สร้างระบบชลประทานอัตโนมัติ

จางหลินกลับไปที่ฟาร์ม ขับรถสามล้อออกไปนอกโกดังทันที จากนั้นจึงขนตะกร้าดอกกุหลาบซันไชน์ขึ้นรถบรรทุก

ส่ง 500 กิโลกรัมไปให้ หลินตัว ก่อน

หลังจากบรรทุกดอกกุหลาบซันไชน์น้ำหนัก 500 กิโลกรัมขึ้นรถ เขาก็ได้รับข้อความทาง วีแชท

เมื่อเขาเปิดมัน เขาเห็นว่ามันเป็นฟู่เหยานั่นเอง

“บอส ซันไชน์โรสของคุณอร่อยมาก ฉันเพิ่งได้กินซันไชน์โรสที่อร่อยขนาดนี้!”

จากข้อเสนอแนะนี้ เธอยังได้โพสต์ภาพเซลฟี่พร้อมช่อดอกกุหลาบแห่งแสงแดดและรอยยิ้มอันแสนหวานอีกด้วย

จางหลินไม่ได้คาดหวังให้ฟู่เหยาส่งคำติชมออกมาจริงๆ ยิ่งกว่านั้น รอยยิ้มอันแสนหวานของเด็กสาวมัธยมปลายสามารถเอาชนะใจชายหนุ่มวัย 26 ปีได้จริงๆ

“ใช่ ฉันเข้าใจแล้ว!” จางหลินไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องตอบ

เนื่องจากหญิงสาวจริงจังกับเรื่องนี้ จึงมีผลิตภัณฑ์ใหม่ๆ สำหรับการขายส่ง ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถผิดสัญญาได้

ในอีกด้านหนึ่ง ฟู่เหยาวางพวงดอกกุหลาบแห่งแสงแดดไว้ในมือของเธออีกครั้งหลังจากได้รับคำตอบทาง วีแชท ของจางหลิน

ผลไม้จากฟาร์มลี่หยวน ไม่ว่าจะเป็นลูกพีชหรือดอกกุหลาบซันไชน์ก็อร่อยมาก หากอีกฝ่ายออกผลิตภัณฑ์ใหม่เธอก็อยากลองโดยเร็วที่สุด

ในใจของเธอ กิจกรรมของอีกฝ่ายควรมีคนจำนวนมากเข้าร่วม แต่เธอไม่รู้ว่าจะใช้วาทศิลป์ที่งดงามในการแสดงความคิดเห็นอย่างไร และเธอก็ไม่รู้ว่าจะถ่ายรูปอย่างไร ดังนั้นเธอจึงไม่สามารถแข่งขันได้

“แพท แพท แพท ตอนนี้คุณกินมันได้แล้วหรือยัง?” หลินซิน รออยู่เคียงข้างเธอมานานแล้ว

-

หลังจากที่จางหลินส่งข้อความถึงฟู่เหยา เขาก็ขับรถซันไชน์โรสหนัก 500 กิโลกรัมไปที่หลินตัว

หลินตัวรอเขาอยู่แล้ว เมื่อเขามาถึง เขาก็ทักทายเขาอย่างอบอุ่นทันที จากนั้นให้คนขนของลง

ไม่นานหลังจากนั้น จางหลินก็ได้รับค่าตอบแทนสำหรับดอกกุหลาบซันไชน์ 500 กิโลกรัม:

“เลขสุดท้ายคือ ***...รายได้ 20,000 หยวน ยอดคงเหลือ 114,457.52 หยวน”

เมื่อจางหลินกลับมาที่ฟาร์มอีกครั้ง กัวเจินก็กลับมาที่บ้านเหล็กสีแล้ว เมื่อเขาเห็นเขา เขารายงานว่า: “หัวหน้า ฉันได้ตรวจสอบภูมิประเทศและที่ตั้งของพื้นที่ปลูกเรพซีดขนาด 500 เอเคอร์แล้ว คืนนี้ฉันจะสร้างห้องเก็บของๆฟาร์มก่อน”

“กำหนดตำแหน่งของสระน้ำแล้ว ส่วนแผนเฉพาะ ผมต้องใช้เวลาสักพักแล้วผมจะรีบจัดการให้เร็วที่สุด”

“โอเค!” จางหลินพยักหน้าและสั่งให้หลิวเต๋อจัดห้องให้กัวเจิ้นและรับของใช้ประจำวัน

“เอาล่ะหัวหน้า!” หลิวเต๋อตอบทันที

หลังจากที่จางหลินให้คำแนะนำแล้ว เขาก็ขึ้นสกู๊ตเตอร์และกลับบ้าน

หลังจากเข้าไปในชุมชน เขาก็ได้ยินเสียงคนเรียกฉันว่า: “จางหลิน!”

