เครื่องผลิตน้ำตาล
“รวยแล้วโว้ย!”
จางถัวไห่เห็นผลลัพธ์ของชานมแล้วก็ชูหมัดด้วยความดีใจ
ชานมมีประสิทธิภาพรุนแรงขนาดนี้ ใครล่ะจะกล้าปฏิเสธ?
และที่เด็ดสุดคือ มันยังมี “เอฟเฟกต์คอมโบ” อีกด้วย
ดื่มแก้วแรกแล้ว ภายในหนึ่งชั่วโมงถ้าดื่มแก้วที่สอง ผลลัพธ์จะเพิ่มเป็นสองเท่า
ถามจริง หลังดื่มแก้วแรกแล้วจะทนไม่ดื่มแก้วที่สองได้เหรอ?
ถ้าไม่ดื่มต่อ เอฟเฟกต์คอมโบก็เสียเปล่าน่ะสิ
ถ้าไม่มีเอฟเฟกต์นี้ หลายคนคงหยุดแค่แก้วเดียวเมื่อค่าความสุขเกินระดับปลอดภัย
แต่เพราะมีเอฟเฟกต์คอมโบ หลายคนเลยยอมควักเงินซื้อแก้วสอง แก้วสามต่อ เพื่อไม่ให้เสียของ
นี่แหละคือการเพิ่มยอดขายแบบแนบเนียน
นมกับไข่มุกก็ผลิตได้จำนวนมาก ชาเขาก็กักตุนไว้หลายสิบกิโล น้ำตาลก็มีหลายชนิด ตอนนี้ยังใช้ได้อีกนาน
เขาจึงโพสต์ขายชานมบนแพลตฟอร์ม แล้วยังเขียนว่า “จำกัดแค่ 200 แก้ว หมดแล้วหมดเลย”
โพสต์ยังไม่ทันเย็น ช่องแชตก็แตกตื่นกันทันที
“โธ่เว้ย! ลูกพี่ถึงกับทำชานมออกมาแล้วเรอะ!”
“อะไรวะ! เพิ่งเห็นแว้บๆ เอง หมดเกลี้ยงแล้วเหรอ?”
“ฉันนี่ไม่ทันเห็นแม้แต่เงาเลยด้วยซ้ำ”
“ฮ่าๆๆ ฉันแย่งได้แก้วสุดท้ายว่ะ เฮ้ย มันมีเอฟเฟกต์คอมโบด้วย! ขายให้ฉันอีกแก้วเหอะ ไม่งั้นคอมโบจะเสียเปล่า!”
“มีใครขายไหม ฉันยอมจ่ายสองเท่าเลย!”
“ลูกพี่ ขายอีกหน่อยเถอะ แย่งไม่ทันเลย”
“ใช่เลย! แค่ 200 แก้วมันน้อยเกินไป ออกเพิ่มอีกหน่อยเหอะ!”
