ใช้เวลานานแค่ไหน?
สิ่งที่ เย่เฉิน ถืออยู่ในมือนี่คือ ..แบบแปลนอาคารที่เขาเพิ่งออกแบบเสร็จเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว
และบริษัท เหอคาง เรียล เอสเตท กรุ๊ปก็ตอบสนองตามความต้องการของ เย่เฉิน และสามารถให้ความร่วมมือได้
แต่มีข้อแม้ข้อหนึ่ง นั่นคือ บริษัท เหอคาง เรียล เอสเตท กรุ๊ป ต้องสร้างตามแบบที่ เย่เฉิน ออกแบบไว้เท่านั้น ห้ามมีการเปลี่ยนแปลงใดๆ
ถ้าไม่เช่นนั้น ถึงแม้บริษัท เหอคาง เรียล เอสเตท กรุ๊ปจะมีความสามารถมากแค่ไหน เย่เฉิน ก็จะไม่ร่วมมือกับพวกเขา
เนื่องจากถ้าต้องให้มีการเปลี่ยนแปลง แบบแปลนที่เขาอุตส่าห์ทุ่มเทลงแรงออกแบบไปนั้น ..มันก็เท่ากับสูญเปล่า
นอกจากนี้ เย่เฉิน ออกแบบแบบแปลนนี้หลังจากที่เขาได้รับทักษะจากเกมมาแล้ว และในเมืองเซี่ยงไฮ้แห่งนี้ก็คงจะไม่มีใครในด้านการออกแบบสถาปัตยกรรมที่เก่งไปกว่า เย่เฉิน อีกแล้ว
หลังจากหยิบแบบแปลนมาแล้ว เย่เฉิน ก็ตรงไปที่บริษัท เหอคาง เรียล เอสเตท กรุ๊ป
เมื่อวานลูกน้องของเขาได้นัดหมายไว้ให้ เย่เฉิน เรียบร้อย
ทันทีที่ เย่เฉิน มาถึงบริษัท เหอคาง เลขาของประธานบริษัทที่รออยู่ที่ล็อบบี้ก็รีบเดินเข้ามาหา เย่เฉิน และพาเขาไปที่ห้องทำงานของประธานบริษัท
เจ้าของบริษัท เหอคาง เรียล เอสเตท กรุ๊ป มีชื่อว่า กั๋ว หลิงจิง เมื่อเขาเห็น เย่เฉิน ก็รู้สึกตกใจเล็กน้อยกับอายุของ เย่เฉิน
แต่เขาก็ไม่ได้แสดงท่าที หรือความไม่สุภาพใดๆ กลับต้อนรับ เย่เฉิน ด้วยความสุภาพอย่างมาก
กั๋ว หลิงจิง แนะนำบริษัท เหอคาง ให้ เย่เฉิน ฟังโดยละเอียด และรับรองว่าโครงการที่บริษัททำในด้านคุณภาพนั้นไม่มีอะไรต้องสงสัยแน่นอน
ในจุดนี้ เย่เฉิน เองก็ไม่สงสัยเกี่ยวกับเรื่องนี้
หลังจากแนะนำตัวเสร็จ เขาก็เข้าเรื่องหลัก โดยถาม เย่เฉิน ว่า :
“ประธานเย่ ต้องการสร้างที่ไหน พื้นที่ขนาดเท่าไรเหรอครับ?”
“ที่ถนนเกาหยาง(เอี๋ยง)...”
