หนิงซวง, ลองขี่ดูหน่อยไหม?

นี่คือของขวัญเล็กๆ ที่ เย่เฉิน เตรียมไว้ให้สำหรับ ซู หนิงซวง ซึ่งจะช่วยแก้ปัญหาที่เธอกำลังหนักใจได้อยู่

มันไม่ใช่อะไรอื่น นอกจากจักรยานไฟฟ้าคันหนึ่ง

ประมาณครึ่งเดือนก่อน เย่เฉิน และซู หนิงซวง คุยกัน แล้ว ซู หนิงซวง บ่นขึ้นมาเล่นๆ ว่า

ระยะทางจากหอพักของเธอไปถึงอาคารเรียน และโรงอาหารนั้นไกลเกินไป

แม้ว่า ซู หนิงซวง จะบ่นแค่ประโยคเดียว แต่ เย่เฉิน กลับจดจำเรื่องนี้ไว้ในใจ

ตอนนั้น เย่เฉิน ตั้งใจจะซื้อรถให้ ซู หนิงซวง ไม่ว่าจะเป็นซูเปอร์คาร์ หรือแค่รถธรรมดาอย่าง Bentley หรือ Porsche Panamera ก็ได้

แต่เมื่อ เย่เฉิน กลับไปที่มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้อีกครั้ง เขาได้สังเกตเห็นว่า

แม้ว่าระยะทางจากหอพักของ ซู หนิงซวง ไปถึงอาคารเรียนนั้นจะไกล แต่การขับรถดูไม่ค่อยสะดวกเท่าไร และการหาที่จอดรถก็เป็นปัญหาใหญ่อยู่พอควร..

ระหว่างการสังเกต เย่เฉิน เห็นนักศึกษาหลายคนใช้จักรยานไฟฟ้าในการเดินทาง

ดังนั้น เย่เฉิน จึงละทิ้งความคิดที่จะซื้อรถให้ ซู หนิงซวง และหันไปเลือกจักรยานไฟฟ้าแทน

ตอนนั้น เย่เฉิน ค้นหาในโทรศัพท์ และในที่สุดก็เลือกจักรยานไฟฟ้ารุ่นหนึ่งที่ชื่อว่า ‘Hummingbird Electric’

มันมีน้ำหนักเบามาก ความเร็วสูง และรูปลักษณ์ก็ดูดี เหมาะสำหรับผู้หญิง

แต่ปัญหาคือรุ่นเก่าของ ‘Hummingbird Electric’ สามารถนั่งได้แค่คนเดียว ซึ่งไม่ค่อยสะดวกนัก

ดังนั้น เย่เฉิน จึงโทรศัพท์ไปสั่งทำรุ่นพิเศษโดยเฉพาะ และให้พนักงานของเขาดำเนินการจัดการให้ ส่วนค่าใช้จ่ายนั้นเขาจะส่งบิลไปให้บริษัทรับผิดชอบ

จนถึงวันนี้ จักรยานไฟฟ้าคันพิเศษนี้ถูกส่งมาถึงที่บ้านของ เย่เฉิน ที่ทอมสัน ริเวียร่า

พรุ่งนี้ เย่เฉิน จะไปหา หนิงซวง และขี่จักรยานไฟฟ้าคันนี้ไปด้วย

เช้าวันรุ่งขึ้น เย่เฉิน ขี่จักรยานไฟฟ้าคันนี้ตรงไปที่มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้

“อ๊ะ?”

เมื่อเห็นว่า เย่เฉิน ขี่จักรยานไฟฟ้ามา ซู หนิงซวง ก็พลันรู้สึกงงงวยมาก

“เป็นอย่างไรบ้าง?”

เย่เฉิน ถาม ซู หนิงซวง

“จักรยานไฟฟ้าคันนี้ดูสวยมาก”

ซู หนิงซวง เดินวนไปรอบๆ จักรยานแล้วชื่นชมมัน

“เมื่อก่อนคุณบอกว่าจากหอพักไปอาคารเรียนไกลเกินไป ตอนนี้คุณมีคันนี้แล้ว จะสะดวกขึ้นเยอะเลย”

เย่เฉิน ลงจากจักรยานไฟฟ้า และอธิบายว่า :

“ต่อไปนี้ตอนเช้าคุณจะได้นอนเพิ่มอีกหน่อย”

“อะไรนะ?”

ซู หนิงซวง ทั้งรู้สึกตื่นเต้น และประหลาดใจ

เช้าวันนั้นเธอเกือบจะไปเรียนสาย แล้วตอนบ่ายเธอก็คุยกับ เย่เฉิน ทาง WeChat และบ่นไปประโยคหนึ่งเกี่ยวกับเรื่องนี้

เธอไม่ได้คิดอะไรมากเกี่ยวกับเรื่องนี้ จริงๆ แล้วเธอแค่พูดบ่นไปลอยๆ เท่านั้น

ไม่นึกเลยว่า เย่เฉิน จะจดจำมันได้ และยังเตรียมจักรยานไฟฟ้าคันนี้มาให้เธออย่างใส่ใจ

ทันใดนั้น ความสุขท่วมท้นจน ซู หนิงซวง อดใจไม่ไหว โผเข้ากอด เย่เฉิน ทันที

“ขอบคุณมากนะ”

เธอกล่าวด้วยความตื้นตันใจ

“ระหว่างเราต้องมาขอบคุณกันด้วยเหรอ?”

“อุ๊ย! นี่พวกเธอแกล้งคนโสดกันกลางวันแสกๆ เลยเหรอ?”

เย่เฉิน เพิ่งพูดจบ ก็มีเสียงแซวดังขึ้นมา

ซู หนิงซวง รีบผละออกจากอ้อมแขนของ เย่เฉิน อย่างเขินอาย แล้วหันไปมองดู

ก็เห็นว่าเป็น จาง เชี่ยนเชี่ยน เพื่อนร่วมห้องของเธอ ที่ยืนมองพวกเขาอยู่ไม่ไกล ด้วยสายตาอิจฉา

หลังจากเลิกกับแฟนหนุ่มแล้ว การได้มาเห็นฉากหวานๆ เช่นนี้ทำให้ จาง เชี่ยนเชี่ยน ในฐานะคนโสดอดไม่ได้ที่จะอิจฉา

“หนิงซวง เธอลืมโทรศัพท์ไว้ในห้องน่ะ”

จาง เชี่ยนเชี่ยน ยื่นโทรศัพท์มือถือของ ซู หนิงซวง ให้เธอ

เธอตั้งใจเอามาให้เพื่อน แต่กลับถูกกระหน่ำความหวานใส่ซะนี่

พอโสดแล้วมาเห็นแบบนี้มันช่างเจ็บซะจริงๆ

“ขอบคุณนะ”

ซู หนิงซวง รีบร้อนลงมาเพราะได้รับโทรศัพท์จาก เย่เฉิน เธอจึงลืมโทรศัพท์ไว้ที่หอพัก

“พวกเธอสวีทกันต่อเถอะ ฉันไม่กวนแล้ว”

จาง เชี่ยนเชี่ยน พูดจบก็รีบเดินออกไป อย่างน้อยเพื่อปกป้องจิตใจของตัวเอง การมาเห็นภาพคู่รักโชว์หวานใส่กันแบบนี้เห็นให้น้อยลงหน่อยก็ดี