เห็ดเร่งโต

หลังจากขนวัสดุที่ได้จากการชำแหละอินทรียักษ์กลับไปที่รถ จางถัวไห่ก็เริ่มงานขุดหลุมต่อ

ด้วยแรงกระตุ้นจากมื้อเย็น จางถัวไห่มีเรี่ยวแรงในการทำงานมากขึ้น ไม่นานเขาก็ขุดพบกล่องทรัพยากรสีส้ม

จางถัวไห่ขี้เกียจจะยกกล่องขึ้นมา จึงเปิดมันตรงในหลุมนั่นเลย

【ได้รับเชื้อเพาะเห็ดเร่งโต 5 หน่วย พิมพ์เขียวกระถางปลูกขั้นสูง 1 ชิ้น ดินความอุดมสูง 5 หน่วย ดินเผา 5 หน่วย และคู่มือการเพาะเห็ดเร่งโต 1 เล่ม】

"เห็ดเร่งโต?" จางถัวไห่ใจเต้นแรงขึ้นอย่างห้ามไม่อยู่

เขารีบหยิบ คู่มือการเพาะเห็ดเร่งโตขึ้นมาเปิดอ่าน

เนื้อหาในคู่มือไม่ได้เยอะ มีเพียงไม่กี่หน้า

เนื้อหาก็เรียบง่าย เป็นวิธีการเพาะเห็ดเร่งโตชนิดหนึ่ง

ตามคำอธิบายในคู่มือ เพียงนำเชื้อเพาะฝังลงในดิน แล้วรดน้ำในปริมาณที่เหมาะสมทุกวัน เพียงวันเดียวก็จะเกิดต้นอ่อน และในสองวันจะโตพอสำหรับการบริโภค

แทบไม่ต้องการการดูแลมากมาย

ยิ่งไปกว่านั้น เห็ดเร่งโตชนิดนี้ยังอุดมไปด้วยวิตามิน แร่ธาตุ และกรดอะมิโนหลากชนิด หากบริโภคเป็นเวลานานสามารถเสริมสร้างร่างกายให้แข็งแรงได้

"ของดีจริงๆ!" ดวงตาของจางถัวไห่เปล่งประกาย

เขาไม่ได้ขาดแคลนอาหาร โดยเฉพาะเนื้อสัตว์ที่มีมากที่สุด แต่ผักกลับเป็นปัญหาใหญ่เสมอ

หากขาดผักเป็นเวลานาน อาจทำให้เกิดโรคต่างๆ เช่น โรคเลือดออกง่ายและโรคตาบอดกลางคืน ซึ่งเป็นตัวอย่างที่ชัดเจน

ช่วงนี้จางถัวไห่ต้องพึ่งต้นกุยช่ายกับผักแห้งหนึ่งห่อในการแก้ปัญหาเฉพาะหน้า

ตอนนี้ผักแห้งใกล้หมดแล้ว

จางถัวไห่กำลังกังวลว่าจะหาแหล่งผักใหม่จากที่ไหน เจ้าเห็ดเร่งโตก็มาเสิร์ฟถึงมือพอดี

นี่มันเหมือนกับตอนง่วงแล้วมีคนเอาหมอนมาส่งให้เลยทีเดียว

จางถัวไห่คำนวณดูแล้ว หากเขาปลูกเห็ดเร่งโตทั้งหมดและเก็บเกี่ยวรอบละสองวัน เขาจะมีพอกินทุกวันและยังเหลือสำหรับขายได้อีกเล็กน้อย

"ฮ่าๆ ต่อไปนี้ฉันคงได้ใช้ชีวิตแบบมีอิสระในเรื่องเห็ดซะที รอให้มันโตเมื่อไหร่ คงต้องย่างสักสองไม้ฉลองหน่อย"

จางถัวไห่รีบนำสิ่งเหล่านี้กลับไปที่รถ จากนั้นสร้างกระถางปลูกขั้นสูงขึ้นมาทันทีห้าใบ

กระถางปลูกเขาเคยมีมาก่อนแล้ว ตอนนี้ใช้มันปลูกต้นกุยช่ายที่ขุดมาได้

แต่กระถางปลูกก่อนหน้านั้นเป็นแค่กล่องเหล็กที่ดูทรุดโทรม

ส่วนกระถางปลูกขั้นสูงทำจากดินเผาล้วน ซึ่งมีคุณสมบัติระบายอากาศและซึมซับน้ำได้ดีกว่ากระถางเหล็กไม่รู้กี่เท่า