เย่เฉิน บอกที่อยู่ และรายละเอียดคร่าวๆ ให้ กั๋ว หลิงจิง ฟัง
หลังจากฟังแล้ว กั๋ว หลิงจิง ก็เริ่มคิด และคำนวณอยู่นาน
ในที่สุดหลังจากคำนวนอยู่นานนั้นเขาก็ได้พูดถึงราคาที่เหมาะสม และยุติธรรมมาก
เย่เฉิน ฟังแล้วก็พยักหน้าเห็นด้วย ดูเหมือนว่า ประธานกั๋ว จะเป็นคนที่พูดจริงทำจริง และไม่ได้เรียกราคาที่สูงจนเกินไป
งบประมาณของ กั๋ว หลิงจิง ที่กล่าวออกมานั้นยังต่ำกว่าที่ เย่เฉิน คาดการณ์ไว้ก่อนหน้านี้ด้วย
กั๋ว หลิงจิง ต้องการรักษาลูกค้าชั้นดีอย่าง เย่เฉิน ไว้ เนื่องจากเป็นการร่วมมือกันเป็นครั้งแรกเขาจึงลดราคาลงให้บ้าง
“อ้อ ประธานเย่ครับ ยังมีอีกเรื่องหนึ่ง”
กั๋ว หลิงจิง เสริมขึ้นมาว่า :
“บริษัท เหอคาง เรียล เอสเตท กรุ๊ปของเรามีกฎหนึ่ง คือ เพื่อความปลอดภัย โครงการที่เราจะก่อสร้าง ทุกอย่างรวมถึงการออกแบบจะต้องรับผิดชอบโดยบริษัทเรา”
“ไม่ได้”
เย่เฉิน ปฏิเสธทันที
“ข้อกำหนดที่ผมต้องการคือ สร้างตามแบบแปลนที่ผมออกแบบ”
เย่เฉิน ยืนยันในความต้องการของตัวเอง
เมื่อได้ยินเช่นนั้น กั๋ว หลิงจิง ที่ยังคงกำลังเสิร์ฟชาอยู่ก็ถึงกับชะงักไป
การสนทนาราบรื่นไปได้ด้วยดี แต่..ถึงตอนนี้กลับสะดุดขึ้นมาได้
“ประธานเย่ เตรียมแบบแปลนมาเอง?”
กั๋ว หลิงจิง ถาม
เย่เฉิน จึงหยิบแบบแปลนของเขาขึ้นมาวางลงบนโต๊ะ
“นี่คือแบบแปลนที่ผมออกแบบเอง”
“ห๊ะ?”
เมื่อรู้ว่าแบบแปลนนี้เป็นผลงานของ เย่เฉิน เอง กั๋ว หลิงจิง ก็รู้สึกแปลกใจอย่างมาก
“ประธานเย่ครับ คุณเองก็ทราบใช่ไหมว่า เหตุผลที่บริษัท เหอคาง เรียล เอสเตท กรุ๊ปไม่เคยมีปัญหาเกี่ยวกับการออกแบบอาคารก็คือ เราเป็นผู้รับผิดชอบการออกแบบ”
กั๋ว หลิงจิง แสดงสีหน้าลำบากใจ ก่อนจะบอกความจริงกับ เย่เฉิน
“จริงๆ แล้ว กฎนี้ไม่ใช่ผมที่ตั้งขึ้นมา แต่เป็นข้อกำหนดที่น้องชายของผมตั้งไว้”
กั๋ว หลิงจิง ไม่ได้ปิดบังอะไร เนื่องจากบริษัท เหอคาง เรียล เอสเตท กรุ๊ป ถือเป็นธุรกิจครอบครัว
บริษัทนี้แบ่งออกเป็นสองส่วน หนึ่งส่วนเป็นของ กั๋ว หลิงจิง ส่วนที่เหลือเป็นของน้องชายเขา กั๋ว หลิงหยวน
ซึ่ง น้องชายของเขา กั๋ว หลิงหยวน เป็นหัวหน้าผู้ออกแบบอาคารของบริษัท เหอคาง เรียล เอสเตท กรุ๊ป
กั๋ว หลิงจิง ลังเลครู่หนึ่งแล้วจึงพูดออกมาว่า :
“งั้นแบบนี้เถอะครับ ผมเองก็อยากจะร่วมมือกับประธานเย่ ผมจะไปคุยกับน้องชายผมดู ว่าสามารถยืดหยุ่นกฎเกณฑ์ข้อนี้ได้หรือไม่”
การเปลี่ยนแปลงกฎเกณฑ์ข้อบังคับนี้ต้องได้รับความเห็นชอบจาก กั๋ว หลิงหยวน ด้วย
เมื่อเห็น กั๋ว หลิงจิง มีความตั้งใจจริง เย่เฉิน ก็พยักหน้า และกั๋ว หลิงจิง ก็ออกไปหาน้องชายของเขา
หลังจากที่เจอกับน้องชาย กั๋ว หลิงจิง ก็เล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั้งหมดให้เขาฟัง
เมื่อฟังจบ กั๋ว หลิงหยวน ก็โต้กลับทันที :
“พี่ นี่พี่ยังมีสติดีอยู่ไหม? คือพี่ไม่คิดบ้างหรือไง แบบแปลนอาคารนั้นเขาเป็นคนออกแบบเอง?”
