ห้องน้ำเคลื่อนที่กลางแจ้ง

จางถัวไห่รู้สึกว่าโลกนี้ยากกว่าโลกที่แล้วอย่างเห็นได้ชัด

ไม่เพียงแต่กล่องทรัพยากรหายากขึ้น อันตรายก็ยังมากกว่าที่แล้ว

แค่กล่องทรัพยากรสีขาวแรกสุดก็มีเสือดาวหิมะคอยเฝ้าแล้ว ไม่อยากนึกเลยว่ากล่องระดับสูงกว่านี้จะมีสัตว์ร้ายระดับไหนโผล่มาอีก

จางถัวไห่มั่นใจว่าหากความอันตรายดำเนินต่อไปแบบนี้ จำนวนคนตายในโลกนี้ต้องไม่น้อยกว่าโลกก่อนแน่

“โลกบัดซบเอ๊ย!”

จางถัวไห่ลดกระจกหน้าต่างลง แล้วค่อย ๆ ยื่นปากกระบอกปืนโพโพช่าขึ้นไป

เสือดาวหิมะตัวนั้นนอนหมอบอยู่หลังต้นสนใหญ่ มันจ้องมองกล่องทรัพยากรเงียบ ๆ

ตำแหน่งที่เสือดาวซ่อนตัวอยู่พอดีอยู่ในแนวขนานกับกล่องทรัพยากร ถ้าจางถัวไห่เดินเข้าไปแบบไม่ระวัง เขาต้องโดนเสือดาวพุ่งตะครุบจากด้านข้างแล้วกัดคอทะลุแน่ ๆ

ร้ายกาจสุด ๆ
。
แต่ทั้งหมดนี้ก็ไร้ผลเมื่อเจอระบบแจ้งเตือน

“กล้าเล่นสกปรกกับฉันเหรอ งั้นฉันจะสั่งสอนให้เอง!”

จางถัวไห่เล็งปืนไปที่ขาหลังของเสือดาวที่โผล่ออกมา

ที่จริงก็ไม่ถึงกับโผล่ออกมา เพราะจากมุมมองของจางถัวไห่มีกองหิมะสูงบดบังอยู่

แต่ด้วยความช่วยเหลือของระบบแจ้งเตือน มันก็เหมือนเขามีตาทะลุสิ่งกีดขวาง

พอเล็งขาหลังแล้วจางถัวไห่ลั่นไกทันที

ปัง ๆ ๆ

ยิงรัวเป็นชุด เลือดพุ่งกระจายออกจากขาหลังของเสือดาวหลายจุด

เสือดาวร้องโหยหวนลั่นแล้วล้มลงนอนกับพื้น

【เสือดาวบาดเจ็บสาหัส การเคลื่อนไหวถูกจำกัด】

ระบบแจ้งเตือนทำการประเมิน

“เมื่อกี้ฉันยิงแค่ขาหลังเองไม่ใช่เหรอ? ทำไมถึงสาหัสได้ล่ะ?”

จางถัวไห่เกาศีรษะแล้วถือโพโพช่าอ้อมเข้าไปด้านหลังอย่างเงียบ ๆ

พอจางถัวไห่อ้อมพ้นกองหิมะ เขาก็เห็นเสือดาวนอนกลิ้งไปมาอยู่กับพื้น เลือดไหลนองเต็มล่างตัว

ที่แท้แม้จางถัวไห่จะเล็งขาหลังไว้ แต่เพราะยิงผ่านกองหิมะหนา ลูกกระสุนจึงเปลี่ยนวิถี พลาดจากขาหลังไปโดน "ขาที่สาม" เข้าเต็ม ๆ

โคตรน่าสงสาร

เมื่อเห็นสภาพน่าสงสารของเสือดาว จางถัวไห่ถึงกับสะดุ้งใต้หว่างขา

“เอาเถอะ ๆ สภาพนี้สงสัยหาตัวเมียไม่ได้แล้ว ทำให้พ้นทุกข์ดีกว่า”

