ผู้เล่นดวงซวย

พอเห็นเจ้าสุนัขจิ้งจอกทะเลทรายยกอุ้งเท้าขึ้นเหมือนคน จางถัวไห่ก็รู้ทันทีว่าไอ้ตัวนี้ไม่ธรรมดาแน่

ในเมื่อมันมีสติปัญญาและสามารถสื่อสารได้ ก็ไม่ควรฆ่ามันทิ้งง่ายๆ

อย่างน้อยตอนนี้เขาก็ไม่ได้ขาดแคลนเนื้อสัตว์ขนาดนั้น อีกอย่าง ได้ยินมาว่าเนื้อจิ้งจอกก็ไม่ค่อยอร่อยเท่าไหร่

จางถัวไห่ถือปืนจ่อหัวเจ้าสุนัขจิ้งจอกทะเลทรายไว้ มืออีกข้างค่อยๆ สอดเข้าไปในหน้าต่างรถ

เจ้าสุนัขจิ้งจอกทะเลทรายสะดุ้งเฮือก ตั้งท่าจะวิ่งหนีตามสัญชาตญาณ แต่พอเห็นนิ้วของจางถัวไห่วางอยู่บนไกปืน มันก็ไม่กล้าขยับเลย

จางถัวไห่อาศัยจังหวะนั้นคว้าคอด้านหลังของมันแล้วดึงออกมา

"บอกมาซิ แกเป็นตัวอะไรกันแน่? ทำไมต้องแอบอยู่หลังเนินทรายแล้วฉวยโอกาสขโมยของฉัน?" จางถัวไห่ซักไซ้

เจ้าสุนัขจิ้งจอกทะเลทรายทำเพียงแค่เบิกตากลมโต มันส่งเสียงครางอู้ๆ ออกมา แต่ไม่ยอมพูดอะไร

"ไม่พูดงั้นเหรอ? ได้ งั้นเรามาดูกันว่าใครจะทนได้นานกว่ากัน"

แน่นอนว่าจางถัวไห่ไม่มีเวลามาเสียกับมันกลางถนนแบบนี้ เขาตัดสินใจเอามันติดรถไปด้วยแล้วค่อยๆ เล่นกับมันระหว่างทาง

ยังไงระหว่างเดินทางก็ไม่มีอะไรทำอยู่แล้ว ถือเป็นการฆ่าเวลาก็แล้วกัน

แต่จะโยนมันเข้าไปในรถเฉยๆ ไม่ได้ เดี๋ยวมันเล่นงานข้าวของเสียหาย

จางถัวไห่หยิบตาข่ายกันแดดออกมาแล้วพันเจ้าสุนัขจิ้งจอกทะเลทรายไว้แน่นหนาราวกับมัมมี่ เหลือโผล่มาแค่หัว

"หึ อยากหนีอีกไหมล่ะ?" จางถัวไห่โยนมันเข้าไปในรถก่อนจะพูดกับเสี่ยวอาย "เมื่อกี้ทำได้ดี ขับต่อไปเลย"

"รับทราบ ผู้บังคับบัญชา" รถยังคงแล่นไปตามถนนเพื่อค้นหากล่องทรัพยากร

ส่วนจางถัวไห่ไม่สนใจเจ้าสุนัขจิ้งจอกอีกต่อไป เจ้านี่ไม่มีทางพูดความจริงตอนนี้แน่ ปล่อยให้มันอดอาหารไปสักสองสามวันค่อยว่ากัน

จางถัวไห่หยิบพิมพ์เขียวออกมา แล้วตั้งใจพิจารณาอย่างละเอียด

【พิมพ์เขียวฟาร์มสัตว์ปีกขนาดเล็ก: อุปกรณ์ระดับ 2 สำหรับติดตั้งในรถ สามารถสร้างฟาร์มขนาดเล็กให้สัตว์ปีกเติบโตและขยายพันธุ์ได้อย่างมีความสุข ค่าความสุขเพิ่มขึ้น 30% ค่าพลานามัยเพิ่มขึ้น 30% อัตราการออกไข่เพิ่มขึ้น +1 และปริมาณเนื้อเพิ่มขึ้น 30%】

【วัสดุที่ใช้: แท่งโลหะ 5 หน่วย, ชิ้นส่วนโลหะ 40 หน่วย, กระจก 20 หน่วย, พลาสติก 20 หน่วย, ไม้ 10 หน่วย, ผ้า 5 หน่วย, ดิน 20 หน่วย, เครื่องเก็บน้ำขนาดเล็ก 1 เครื่อง, ชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ระดับกลาง 1 ชิ้น】

