การเช่าเกาะทะเล

ขณะพูดคุยกับหัวหน้าหมู่บ้าน เย่หยวนได้กล่าวว่า หากเขาสามารถเช่าเกาะแห่งนี้ได้ คนในหมู่บ้านที่อายุต่ำกว่า 50 ปีทุกคนจะสามารถมาทำงานที่นี่ได้

เย่หยวนจะจ่ายเงินเพื่อซื้อเรือเฟอร์รีขนาดเล็ก สำหรับใช้เป็นเรือรับส่งพนักงาน! และเขายังวางแผนที่จะสร้างที่พักพนักงาน

เพื่อความสะดวกสำหรับผู้ที่ต้องอยู่เวรตอนกลางคืน เมื่อหัวหน้าหมู่บ้านได้ยินดังนั้นก็ยินดีอย่างยิ่ง

เขาย้ำว่าจะขอบคุณเย่หยวนแทนทุกคนในหมู่บ้าน

"หัวหน้าหมู่บ้าน อย่าพูดแบบนั้นเลย นี่ทุกคนต่างก็ช่วยครอบครัวเราเหมือนกัน"

เมื่อพ่อของเย่หยวนเห็นว่าลูกชายมีอนาคตและยังช่วยจัดหางานให้คนในหมู่บ้านได้ เขาเองก็รู้สึกภาคภูมิใจไม่น้อย

ก่อนออกจากบ้าน หัวหน้าหมู่บ้านนัดหมายกับเย่หยวนว่าจะเดินทางไปที่อำเภอในเช้าวันรุ่งขึ้นเพื่อจัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อย

หลังจากส่งหัวหน้าหมู่บ้านกลับไปแล้ว พ่อของเย่หยวนพูดกับเขาว่า "ลูกคิดว่าจะหางานให้ลุงรองของลูกได้ไหม?"

เย่หยวนได้ยินดังนั้นจึงตอบพ่อว่า "ผมคิดว่าพ่อจะพูดเรื่องอะไรซะอีก เอาแบบนี้ละกัน พ่อไปบอกลุงรองไว้เลย ไม่ว่าเกาะหยูวานจะเช่าได้หรือไม่ ผมก็ตั้งใจว่าจะเช่าสักเกาะมาทำฟาร์มเพาะเลี้ยงอยู่แล้ว ตอนนั้นให้ลุงรองกับครอบครัวมาดูแล ผมจัดการเรื่องอาหารและที่อยู่ให้ พ่อว่าดีไหมครับ?"

เย่หยวนคิดว่าพ่อจะดีใจ แต่ไม่คาดคิดเลยว่าพ่อจะมองเขาตาเขียวก่อนพูดว่า "แกจะให้ลุงรองมาบริหาร แล้วพ่อของแกล่ะ? หรือแกอยากให้พ่อแกไปเป็นลูกจ้าง?"

"ลูกหาเงินได้แล้ว พ่อจะทำงานไปทำไมอีกล่ะครับ? พาแม่ไปเที่ยวรอบประเทศ หรือช่วยพี่สาวเลี้ยงหนูน้อยนิวหนิว มันไม่ดีกว่าเหรอ?"

"ไม่ได้! ฟาร์มเพาะเลี้ยงพ่อจะต้องดูแลก่อน รอให้ทุกอย่างเข้าที่เข้าทางแล้วค่อยว่ากัน ตอนนี้พ่อยังแข็งแรง ช่วยงานลูกได้ พอธุรกิจลูกไปได้สวยแล้วค่อยพูดเรื่องอื่น”

“ยิ่งหนูนิวหนิวยังไม่ได้เข้าโรงเรียนเลย บ้านเรามีเรือ จะไปอำเภอก็สะดวก ไม่มีอะไรก็พานิวหนิวมาอยู่บนเกาะด้วยกันก็ได้"

