ผมอะตัวร้ายในโนเวล ตอนที่ 39

ผมอะตัวร้ายในโนเวล ตอนที่ 39

“คุณชายเย่ คุณแน่ใจนะว่าอยากจะว่ายน้ำ?” เหวินเสี่ยวถิงถามด้วยความใคร่รู้ ขณะมองเย่เฟยขึ้นๆลงๆ

เย่เฟยยักไหล่ คำพูดของเขาฟังดูถ่อมตัว หากแต่สีหน้าของเขากลับแสดงออกถึงความมั่นใจ "คุณอยากไปว่ายน้ำกับผมไหม? บังเอิญว่าที่นี่มีเลนที่ใช้ได้หลายเลน"

เหวินเสี่ยวถิงกระแอมอย่างกระอักกระอ่วนพลางโบกไม้โบกมือพร้อมกับพูดเบาๆว่า "ฉันไม่ไหวหรอก พอว่ายเป็นแค่งูๆปลาๆเท่านั้น"

มู่จื่อจินอดไม่ได้ที่จะยิ้ม เหวินเสี่ยวถิงเป็นคนซื่อตรงจริงๆ

จากนั้นเหวินเสี่ยวถิงก็ชี้ไปที่เย่เฟยและมู่จื่อจินพร้อมพูดอย่างตื่นเต้นว่า "พวกคุณสองคนแข่งกันสิ ฉันจะเป็นคนตัดสินและจับเวลาให้พวกคุณเอง"

เย่เฟยตอบอย่างเรียบเฉย “ผมยังไงก็ได้”

ขณะที่เขากำลังสนทนากับเธอ เขาก็สั่งให้ระบบเปิดหน้าต่างค่าสถานะขึ้นเงียบๆ

เย่เฟยเริ่มอัพเกรดทักษะของเขาและใช้เงิน 100 ล้านหยวนอย่างไม่ลังเล!

(15,723,764 เหรียญสหรัฐ)

ทันใดนั้นเย่เฟยก็ยกระดับทักษะการว่ายน้ำของเขาขึ้น!

[ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้ทักษะการว่ายน้ำระดับสูง!] ระบบแจ้งเตือนดังขึ้นตามมา

เย่เฟยใช้เงิน 100 ล้านหยวนเพื่ออัพเกรดทักษะของเขาไปสู่ระดับสูงทันที

พลังของทักษะระดับสูงนั้นไม่มีข้อกังขา เพราะสิ่งนี้ เย่เฟยจึงมีความมั่นใจอย่างเต็มเปี่ยม

“ถ้าอย่างนั้น ขอให้ผู้เข้าแข่งขันทั้งสองโปรดไปประจำตำแหน่งของตนเอง ผลการแข่งขันเป็นอันดับหนึ่งมิตรภาพมาเป็นอันดับสอง!” เหวินเสี่ยวถิงแสดงบทบาท เลียนแบบกรรมการและให้เย่เฟยกับมู่จื่อจินไปยืนประจำเลนว่ายน้ำทั้งสองตามลำดับ

มู่จื่อจินเผยยิ้มเล็กน้อย เธอโยนผ้าเช็ดตัวลงบนเก้าอี้ข้างๆ และเดินไปยังเลนของเธอ

เย่เฟยเดินตามไป

“แข่งกันสัก 500 เมตรเป็นไง? ไม่มีการจำกัดท่าว่ายน้ำ และพวกคุณต้องว่ายไปกลับสองรอบ” เหวินเสี่ยวถิงพูดเสริมด้วยความตื่นเต้นเล็กน้อย

“ไม่มีปัญหา” เย่เฟยไม่คัดค้านใดๆ

“อืม” มู่จื่อจินตอบตกลงทันที

ดวงตาของมู่จื่อจินเป็นประกายขณะที่เธอจ้องมองเย่เฟย และเธอเลือกที่จะเพิ่มความระมัดระวังเพราะสัญชาตญาณภายในของเธอกำลังร้องเตือนเธอ

อันที่จริง การว่ายน้ำเมื่อครู่ของเธอนั้นเธอยังไม่ได้ใช้พลังทั้งหมด ไม่ได้ใกล้เคียงกับพลังสูงสุดของเธอด้วยซ้ำ ยิ่งไปกว่านั้น นักกีฬาว่ายอาชีพของทีมระดับจังหวัดอาจไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเธอ!

