คุณเดาถูกแล้ว

สมาคมการค้าไม่ใช่เหมือนกับสมาคมที่เกี่ยวกับความสนใจ หรือกิจกรรมยามว่าง เช่น สมาคมอักษรศาสตร์แห่งชาติ และยิ่งไปกว่านั้น สมาคมการค้าชิงถาน ยังเป็นสมาคมการค้าขนาดใหญ่ ซึ่ง เย่เฉิน เองก็ยังไม่คุ้นเคย

หากเขาตอบตกลงเข้าร่วมสมาคมการค้าชิงถาน และรับตำแหน่งรองเลขาธิการ ไม่ว่าเขาจะเลือกเข้าฝ่ายไหน สุดท้ายก็จะต้องกลายเป็นลูกน้องคนอื่นอยู่ดี.. หากถ้าต้องทำตามคำสั่งของคนอื่นแบบนี้ ซึ่งมันก็ขัดกับนิสัยของ เย่เฉิน ที่รักอิสระ เขาไม่ชอบให้ใครมาอยู่เหนือหัว และสั่งการเขา

ในเมื่อเป็นแบบนี้ แล้วทำไม เย่เฉิน เขา..ไม่ตั้งสมาคมของตัวเองซะเลยล่ะ?

เขาได้เป็นผู้นำเอง ถึงแม้ในช่วงแรกอาจจะยังไม่ใหญ่โตเท่าสมาคมการค้าชิงถานที่มีรากฐานมั่นคง แต่ต้องอย่าลืมว่า เย่เฉิน มีเกมคอยช่วยเหลืออยู่ ..ขอเวลาเขาสักหน่อยในการพัฒนา ต่อไปใครจะแน่กว่ากันคงจะได้รู้!

แน่นอนว่า นี่เป็นเพียงความคิดชั่วคราว เพราะตอนนี้ เย่เฉิน ยังต้องทุ่มเวลาในการทำให้ ‘สโมสรซูเปอร์คาร์ ‘YSWD’’ กลายเป็นอันดับหนึ่งของประเทศเสียก่อน

ส่วนเรื่องตั้งสมาคมการค้าของตัวเอง ค่อยว่ากันทีหลัง…

ความจริง หากครั้งนี้ฝ่ายตรงข้ามมาเชิญ เย่เฉิน ให้รับตำแหน่ง ‘ประธานสมาคม’ ยังพอจะพูดคุยกันได้ แต่สำหรับ ‘รองเลขาธิการ’ ล่ะก็...

หู จิ่งถง และเฉา เจียอัน มอง เย่เฉิน ด้วยสีหน้าที่หลากหลาย ทั้งสองไม่มีใครคาดคิดว่า เย่เฉิน จะปฏิเสธ

หู จิ่งถง รู้สึกว่าพวกเขาแสดงความจริงใจมากพอแล้ว ไม่ใช่แค่เดินทางมาด้วยตัวเอง แต่ยังเสนอให้ เย่เฉิน รับตำแหน่ง ‘รองเลขาธิการ’ ซึ่งถือว่าเป็นตำแหน่งที่สูงมาก

เงื่อนไขดีขนาดนี้ เย่เฉิน ยังกล้าปฏิเสธอีกหรือ? เขาคิดอะไรอยู่กันแน่?

ในขณะที่ เฉา เจียอัน รู้สึกแทบไม่อยากเชื่อ ‘ไอ้เจ้าเด็กคนนี้สมองมันถูกประตูหนีบมาหรือไง?’ สมาคมการค้าชิงถานมีชื่อเสียงมากขนาดไหน เป็นถึงหนึ่งในสิบสมาคมการค้าที่ใหญ่ที่สุดของประเทศจีน มีเศรษฐีจำนวนมากที่พยายามทุกวิถีทางเพื่อเข้ามา

แต่ตอนนี้พวกเขาที่ถึงกับยอม ‘แหกกฎ’ เสนอให้ เย่เฉิน รับตำแหน่งรองเลขาธิการ ตำแหน่งที่ต่ำกว่าพวกเขาเพียงขั้นเดียวเท่านั้น

‘นี่มันไม่รู้จักบุญคุณจริงๆ!’

