ข้านี่แหละจอมเวทไร้เทียมทาน ตอนที่ 37
ข้านี่แหละจอมเวทไร้เทียมทาน ตอนที่ 37
ตึก!
ตึก!
ตึก!
ภายในทางเดินอันมืดมิด นาฮัมและคอลลินเดินเข้ามา
นาฮัมเอ่ยขึ้นว่า
"ทำได้ดีมาก สามารถทำตามภารกิจที่มอบให้ได้โดยไม่ต้องให้ช่วย"
คอลลินเผยยิ้มประจบ
"ได้รับคำสั่งจากท่านนาฮัม ข้าไม่หย่อนหยานแม้แต่น้อย"
นาฮัมพยักหน้าอย่างพึงพอใจ
"อืม"
หลังจากหยุดครู่หนึ่ง เขาก็เอ่ยต่อว่า
"คืนนี้ข้าจะมอบหมายอีกภารกิจให้เจ้า"
"เชิญสั่งการมาได้เลยครับ!"
"ตอนนี้ทหารใหม่ของกองทัพรุ่งอรุณมาถึงแดนวิสเปอร์แล้ว หลังจากความพ่ายแพ้ครั้งก่อน พวกมันคงจะให้ความสำคัญกับกองทัพเรามากขึ้น เดาว่าตอนนี้พวกมันคงส่งหน่วยสอดแนมมาคอยจับตาดูพวกเราอยู่ข้างนอกนั่น"
"ข้าต้องการให้เจ้าออกไปสังหารหน่วยสอดแนมเหล่านั้น"
"ห้ะ?"
คอลลินเบิกตากว้าง ร่างกายของเขาสั่นเทาเบาๆด้วยความกลัวอยู่บ้าง
"หืม? เจ้าไม่กล้ารึ?"
นาฮัมเหลือบมองเขาด้วยสีหน้าเรียบเฉย
"ข้า....."
คอลลินเปิดปากขึ้น แต่เขาก็รู้สึกขมขื่นจนพูดไม่ออก
หน่วยสอดแนมที่กองทัพรุ่งอรุณส่งมาจะต้องเป็นคลาสสองไม่ผิดแน่
ส่งเขาที่เป็นคลาสหนึ่งออกไป นั่นไม่เท่ากับส่งเขาไปตายเหรอ?
"ไม่ต้องกังวล ครั้งนี้นอกจากเจ้าแล้ว ยังมีสมาชิกคนอื่นๆ ภารกิจที่ข้ามอบหมายให้เจ้าคือการสังหารหน่วยสอดแนมสักคน โดยวิธีการใดก็ได้"
"ครับ!"
เมื่อคอลลินได้ยินว่าเขาไม่ต้องออกปฏิบัติการคนเดียว เขาก็กลับมามั่นใจอีกครั้ง
ไม่นานทั้งสองก็มาถึงห้องคลังอาวุธ
นาฮัมกวาดมองโดยรอบและพบเห็นความผิดปกติใด ดังนั้นจึงไม่ได้ใส่ใจนัก
"ทุกคนมารวมตัวกัน"
นาฮัมเรียก จากนั้นจึงเริ่มทำการแจกจ่ายภารกิจ
.....................
ในขณะเดียวกัน หลินอวี่ซ่อนตัวอยู่บนอาคารสูงที่อยู่ใกล้กับคลังอาวุธ สายตาจ้องมองดูปราการจอมเชือดที่อยู่ภายในความมืด
"ใกล้ได้เวลาแล้ว"
เขายื่นมือซ้ายออกมาก่อนจะดีดนิ้ว
เป๊าะ!
ทั่วทั้งปราการจอมเชือดดูเหมือนจะตกอยู่ในความเงียบไปชั่วขณะ เป็นความเงียบงันราวกับป่าช้า
วินาทีถัดมา เปลวเพลิงอันโชติช่วงก็พลันพุ่งทะลักออกมาจากปราการ
ป้อมปราการจอมเชือดคล้ายมีเทศกาลดอกไม้ไฟ
เพียงแต่เป็นดอกไม้ไฟแห่งความตาย
ตู้ม ตู้ม ตู้ม ตู้ม!......
เกิดเสียงดังกึกก้องจนสั่นสะเทือนไปทั้งภูเขา พื้นดินแตกแยกออก อาคารสูงหลายหลังเริ่มพังทลายลงมา
ทหารทัพจอมเชือด มนุษย์หนูผู้มีพลังพิเศษ และมนุษย์หนูทั่วไปนับไม่ถ้วนถูกเปลวเพลิงและหายนะที่ตามมาพรากชีวิตไป....
-12214
-12310
-11290
…....
ตัวเลขค่าความเสียหายอันแน่นขนัดลอยขึ้นมาจากป้อมปราการจอมเชือด
-----------------------------------------------
ผลึกระเบิดอัคคีที่ไม่เสถียร ( B )
ไอเท็มพิเศษ
หลังจากใช้แล้วจะสร้างการระเบิดอย่างรุนแรง สร้างค่าความเสียหายธาตุไฟ 14,500 หน่วยในวงกว้าง
ระดับไอเท็ม: เลเวล 10
-----------------------------------------------
หลังจากที่หลินอวี่ได้เห็นของสิ่งนี้เป็นครั้งแรก เขาก็ขยายพลังให้มันอย่างไม่ลังเล
ไอเท็มพิเศษเลเวล 10 ที่สามารถสร้างค่าความเสียหายจำนวนมากเช่นนี้ มันสามารถสังหารผู้มีพลังพิเศษจำนวนมากได้ไม่ยาก!