มู่จื่อจินยืนตรงหน้าเลนว่ายน้ำ โชว์หุ่นอันสมบูรณ์แบบของเธอ แต่ดวงตาของเธอกลับเต็มไปด้วยความจริงจังและมีสมาธิจดจ่ออย่างเต็มที่

“เอาล่ะ เตรียมตัว..... และ เริ่มได้!” เหวินเสี่ยวถิง ตะโกนอย่างกระตือรือร้น

ทันทีที่สิ้นเสียงของเธอ เธอก็เห็นเย่เฟยและมู่จื่อจินกระโดดลงน้ำในเวลาเดียวกัน

ราวกับปลาได้น้ำ!

เพียงอธิบายได้ด้วยคำพูดนี้เท่านั้น เพราะเมื่อเย่เฟย และมู่จื่อจินกระโดดลงไปในสระน้ำ พวกเขาก็ว่ายน้ำเหมือนกับปลาจริงๆ!

ขณะที่น้ำกำลังกระเซ็นอยู่นั้น มองเห็นเพียงสองร่างเท่านั้น

ลีลาการว่ายน้ำของมู่จื่อจินนั้นสวยงามมาก ในช่วงเวลานั้น เธอใช้ท่าฟรีสไตล์ ร่ายรำในน้ำด้วยขาเรียวบางและเหวี่ยงแขนไปมา

ด้วยการคำนวณอย่างรอบคอบ เย่เฟยเองก็ใช้ท่าฟรีสไตล์เช่นกัน

เพื่อให้เข้าใจง่ายขึ้น การว่ายน้ำท่าฟรีสไตล์นั้นเป็นการว่ายน้ำที่เร็วที่สุดในบรรดาท่าว่ายน้ำทั้งหมด ดังนั้นหลังผ่านการพิจารณาอย่างรอบคอบแล้ว ทั้งสองคนจึงเลือกว่ายน้ำด้วยท่าฟรีสไตล์

ยิ่งกว่านั้น ลีลาการว่ายน้ำของเย่เฟยเพียงแค่ได้เห็นก็ทราบว่าเป็นระดับสูง!

มือและขาของเขาสอดประสานกันอย่างยอดเยี่ยม และเขาจ้วงผิวน้ำอย่างต่อเนื่อง โดยที่ร่างกายของเขายังปรับตัวไปน้ำอีกด้วย

เพียงพริบตาเดียว เย่เฟยก็ว่ายออกไปหลายเมตร และเขากำลังว่ายน้ำด้วยท่าทางที่ผ่อนคลายอย่างมาก

ดวงตาของเหวินเสี่ยวถิงเบิกกว้าง "เร็วขนาดนี้เลย! เย่เฟยอาจจะเป็นนักว่ายน้ำระดับปรมาจารย์ก็ได้ จื่อจินไม่น่าจะเอาชนะเขาได้"

ในสระน้ำ เงาร่างของทั้งสองดูโดดเด่นชัดเจน

ทั้งสองเลือกเลนว่ายน้ำที่อยู่ติดกันสองเลน และด้วยวิธีนี้ มู่จื่อจินจึงสามารถมองเห็นเลนว่ายน้ำของเย่เฟยได้ชัดเจน

เมื่อเหลือบดูเล็กน้อย เธอจึงได้เห็นว่าเย่เฟยยังว่ายเร็วกว่าเธอถึงครึ่งเมตร!

ยิ่งไปกว่านั้น มู่จื่อจินยังสังเกตเห็นว่าท่วงท่าการว่ายน้ำของเย่เฟยนั้นอยู่ในเกณฑ์มาตรฐานอย่างยอดเยี่ยม ไม่ได้ด้อยไปกว่าเธอเลย ทั้งยังคล้ายกับนักว่ายน้ำอาชีพอีกด้วย!

หลังจากเพิ่มแต้มลงไปอย่างเหมาะสมแล้ว สมรรถภาพทางกายของเย่เฟยก็แข็งแกร่งมาก ยังไม่ต้องเอ่ยถึงว่าตอนนี้เขาได้อัพเกรดทักษะการว่ายน้ำของเขาไปสู่ระดับสูงแล้ว

เรียกได้ว่าการลงว่ายน้ำนั้นไม่ต่างจากการหวนคืนถิ่นสำหรับเขา!

ในเวลาเดียวกัน เหวินเสี่ยวถิงรู้สึกงุนงงอยู่บ้าง เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่เธอเผชิญกับสถานการณ์เช่นนี้

นางรู้ว่าทักษะการว่ายน้ำของมู่จื่อจินนั้นจัดอยู่ในระดับของผู้เชี่ยวชาญ แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่ามู่จื่อจินกำลังตามหลังเย่เฟยอยู่!

