เกราะหนาม

ตอนนี้หนังงูสามารถใช้เป็นผ้าทำเสื้อผ้าได้ งั้นมันจะสามารถนำมาทำเป็นอุปกรณ์ป้องกันการแทงได้ไหมนะ?

จางถัวไห่ทดสอบความแข็งของหนังงูแล้วและพบว่ามันกันกระสุนไม่ได้เลย อย่างน้อยก็กันกระสุนจากปืนดีเสิร์ทอีเกิ้ลในมือเขาไม่ได้

แถมยังสู้ชุดยุทธวิธีในมือเขาไม่ได้ด้วย

นั่นหมายความว่าสามารถขายทิ้งไปได้เลย ยังไงก็ไม่เป็นภัยต่อเขาอยู่แล้ว

อีกอย่างช่วงนี้เหตุการณ์ที่ผู้เล่นทำร้ายกันเองก็เกิดขึ้นบ่อย

เรื่องของหลู่ไห่เมื่อวานยังติดตาอยู่เลย

ตอนนี้เป็นช่วงเวลาที่ทุกคนต่างก็หวาดระแวงกัน แค่เอาเกราะหนังงูออกมาขายก็ต้องได้ราคาดีแน่

ความกระหายในอาวุธและเกราะของมนุษย์มันถูกฝังอยู่ในพันธุกรรม

ต่อให้พรุ่งนี้เป็นวันสิ้นโลก ก็ยังมีคนอยากซื้อปืนมาถือให้สบายใจหน่อย

คิดได้แล้วก็ลงมือเลย!

จางถัวไห่เปิดหน้าต่างการสร้างแล้วค้นหาแบบพิมพ์เขียวชุดป้องกันการแทง เขาวางหนังงูลงไปและแล้วหน้าต่างการสร้างก็มีปฏิกิริยาตอบสนอง

【ตรวจพบวัสดุพิเศษ: หนังงู สามารถใช้สร้างชุดป้องกันการแทงได้ เพิ่มประสิทธิภาพป้องกันการแทง 30% สามารถต้านทานคมอาวุธ และลดแรงกระแทกจากอาวุธทุบตีได้เล็กน้อย ต้องการสร้างหรือไม่?】

“ได้ผลจริงๆ! สร้างเลย!” จางถัวไห่ดีใจสุดขีด รีบกดสร้างทันที

ชุดป้องกันการแทงหนึ่งชุดถูกสร้างขึ้นมา

ชุดป้องกันการแทงที่ทำจากหนังงูมีดีไซน์เหมือนชุดป้องกันการแทงทั่วไป เป็นแบบแยกชิ้น เพียงแต่ภายนอกมีเกล็ดงูปกคลุมแน่นหนา ดูเผินๆ คล้ายเกราะเกล็ดปลา

พอถืออยู่ในมือก็รู้สึกหนักไม่น้อย ดูด้านในเป็นหนังฟอกอย่างดี ใส่แล้วน่าจะร้อนพอสมควร

แต่ยังไงก็ไม่ใช่เขาที่ต้องใส่ แค่นี้ก็โอเคแล้ว

คิดไปคิดมาจางถัวไห่จึงใช้หนังงูที่เหลือทั้งหมดสร้างเป็นชุดป้องกันการแทง หลังได้มาทั้งหมดสี่ชุดเขาก็นำไปลงขายในช่องการซื้อขาย

“เพิ่งทำเกราะหนังงูได้สี่ชุด แข็งแกร่งกว่าชุดป้องกันการแทงทั่วไป สามารถป้องกันอาวุธคมได้ มีของนี่ไว้ ไม่ต้องกลัวถูกลอบโจมตี ต่อให้เจอสัตว์ร้ายขนาดใหญ่ก็อาจทำให้มันฟันหลุดไปได้บ้าง ใครผ่านไปผ่านมาอย่าพลาด รับแลกเฉพาะทรัพยากรหายาก สนใจทักแชท”

พอจางถัวไห่ลงขายเกราะหนังงู ช่องแชทในเขตก็เดือดทันที

“ลูกพี่! ทำไมเพิ่งลงขาย? เมื่อกี้ฉันเปิดกล่องแล้วเจอแมวป่าลอบโจมตีจนเกือบไม่รอดแล้ว โชคดีที่ไวพอ ขาเลยแค่โดนข่วนไปหน่อย ยังมีเลือดไหลอยู่เลย ถ้านายลงขายเร็วกว่านี้ฉันคงไม่ต้องเจ็บตัว! ว่าแต่มีของรักษาบ้างไหม? ช่วยแบ่งหน่อย”