เสียงในช่องแชตกระหึ่มไม่หยุด
“ขอโทษที วัตถุดิบมีจำกัด วันนึงผลิตได้เท่านี้ ใครอยากได้ก็รีบมาตั้งแต่เช้า” จางถัวไห่หัวเราะ แล้วส่งข้อความส่วนตัวให้ชางเสี่ยวกง
“กระจายข่าวไป ว่าเธอมีเส้นสายหาชานมได้ แต่ราคาจะสูงหน่อย อย่างน้อยต้องใช้วัตถุดิบระดับ 2 แลก ถ้าเป็นระดับ 3 ได้ถึง 6 แก้ว หรือถ้ามีพิมพ์เขียวหรือเมล็ดพันธุ์ที่ใช้งานได้ก็คุยกันได้”
“ไม่ต้องห่วงค่ะเจ้านาย ฉันจะขายได้ราคาสวยๆ แน่นอน”
ชางเสี่ยวกงเห็นจางถัวไห่ประกาศขายชานมในช่องแชท ก็คิดว่าตัวเองถูกทิ้งแล้ว
อุตส่าห์เกาะขาเสือได้แล้ว แต่ดันมาหลุดมือแบบนี้ เล่นทำเอาเธอหมดกำลังใจ
ผู้หญิงที่มาจากวงการเริงรมย์อย่างเธอย่อมรู้ดีว่าเส้นสายที่มั่นคงสำคัญแค่ไหน
แต่พอจางถัวไห่ติดต่อกลับมา เธอก็กลับมามีกำลังใจอีกครั้งและตั้งใจจะทำผลงานให้ดีที่สุดเพื่อให้เขาไม่มีทางทอดทิ้งเธอ
มีแค่การพิสูจน์ตัวเองว่า “มีค่า” เท่านั้นที่จะทำให้เธออยู่ต่อได้
“อืม ทำให้ดี ถ้าขายได้วัตถุดิบระดับ 3 หรือพิมพ์เขียวดีๆ ฉันมีรางวัลให้” จางถัวไห่พูดฝันสวยไว้ แล้วก็ตัดการสนทนา
เขาเชื่อว่าแค่ประโยคนี้ เสี่ยวกงจะเข้าใจสิ่งที่เขาต้องการได้ทันที
พอตัดบทกับชางเสี่ยวกง ข้อความส่วนตัวของเขาก็พุ่งทะลุ 99 ข้อความแล้ว
หลายคนแห่กันมาถามว่าชานมยังมีขายอีกไหม
บางคนพยายามตีสนิทและอ้อนขอด้วยความสัมพันธ์
บางคนก็เสนอซื้อยกล็อต แต่ขอต่อราคา
คนแบบนี้จางถัวไห่ไม่ลังเลที่จะกดบล็อก
จะมารับของจากเขาไปทำกำไรซ้ำเหรอ?
กำไรขนาดนี้ฉันกินเองก็ได้ไม่ใช่หรอ? จะยกให้พ่อค้าคนกลางทำไม?
อีกอย่าง เขาเองก็ไม่คิดจะปล่อยของมากอยู่แล้ว จะได้สร้างภาพ “ของหายาก” และจะทำให้ขายราคาสูงได้ไงล่ะ
ข้อความพวกนี้เขาลบทิ้งไปทีละฉบับ
พอไล่ไปจนจบ จางถัวไห่ก็เจอชื่อคุ้นตา—ซูฉี
“ยังมีชานมอีกไหม~ ”
“สำหรับคนอื่นน่ะไม่มี แต่เธอ... ก็ขึ้นอยู่กับว่าให้สิ่งที่ฉันอยากได้ไหมนะ”
“รู้อยู่แล้วว่านายเป็นแวมไพร์ที่ชอบดูดเลือดคน ดูนี่สิ ได้ไหม?” ซูฉีส่งพิมพ์เขียวหนึ่งฉบับมา
【เครื่องผลิตน้ำตาล: ใช้อ้อยสกัดเป็นน้ำตาล สามารถเลือกผลิตเป็นน้ำตาลกรวด น้ำตาลแดง หรือขาวได้】
【วัสดุที่ใช้: โลหะระดับกลาง 5 หน่วย วัสดุโลหะ 20 หน่วย แก้ว 5 หน่วย และชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ 1 หน่วย】