“คุณเย่ ฉันแนะนำให้คุณคิดให้ดีๆ”

หู จิ่งถง กล่าวเตือน ตอนนี้เขาเริ่มไม่พอใจ เย่เฉิน เล็กน้อยแล้ว

“เฮอะๆ เหล่าหู คุณจะเสียเวลาพูดกับเขาไปทำไม?”

เฉา เจียอัน หัวเราะเยาะ

“ไม่อยากเป็นรองเลขาธิการสมาคมการค้าชิงถานของเราก็ช่างเถอะ เดี๋ยวก็มีวันที่เขาต้องเสียใจแน่ๆ”

“นี่เป็นโอกาสที่สามารถเปลี่ยนชะตาชีวิตของคุณได้ ถ้าคุณปล่อยโอกาสนี้ไป ต่อให้มาคุกเข่าร้องไห้ขอร้องเรา..ในภายหลัง ก็ไม่มีทางแล้ว!!!”

เฉา เจียอัน กล่าวด้วยน้ำเสียงมั่นใจว่า เย่เฉิน จะต้องเสียใจแน่นอน

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

ยังไม่ทันที่เสียงของ เฉา เจียอัน จะจบลง ก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น

“เชิญเข้ามา”

เย่เฉิน กล่าว

แกร๊ก..

ประตูเปิดออก เงาร่างคุ้นเคยเดินเข้ามาภายในห้อง

“ท่านประธาน ผู้บริหารระดับสูงของกลุ่มเรามากันครบแล้ว ตอนนี้รอเพียงท่านไปเป็นประธานการประชุมครับ”

เขาพูดทันทีหลังจากเข้ามา

และคนที่เข้ามานี้ไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็น โหว เทียนฮว๋า ประธานฝ่ายบริหารของ เย่ ฮิลตัน อินเตอร์เนชันแนล โฮเทล กรุ๊ป(Ye’s Hilton International Hotel Group) ประจำภูมิภาคจีน

เมื่อเห็น โหว เทียนฮว๋า เดินเข้ามา เฉา เจียอัน ถึงกับงงไปชั่วขณะ แต่สิ่งที่ทำให้เขาช็อกยิ่งกว่าคือคำเรียกขานที่ โหว เทียนฮว๋า ใช้กับ เย่เฉิน

ท่านประธาน?!

โหว เทียนฮว๋า เรียก เย่เฉิน ว่า ท่านประธาน?!

อา นี่มัน…

หรือว่า เย่เฉิน เป็นเจ้าของฮิลตัน อินเตอร์เนชันแนล โฮเทล กรุ๊ป?

เป็นไปไม่ได้! เขายังเด็กขนาดนี้ จะเป็นเจ้าของได้อย่างไร?

เมื่อคิดไปสักพัก เฉา เจียอัน เดาว่า โหว เทียนฮว๋า คงลาออกจากฮิลตันแล้วไปทำงานให้บริษัทอื่น

นี่ถึงจะสมเหตุสมผลหน่อย…

เฉา เจียอัน รู้สึกว่า เย่เฉิน มีความสามารถมากพอที่จะเข้าร่วมสมาคมการค้าชิงถานได้ ความแข็งแกร่งของเขานั้นมีแน่นอนอยู่แล้ว แต่แล้วมันจะเป็นไปได้อย่างไรที่เขาเป็นเจ้าของหนึ่งในสิบอันดับแรกของกลุ่มโรงแรมชั้นนำระดับโลก?

“เหล่าโหว ตอนนี้คุณยังทำงานที่ ฮิลตัน อินเตอร์เนชันแนล โฮเทล กรุ๊ปอยู่หรือเปล่า?”

