน้าก็บีบอัดตัวก่อนจะพุ่งฉิวออกไป

ครึ่กๆ!

ลูกไฟกลายเป็นลำแสงพุ่งตกลงไปกลางฝูงของหนูดีบุก

ตู้ม!

พื้นดินสั่นสะเทือน เปลวเพลิงลุกโหมกระหน่ำ

ในรัศมียี่สิบเมตรถูกปกคลุมไปด้วยเพลิงสีแดงแดงเข้ม คลื่นความร้อนสาดซัดออกไปทุกทิศทุกทาง

ทุ่งหญ้าที่เคยเป็นสีเทา บัดนี้กำลังมีขี้เถ้าลอยโปรยลงมา

-1243

-1236

…...

ค่าความเสียหายจำนวนมากลอยขึ้นอย่างแน่นขนัด

หนูดีบุกฝูงใหญ่พลันถูกเปลี่ยนให้กลายเป็นกองขี้เถ้า

หลี่ซวน ".........?"

ดวงตาของเขาเบิกค้าง มองดูตัวเลขค่าความเสียหายที่ซ้อนกันเป็นพรืดด้วยสมองที่ว่างเปล่า

นี่ฉันตาฝาดรึเปล่านะ?

ค่าความเสียหายเกินหนึ่งพัน?

เขาขยี้ตาแล้วจึงมองดูอีกที แต่จำนวนค่าความเลขหายก็ยังไม่แตกต่างไปจากเดิม

เขามองดูหลินอวี่ที่เสกลูกไฟขึ้นมาอีกครั้งอย่างโง่งม

โอ้ มาย ก้อด!

ค่าความเสียหายจากสกิลของนักเรียนคนนี้ยังมากกว่าฉันซะอีก!

ในฐานะอาจารย์แล้ว เขาควรจะทำเช่นไร?

วินาทีถัดมา หลินอวี่ก็ยิงระเบิดไฟลูกที่สองออกไป

ตู้ม!

ลูกไฟเกิดการระเบิด หลินอวี่มองดูฝูงหนูที่อยู่ไกลๆขณะกำลงครุ่นคิด

"น่าจะมีสักหมื่นได้ ไม่มากเท่าไหร่ พวกเราจัดการไหว"

เขาพูดกับหยานจีและจั่วมู่เกอ

หยานจีพยักหน้า เธอสวมเกราะเต็มยศและกระชับหอกในมือแน่น

สีหน้าของเธอแปรเปลี่ยนเป็นเย็นชา เธอเดินออกไปยืนอยู่ด้านหน้าของหลินอวี่

"มาลุยกันเถอะ'

จั่วมู่เกอยิ้มบาง เธอเปลี่ยนไปสวมชุดนักบวชและนำคทาออกมาร่ายโล่วจนศักดิ์สิทธิ์ให้หยานจีและหลินอวี่

"หนูพวกนี้ยังอันตรายน้อยกว่าพวกนักรบโครงกระดูกที่เจอเมื่อวานซะอีก"

ถึงอย่างไรหนูพวกนี้ก็เป็นเพียงมอนสเตอร์ระดับต่ำ ขณะที่พวกนักรบโครงกระดูกนั้นล้วนแต่อยู่เลเวล 9

ถึงหนูพวกนี้จะมีจำนวนมากกว่าอยู่นิดหน่อย แต่ก็เลเวลต่ำกว่ามาก

หลินอวี่ยิ้มยิ้มให้หลี่ซวนที่กำลังตกตะลึง

"คุณหลี่ เพื่อนร่วมชั้นทั้งหลาย พวกคุณควรจะจัดการกับพวกมันนะ หลังจากที่พวกเราฆ่าพวกมันส่วนใหญ่แล้ว ก็ไม่มีอันตรายแล้วล่ะ"

หลี่ซวน "....."

"เดี๋ยวก่อน.....มีหนูดีบุกมากมายขนาดนี้ พวกเธอมีพลังมานาและค่าความอึดพอเหรอ?!"

แผ่นหลังของหลี่ซวนเต็มไปด้วยเหงื่อเย็นเยียบ

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้ยินวิธีจัดการกับฝูงหนูดีบุกโดยไม่ถอยหนี แต่ฆ่าพวกมันทั้งหมด

"ไม่ต้องกังวลครับคุณหลี่ พลังมานาของผมเหลือเฟือ"

ขณะที่หันมาพูด หลินอวี่ก็ยิงระเบิดไฟออกไปอีกลูก

ตู้ม!

พื้นดินเกิดการสั่นสะเทือน เฉกเช่นเดียวกับหัวใจของหลี่ซวนตอนนี้

เขาพบว่าตัวเองมองหลินอวี่ผิดมาตลอด

ไม่แปลกใจแล้วว่าทำไมทั้งหยานจีและจั่วมู่เกอถึงมีท่าทีแปลกๆต่อเขา

ที่แท้เขาก็คือ โครตอัจฉริยะ!