จางถัวไห่ยิงหัวเสือดาวสองนัดจนมันตาย

จากนั้น เขาก็ใช้มีดแล่เนื้อขั้นสูงเสียบเข้าไปที่ร่างเสือดาว

【เนื้อเสือดาว 500 กรัม × 300】

【หนังเสือดาวธรรมดา × 1】

【อวัยวะเพศเสือดาวที่แตกหัก × 1】

【แก่นพลังธรรมดา × 1】

ของที่ได้ก็ธรรมดา ๆ แต่หนังเสือดาวนั้นนิ่มดี เอาไปสลับกับหนังเสือใช้เป็นเบาะรองนั่งได้

พอเก็บทรัพยากรทั้งหมดขึ้นรถเสร็จ จางถัวไห่ก็กวาดหิมะออกจากกล่องทรัพยากรสีขาว

ขนาดประมาณหนึ่งฟุตพอดี ดูไม่ต่างจากกล่องทรัพยากรในโลกก่อนเลย

“เอาฤกษ์เอาชัยหน่อย” จางถัวไห่ถูมือ ก่อนใช้ชะแลงงัดเปิดกล่อง

พิมพ์เขียวหนังแกะกลิ้งออกมา

“โห กล่องทรัพยากรสีขาวเจอพิมพ์เขียวด้วย โชคดีจัง”

จางถัวไห่ตื่นเต้นมาก ตามประสบการณ์ของเขากล่องทรัพยากรสีขาวส่วนใหญ่จะได้แค่ของพื้นฐาน เช่น อาหาร น้ำ น้ำมัน หรือวัสดุระดับ 1 เท่านั้น

โอกาสได้พิมพ์เขียวนั้นน้อยยิ่งกว่าหนึ่งในหมื่น

ไม่คิดเลยว่าดวงเขาจะดีขนาดนี้ เจอกล่องแรกของโลกนี้ก็ได้พิมพ์เขียวมาเลย

จางถัวไห่เปิดพิมพ์เขียวอย่างตื่นเต้น

【ห้องน้ำเคลื่อนที่กลางแจ้ง: หากมีอุปกรณ์นี้จะทำธุระในโลกน้ำแข็งได้โดยไม่ต้องกลัวถูกน้ำแข็งกัด】

【วัสดุก่อสร้าง: ไม้ 6 หน่วย, ชิ้นส่วนโลหะ 10 หน่วย】

“นี่มันอะไรกันวะเนี่ย?”

จางถัวไห่เกาหัวขณะดูคำอธิบายไป ดูวัสดุก่อสร้างไป เขารู้สึกว่ามันไม่ค่อยเข้ากันเท่าไหร่

เขาเข้าใจว่ามันเป็นห้องน้ำ แต่พอเห็นวัสดุที่ไม่มีเซรามิกเลยก็รู้สึกว่ามันคงไม่ใช่ห้องน้ำแบบที่เขาคิดไว้

อีกอย่าง ทำไมต้องระบุว่ากลางแจ้ง แล้วยังบอกว่าเป็นแบบเคลื่อนที่อีก?

จางถัวไห่คิดยังไงก็ไม่เข้าใจ

“เอาเหอะ สร้างดูเลยดีกว่า ดูสิว่ามันคืออะไรกันแน่”

โชคดีที่วัสดุไม่ได้เยอะหรือหายาก จางถัวไห่เลยสร้างขึ้นมาเลยทันที

กล่องไม้ทรงสี่เหลี่ยมจัตุรัสกล่องหนึ่งปรากฏขึ้นตรงหน้าจางถัวไห่

มันมีขนาดยาวแต่ละด้าน 60 เซนติเมตร สูง 1.2 เมตร เป็นกล่องไม้สี่เหลี่ยมตรง ๆ

ด้านหน้ามีที่จับประตู

จางถัวไห่ยื่นมือไปเปิดที่จับประตูโดยไม่รู้ตัว

ภายในกล่องไม้มีที่นั่งคล้ายโถส้วม แต่ใต้โถเป็นช่องว่างวางลงบนพื้นหิมะได้เลย

จางถัวไห่มองซ้ายมองขวา แล้วตบต้นขาดังป้าบ “ไอ้หยา นี่มันก็แค่ส้วมแบบชนบทเวอร์ชันมีโถนั่งเท่านั้นเอง!”