เฉา เจียอัน อดไม่ได้ที่จะถามขึ้น

“อ้าว เหล่าเฉา คุณก็อยู่ที่นี่ด้วยหรือ?”

โหว เทียนฮว๋า หันมา และเพิ่งสังเกตเห็น เฉา เจียอัน ที่ยืนอยู่ข้างๆ

“ไม่ บอสเฉา สิ่งที่คุณพูดเมื่อกี้ไม่ถูกต้องแล้ว ตอนนี้กลุ่มโรงแรมฮิลตัน อินเตอร์เนชั่นแนลของเรา ได้เปลี่ยนชื่อเป็น เย่ ฮิลตัน อินเตอร์เนชันแนล โฮเทล กรุ๊ปแล้ว และตอนนี้ฉันเป็นประธานฝ่ายบริหารประจำเขตภูมิภาคจีนของกลุ่ม เย่-ฮิลตัน”

โหว เทียนฮว๋า กล่าวแก้ไขอย่างจริงจัง

“เย่ ฮิลตัน อินเตอร์เนชันแนล โฮเทล กรุ๊ป?!”

เฉา เจียอัน ถึงกับร้องอุทานออกมา

ขณะที่ หู จิ่งถง ที่อยู่ถัดจากเขา ..ก็มีสีหน้าที่เปลี่ยนไปอย่างมาก

“คำว่า ‘เย่’ ในชื่อกลุ่ม เย่ ฮิลตัน อินเตอร์เนชันแนล โฮเทลนี้... หรือว่าจะหมายถึง ‘เย่’ ของ เย่เฉิน?”

เฉา เจียอัน พึมพำเสียงเบาๆ ราวกับกระซิบ

“คุณเดาถูกแล้ว”

เสียงเรียบนิ่งพลันดังขึ้น

สายตาของทุกคนหันไปจับจ้องมอง เย่เฉิน ที่ลุกขึ้นยืน

หลังจากพูดจบ เย่เฉิน ก็เดินออกไปพร้อมกับ โหว เทียนฮว๋า มุ่งหน้าไปยังห้องประชุมขนาดใหญ่ในโรงแรมบุลการี ส่วน เฉา เจียอัน และหู จิ่งถง ยังคงยืนนิ่งอยู่ที่เดิม มองหน้ากันด้วยความตกตะลึง

หู จิ่งถง เวลานี้รู้สึกอึ้งจนพูดอะไรไม่ออก ก่อนหน้านี้เขายังไม่พอใจที่ เย่เฉิน ปฏิเสธคำเชิญ แต่ตอนนี้..ความไม่พอใจในใจของเขาได้หายไปแล้ว

เย่เฉิน..มีสิทธิ์ที่จะปฏิเสธจริงๆ

ส่วน เฉา เจียอัน ก็นิ่งงันมองไปที่ประตูด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความตกตะลึง และความสับสน

‘ทำไมถึงเป็นแบบนี้..ไปได้อย่างไร?!’

กลุ่มโรงแรมฮิลตัน อินเตอร์เนชั่นแนล ซึ่งเป็นหนึ่งในสิบอันดับแรกของโลก ได้กลายมาเป็นธุรกิจของ เย่เฉิน คนที่อายุราวๆ ยี่สิบปี?!

นี่มันเรื่องตลกใหญ่หรือไงกัน?!!!

ยิ่งไปกว่านั้น การที่ ฮิลตัน ยอมเปลี่ยนชื่อเป็น เย่-ฮิลตัน นั่นหมายความว่า เย่เฉิน ต้องเป็นเจ้าของทั้งหมดของ ฮิลตัน ไม่อย่างนั้นจะไม่มีใครยอมให้เปลี่ยนชื่อได้ง่ายๆ แบบนี้แน่นอน

นี่ฉันกำลังฝันไป..อยู่หรือเปล่า?!!