เขาเห็นชายหนุ่มคนหนึ่งสวมชุดเอี๊ยม เหมยถวน ขี่จักรยานไฟฟ้าก็เลยเข้ามา

“จางตง คุณออกไปแล้วเหรอ?” จางหลินรู้สึกประหลาดใจเมื่อเห็นอีกฝ่าย

“เฮ้ ฉันออกไปข้างนอกแล้ว ฉันไม่ได้คาดหวังว่าจะเจอคุณตอนที่ฉันมาที่นี่เพื่อสั่งอาหารให้คุณ ฉันจะดื่มเมื่อฉันมีเวลา... ลืมไปเถอะ นั่งด้วยกันโดยไม่ดื่ม!”

จางตงถอนหายใจ นึกถึงสิ่งที่ไม่พึงประสงค์แล้วมองไปที่เวลารีบพูดว่า: “คำสั่งกำลังจะหมดเวลา เรามาคุยกันเมื่อเรามีเวลา!”

จางหลินมองไปที่ร่างที่จากไปของจางตงแล้วถอนหายใจ

แต่เมื่อเห็นแฟนสาวของเขาถูกล้อเล่น ก็ไม่มีใครทนได้ แม้แต่จางตงยังเมา เขาจึงตีหญิงสาวผิดท่าและทำให้เธอพิการ

ดังนั้นจางตงจึงตกงานภายในสามปีและเหลือรอยเปื้อน

แน่นอนว่าเขาไม่อยู่ในตำแหน่งที่ดีนัก เขาจะเริ่มต้นการต่อสู้และก่อให้เกิดปัญหาได้อย่างไร สำหรับการเฝ้าติดตาม จางตงก็ได้รับโทษเบา ๆ เช่นกัน

ไม่มีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งได้รับอะไรที่ถูกต้อง และชีวิตของพวกเขาก็พังทลาย

ครอบครัวของจางตงค่อนข้างดี เมื่อพ่อของเขาเริ่มทำฟาร์ม ครอบครัวของอีกฝ่ายก็ไม่ลังเลที่จะให้เขายืมเงิน 50,000 หยวน

นอกจากนี้ หลังจากที่พ่อของเขาเสียชีวิต ครอบครัวของจางตงก็เหมือนกับคนอื่นๆ รู้ว่าเขาและแม่ไม่ได้พูดถึงการจ่ายเงินคืนในช่วงเวลาที่ยากลำบากมาก

มิฉะนั้น หากเกิดเหตุการณ์เช่นนี้กับครอบครัวของเขา เจ้าหนี้คงจะปิดกั้นประตูบ้านของเขาและเริ่มสร้างปัญหา

นี่จึงเป็นเหตุผลหนึ่งว่าทำไมเขาถึงต้องแบกหนี้เหล่านี้ให้พ่อของเขา

สิ่งที่ยืมมาคือน้ำใจ สิ่งที่คืนมาไม่ใช่ความแค้น

เขาดูยอดเงินคงเหลือของเขา: 114,457.52 หยวน ไม่มีปัญหาในการคืนเงิน 50,000 หยวนของจางตงก่อน

อย่างไรก็ตาม การชำระคืนไม่ใช่เพียงเรื่องการจ่ายคืนเท่านั้น เนื่องจากครอบครัวของเขามีเจ้าหนี้มากกว่าหนึ่งราย

ตอนนี้ทุกครอบครัวยังไม่ได้จ่ายคืน และเจ้าหนี้ก็เป็นคนดี ดังนั้นพวกเขาจึงไม่มีข้อโต้แย้งใด ๆ และจะไม่หยิบยกขึ้นมาในเวลานี้ แต่เมื่อหนึ่งในนั้นจ่ายคืนก่อนและอีกอันไม่จ่ายคืนไม่ว่าอันไหนจะจ่ายคืนก่อนคนอื่นก็จะรู้สึกอึดอัด