"ของชิ้นนี้ไม่เลวแฮะ?" จางถัวไห่ขยี้มือด้วยความตื่นเต้น

แค่ค่าอัตราการออกไข่ +1 อย่างเดียวก็คุ้มค่ามากแล้ว

ตอนนี้ ไข่ไก่เป็นของที่หาได้จากแม่ไก่ตัวเดียวของเขาเท่านั้น ไม่มีแหล่งอื่นเลย

ถ้ามีอุปกรณ์นี้เขาจะได้ไข่เพิ่มวันละฟอง ถือว่าโคตรคุ้ม

ส่วนพวกวัสดุทั่วไปไม่ต้องคิดมาก ของพวกนี้เขามีเป็นกองพะเนิน เอามาทำฟาร์มนี้ยังช่วยลดสต็อกของลงได้อีก

ของที่แพงที่สุดก็คือ ชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ระดับกลาง กับ เครื่องเก็บน้ำขนาดเล็ก

เครื่องเก็บน้ำขนาดเล็ก เขามีพิมพ์เขียวอยู่แล้ว วัสดุก็มีครบ สามารถสร้างเพิ่มได้อีกหลายเครื่อง เอาไว้ใช้เองหรือจะขายน้ำไปด้วยก็ยังได้

ส่วนชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ระดับกลาง ก่อนหน้านี้เพิ่งแลกมาหลายชิ้นจากการขายเกราะหนังงู ดังนั้นยังไม่ขาดแคลน

แต่ที่สำคัญที่สุดคือ จางถัวไห่รู้สึกว่าการขังแม่ไก่ไว้ในหม้อทุกวันน่าจะทำให้มันเครียดและอาจส่งผลต่อการออกไข่ของมัน

"สร้างฟาร์มสัตว์ปีกขนาดเล็ก"

จางถัวไห่วางพิมพ์เขียวลงในช่องสร้าง

แสงสีขาววูบผ่าน วัสดุทั้งหมดหายไป เบื้องหน้าจางถัวไห่ปรากฏกล่องกระจกขนาด 2 เมตร x 1 เมตร x 0.5 เมตร

เป็นกล่องปิดทึบคล้ายกับกรงเลี้ยงแฮมสเตอร์ แต่ภายนอกทำจากกระจก ขอบมุมทั้งสี่เสริมด้วยแถบโลหะและมีช่องระบายอากาศ

ข้างในมีรังไก่ ที่ใส่อาหาร ที่ใส่น้ำ และพื้นดินที่มีหญ้าขึ้นดูเขียวชอุ่ม ดูแล้วเหมาะกับการเลี้ยงแม่ไก่มาก

แถมพื้นที่ก็กว้างขวางพอให้แม่ไก่อยู่ได้สบาย

อันที่จริงเรียกว่าฟาร์มสัตว์ปีกก็เกินไปหน่อย มันออกจะคล้ายกล่องเลี้ยงสัตว์แบบระบบปิดมากกว่า แต่ก็ตอบโจทย์การเลี้ยงไก่ได้ดี

จางถัวไห่เปิดฝาหม้อดำแล้วจับแม่ไก่ที่ตัวสั่นงันงกออกมาแล้วยัดลงไปในกล่องเลี้ยงสัตว์ ก่อนจะปิดฝาแล้วล็อกให้เรียบร้อย รับรองไม่มีหนีแน่

พอใส่แม่ไก่ลงไปเสร็จ จางถัวไห่ก็พบว่าใต้หม้อดำยังมีไข่อีกสองฟอง นี่ทำให้เขารู้สึกยินดีไม่น้อย

แม่ไก่ตัวนี้ขยันใช้ได้ วันเดียวออกไข่มาตั้งสองฟอง

เขาหยิบไข่ขึ้นมาเก็บอย่างอารมณ์ดี ตั้งใจว่าพรุ่งนี้จะหั่นกุ้ยช่ายมาผัดไข่กิน

แม่ไก่ที่ถูกจับออกจากหม้อดำยังคงตกใจไม่หาย พอหันไปเห็นสุนัขจิ้งจอกทะเลทรายข้างๆ ยิ่งตกใจจนแทบสิ้นสติ