เย่หยวนเถียงพ่อไม่ได้ ก็เลยต้องปล่อยให้เขาทำตามใจ

พ่อเป็นคนที่เก็บความลับไว้ไม่อยู่ ไม่นานก็เล่าเรื่องนี้ให้ลุงรองฟัง

ลุงรองกล่าวขอบคุณอย่างจริงใจ เดิมทีครอบครัวของเขาตั้งใจเก็บเงินแล้วหาโอกาสซื้อบ้านราคาถูกในหมู่บ้านอื่น

แต่ตอนนี้เมื่อเย่หยวนรับปากไว้ ไม่เพียงแต่ช่วยประหยัดค่าใช้จ่ายเรื่องบ้าน แต่ยังได้งานที่มั่นคงอีก

แบบนี้เขาจะไม่ดีใจได้ยังไง?

ยังไม่ทันฟ้าสาง หัวหน้าหมู่บ้านก็มาถึงบ้านของเย่หยวน

เย่หยวนสะลึมสะลือลุกจากเตียง ทักทายหัวหน้าหมู่บ้าน

จากนั้นล้างหน้าล้างตาอย่างง่าย ๆ และออกเดินทางไปพร้อมกัน

พ่อบอกว่าจะไปเยี่ยมลูกสาวด้วย เย่หยวนจึงไม่ขัด

เมื่อมาถึงท่าเรือ เย่หยวนให้ติงอีขับเรือ ส่วนติงเอ้อเตรียมอาหารเช้าอย่างง่าย ๆ

ทุกคนรับประทานอาหารกันบนเรือ นี่เป็นครั้งแรกที่หัวหน้าหมู่บ้านและพ่อได้ขึ้นเรือยอร์ชหรูหรา

ทั้งสองคนประหลาดใจในความอลังการของเรือ

"เรือยอร์ชนี่มันไม่เหมือนใครเลยนะ ดูสิ เร็วก็เร็ว แล่นก็ราบเรียบ เรือประมงของเราสู้ไม่ได้เลย"

หัวหน้าหมู่บ้านชมไม่หยุดขณะรับประทานอาหาร

พ่อของเย่หยวนรู้สึกภูมิใจมาก

"แน่นอน เรือประมงราคาเท่าไหร่กันล่ะ? เรือลำนี้ที่ลูกชายฉันบอก ราคามันสิบกว่าล้านหยวนเลยนะ"

หัวหน้าหมู่บ้านฟังแล้วเอาแต่ชมเย่หยวนไม่หยุด

เย่หยวนแก้ว่า "สิบกว่าล้านหยวนเป็นราคาของเรือใหม่ครับ ลำนี้เป็นเรือมือสอง ไม่แพงขนาดนั้น"

หัวหน้าหมู่บ้านรีบเสริมว่า "ดูยังไงก็เหมือนใหม่เลยนะ ลำนี้! ยังไงก็เถอะ เย่หยวน เธอเก่งจริง ๆ เป็นคนที่สร้างชื่อเสียงให้ตระกูลเย่ที่สุดในหลายชั่วอายุคนแล้วล่ะ"

…อธิบายไปก็ไร้ประโยชน์จริงๆ

เมื่อมาถึงอำเภอ เย่หยวนขับรถพาพ่อไปส่งที่บ้านของพี่สาว แล้วจึงไปที่ศาลากลางพร้อมกับหัวหน้าหมู่บ้าน

รองนายอำเภอเป็นผู้ต้อนรับพวกเขา หลังการเจรจา การเช่าเกาะหยูวานก็เป็นอันตกลงอย่างราบรื่น

เย่หยวนเช่าเกาะนี้ในราคา 200,000 หยวนต่อปี ระยะเวลาเช่า 40 ปี

โดยชำระค่าเช่าทุก 5 ปี

ในที่สุดเขาก็ได้สิทธิ์เช่าเกาะหยูวาน

สำหรับพื้นที่ทะเลโดยรอบ เย่หยวนต้องการเช่าเพิ่มเติม

หลังจากที่อำเภอพิจารณาแล้ว เขาอนุมัติให้เย่หยวนเช่าพื้นที่ทะเล 500 หมู่ในราคา 1,000 หยวนต่อหมู่ต่อปี

