พิมพ์เขียวเครื่องพ่นหมอกพราง
“ต้องมีของดีแน่นอน!”
พอเห็นตู้เซฟใบนี้ที่ไร้รอยขีดข่วนใด ๆ จางถัวไห่ก็มั่นใจเลยว่าข้างในต้องมีของล้ำค่า
ไม่ใช่ว่าตู้เซฟดี ๆ แบบนี้จะเก็บแค่ปลากระป๋องเน่าไว้หรอกใช่ไหม?
ถ้าเกิดมีแค่นั้นจริง ๆ เขาขอสาบานเลยว่าจะทำให้มิโรร์เสียใจที่เกิดมาบนโลกนี้แน่นอน
จางถัวไห่ลากมิโรร์มาข้างหน้ามาตบหน้าเพื่อปลุก “ตื่น ตื่นเร็ว”
มิโรร์ยังหลับตาปี๋อยู่ ดูเหมือนจะยังไม่ฟื้นจากอาการสลบ
“เจ้านาย แบบนี้ไม่ได้ผลนะ ฉันได้ยินมาว่าคนสลบต้องราดน้ำเย็นถึงจะฟื้น ลองดูไหมล่ะ?” หวังไฉ่เสนอ
เพี๊ยะ!
จางถัวไห่ตบหัวหวังไฉ่เต็มแรง
“สมองแกพังหรือไง? ถึงน้ำตอนนี้จะไม่แพง แต่ก็ยังเป็นทรัพยากรล้ำค่า จะให้เสียเปล่ากับหมอนี่ได้ไง?”
“งั้นทำไงดีล่ะ?” หวังไฉ่ลูบหัวตัวเองอย่างน้อยใจ
“แต่เอาจริงก็มีเหตุผลอยู่นะ กระตุ้นด้วยน้ำก็อาจช่วยปลุกได้จริง ๆ” จางถัวไห่ลูบคาง
“เมื่อกี้ยังบอกว่าเปลืองน้ำอยู่เลยไม่ใช่เหรอ?” หวังไฉ่ถาม
“น้ำดื่มน่ะเปลือง แต่เรายังมีน้ำอุ่นที่ใช้ไม่ได้อยู่บ้างไม่ใช่เหรอ?”
“น้ำอุ่นที่ใช้ไม่ได้?” หวังไฉ่ทำหน้างง พยายามนึกว่าในรถมีน้ำอะไรแบบนั้น
“หรือว่าน้ำอาบของนาย? นั่นมันเก็บไว้รดผักไม่ใช่เหรอ?” หวังไฉ่ถาม
“ไอ้โง่ ฉันหมายถึงฉี่!” จางถัวไห่เขกหัวหวังไฉ่
“รู้สึกอยากฉี่หรือยัง?”
“ยังไม่มากเท่าไหร่” หวังไฉ่หดตัว
“งั้นก็ไปดื่มน้ำเพิ่ม ถ้ายังไม่พอก็กินไอติมไปซะสองแท่ง”
“นั่นมันจะทำให้ปวดท้องนะ...” หวังไฉ่พูด
“ไม่เป็นไร ถ้าเติมส่วนผสมพิเศษเข้าไปอาจได้ผลดีขึ้น ลองดูสิ”
“ก็ได้ จะลองดู”
หวังไฉ่ยกขาหลังขึ้น
“ไสหัวไป!”
มิโรร์ที่หลับตานิ่งอยู่ดี ๆ ก็ลืมตาขึ้นแล้วตะโกนด่าเสียงดัง
หวังไฉ่ไม่ทันตั้งตัว มันตกใจจนล้มกลิ้งไปเลย
“ว่าแล้ว ท่านี้ได้ผลทุกที ยังไม่ได้ทำอะไรก็ตื่นซะแล้ว”
จางถัวไห่ย่อตัวลงตรงหน้าเขาแล้วยิ้มกว้างพูดขึ้น
“แกมันคนทรยศ!” มิโรร์กัดฟันแน่น เขาจ้องเขม็งไปที่จางถัวไห่
ถ้าสายตาฆ่าคนได้ จางถัวไห่คงตายไปเจ็ดแปดรอบแล้ว
“ไม่ใช่นะ ฉันไม่เคยบอกว่าจะจงรักภักดีกับนายสักหน่อย จะเรียกว่าทรยศได้ไง?” จางถัวไห่โบกมือ
“เอาล่ะ เข้าเรื่องเลยดีกว่า บอกรหัสตู้เซฟมาซะ ฉันอาจจะให้ตายดี ๆ ก็ได้”
“ฮึ! ยังไงฉันก็ตายอยู่ดี จะยกของดีให้นายทำไม? เก็บไว้เองดีกว่า” มิโรร์หัวเราะเยาะ
“ดูสิ นี่แหละเรียกว่าทำตัวลำบากเอง”
จางถัวไห่ส่ายหัวอย่างหมดคำ “ฉันให้โอกาสนายแล้ว อย่าหาว่าไม่เตือน”
“อยากทำอะไรก็เชิญเลย ฉันเคยผ่านนรกมาแล้วจากเกาะปีศาจ กลัวที่ไหนเล่า?”