หลี่ซวนพยักหน้าให้หลินอวี่ด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

"ในเมื่อเธอพูดแบบนั้น ฉันก็จะพาพวกนักเรียนถอยไประยะหนึ่ง ถ้าเธอจัดการพวกมันไม่ไหว ฉันก็จะเข้าต้านทานพวกมันไว้ ให้พวกเธอได้หนีไป"

หลินอวี่ไม่ได้สนใจ

"อาจารย์ คุณทำตามใจได้เลย"

มีเหรอที่เขาจะจัดการพวกมันไม่ได้?

หนูดีบุกพวกนี้โจมตีเขาไม่เข้าด้วยซ้ำ

อย่างไรก็ตาม เผื่อไว้ก่อนในกรณีฉุกเฉิน หลินอวี่ได้ร่ายเวทเกราะดูกแห่งความตายให้จั่วมู่เกอ

เธอเป็นนักบวช ดังนั้นจึงไม่ได้แข็งแรงเท่าหยานจี

เดี๋ยวฉันค่อยร่ายให้หยานจีทีหลัง

หลี่ซวนถอยไปพร้อมกับกลุ่มนักเรียน

เวลานี้นักเรียนทุกคนยังคงไม่หายจากอาการตกตะลึง

จนกระทั่งพวกเขาถอยห่างออกมานับร้อยเมตร พวกเขาก็มองดูหลินอวี่ที่อยู่ในเสื้อคลุมสีแดงที่อยู่ห่างออกไป เขายังคงโบกไม้เท้ายิงลูกไฟออกไปอย่างต่อเนื่องขณะที่ปากก็บ่นพึมพำอะไรบางอย่างไปด้วย

"นั่น....นั่นหลินอวี่จริงๆ?"

"เขาเป็นนักเวทธรรมดาไม่ใช่เหรอ?"

"นั่นเขาไม่แข็งแกร่งเกินไปหน่อยเหรอ?!"

"องค์หญิงหยานจีและองค์หญิงจั่วมู่เกอยังไม่ยอดเยี่ยมเท่าเขาเลย!"

ทั้งๆที่ก็ปลุกพลังพร้อมกันแท้ๆ ทำไมเขาถึงได้แข็งแกร่งกว่าพวกเราขนาดนี้ได้นะ?

ทุกคนต่างก็มองดูด้วยความอิจฉา

"เป็นไปได้มั้ยว่า.....หลินอวี่เป็นทายาทของตระกูลลับสักตระกูล? หรือไม่ก็เป็นเจ้าชายที่ปลอมตัวลงมาหาประสบการณ์กับชาวบ้านธรรมดา?"

มองดูเงาหลังที่ไว้ใจได้ของหลินอวี่ ดวงตาของนักเรียนหญิงหลายคนก็เป็นประกาย พวกเธอเริ่มจินตนาการฟุ้งซ่านถึงฉากที่คุณชายตระกูลใหญ่เกิดมาตกหลุมรักพวกเธอ

คิดถึงตรงนี้ ใบหน้าของหลายคนก็เริ่มแดงซ่าน

พวกเธอชำเลืองมองหลินอวี่ด้วยท่าทางขวยเขิน

ในขณะเดียวกัน หลินอวี่กำลังมีความสุขมาก

ค่าประสบการณ์ที่ร่อยหรอไปแล้วเริ่มพุ่งสูงขึ้นอีกครั้ง

ห้าพัน หนึ่งหมื่น สองหมื่น...

เมื่อเวลาผ่านไป พวกเขาก็สังหารหนูดีบุกจนเกือบหมด! ค่าประสบการณ์ตอนนี้ของหลินอวี่พุ่งขึ้นไปถึง 120,000!

ค่าประสบการณ์ที่ได้ยังมากกว่าพวกนักรบโครงกระดูกเมื่อวานนี้ซะอีก!

จะเห็นได้ว่ามีหนูดีบุกมากมายเพียงใด

ตู้ม!

ผ่านไปเกือบครึ่งชั่วโมง หนูดีบุกฝูงสุดท้ายก็ถูกสังหาร พวกหลินอวี่ทั้งสามก็รู้สึกเหนื่อยอยู่บ้าง

จั่วมู่เกอยกมือขึ้นนวดไหล่เบาๆ

"น้ำยามานาของฉันหมดเกลี้ยงอีกแล้ว~"

โดยไม่ต้องให้ใครคอยดูแล เธอเองก็สังหารหนูดีบุกไปจำนวนหนึ่ง

หยานจีเองก็หอบหายใจ

"ฉันหมดแรงแล้ว คิดไม่ถึงเลยว่าพวกมันจะมีเยอะขนาดนี้"

ขณะที่หลินอวีี่กำลังจะพูดอะไรบางอย่าง

ทันใดนั้นก็มีลำแสงสีแดงเข้มพุ่งเข้าหาหลินอวี่

เกราะกระดูกสีเทาพลันปรากกฏขึ้นรอบตัวหลินอวี่

ตู้ม!

เสียงระเบิดดังกึกก้องพร้อมกับเกิดแรงอัดอากาศสาดซัดออกไปโดยรอบ หลินอวี่หน้าขาวซีดขณะที่ร่างกายของเขาลอยกระเด็น

-395

เหนือศีรษะของหลินอวี่ปรากฏค่าความเสียหายจำนวนมากลอยขึ้นมา....