ซึ่งรวมแล้วเป็น 500,000 หยวนต่อปี และต้องชำระเงินทุก 5 ปีเช่นกัน

ทางอำเภอต่างพึงพอใจอย่างยิ่ง ไม่คิดเลยว่าเกาะหยูวาน ซึ่งเป็นปัญหาปวดหัวที่สุดจะกลายเป็นเกาะแรกที่มีผู้เช่า

ทั้งสองฝ่ายตกลงกันได้อย่างรวดเร็ว จากนั้นจึงเรียกทนายมาเพื่อร่างสัญญา

เนื่องจากรัฐบาลให้สิทธิพิเศษแก่เย่หยวน ในสัญญาจึงระบุเงื่อนไขเพิ่มเติมว่า

เย่หยวนต้องจัดหางานให้คนในพื้นที่อย่างน้อย 20 ตำแหน่ง

เย่หยวนตอบรับโดยไม่ลังเล

เพราะถึงไม่มีเงื่อนไขนี้ เขาก็วางแผนจะจ้างคนในหมู่บ้านมาทำงานในฟาร์มเพาะเลี้ยงอยู่แล้ว

หลังเซ็นสัญญา เย่หยวนก็โอนเงิน 3.5 ล้านหยวนเข้าสู่บัญชีของรัฐบาลทันที

ทางอำเภอไม่คาดคิดว่าเย่หยวนจะจัดการเรื่องทุกอย่างได้รวดเร็วและเด็ดขาดถึงเพียงนี้

นายอำเภอจึงออกมากล่าวชมเย่หยวนอย่างเป็นทางการ พร้อมทั้งแสดงความตั้งใจว่า อำเภอจะรีบเร่งดำเนินการย้ายคนออกจากหมู่บ้านเย่โดยเร็วที่สุด

หัวหน้าหมู่บ้านยังมีธุระที่อำเภอจึงไม่ได้กลับไปพร้อมเย่หยวน

เย่หยวนขับรถไปที่บ้านใหม่ของพี่สาว เมื่อมาถึง เขาพบว่าพ่อ พี่สาวและพี่เขยกำลังอยู่ในบ้าน

ขณะนั้นพี่สาวและพี่เขยกำลังคุยเรื่องการเปลี่ยนแปลงแผนการตกแต่งภายในกับคนจากบริษัทรับเหมา

เพราะเดิมทีบ้านนี้ตั้งใจทำให้ผู้สูงอายุพักอาศัย

แต่ตอนนี้ไม่ใช่แล้ว รูปแบบการตกแต่งจึงต้องปรับเปลี่ยน

ส่วนพ่อก็กำลังเล่นกับหนูน้อยนิวหนิว

เย่หยวนเดินเข้าไปบอกพ่อว่าเกาะหยูวานเป็นของครอบครัวเราแล้ว

พ่อที่ได้ฟังแล้วก็ดีใจมาก

เมื่อเห็นพ่อกำลังอารมณ์ดี เย่หยวนจึงพูดถึงความคิดในใจของเขา

"บ้านหลังนี้ให้พี่สาวไปเลยก็แล้วกัน ส่วนบนเกาะผมจะสร้างบ้านพักตากอากาศหลังใหญ่ ถ้าพ่อกับแม่ชอบอยู่ในตัวอำเภอ ผมจะซื้อบ้านอีกหลังให้ พ่อว่าไงครับ?"