คุณควรรู้ว่าเด็ก ๆ จะทะเลาะกันเมื่อแบ่งขนม

โดยพื้นฐานแล้วไม่มีความแตกต่างระหว่างสองสิ่งนี้

ดังนั้นวิธีที่ดีที่สุดคือรอจนมีเงินเพียงพอแล้วจึงหาเวลาชำระหนี้เจ้าหนี้ทั้งหมดร่วมกันและทำทุกอย่างให้สวยงาม

ยิ่งไปกว่านั้น ปัจจุบันสามารถขายส่งลูกพีช 1,000 กิโลกรัม และซันไชน์โรส 500 กิโลกรัมทุกวัน และสามารถเก็บเงินที่เป็นหนี้เจ้าหนี้ได้อย่างรวดเร็ว

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ จางหลินก็เดินกลับบ้านเช่นกัน

เมื่อจางหลินตื่นขึ้นมาในเช้าวันรุ่งขึ้น เขาซื้อลูกพีช 1,000 กิโลกรัม ดอกกุหลาบซันไชน์และเมล็ดเรพซีด 500 กิโลกรัม

“สำหรับบัตรที่มีหมายเลขสุดท้าย *** ธนาคาร ธนาคารพ่อค้าจีน จ่ายเงิน 9,500 หยวน เมื่อเวลา 7.30 น. ของวันที่ 8 มิถุนายน โดยมียอดเงินคงเหลือ 104,957.52 หยวน”

หลังจากรับประทานอาหารเช้าที่แม่เตรียมไว้แล้ว เขาก็ไปที่ฟาร์มทันที

หลิวเต๋อได้ชักจูงให้ผู้คนโหลดสินค้าเช่นเคย

ตอนนี้ปริมาณขายส่งรายวันอยู่ที่ 1,500 กิโลกรัม รถสามล้อคันนี้ลากได้เพียง 500 กิโลกรัม และต้องกลับไปกลับมาสามครั้งซึ่งใช้เวลานาน

ดังนั้นคุณสามารถซื้อรถบรรทุกสามล้อมือสองหรือรถบรรทุกขนาดเล็กได้สองคันแล้วโหลดผลไม้ในคราวเดียวและให้ หลินต้าเว่ย, หลินต้าหยู และ หลิวเต๋อ ขับคันหนึ่งไปส่งด้วยกัน

ส่วนรถบรรทุกขนาดใหญ่ ก่อนอื่นสินค้าผิด ถนนในฟาร์มไม่สะดวก และรถบรรทุกขนาดใหญ่มีราคาแพง ดังนั้นอย่าเพิ่งคิดเรื่องนี้!

จางหลินคิดจะขี่สกู๊ตเตอร์ กลับไปที่โหย่วเฉิง และพบตัวแทนจำหน่ายรถยนต์ที่เชี่ยวชาญในรถยนต์มือสองประเภทนี้

“เจ้านาย คุณกำลังดูรถอยู่หรือเปล่า?”

พนักงานขายของร้านขายรถมือสองดูกระตือรือร้นมากเมื่อเห็นเขาเดินเข้ามาที่ประตู: “ให้ฉันแนะนำให้คุณรู้จัก การซื้อรถเหล่านี้ไม่มีปัญหาอย่างแน่นอน พวกเขา รถฟอร์จูนทั้งหมด!”

เมื่อได้ยินคำแนะนำนี้ จางหลินก็ยิ้ม

พนักงานขายรถยนต์เหล่านี้ชอบเรียกรถบรรทุกสินค้าว่า “รถบรรทุกมั่งคั่ง”

การขนส่งสินค้าสามารถสร้างรายได้ได้จริงหรือ?

เป็นไปได้อย่างไร เห็นได้ชัดว่าเขากำลังใช้เส้นทางของวัวและม้า

มีรถยนต์มือสองอยู่สองสามคันในตัวแทนจำหน่ายรถยนต์ หลังจากดูพวกเขามาเป็นเวลานาน จางหลินก็เลือกรถบรรทุกขนาดเล็กสองคันที่เป็นรถใหม่ 70% และมีระยะทางที่เหมาะสม หนึ่งคันคือ 9,000 และอีกคันคือ 8,000 และทั้งสองคัน มีแผ่นป้ายทะเบียน