มันเกือบจะคิดไปเองว่าเพราะออกไข่ไม่พอ จางถัวไห่เลยจะเอามันมาเป็นอาหารจิ้งจอก

จนกระทั่งจางถัวไห่จับมันใส่กล่องเลี้ยงสัตว์ มันถึงค่อยๆ สงบลง

แม่ไก่เดินวนอยู่ในกล่องเลี้ยงสัตว์ไม่กี่รอบ จากนั้นก็เริ่มรู้สึกตื่นเต้น

ถึงพื้นที่จะแคบกว่าธรรมชาติข้างนอก แต่ก็ดีกว่าอยู่ในหม้อดำเยอะ

มีทั้งอาหาร น้ำ และรังไม้เล็กๆ ไม่มีศัตรูคอยล่า แถมไม่ต้องออกหาแมลงกินเองให้เหนื่อย

แค่คิดว่าทุกวันแค่ออกไข่ก็ได้อยู่ในที่ดีๆ แบบนี้แล้ว แม่ไก่ก็รู้สึกดีใจสุดๆ

นี่มันสวรรค์ในฝันชัดๆ!

แม่ไก่ยิ่งดีใจมากขึ้น

พอตื่นเต้นมากเข้าก็รู้สึกว่ามีบางอย่างไหลเวียนอยู่ในท้อง

ปุ๊ง!

ไข่ฟองหนึ่งถูกวางลงมา

"เฮ้! ค่า อัตราการออกไข่ +1 นี่ใช้ได้แฮะ เพิ่งเอาไปใส่ก็ออกไข่ทันทีเลย โคตรอัศจรรย์!"

จางถัวไห่เก็บไข่ขึ้นมาอย่างตื่นเต้น

อืม ไข่ฟองนี้เอามาทำไข่ตุ๋นกินน่าจะดี

แต่ถ้าจะให้ไข่ตุ๋นอร่อยกว่านี้ต้องใช้น้ำมันงา แต่ตอนนี้เขามีแค่น้ำมันจากสัตว์ ต้องลองดูว่ามีใครมีน้ำมันงาบ้าง จะได้เอามาแลก

หลังจากจัดการเรื่องแม่ไก่เสร็จ จางถัวไห่ก็หยิบกล้วยขึ้นมากิน เขามองวิวข้างทางแล้วเริ่มเดาอะไรบางอย่างออก

ดูเหมือนว่ายิ่งขับไปไกลเท่าไหร่ โอกาสเจอกล่องทรัพยากรดีๆ ก็ยิ่งสูงขึ้น

และปัญหาหลักไม่ใช่การหากล่อง แต่เป็นสัตว์ร้ายที่เฝ้ากล่องอยู่

วิธีเอากล่องมาได้โดยไม่ให้สัตว์ร้ายเล่นงานนี่แหละเป็นเรื่องสำคัญที่สุด

จริงสิ ต้องเตือนพวก ต้นกุยช่าย (หมายถึงพวกมือใหม่ที่โดนเอาเปรียบง่าย) ซะหน่อยว่ากล่องทรัพยากรอาจมีสัตว์ขโมยของซ่อนอยู่ ให้ระวังของหาย

จางถัวไห่รีบลุกขึ้นแล้วเปิดช่องแชทของภูมิภาค

เขาไม่ได้ใจดีอะไรขนาดนั้นหรอก แต่คนในช่องแชทพวกนี้ล้วนเป็นต้นกุยช่ายที่เขาอาจจะใช้ประโยชน์ได้ในอนาคต

ถ้าของพวกนั้นถูกขโมยไปก็หมายความว่าพวกเขาจะมีทรัพยากรน้อยลงและอาจซื้อของจากเขาน้อยลงด้วย

นั่นเป็นสิ่งที่เขายอมให้เกิดขึ้นไม่ได้

แต่พอเปิดเข้ามาดู เขากลับพบว่าตัวเองช้าไปก้าวหนึ่งแล้ว

"ฮือๆๆ เวรเอ๊ย! ฉันเพิ่งลงไปเก็บกล่องทรัพยากร พอกลับมาไอ้จิ้งจอกทะเลทรายนั่นก็พุ่งเข้ามาในรถแล้วขโมยชุดไก่ทอดถังใหญ่ของฉันไป! ชุดไก่ทอดที่เพิ่งได้มายังอุ่นอยู่เลย! ฉันยังไม่ได้กินสักคำ! มันขโมยไปหมดเลย! ไม่เหลือให้ฉันสักชิ้นเดียว! ฉันจะฆ่ามัน!!"