ในมุมมองของ กั๋ว หลิงหยวน เย่เฉิน ดูเหมือนจะแค่ทำเล่นๆ มั่วๆ ไปเรื่อย ไม่ได้จริงจังอะไรแล้วเอามันมาให้บริษัทก่อสร้างอย่างเราสร้างมันขึ้นมา
“พวกลูกหลานทายาทเศรษฐี พวกนี้มีเวลาว่างมาก ก็เลยอยากหาอะไรทำเล่นๆ และก็เลยออกแบบอาคารขึ้นมา แล้วก็จ้างให้เรามาสร้างให้”
“ถ้าเราสร้างตามแบบแปลนของเขาไปแล้วเกิดปัญหาขึ้นมาจะทำยังไง?”
กั๋ว หลิงหยวน ตั้งคำถาม
“ชื่อเสียง และความน่าเชื่อถือของบริษัทเราก็ถูกทำลายหมด”
พวกเขาจะไม่ยอมมาร่วมมือกับลูกหลานเศรษฐีที่มาทำเล่นๆ อะไรมั่วซั่วแบบนี้เด็ดขาด
“น้องชาย นายหยุดพูดแบบนั้นเถอะ ฉันคิดว่า ประธานเย่ คนนี้ไม่ใช่คนแบบที่นายพูดนะ ถึงแม้นายจะไม่ยอม แต่ช่วยไปดูแบบแปลนของเขาก่อนเถอะ”
เมื่อไม่สามารถโน้มน้าวน้องชายของเขาได้ กั๋ว หลิงจิง จึงต้องยอมถอยสักก้าว
“เอางั้นก็ได้”
หลังจากที่พี่ชายของเขาโน้มน้าว กั๋ว หลิงหยวน ก็ไปที่ห้องเพื่อดูแบบแปลนของ เย่เฉิน ด้วยความไม่เต็มใจ
ระหว่างทางไป กั๋ว หลิงหยวน บ่นไม่หยุด ว่านี่เป็นการเสียเวลาอันมีค่าของเขา
ไอ้พวกทายาทเศรษฐีนี่มันเป็นพวกน่ารำคาญจริงๆ
เมื่อมาถึงห้องทำงาน กั๋ว หลิงจิง ก็ได้แนะนำตัวกัน
“แบบแปลนอยู่ไหน?”
กั๋ว หลิงหยวน ถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา
“อยู่นี่”
กั๋ว หลิงจิง เข้าใจน้องชายดี ดังนั้นเขาจึงชี้ไปที่แบบแปลน
กั๋ว หลิงหยวน เดินไปที่โต๊ะ เขาคิดจะหาจุดบกพร่องในแบบแปลนทุกจุดเพื่อจะฉีกหน้า เย่เฉิน โดยไม่ให้เกียรติใดๆ เย่เฉิน เลยแม้แต่น้อย
แต่เมื่อเขาเห็นแบบแปลนของ เย่เฉิน ด้วยตาตัวเอง กั๋ว หลิงหยวน ก็ถึงกับช็อกไปเลย!