ตอนเด็ก ๆ จางถัวไห่โตมาในชนบทและเจอของแบบนี้จนชิน

เขารู้สึกต่อต้านเจ้านี่มาก เพราะฤดูหนาวมันทำก้นแข็ง ฤดูร้อนเต็มไปด้วยหนอนแมลงวัน

แต่อย่างไรก็ดี สิ่งนี้ดูมีแววว่าจะขายดีในโลกนี้

ถ้าแต่งเรื่องให้น่าเชื่อได้ล่ะก็

จางถัวไห่ลองยกห้องน้ำเคลื่อนที่ดู ก็ไม่หนักเท่าไหร่ ประมาณ 10 กิโลกรัม สมกับที่เรียกว่า "เคลื่อนที่"

เขาโยนห้องน้ำขึ้นรถแล้วเอาขึ้นโพสต์ขายในช่องทางการค้า

“ขายด่วน ห้องน้ำเคลื่อนที่! ของจำเป็นสำหรับชีวิตประจำวันและการผจญภัย ราคา 998 ลดกระหน่ำเหลือแค่ 30 หน่วยวัสดุระดับ 1 รีบจองก่อนของหมดนะ!”

จางถัวไห่ยังคงมีชื่อเสียงในภูมิภาคเดิม พอโพสต์โฆษณาปุ๊บก็มีคนมาถามทันที

“ลูกพี่ นี่มันมีประโยชน์อะไรอะ? ออกไปขุดหลุมแล้วทำธุระเลยไม่ได้เหรอ?” มีคนถามขึ้น

“รอคำถามแบบนี้อยู่เลย!” จางถัวไห่ในใจดีใจสุด ๆ

ขณะกำลังจะปั้นเรื่องอยู่พอดีก็มีคนช่วยถามมาให้เล่นมุกต่อ

“หึ ๆ วิธีขุดหลุมแบบนั้นน่ะ โลกที่แล้วพอได้อยู่ แค่ทนแดดหน่อยก็จบ แต่โลกนี้มันไม่เหมือนกันนะ”

“มันต่างกันยังไงอะ?” คนฟังถามอย่างสงสัย

“คิดดูสิ โลกนี้หิมะตกหนาวจัด ลมเหนือพัดโหดเหมือนมีดบาดหน้าคน นี่ไม่ใช่แค่ความเสียหายกายภาพหรอก แต่มันคือความเสียหายระยะยาว! ถ้าออกไปทำธุระกลางแจ้ง ระวังจากชายกลายเป็นชายไร้ลูกนะเฟ้ย!”

ผู้เล่นคนอื่นได้ฟังถึงกับขนลุกซู่

“มันน่ากลัวขนาดนั้นเลยเหรอ?”

“ฉันจะไปหลอกพวกนายได้ไง!” จางถัวไห่พูดอย่างจริงจัง น้ำเสียงเหมือนพูดเรื่องจริงที่สุด

“งั้นผู้ชายทุกคนต้องซื้อใช่ไหม?” มีผู้เล่นเริ่มลังเลอยากได้

“ไม่ใช่แค่ผู้ชายนะ ผู้หญิงก็จำเป็นเหมือนกัน” จางถัวไห่ไม่มีทางปล่อยลูกค้าครึ่งตลาดหลุดไปแน่นอน

สินค้าของเขาต้องขายได้ทุกเพศทุกวัย จะไม่ปล่อยให้หลุดแม้แต่คนเดียว

“แล้วฉันต้องใช้ด้วยเหรอ?” ซูฉีถามอย่างงง ๆ

“คิดดูนะ ของนี่ทำจากไม้ทั้งใบ ระบบเกมบอกแล้วว่าโลกนี้เปิดโหมดสัตว์ป่าคลั่ง โอกาสเจอสัตว์เพิ่มขึ้น 30% สมมุติว่ากำลังทำธุระอยู่แล้วเจอสัตว์ป่าก็ยังมีห้องน้ำไม้นี่กันไว้ให้หน่อยนึง มีเวลาตั้งหลักก่อน!”

“แค่ใช้วัสดุระดับ 1 สามสิบหน่วยก็แลกได้กับชีวิตหนึ่งชีวิต คิดว่าคุ้มไหมล่ะ?”

“เหมือนจะมีเหตุผลนะ...” ซูฉีกัดนิ้วพลางรู้สึกว่าจางถัวไห่พูดมีน้ำหนักมาก