“นายหาเรื่องเองนะ”
จางถัวไห่หันไปสั่งหวังไฉ่ “ไปหาขนนกมา”
หวังไฉ่หันหลังแล้วคาบขนนกมาเส้นหนึ่ง
จางถัวไห่ถอดรองเท้ามิโรร์แล้วใช้ขนนกแหย่ฝ่าเท้าเบา ๆ
“ฮ่าฮ่าฮ่า...พอแล้ว...ฮ่าๆๆ...หยุดที...ฮ่าๆๆ...ไม่ไหวแล้ว...ฉัน...ฉันยอมแล้ว...ฮ่าๆๆๆ”
ร่างมิโรร์ดิ้นพล่านเหมือนหนอนตัวหนึ่ง หัวเราะหยุดหัวเราะไม่ได้ถึงแม้จะปวดท้องจนเกร็งแล้วก็ตาม น้ำมูกน้ำตาไหลพราก ทรมานสุด ๆ
ความเจ็บปวดบางคนยังพอทนได้ แต่ “การลงโทษด้วยเสียงหัวเราะ” นี่แหละ ฆ่าได้ทุกคน
“บอกรหัสตู้เซฟมา” จางถัวไห่ถาม
“121212!” มิโรร์ร้องเสียงดัง
“แน่ใจนะ?” จางถัวไห่ถาม
“ถ้าไม่จริง นายลงโทษฉันเป็นสองเท่าได้เลย!” มิโรร์ทำหน้ามั่นใจเต็มที่
【ถ้าคุณเชื่อเขา คุณจะถูกระเบิดพลังสูงในตู้เซฟเป่าขึ้นฟ้า】
ระบบแจ้งเตือนดังขึ้นทันที
“กล้าดีนี่ ไอ้เวร” จางถัวไห่ยิ้มเย็น
มิโรร์: “???”
“กล้าหลอกฉันเลยหรอ? หวังไฉ่ จัดหนักให้เลย” จางถัวไห่สั่ง
“ได้เลย!”
หวังไฉ่คาบขนนกแล้วใช้สองขาหน้าสลับกันแหย่
“อ๊าก ฮ่าๆๆ...พอแล้ว...ฮ่าๆๆ...ไม่ไหวแล้วจริง ๆ...ฮ่าๆๆ...รหัสจริงแล้วนะ...เชื่อฉันที...ฮ่าๆๆๆ”
“ปากแข็งนักใช่ไหม หวังไฉ่ ไปหา...กรรไกรมา เดี๋ยวฉันขอฝึกตอนมันสักหน่อย!”
จางถัวไห่พูดขึ้น
พอได้ยินแบบนี้ หวังไฉ่กับมิโรร์ก็สะดุ้งตกใจพร้อมกัน
“จะฝึกตัดไอนั่นทำไมเนี่ย?” หวังไฉ่รีบหนีบขาทันที
“มีทักษะเพิ่มไว้ เผื่อจะได้ใช้หาเงินในอนาคต”
“จะไปไม่ไปล่ะ? ช่างเถอะ ไม่มีกรรไกร แต่ใช้มีดก็ได้เหมือนกัน”
จางถัวไห่ดึงปลายดาบติดปืนเอเค-74 ออกมาจากข้างขา
พอเขาใช้มีดแงะกระดุมกางเกงมิโรร์ออก ขนทั้งตัวของมิโรร์ก็ลุกซู่
“จะทำอะไรน่ะ?”
“นายก็น่าจะรู้นี่” จางถัวไห่ยิ้มเจ้าเล่ห์ มีดในมืองัดซิปลง
“รหัสคือ 212121!” มิโรร์ตะโกนสุดเสียงจนเสียงแตกไปแล้ว
คราวนี้ระบบไม่เตือนอะไร
“พูดดี ๆ แต่แรกก็จบแล้ว จะดื้อทำไมให้ลำบาก”
จางถัวไห่เก็บมีดเข้าฝักแล้วใช้รหัสที่มิโรร์ให้มาเปิดตู้เซฟทันที
แกร๊ก พอประตูตู้เซฟเปิดออก ของข้างในก็ปรากฏ
จางถัวไห่ชะโงกดูก็พบว่ามีพิมพ์เขียวสองแผ่นวางเรียงอยู่ แถมข้าง ๆ มีทองแท่งกับนาฬิกาหรูอีกหลายเรือน
จางถัวไห่กวาดทองกับนาฬิกาไปด้านข้างแล้วหยิบพิมพ์เขียวออกมา
แผ่นแรกคือพิมพ์เขียวการอัปเกรดรถเลเวล 4
จางถัวไห่มองพิมพ์เขียวในมือแล้วก็เข้าใจเลยว่าทำไมมิโรร์ถึงหวงนัก ในตอนนี้ของแบบนี้หายากยิ่งกว่าทอง คนธรรมดาแค่พิมพ์เขียวรถเลเวล 3 ยังหาไม่ได้ นับประสาอะไรกับเลเวล 4
ถ้าเอาไปปล่อยในช่องซื้อขาย มีหวังแย่งกันหัวแตกแน่
แน่นอนว่าจางถัวไห่ไม่ได้โง่ถึงขั้นจะเอาออกไปขาย
ของแบบนี้สำหรับเขานั้นสำคัญสุด ๆ
ส่วนอีกแผ่นก็เป็นพิมพ์เขียวเช่นกัน แถมยังเป็นอะไหล่รถเลเวล 3 อีกด้วย
【เครื่องพ่นหมอกพราง: อะไหล่รถเลเวล 3 เมื่อเปิดใช้งานจะปล่อยหมอกสีขาวรอบรถในรัศมี 50 เมตร สามารถบดบังสายตา ป้องกันการตรวจจับอินฟราเรด และพรางร่องรอยของรถได้】
【วัสดุที่ใช้ผลิต: พลาสติกเกรดสูง 20 หน่วย, แท่งโลหะเกรดสูง 5 หน่วย, วิญญาณกลั่นธรรมดา 20 หน่วย, ชิ้นส่วนโลหะ 50 หน่วย, ยางระดับกลาง 10 หน่วย, แก้วเกรดสูง 2 หน่วย, ชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์เกรดสูง 1 ชิ้น】