แม้ว่าสิ่งนี้อาจจะไม่มีผลต่อยอดฝีมือระดับสูง
แต่เขาก็ไม่ต้องการให้ภารกิจในครั้งนี้ประสบกับความล้มเหลว ไม่ว่าจะด้วยวิธีใด เขาจะไม่ประมาทโดยเด็ดขาด
ตอนนี้ดูเหมือนความพยายามของเขาจะออกผลแล้ว
ผลึกระเบิดอัคคีที่ไม่เสถียรมีประสิทธิภาพมากในภารกิจแบบนี้!
หลินอวี่หรี่ตาลง มองดูซากปราการจอมเชือดที่ตกอยู่ในทะเลเพลิง
รอยยิ้มที่ดูอันตรายพลันปรากฏขึ้น
"ถึงเวลาออกล่าแล้วสินะ"
เขาโบกไม้เท้าที่อยู่ในมือคราหนึ่ง ประตูสีดำหม่นก็พลันปรากฏขึ้น
"ครืน~!"
จากนั้นจึงตามมาด้วยเสียงกีบเท้าม้า ศีรษะของอัศวินแห่งฝันร้ายสองตัวโผล่นำออกมาก่อน จากนั้นจึงเป็นส่วนลำตัว......
อัศวินแห่งฝันร้ายสองตัว
"ไป แยกย้ายไปสังหารผู้ที่ยังมีชีวิตรอด"
หลินอวี่ออกคำสั่ง
อัศวินแห่งฝันร้ายทั้งสองขี่ม้าแยกกันไป
ด้วยความแข็งแกร่งของพวกมันแล้ว สมควรไม่มีปัญหาในการจัดการผู้มีพลังพิเศษคลาสสอง
ยิ่งไปกว่านั้น สภาพของป้อมปราการยังเต็มไปด้วยความวุ่นวายโกลาหล
หลินอวี่มองดูอัศวินแห่งฝันร้ายที่แยกย้ายกันไป จากนั้นร่างของหลินอวี่ก็พลันหายไป
ที่ชั้นใต้ดิน คลังอาวุธ
นาฮัมผู้ที่กำลังแจกจ่ายภารกิจพลันรู้สึกถึงการผวนผันของห้วงอากาศ พร้อมกันนั้นสัญชาตญาณของเขายังสัมผัสได้ถึงอันตราย
เขาไม่ขบคิดให้มากความ รีบดึงโล่ออกมาปกป้องร่างกายขณะเดียวกันยังรีบใช้สกิลที่ช่วยลดค่าความเสียหายต่างๆ
คอลลินที่อยู่ด้านข้าง เมื่อเห็นนาฮัมรีบปกป้องตัวเองด้วยความร้อนลน เขาก็ตระหนักได้ว่ากำลังจะมีบางอย่างเกิดขึ้น
สัญชาตญาณของคอลลินพลันกรีดร้องให้รีบหนี
คอลลินพุ่งเข้าไปขดตัวอยู่ที่มุมหนึ่งโดยไม่ลังเล
เขาได้แต่เอ่ยปลอบตัวเองในใจ
ข้าเป็นเพียงมนุษย์หนูคลาสหนึ่งที่อ่อนแอเองนะ!
ข้ารับมือไม่ไหวหรอก!
ให้ท่านนาฮัมและคนอื่นๆจัดการไปสิ
เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ เสียงระเบิดอันน่าสะพรึงก็พลันดังขึ้น
ตู้มมมม!
ดวงตาของพวกหนูนักฆ่ามองเห็นเปลวเพลิงและคลื่นพลังเวทมนตร์ จากนั้นก็เป็นแรงระเบิดราวกับวันสิ้นโลก
"อ๊าก อ๊าก อ๊าก!......"
เสียงกรีดร้องดังขึ้น จากนั้นก็พลันเงียบหายไป....
นาฮัมรู้สึกถึงคลื่นความแรงอันน่ากลัวพัดปะทะใบหน้า ร่างของเขาพลันพุ่งไปหาที่กำบังโดยสัญชาตญาณ
ค่าความเสียหายพลันลอยขึ้นจากศีรษะของเขาอย่างต่อเนื่อง
-
-293
-291
-321
…
ขณะที่เขาวิ่งหลบหนีด้วยใบหน้าซีดเผือด ทั่วร่างของเขาก็เต็มไปด้วยบาดแผนเพลิงไหม้สาหัส
"ฝีมือใครกัน?!"
สีหน้าที่เคยเรียบเฉยของนาฮัมพลันทอแววเดือดดาล
ตอนนั้นเอง เขาก็พลันได้ยินเสียงกระซิบ
"หนึ่ง"
พร้อมกับเสียงที่ดังขึ้น ลูกศรสีดำสนิทที่แผ่ไอเย็นก็พุ่งเข้าหาเขา
ศรน้ำแข็งแห่งความมืด!