เขาไม่พูดอะไรเลย หลังจากที่อีกฝ่ายสัญญาว่าขั้นตอนจะแล้วเสร็จในวันนี้ เขาก็เซ็นสัญญาและจ่ายเงิน 17,000 หยวน เหลือเพียง 87,957.52 หยวน

อย่างไรก็ตาม กลับมาที่ฟาร์ม หลังจากที่ หลิวเต๋อ ส่งมอบลูกพีชและดอกกุหลาบแห่งแสงแดด เงินของ หลินตัว ก็เข้ามาด้วย

“หมายเลขสุดท้ายของคุณ...รายได้คือ 44,000.00 หยวน และยอดคงเหลือคือ 131,957.52 หยวน”

จางหลินเข้าไปในห้องเหล็กสี และกัวเจิ้นก็มาที่ประตูในเวลานี้: “หัวหน้า ฉันได้กำหนดตำแหน่งของถังเก็บน้ำสำหรับพื้นที่ปลูกเรพซีดขนาด 500 เอเคอร์แล้ว ขนาดประมาณ 1,000 ลูกบาศก์เมตร ก่อนที่เอกสารการวางแผนจะออกโดยสมบูรณ์ ก่อนอื่นให้คนขุดสนามเพลาะแล้วล้อมด้วยอิฐซีเมนต์เพื่อเปลี่ยนทิศทางน้ำออกไป”

จางหลินขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อได้ยินสิ่งนี้ การขุดแอ่งน้ำต้องใช้กำลังคนมากความสามารถ และความแข็งแกร่งทางกายภาพของเขาก็ไม่ปกติอย่างแน่นอน

เดิมที หลิวเต๋อ และอีกสามคนมีกำลังคนที่ดีมาก แต่ที่ดินที่จะพัฒนากำลังจะถึง 100 เอเคอร์

อีกหนึ่งรางวัลสำคัญสำหรับการพัฒนาที่ดิน 100 เอเคอร์

นี่เป็นรางวัลหลักชัยที่เร็วที่สุดที่คุณจะได้รับตอนนี้

แม้ว่าที่ดินจะได้รับการพัฒนาในภายหลัง แต่ก็ยังต้องใช้พื้นที่ 1,000 เอเคอร์เพื่อรับรางวัลสำคัญอีกครั้ง!

สำหรับก้าวที่สองของการทำกำไร คุณต้องมีรายได้ 1 ล้านจึงจะได้รับมัน

ดังนั้นจึงเป็นการดีกว่าที่จะรับสมัครพนักงานเพิ่มอีกสองคนเพื่อขุดหลุม และก่อนอื่นให้ หลิวเต๋อ และคนอื่น ๆ พัฒนาที่ดินเป็น 100 เอเคอร์และรับรางวัลหลักชัย

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ จางหลินก็มองไปที่ตลาดการจัดหางานในใจของเขา และใช้เงิน 15,000 หยวนอีกครั้งเพื่อรับสมัครแรงงานข้ามชาติสองคน

[ขอแสดงความยินดี คุณใช้เงิน 15,000 หยวนในการรับสมัครคนงานเกษตรธรรมดา 2 คน โดยมีระยะเวลาการจ้างงานหนึ่งเดือน...]

เมื่อแสงสองกลุ่มปรากฏขึ้น คนงานในฟาร์มสองคนก็ปรากฏตัวขึ้นในเวลาต่อมา และสัญญาสองฉบับก็ปรากฏบนโต๊ะเช่นกัน

“หัวหน้า คำสั่งของคุณคืออะไร” ทันทีที่คนงานในฟาร์มสองคนปรากฏตัว พวกเขาทั้งหมดก็ถามจางหลิน

จางหลินยังสั่งโดยตรงว่า “ฟาร์มจำเป็นต้องสร้างระบบชลประทานอัตโนมัติ ตอนนี้เราต้องขุดหลุมสำหรับอ่างเก็บน้ำ กัวเจิ้นจะบอกตำแหน่งให้คุณทราบ”

“เอาล่ะหัวหน้า!” คนงานในฟาร์มทั้งสองตอบรับพร้อมกัน

เดิมที กัวเจิน ได้รับคัดเลือกให้เข้าร่วมในเกม ภายใต้อิทธิพลของเกม เขาไม่รู้สึกแปลกเมื่อเห็นพวกเขาทั้งสองปรากฏตัวเช่นนี้ ดังนั้นเขาจึงพาพวกเขาสองคนออกไปทำสิ่งต่างๆ