แถมยังมีลวดลายประดับบนกระถาง ดูหรูหรามาก

จางถัวไห่ทำตามคำแนะนำในคู่มือ เขาใส่ดินความอุดมสูงลงในกระถางปลูก จากนั้นขุดหลุมตรงกลาง ใส่เชื้อเพาะเห็ดลงไป อัดดินให้แน่นแล้วรดน้ำก็เสร็จเรียบร้อย

ความยากที่สุดในการปลูกเห็ดเร่งโตคือ ต้องรดน้ำเยอะมากทุกวัน

ถ้าเป็นคนอื่นคงเป็นปัญหาใหญ่ เพราะพวกเขาแทบจะหาน้ำดื่มให้พอตัวเองได้ยังยาก แล้วจะเหลือไปให้เห็ดเร่งโตได้ยังไง

ของแบบนี้ ต่อให้มอบให้ผู้เล่นคนอื่น พวกเขาก็ไม่สามารถดูแลมันได้

แต่ปัญหาแบบนี้จะไม่มีทางเกิดกับจางถัวไห่

ด้วยเครื่องเก็บน้ำระดับ 2 ที่ให้ขั้นต่ำวันละ 10 ลิตร นั้นเพียงพอแล้ว

หลังจากปลูกเห็ดเร่งโตเสร็จ จางถัวไห่ก็วางมันไว้ข้างๆ กระถางกุยช่าย เพื่อให้ง่ายต่อการจัดการรวมกัน

หลังจากทำงานเสร็จ จางถัวไห่นอนลงบนเบาะที่นั่งเตรียมพัก พร้อมกับดูว่าในช่องภูมิภาคเหล่าผู้เล่นกำลังวุ่นวายอะไรกันอยู่

ทันทีที่เขาเปิดช่องภูมิภาคขึ้นมา ก็ต้องตกตะลึงกับข้อความการเสียชีวิตที่ไหลผ่านหน้าจออย่างไม่หยุด

ในตอนนี้ ช่องภูมิภาคมีแต่ข้อความการเสียชีวิตปรากฏขึ้นไม่หยุด และจำนวนผู้รอดชีวิตในช่องก็กำลังลดลงอย่างรวดเร็ว

จางถัวไห่จำได้ว่าตอนเช้าที่เขาเปิดดู จำนวนผู้รอดชีวิตอยู่ที่ 2,325 คน

แต่ตอนนี้เหลือเพียง 2,017 คนเท่านั้น และจำนวนนี้ยังคงลดลงเรื่อยๆ

"เกิดอะไรขึ้น? ทำไมถึงมีคนตายไปสามร้อยกว่าคนแล้ว?" จางถัวไห่พูดด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ก่อนรีบเปิดดูรายละเอียดข้อความการเสียชีวิต

หลังจากอ่านได้สักพัก จางถัวไห่ก็ขมวดคิ้วแน่น เขาสังเกตเห็นว่าข้อความการเสียชีวิตแทบทั้งหมดมีลักษณะเหมือนกัน กล่าวคือ กว่า 90% ของผู้เสียชีวิต ล้วนมาจากการโจมตีของแมงมุมทะเลทรายกลายพันธุ์

"แมงมุมทะเลทรายกลายพันธุ์?!"

จางถัวไห่ทวนชื่อนี้ในใจ

ชื่อของมันคุ้นเคยมากสำหรับเขา

เมื่อตอนเช้า เขาเพิ่งยิงบาดเจ็บแมงมุมตัวหนึ่งไป

หากไม่ใช่เพราะกลัวว่าหลังจากฆ่ามันแล้วจะมีลูกแมงมุมตัวเล็กๆ โผล่ออกมาอีก เขาคงฆ่ามันไปแล้ว

แต่ว่าแมงมุมตัวนั้นเขาก็ขังไว้ในห้องใต้ดินแล้ว ไม่ว่ามันจะทำยังไงก็คงออกมาไม่ได้ แล้วแมงมุมทะเลทรายกลายพันธุ์พวกนี้มาจากไหนกัน?

