อิจฉา

ขณะที่หลินฟานกำลังคิดอะไรอยู่ในใจ แอร์โฮสเตสก็ได้เดินเข้ามาหาหลินฟานอย่างช้าๆ และค่อยๆพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ไพเราะอย่างมาก "คุณผู้ชายตอนนี้คุณสามารถขึ้นเครื่องได้เลยนะคะ"


หลังจากที่หลินฟานได้ยินเสียง หัวใจของเขาก็ถึงกับสั่นไหวและได้หันกลับไปมองอย่างทันที


ทันใดนั้นร่างกายของเขา...ก็เกือบจะกระทบกับรูปร่างที่สมบูรณ์แบบของแอฮอสเตสสาว (oYo)


หลินฟาน ก็รู้สึกได้กลิ่นหอมจาง ๆจากตัวเธอ


หลินฟานรีบถอยออกมาจากเธอประมาณสองสามก้าว


ในตอนนี้ เขาตระหนักได้ว่าแอร์โฮสเตสคนที่อยู่ข้างหน้าเขาคงสูงประมาณ 168 มีลักษณะที่ละเอียดอ่อนและสวยมาก เธอมีดวงตาสีฟ้าและผิวขาวราวกับหิมะ


เยี่ยมมาก!


สวยสุดๆ!


หลินฟาน ใช้ดวงตาแห่งความจริงเพื่อสังเกตเธอ


【คะแนนรูปร่างหน้าตา: 96】


【คะแนนความชื่นชอบ: 70】


หลินฟานไม่แปลกใจเลยที่เธอจะได้คะแนนรูปร่างหน้าตาจะถึง 96 คะแนน


แต่มีความชื่นชอบถึง 70 เลยงั้นหรอ?


ทำไมกันนะ?


ฉันพึ่งจะเคยเจอกับเธอครั้งแรกเอง ทำไมเธอถึงมีความชื่นชอบให้กับฉันถึงขนาดนี้กัน?


หลังจากผ่านไปซักพัก หลินฟานก็กลับมารู้สึกตัวและพูดว่า “ขอโทษที เมื่อกี้ผมกำลังฟุ้งซ่านอยู่ ผมเลยไม่ได้ยินสิ่งที่คุณพูด”


"คุณอยู่ในชั้นเฟิร์สคลาส คูณจึงสามารถขึ้นเครื่องได้ก่อนครึ่งชั่วโมงและตอนนี้คุณก็สามารถขึ้นเครื่องได้แล้วค่ะ" เสียงที่ออกมาจากปากของแอร์โฮสเตสแต่ละคำ มันเป็นเสียงที่ไพเราะน่าฟัง


หลินฟานพูดว่า "โอเค"


จากนั้น ภายใต้การแนะนำของแอร์โฮสเตสคนงาม หลินฟานก็เดินทางไปยังชั้นวีไอพี


ในระหว่างทางหรือแม้แต่ในระหว่างเที่ยวบินของหลินฟาน แอร์โฮสเตสคนสวยก็ได้วนเวียนอยู่รอบๆที่นั่งของหลินฟานอยู่เสมอ เธอทักทายหลินฟานเป็นครั้งคราวและคอยให้บริการเขาอยู่ตลอด


ความรู้สึกแบบนี้ เหมือนกับว่าเธอเป็นแอร์โฮสเตสส่วนตัวของเขาเลย


……


ขณะที่หลินฟานกำลังอยู่บนเครื่องบิน ฉินหยู่ซวนก็กำลังขับรถมินิสีขาวกลับมาที่มหาวิทยาลัย ซางไห่


เธอเดินกลับไปยังหอพักพร้อมกับใบรับรองรถ สัญญา และเอกสารอื่นๆอีกมากมาย


หวางโหมว, จางจิ่ง, วานหยู่หรง รีบเข้ามารุมล้อมทันที


ในหมู่ของพวกเธอ จางจิ่งรู้สึกตื่นเต้นมากกว่าใคร เธอกอดแขนของฉินหยู่ซวนและพูดว่า "หยู่ซวน ฉันต้องทำตัวอย่างไรจึงจะสามารถหาแฟนได้อย่างเทพบุตรหลินฟาน "


วานหยู่หรง "หยู่ซวน ฉันล่ะอิจฉาเธอจริงๆที่มีแฟนเป็นเทพแบบนี้!"


หวางโหมวถาม "หยู่ซวน เขาให้ของขวัญอะไรกับเธอเมื่อวานนี้ ตอนนี้เธอกำลังถืออะไรอยู่งั้นหรอ?"