การว่ายน้ำนั้นแตกต่างจากกีฬาประเภทอื่นๆ การว่ายน้ำระดับมืออาชีพและระดับทั่วไปนั้นแตกต่างกันมาก

บุคคลทั่วไป เช่น เหวินเสี่ยวถิง สามารถทำได้เพียงการว่ายท่าลูกหมาตกน้ำ และท่ากบเท่านั้น แต่ความเร็วในการว่ายน้ำของพวกเขาไม่สามารถเทียบได้กับนักกีฬาอาชีพ

ดังนั้นก่อนการแข่งขันจะเริ่มขึ้น เหวินเสี่ยวถิง มั่นใจอย่างยิ่งว่าเย่เฟยจะต้องพ่ายแพ้ราบคาบแน่นอน

แต่สถานการณ์ในตอนนี้...

หลังว่ายน้ำไปได้ประมาณ 300 เมตร เย่เฟยก็นำหน้าไปแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น ช่องว่างระหว่างเย่เฟยและมู่จื่อจินก็ค่อยๆถ่างกว้างขึ้น

500 เมตร!

เย่เฟยเป็นคนแรกที่สัมผัสขอบสระว่ายน้ำ จากนั้นก็ยันเท้าและถีบตัวออกมา

ระยะห่างระหว่างทั้งสองก็ยิ่งกว้างมากขึ้น

ดูเหมือนว่าเย่เฟยจะมีความสามารถด้านการว่ายน้ำระดับมืออาชีพอย่างสมบูรณ์แบบ

แน่นอนว่าความเร็วของมู่จื่อจินก็ยังเร็วมาก แต่ในทางกลับกัน เย่เฟยก็มีทักษะการว่ายน้ำที่เชี่ยวชาญ และความแตกต่างแต่กำเนิดระหว่างผู้ชายและผู้หญิงทำให้มู่จื่อจิน ล้าหลังอยู่

เย่เฟยว่ายเร็วขึ้นและทิ้งห่างมู่จื่อจินไปอย่างน้อย 400 เมตร จากนั้นเขาก็หยุดที่ขอบสระและรอให้มู่จื่อจินมาถึงเส้นชัย

หลังจากนั้นไม่นาน มู่จื่อจินก็ถึงเส้นชัย

ดวงตาของเธอทอแววประหลาดใจขณะที่เธอกล่าวว่า "คุณชนะแล้ว เย่เฟย คุณว่ายน้ำเก่งมาก"

ก่อนที่เธอจะรู้ตัว มู่จื่อจินก็ได้เปลี่ยนคำเรียกของเย่เฟยจากคุณเย่เป็นเย่เฟย

มู่จื่อจินในเวลานี้ดูงดงามมาก คล้ายกับดอกบัวในน้ำ

ดวงตาของเธอทอแววประหลาดใจและชื่นชมอย่างต่อเนื่อง เห็นได้ชัดว่าเธอชื่นชมทักษะการว่ายน้ำของเย่เฟย

แพ้ก็คือแพ้ มู่จื่อจินยอมรับความพ่ายแพ้อย่างใจกว้าง และในดวงตาของเธอยังปรากฏแววความสนใจด้วย คล้ายกับว่าเธอจะได้พบกับคู่ต่อสู้ที่คู่ควรแล้ว ไม่บ่อยนักที่จะได้พบเจอคนเก่งอย่างเย่เฟย

“คุณก็ไม่เลวเหมือนกัน” เย่เฟยตอบ

มู่จื่อจินนั้นน่าทึ่งจริงๆ ระดับของเธอเพียงพอที่จะทำให้ผู้ชายนับไม่ถ้วนต้องอับอาย

แต่เย่เฟยยังคงชนะ และเป็นชนะอย่างงดงาม!

“ว้าว คุณชายเย่ คุณเป็นสัตว์ประหลาดจริงๆ ศิลปะการต่อสู้ การว่ายน้ำ... คุณยังมีทักษะอื่นๆอีกไหม คุณจะเก่งเกินไปแล้ว” เหวิน เสี่ยวถิงยกนิ้วโป้งให้เย่เฟย เธอรู้สึกชื่นชมเขาจากใจจริง

[ติง ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ได้รับค่าประสบการณ์ 200 แต้ม] เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นในหูของเย่เฟย