พ่อไม่แม้แต่จะมองเย่หยวน แค่พูดกลับมาว่า "ต้องให้แกพูดด้วยเหรอ? เมื่อคืนพ่อกับแม่คุยกันแล้ว บ้านหลังนี้ยกให้ฮุ่ยฮุ่ยไปเลย ชื่อก็เปลี่ยนเป็นของเธอแล้ว ถือเป็นการชดเชยให้เธอ เมื่อก่อนพวกเราห่วงว่าแกจะไม่เอาไหน เลยเก็บเงินก้อนนี้ไว้ให้แกใช้แต่งงาน แต่ตอนนี้แกสร้างเนื้อสร้างตัวได้แล้ว พวกเราก็ไม่มีอะไรต้องกังวลอีก"

ในห้อง พี่สาวกับพี่เขยกำลังพูดคุยเรื่องการปรับแผนการตกแต่งกับช่างอย่างละเอียด

เมื่อพี่เขยเห็นเย่หยวนเดินเข้ามา ก็รีบทักทายอย่างกระตือรือร้น

"เสี่ยวหยวน ไม่คิดเลยว่าแกจะเก่งขนาดนี้ แค่ไม่กี่วันก็หาเงินได้ตั้งเยอะ เก่งกว่าฉันอีก"

เย่หยวนไม่ได้ตอบรับคำชมนั้น แต่พูดกับพี่เขยว่า "พี่เขย ผมอยากให้พี่ลาออกแล้วเปิดบริษัทก่อสร้างของตัวเอง จะสะดวกไหม?"

พี่เขยนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะเข้าใจว่า นี่น้องเขยตั้งใจช่วยเขา

แต่เขากลับยิ้มแห้ง ๆ แล้วตอบว่า "เสี่ยวหยวน ฉันเข้าใจในความหวังดีของนาย แต่ช่วงนี้เศรษฐกิจในอำเภอเรายังล้าหลัง ไม่มีโครงการก่อสร้างใหม่ ๆ เลย ตอนนี้การเปิดบริษัทก่อสร้างมันไม่ทำเงินหรอก"

เย่หยวนยิ้มเล็กน้อยเมื่อได้ยิน เขาดึงพี่เขยไปคุยกันเป็นการส่วนตัว พร้อมยื่นสัญญาในมือให้ดู

"ตอนนี้พี่มีความมั่นใจหรือยัง? เกาะที่ผมเช่านี้ ถึงจะไม่ได้ตั้งใจทำเป็นแหล่งท่องเที่ยว แต่โครงการก่อสร้างมีเพียบ ไม่ว่าจะเป็นหอพักพนักงาน บ้านพักตากอากาศ ห้องเย็น โรงงาน ถนนบนเกาะ รวมถึงโครงสร้างต่าง ๆ ในทะเล ทั้งหมดนี้ผมให้บริษัทใหม่ของพี่ทำ"

พี่เขยถือสัญญาในมือพลางฟังคำพูดของเย่หยวน

ก่อนหน้านี้พ่อของเย่หยวนบอกพวกเขาแค่ว่า น้องชายคนนี้ไปขายหินที่เมืองหลวงได้เงินมาเยอะ แต่ไม่คิดว่าเขาจะเช่าเกาะมาได้ทั้งเกาะ

จากที่เย่หยวนบอก โครงการทั้งหมดนี้ต้องใช้งบหลักร้อยล้านหยวนขึ้นไป

ถึงแม้จะได้กำไรไม่มาก แต่ก็ยังถือว่าเป็นรายได้ก้อนโต

พี่เขยพยักหน้าแรง ๆ พร้อมพูดว่า "เสี่ยวหยวน วางใจได้เลย! ฉันจะหาวัสดุที่ดีที่สุดและจ้างแรงงานที่เหมาะสมที่สุดให้"

"แบบนั้นไม่ได้ ผมไม่ต้องการความถูกครับ ทุกอย่างที่พี่ควรได้ก็เอาไป ผมมีข้อเดียวเท่านั้น คือต้องเริ่มงานให้เร็วที่สุดและคุณภาพต้องดีที่สุด"

เย่หยวนพูดด้วยท่าทีจริงจังปนขี้เล่น

"ไม่มีปัญหา ฉันจะลาออกเดี๋ยวนี้เลย"

พูดจบพี่เขยก็รีบเดินออกไปทันที