พอเห็นเครื่องนี้ จางถัวไห่ก็รู้ทันทีว่า ต้องคว้ามันมาให้ได้
ตอนนี้เขามีอ้อยอยู่แล้ว ถ้าได้เครื่องนี้ เขาก็สามารถผลิตน้ำตาลชนิดต่างๆ ได้เป็นจำนวนมาก
เครื่องนี้ไม่เพียงช่วยให้ผลิตชานมต่อได้ แต่ยังหลุดพ้นจากปัญหาขาดแคลนน้ำตาล และยังช่วยเพิ่มกำลังการผลิต “ขิงผสมน้ำตาลแดง” ด้วย
ก่อนหน้านี้น้ำตาลแดงของเขาน้อยมาก เขาจึงขายขิงผสมน้ำตาลแดงได้จำกัด ทั้งที่ของดีๆ ก็รอทำเงินอยู่มากมาย
ถ้ามีเครื่องนี้ ขิงผสมน้ำตาลแดงก็จะผลิตได้เยอะ กลายเป็นรายได้ใหม่ที่มั่นคงอีกทาง
“คิดจะขายยังไงล่ะ?” แม้อยากได้มาก แต่จางถัวไห่ก็ยังแกล้งทำใจเย็น
“ให้เธอเสนอราคาก่อนดีกว่า” ซูฉีเตะบอลกลับมา
“ซูฉีไม่น่าจะคิดแผนแบบนี้ได้ ต้องเป็นซูมู่ที่อยู่เบื้องหลังแน่” จางถัวไห่หรี่ตา
“ชานม 4 แก้ว” เขาพูดส่งๆ
“ปล้นกันเลยไหมล่ะ!” ซูฉีโวยวาย
“ก็เธอให้ฉันตั้งราคานี่นา”
“ไม่เอา ต่ำเกินไป”
“งั้นเธอบอกมาเองเลยสิ”
“อย่างน้อย 8 แก้ว” ซูฉีเพิ่มราคาทันที
ซูมู่ที่ยืนอยู่ข้างๆ ถึงกับยกมือกุมหน้าผาก เธอรู้สึกว่าถึงจะมีพิมพ์เขียวอีกกี่ฉบับก็โดนน้องสาวเอาไปแลกหมดแน่
จางถัวไห่แทบกลั้นหัวเราะไม่อยู่ ก่อนจะต่อรอง “6 แก้ว มากกว่านี้ไม่ไหวแล้ว”
ซูมู่ทนไม่ไหวจึงส่งข้อความส่วนตัวมาว่า “นายก็รู้ว่าพิมพ์เขียวนี้มันคุ้มขนาดไหน ตอนนี้นายคงขาดน้ำตาลแน่ๆ ไม่งั้นจะรีบซื้อเหรอ เอาราคาที่เป็นธรรมเถอะ ทุกคนจะได้มีกำไร”
“งั้นเอางี้ ชานมให้ 6 แก้วเหมือนเดิม แต่ฉันจะแถมขิงผสมน้ำตาลแดงอีก 6 แก้ว แตงโม 1 ลูก หมูพะโล้ 2 ชั่ง แต่พวกเธอต้องให้เมล็ดพันธุ์มานิดหน่อย ตกลงไหม?”
จางถัวไห่แอบเล่นเล่ห์ เพราะต้นทุนชานมสูงกว่าขิงผสมน้ำตาลแดงหลายเท่า
เขาใช้ขิงเพียงหัวเดียวก็ทำขิงผสมน้ำตาลแดงได้เป็นร้อยแก้ว
และเมื่อมีเครื่องผลิตน้ำตาล น้ำตาลแดงก็ไม่ต่างอะไรกับของถูก จะทำเท่าไหร่ก็ได้
แตงโมก็ยังมีเหลือ ถ้าไม่รีบปล่อยก็คงเน่า
ของที่มีค่าแท้จริงก็มีแค่หมูพะโล้เท่านั้น
“ก็ได้ งั้นแลกกัน” ซูมู่เห็นของแถมเยอะขนาดนี้ก็ยอมตกลง
ทั้งสองตกลงแลกเปลี่ยนกันได้อย่างรวดเร็ว
จางถัวไห่มองดูเมล็ดพันธุ์ในมือแล้วก็หัวเราะออกมาอย่างอดไม่ได้
ในมือนั้นคือเมล็ดถั่วลิสงกับเมล็ดแตง
ทั้งหมดเป็นเมล็ดดิบที่เอาไปปลูกได้
น่าเสียดายที่ไม่ใช่พันธุ์เร่งโต ต้องปลูกแล้วรออย่างใจเย็น