"ข้างบน พอใจหน่อยเถอะ แค่โดนแมวป่าข่วนเองนะ พี่น้องที่นั่งรถมาด้วยกันกับฉันลงไปเปิดกล่องแล้วโดนจระเข้ปากสั้นเล่นงาน หัวแตกกระจายคาที่เลย ถ้าฉันไม่วิ่งหนีเร็วพอป่านนี้คงโดนกินไปแล้ว"

"นายนี่ยังดีนะที่หนีรอดมาได้ ฉันเปิดกล่องอยู่ดีๆ ก็โดนหมูป่าพุ่งชน ถึงฉันจะไม่เป็นอะไรแต่มันเล่นเอายางหลังของฉันแตก ตอนนี้อยากหนีก็หนีไม่ได้แล้ว"

"ข้างบน ฉันจำได้นะว่าถ้ายางแตกแค่เส้นเดียวยังพอขับไปต่อได้"

"แต่นี่มันแตกไปสองเส้น! ตอนนี้เจ้าหมูป่านั่นกำลังขุดประตูฉันอยู่เลย! มีใครมาช่วยฉันหน่อยได้ไหม!?"

"เวรเอ๊ย วันนี้มันเกิดอะไรขึ้น ทำไมทุกคนโดนสัตว์ป่าโจมตีกันหมด? หรือว่าเกมมันเพิ่มความยากอีกแล้ว?"

"เป็นไปได้มากนะ พวกนายสังเกตไหมว่าทุกคนที่โดนสัตว์ป่าโจมตีล้วนแต่เป็นตอนเปิดกล่องของหมดเลย? นั่นหมายความว่าบริเวณที่มีกล่องทรัพยากร อาจมีสัตว์ป่าซุ่มอยู่ก็ได้"

"โธ่เว้ย ถ้าไม่มีชุดป้องกันก็ไม่ต่างจากตายเลยน่ะสิ?"

"ก็ไม่แน่ นายอาจจะโชคดีโดนเจ้าลูกหมาน้อยจู่โจมแทนก็ได้นะ"

หลังจากมีคนพูดขึ้นแบบนั้นก็มีคนส่งข้อความส่วนตัวถึงจางถัวไห่อย่างรวดเร็ว

คนแรกที่ส่งมาคือซูมู่

เนื้อหาในข้อความก็เรียบง่ายมาก

"พิมพ์เขียวหนึ่งใบแลกเกราะหนังงูสองชุด"

จางถัวไห่กดเปิดดูรูปพิมพ์เขียว

【เกราะหนาม: อุปกรณ์เสริมระดับ 1 สำหรับรถยนต์ ติดตั้งหนามด้านนอกเพื่อป้องกันการโจมตีจากสัตว์ร้าย】

【วัสดุที่ใช้: แท่งโลหะ 20 หน่วย, ชิ้นส่วนโลหะ 80 หน่วย】

ใช้วัสดุเยอะ แต่ก็มีประโยชน์มาก

แม้ว่ารถของจางถัวไห่จะเป็นวัสดุกันกระสุน แต่ก็ใช่ว่าจะทนพวกสัตว์ที่บ้าคลั่งได้

ต่อให้ตัวรถแข็งแกร่งแค่ไหนก็ไม่อาจทนแรงชนทุกวันของพวกมันได้ ถ้ามีเกราะหนามติดไว้อย่างน้อยก็คงขู่สัตว์ที่ไม่แข็งแกร่งพอได้

แถมถ้าติดตั้งเกราะหนามแล้วยังเพิ่มพลังทำลายในการพุ่งชนของรถได้อีกด้วย เรียกได้ว่าคุ้มสองต่อ

เอาเกราะหนังงูสองชุดที่ไม่ได้ใช้ไปแลกมา ก็นับว่าคุ้มค่า

"ตกลง แต่พวกเธอทำไมไม่ใช้เองล่ะ? ของแบบนี้น่าจะมีประโยชน์กับพวกเธอเหมือนกันไม่ใช่เหรอ?" จางถัวไห่สงสัยอยู่บ้าง

"อันนี้มันเหลือ พวกเราติดตั้งไปหมดแล้ว"