จางถัวไห่มองดูจำนวนผู้เสียชีวิตที่เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ก่อนจะตกอยู่ในห้วงความคิด

ไม่นาน ก็เริ่มมีคนส่งข้อความในช่องภูมิภาค

"ทุกคนรีบออกจากเขตการค้าให้ไวเลย มีแมงมุมยักษ์โผล่มาจากทางทิศใต้เยอะแยะไปหมด ตัวมันใหญ่กว่าขนาดโต๊ะอีก แถมยังฆ่าคนกินด้วย รีบหลบให้ไกลที่สุดเท่าที่จะทำได้!"

"จริงเหรอ แมงมุมตัวเท่าโต๊ะเนี่ยนะ? แมงมุมจะตัวใหญ่ขนาดนั้นได้ยังไง มันไม่สมเหตุสมผลเลยนะ ฉันกำลังจะไปเสี่ยงดวงในเขตการค้าอยู่พอดี อย่ามาหลอกฉันสิ"

"ฉันจะหลอกนายไปทำไม? เพื่อนฉันเพิ่งโดนแมงมุมยักษ์พวกนั้นกินไปเอง ถ้าฉันวิ่งไม่เร็วพอ ป่านนี้คงโดนกินไปแล้วเหมือนกัน"

"คนข้างบนพูดจริง ฉันยืนยันได้ ฉันกับคนอื่นอีกสี่คนรวมทีมกันไปค้นของในห้าง แต่ดันเจอแมงมุมยักษ์ตัวหนึ่ง พวกเรามีหอกกันทุกคน แต่หอกของเราถูกขามันฟาดจนหักหมด หัวหน้าทีมของเรายังใส่เกราะเหล็กอยู่เลย แต่โดนแทงทะลุเกราะไปในทีเดียว ฉันแนะนำว่าเจอแมงมุมแล้วอย่าพยายามสู้ วิ่งหนีให้เร็วที่สุดถึงจะรอด"

เมื่อมีคนในช่องภูมิภาคเพิ่มขึ้น ข้อมูลต่างๆ ก็เริ่มรวมตัวกันมากขึ้น

จางถัวไห่รวบรวมข้อมูลเหล่านี้และพบว่า แมงมุมพวกนี้แทบจะเหมือนกับแมงมุมทะเลทรายกลายพันธุ์ที่เขาเจอเมื่อตอนเช้า

"หรือว่าแมงมุมตัวนั้นจะวางไข่และปล่อยลูกแมงมุมออกมา?"

"ไม่น่าจะใช่นะ ตอนที่ฉันออกมา ฉันอุดทางเดินหมดแล้ว แถมห้องเก็บของก็เต็มไปด้วยเฟอร์นิเจอร์ มันไม่น่าจะออกมาได้เลยนี่"

จางถัวไห่คิดอยู่ตั้งนาน แต่ก็ยังหาคำตอบที่แน่ชัดไม่ได้

เมื่อคิดไม่ออก เขาจึงตัดสินใจเลิกคิดและหันมาวางแผนว่าจะหลบเลี่ยงพวกนี้ยังไงดีกว่า

"ระบบ เส้นทางไหนที่สามารถหลบพวกนี้ได้บ้าง?"

【แนะนำให้มุ่งหน้าไปทางทิศเหนือ ข้ามเขตสวนสาธารณะ ไปยังเขตเหมือง ซึ่งเป็นจุดศูนย์กลางของวงพิษ ทางเหนือยังเป็นพื้นที่ที่มีแมงมุมทะเลทรายกลายพันธุ์น้อยที่สุดด้วย】

"ทางเหนือก็มีด้วยเหรอ?" จางถัวไห่ตกใจเมื่อได้ยินดังนั้น

เขาเคยคิดว่ามีแค่ทางใต้เท่านั้นที่มีแมงมุม แต่ไม่คิดว่าพวกมันจะแพร่กระจายได้เร็วขนาดนี้จนมาถึงทางเหนือ

ต้องรีบหนีไปตอนที่จำนวนพวกมันยังน้อยอยู่ ไม่อย่างนั้น ถ้าจำนวนเพิ่มขึ้น เขาอาจติดอยู่ที่นี่และหนีไม่รอดก็ได้