ฉินหยู่ซวน มองดูความอยากรู้อยากเห็นและความอิจฉาของเพื่อนๆทั้งสามคน เธอรู้สึกมีความสุขที่เห็นท่าทางของเพื่อนๆเป็นแบบนี้


เธอพูดอย่างมีความสุข “วานหยู่หรง เธอไม่ต้องอิจฉาฉันหรอก เมื่อโชคชะตามาถึงเมื่อไหร่เธอก็จะพบคู่ชีวิตที่เหมาะสมกับเธออย่างแน่นอน”


จากนั้น ฉินหยู่ซวนก็หยิบกุญแจรถในมือของเธอออกมาแล้วพูดว่า "นี่เป็นของขวัญวันเกิดที่ หลินฟาน มอบให้ฉันน่ะ"


"โอ้ย ให้รถเลยอย่างงั้นหรอ!" หวางโหมวอุทานด้วยความตกใจ


วานหยู่หรงพูดเสริมว่า "และยิ่งไปกว่านั้น มันน่าจะเป็นตัวท็อปด้วยมั้งเนี่ย!"


“อะไรนะ รถมินิอย่างงั้นหรอขอฉันดูหน่อยสิ!” จางจิ่งพูดอย่างตื่นเต้นว่า "หูย! แถมยังเป็นมินิสีขาวที่ฉันชอบมากด้วย! และสไตล์แบบนี้อีก มันจะสวยเกินไปแล้ว"


เห็นได้ชัดว่าวานหยู่หรงมีความรู้เกี่ยวกับรถยนต์อยู่พอประมาณ


ส่วนจางจิ่ง...ก็ดูแค่ความสวยงามของรถแล้วก็หลงไหลที่มันเป็นสีขาวเท่านั้น


หวางโหมวอดไม่ได้ที่จะถามออกไป: “ตัวท็อปรุ่นนี้ราคาเท่าไหร่งั้นหรอ?”


"ด้วยการตกแต่งและอุปกรณ์ของตัวเครื่อง คาดว่าน่าจะประมาณ 400,000 หยวน" วานหยู่หรง.


"ห้ะ?" หวางโหมวส่งเสียงออกมาด้วยความตกใจอย่างยิ่ง “โอ้พระเจ้า! แค่เฮลิคอปเตอร์กับดอกกุหลาบทั้งหมดก็ราคาประมาณ 6 - 7 แสนหยวนแล้วนะ?”


หวางโหมวถามอีกครั้ง: "หยู่ซวน บอกฉันหน่อยว่าเขาพาคุณไปกินอาหารร้านไหน"


"สามดาวมิชลิน" ฉินหยู่ซวนกล่าว


“นั่นก็ราคาหมื่นกว่าหยวนเลยไม่ใช่หรอ?” หวางโหมว อุทาน


หลังจากที่ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ฉินหยู่ซวนพูดออกมาตามความจริง "เมื่อวานนี้ เขาจองทั้งร้านเลยละ"


เงียบ!


ทั้งห้องนอนเงียบสงัด!


หวางโหมว, จางจิ่ง และ วานหยู่หรง ทั้งสามถึงกับอ้าปากค้างและได้จ้องมองไปที่ ฉินหยู่ซวนด้วยดวงตาที่เหมือนจะว่างเปล่าแต่มีความอิจฉาริษยาแฝงเอาไว้


จางจิ่งพึมพำออกมา "พระเจ้า นี่แฟนเธอเป็นเทพบุตรจริงๆด้วย!"


...


ตอนนี้เอง หลินฟานก็ได้มาถึงเมืองเจียงเป่ยเป็นที่เรียบร้อยแล้วด้วยภายใต้การดูแลอย่างพิถีพิถันของแอร์โฮสเตสคนสวย


หลังจากที่ลงมาจากเครื่องบิน หลินฟานก็ได้ตรงไปที่ลานจอดรถทันที


เพียงไม่กี่นาทีเขาก็มาถึงแลมโบร์กินี่และนั่งลงบนรถ


โทรศัพท์ก็สั่นเล็กน้อย


12:00. น.


ซองแดงได้ปรากฏขึ้นมาบนหน้าจอ


"ติ๊ง! ยินดีด้วย คุณได้รับเงิน 1 หยวน"


"ติ๊ง! ยินดีด้วย คุณได้รับเงิน 5,000 หยวน"


...