ซูมู่ส่งรูปมาให้ รถตู้ของพวกเธอมีหนามติดเต็มไปหมดจนดูเหมือนเม่นเหล็กยักษ์แล้ว

"เศรษฐีชัดๆ" จางถัวไห่พึมพำเบาๆ แล้วกดตกลงทำการแลกเปลี่ยน

พอได้พิมพ์เขียวเกราะหนามมาแล้วจางถัวไห่ก็สร้างทันที

เพียงพริบตาเดียวรถของจางถัวไห่ก็เต็มไปด้วยหนามขนาดใหญ่เล็กไม่เท่ากัน จากรถตู้ที่มีเส้นสายโค้งมนกลายเป็นสัตว์ร้ายเหล็กกล้าที่ดุดัน

"คราวนี้พวกสัตว์ป่าธรรมดาที่อยากจู่โจมรถฉันคงต้องคิดให้ดีหน่อยแล้วล่ะ" จางถัวไห่คิดอย่างพอใจ

เกราะหนังงูที่เหลืออีกสองชุดก็ขายออกไปเช่นกัน

แม้ว่าจะไม่ได้แบบพิมพ์เขียวมา แต่ก็แลกเป็นวัตถุดิบระดับกลางที่ล้ำค่าหลายอย่างมาช่วยเติมเต็มช่องว่างของทรัพยากรในคลังของจางถัวไห่ได้

หลังจากที่เกราะหนังงูทั้งสี่ชุดถูกขายไป ผู้เล่นหลายคนที่พลาดโอกาสเริ่มร้อนใจ

"ลูกพี่ ขายเพิ่มอีกหน่อยเถอะ ฉันยังไม่ได้เลย"

"ใช่เลย ขายเพิ่มเถอะ ถ้าไม่มีชุดป้องกันวันนี้ฉันไม่กล้าลงไปเก็บทรัพยากรแน่"

"ลูกพี่ ถ้าไม่มีเกราะหนังงูก็ขออะไรที่ด้อยกว่านี้หน่อยก็ได้ ว่าแต่อาวุธพอมีขายเพิ่มอีกไหม? หอกล่าสัตว์ของฉันเสียบหมูป่าไป แล้วมันก็วิ่งหนีหอกฉันไปเลย"

"ลูกพี่ ขายชุดซ่อมรถให้หน่อยเถอะ! หมูป่ากำลังจะพังประตูรถฉันแล้ว! ฉันยอมเอาทรัพยากรทั้งหมดมาแลกเลย!"

ทันทีที่คนนั้นพูดจบหน้าต่างแลกเปลี่ยนก็เด้งขึ้นมาตรงหน้าจางถัวไห่ ข้างในเต็มไปด้วยของสารพัด

ขนมปังสองถุง น้ำดื่มสี่ขวด น้ำมันเชื้อเพลิง 100 หน่วย เบียร์สามกระป๋อง ปลาไนเป็นๆ หนึ่งตัว กระดาษชำระครึ่งม้วน ชามแตกหนึ่งใบ รวมถึงวัตถุดิบระดับ 1 อีกหลายอย่าง ดูเหมือนว่าหมอนี่จะเทของทุกอย่างที่ตัวเองมีออกมาหมดแล้ว

พอเห็นของเหล่านั้นจางถัวไห่ก็ถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะสร้างชุดซ่อมรถขึ้นมาหนึ่งชุดแล้วกดแลกเปลี่ยน

พอได้รับชุดซ่อมรถ คนนั้นก็ปลื้มสุดๆ "บุญคุณครั้งนี้ผมไม่รู้จะขอบคุณยังไง! นี่ช่วยชีวิตผมไว้เลยนะ! ถ้าผมมีโอกาสเมื่อไหร่ผมจะตอบแทนลูกพี่แน่นอน!"

สำหรับคำพูดของอีกฝ่าย จางถัวไห่ไม่ได้ใส่ใจนัก

นี่ก็แค่การแลกเปลี่ยนอย่างยุติธรรม จะไปพูดถึงบุญคุณอะไรได้ยังไง

แค่ปลาไนตัวนั้นกับเบียร์สามกระป๋องก็คุ้มค่ากับของที่แลกมาแล้ว

ตอนกลางวันเอามาทำปลากินสักหน่อยก็ดี

ส่วนพวกคนอื่นๆ ก็คงต้องเอาชุดป้องกันการแทงแบบธรรมดาไปใช้กันไปก่อนแล้วกัน