กั๋ว หลิงหยวน เบิกตากว้างอย่างไม่เชื่อสายตา ขณะที่เขามองไปที่แบบแปลนของ เย่เฉิน ด้วยท่าทางไม่เชื่อ
ความสามารถของ กั๋ว หลิงหยวน ในเซี่ยงไฮ้ และพื้นที่รอบๆ นั้นถือว่าอยู่ในระดับสูงสุด
แต่เมื่อเขาเห็นแบบแปลนนี้ เขากลับรู้สึกว่าตัวเองด้อยไปทันที
“นี่...นี่มัน…”
เขาจ้องมองแบบแปลนของ เย่เฉิน ด้วยความรู้สึกอัศจรรย์ใจ
“เป็นอะไรไป น้องชาย?”
กั๋ว หลิงจิง ถามด้วยความสงสัย
กั๋ว หลิงหยวน ไม่ได้ตอบ แต่กลับเริ่มพินิจพิเคราะห์แบบแปลนนี้อย่างละเอียด
หลังจากใช้เวลาอยู่นานมากกว่า กั๋ว หลิงหยวน จะดูแบบแปลนของ เย่เฉิน จนแล้วเสร็จ
“สมบูรณ์แบบ มัน..เกินคำบรรยายจริงๆ นี่มันแทบจะเหมือนงานศิลปะชิ้นหนึ่งไปแล้ว”
กั๋ว หลิงหยวน พึมพำด้วยความรู้สึกทึ่ง
ให้ตาย.. นี่มันสามารถเทียบกับงานออกแบบจากสถาปนิกระดับโลกได้เลย ไม่มีข้อบกพร่องใดๆ ถ้าสร้างเสร็จมันจะกลายเป็นงานคลาสสิกได้แน่นอน
“นี่คือคุณออกแบบมันจริงๆ งั้นเหรอ?”
กั๋ว หลิงหยวน หันไปถาม เย่เฉิน ด้วยท่าทางที่ยังไม่อยากจะเชื่อ
“ใช่ครับ”
เย่เฉิน พยักหน้า
“อึกอึก”
เมื่อได้ยินคำตอบของ เย่เฉิน กั๋ว หลิงหยวน ก็ถึงกับกลืนน้ำลายลงคออย่างแรง เขารู้สึกตกใจสุดๆ
ชายหนุ่มอายุประมาณ 20 ปี กลับออกแบบงานระดับนี้ได้ เขาคืออัจฉริยะ ไม่สิ...คำว่าอัจฉริยะยังไม่พอ ต้องเรียกเขาว่า ‘สัตว์ประหลาด’ เลยถึงจะเหมาะกว่า!
“ขอถามหน่อยครับ คุณใช้เวลานานแค่ไหนในการออกแบบแปลนนี้?”
กั๋ว หลิงหยวน ถามด้วยความสงสัยอย่างยิ่ง
ตอนนี้ ทัศนคติของ กั๋ว หลิงหยวน เปลี่ยนไปอย่างมาก และเขายังใช้คำว่า ‘คุณ’ เพื่อให้เกียรติ เย่เฉิน อีกด้วย
ตัวเขาเองยังไม่มีความสามารถมากพอที่จะออกแบบงานระดับนี้ได้แน่นอน
จนถึงตอนนี้ แบบแปลนที่เขาพอใจที่สุดเขายังต้องใช้เวลาถึง 3 เดือนกว่าจะออกแบบเสร็จสมบูรณ์
แน่นอนว่า.. แบบแปลนของเขานั้นไม่สามารถเทียบกับของ เย่เฉิน ได้เลย
ด้วยเหตุนี้เขาจึงอยากรู้จริงๆ ว่า เย่เฉิน ได้ใช้เวลาไปนานแค่ไหนในการออกแบบผลงานนี้ 3 เดือน หรือ 2 เดือน?!
กั๋ว หลิงหยวน สูดหายใจเข้าลึกๆ และเตรียมตัวรอฟังคำตอบจาก เย่เฉิน