"ติ๊ง! ยินดีด้วย คุณได้รับเงิน 2,000 หยวน"


"ติ๊ง! ยินดีด้วย คุณได้รับเงิน 10,000 หยวน"


"ติ๊ง! ยินดีด้วย คุณได้รับเงิน 3 หยวน"


หลังจากเปิดซองแดงวันนี้ หลินฟานได้เงินทั้งหมด 30,304 หยวน


จากนั้นเขาก็เก็บโทรศัพท์ แล้วเตรียมที่จะขับลัมโบร์กินี่ออกไปจากที่นี่


แต่ในขณะนั้น แอร์โฮสเตสคนสวยก็ได้ปรากฏตัวขึ้นมาและยืนอยู่ข้างรถของหลินฟาน


ร่างกายที่สวยงามของเธอก็เอนตัวมาที่หน้าต่างรถของหลินฟาน แล้วพูดขึ้นอย่างอ่อนหวาน “เราเจอกันอีกแล้วนะคะ บ้านฉันอยู่ไกล้ๆแค่นี้เอง คุณสามารถไปส่งฉันได้ไหมคะ?”


หลังจากลังเลอยู่สักพัก หลินฟานก็พยักหน้าและพูดว่า "ได้ครับ"


แอร์โฮสเตสคนสวยพูด "ขอบคุณมากเลยค่ะ!"


หลังจากพูดจบเธอก็นั่งลงบนรถลัมโบร์กินี่อย่างมีความสุข


แต่หลินฟานยังไม่ได้สตาร์ทรถในทันที เขาพูดออกมาก่อนว่า "ผมมีแฟนอยู่แล้วนะ"


แอร์โฮสเตสคนงามได้ดูแลหลินฟานเป็นพิเศษตั้งแต่ห้องรับรองวีไอพีไปจนถึงบนเครื่องบิน


และตอนนี้เธอก็มาขอให้ฉันไปส่งเธอที่บ้าน


หลินฟานไม่ใช่คนโง่ ที่จะไม่รู้ว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่


หลังจากที่ได้ยิน ใบหน้าของแอร์โฮสเตสก็ยังเป็นปกติอยู่เหมือนเดิม เธอยิ้มก่อนจะพูดออกมา "ฉันรู้แล้ว"


รู้แล้วงั้นหรอ?


แล้วคุณยังจะ...


หลินฟานตกตะลึงอย่างสมบูรณ์


จากนั้นหลินฟานก็ใช้ดวงตาแห่งความจริงเพื่อสังเกตแอร์โฮสเตสสคนนี้อีกครั้ง


【คะแนนรูปร่างหน้า: 96】


【ระดับความชื่นชอบ: 80】


หลินฟานตกตะลึงคลั้งแล้วครั้งเล่า


เธอน่าจะรับรู้ว่าฉันมีแฟนแล้วหนิ แต่ทำไมค่าความชื่นชอบกลับเพิ่มขึ้นสูงมากกว่าเดิมกันเนี่ย?


ขณะนั้นเอง...


ไม่ไกลนักจากตัวรถ ได้มีแอร์โฮสเตสที่ค่อนข้างจะดูดีกำลังจูบกับชายวัยกลางคนอ้วนๆคนหนึ่งอยู่


และจากนั้นทั้งสองก็ได้ขึ้นรถเมอร์เซเดส-เบนซ์สีดำไปด้วยกัน


ดูนั่นสิ...


แอร์โฮสเตสคนสวยถอนหายใจ “หลายคนอิจฉาการทำงานของแอร์โฮสเตส ที่ดูเหมือนจะสบาย ได้อยู่บนเครื่องบินทั้งวันไม่ต้องทำอะไรมาก“


“แต่พวกเขาไม่รู้ว่างานที่เราทำมันก็เหนื่อยเหมือนกันและเงินต่อเดือนก็แค่หมื่นหยวนนิดๆ”


"เนื่องจากลักษณะของงาน พวกเราจึงมักจะได้พบปะกับพวกคนรวยจำนวนมาก"


"ภายใต้อำนาจของเงิน ผู้หญิงหลายคนก็ค่อยๆถูกล่อลวง"


เมื่อมาถึงจุดนี้ แอร์โฮสเตสคนสวยก็ก้มหน้าลงแล้วพูด “จริงๆ แล้ว ฉันไม่กลัวมุกตลกของคุณหรอก เคยมีบอสใหญ่อายุ 50 คนนึงเสนอเงินให้ฉันเดือนละ 50,000 หยวน เพื่อให้ฉันอยู่กับเขาเป็นเวลาสองปี”


“ตอนนั้นฉันเองก็เกือบล่อลวงเหมือนกัน”


จากนั้นแอร์โฮสเตสคนสวยก็มองมาที่หลินฟานด้วยความกังวลก่อนจะถามว่า"คุณดูถูกผู้หญิงอย่างฉันไหม"


หลินฟานส่ายหัวแล้วพูดว่า "คนส่วนใหญ่เรียนและทำงานหนักเพียงเพื่อมีชีวิตที่ดีขึ้น"


“แต่ผมก็ไม่ค่อยเห็นคนที่จริงใจอย่างคุณ”



ตอนก่อน

จบบทที่ อิจฉา

ตอนถัดไป