เฉาเจียอัน ยืนตัวแข็งทื่อ ในใจเต็มไปด้วยความหวาดกลัว หากเป็น โหว เทียนฮว๋า เขายังพอจะไม่สนใจได้ แต่ถ้าเป็นเจ้าของของฮิลตันล่ะ? แม้แต่ เฉา เจียอัน ก็ต้องให้ความเคารพ

เมื่อเป็นเช่นนี้.. แน่นอนแล้วว่า เย่เฉิน มีคุณสมบัติเพียงพอที่จะปฏิเสธคำเชิญของพวกเขา

ที่สำคัญคือ เย่เฉิน ประสบความสำเร็จในระดับนี้ตั้งแต่อายุยังน้อย ศักยภาพในอนาคตของเขาไม่มีขีดจำกัด บางทีในอนาคต เขาอาจจะเทียบเท่าประธานสมาคมของพวกเขา หรืออาจจะยิ่งใหญ่กว่าด้วยซ้ำ

เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ เฉา เจียอัน ก็แทบอยากจะตบหน้าตัวเองอย่างแรง

‘ทำไมฉันถึงได้เสียมารยาทต่อหน้า เย่เฉิน ไปแบบนั้นนะ?’

แย่แล้ว!

เขาทำให้ เย่เฉิน มีความรู้สึกแย่กับตัวเองไปแล้ว

เมื่อครู่ก่อนหน้านี้เขายังพูดว่า เย่เฉิน จะต้องเสียใจอย่างแน่นอน แต่ตอนนี้เมื่อมองย้อนกลับไป คนที่น่าจะเสียใจน่ะ…คือตัวเขาเองต่างหากล่ะ!!!

เย่เฉิน และโหว เทียนฮว๋า มาถึงห้องประชุม ในขณะนี้ผู้บริหารระดับสูงของ กลุ่ม เย่-ฮิลตัน อินเตอร์เนชั่นแนลทั้งหมดกำลังรอคอย เย่เฉิน อยู่

ทันทีที่มาถึง เย่เฉิน ก็ส่งเอกสารให้ โหว เทียนฮว๋า ประกาศ ในเอกสารนั้นคือประกาศเกี่ยวกับการแต่งตั้ง และโยกย้ายผู้บริหารระดับสูงของกลุ่ม

เย่เฉิน ตัดสินใจทำการปรับเปลี่ยนครั้งใหญ่ หลังจาก โหว เทียนฮว๋า อ่านเอกสารจบ บรรยากาศในห้องประชุมก็มีทั้งคนที่ดีใจ และคนที่ผิดหวัง

หลังจากนั้น เย่เฉิน เริ่มประชุม โดยพูดถึงเรื่องสำคัญหลายประการ รวมไปถึงแผนงานของกลุ่ม เย่-ฮิลตัน ในอนาคต

เมื่ออุตสาหกรรมที่เขาดูแลเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เย่เฉิน ก็ยิ่งมีความชำนาญในการจัดการเรื่องต่างๆ ในบริษัทมากขึ้น

หลังจบการประชุม เย่เฉิน สังเกตว่า หู จิ่งถง ยังไม่ได้กลับไป หู จิ่งถง ได้เดินเข้ามาขอเพิ่มช่องทางติดต่อกับ เย่เฉิน และบอกว่าอยากรู้จักเขาให้มากขึ้น

เย่เฉิน ที่มีความประทับใจในตัว หู จิ่งถง อยู่บ้าง ดังนั้นเขาจึงตกลงที่จะเพิ่มช่องทางติดต่อ

“ท่านประธานเย่ ไว้เราติดต่อกันบ่อยๆ นะครับ”

หู จิ่งถง กล่าวด้วยรอยยิ้มอย่างจริงใจ

คืนนั้นเอง ภารกิจท้าทายที่ เย่เฉิน รอคอยก็ปรากฏขึ้นในที่สุด แต่เนื้อหาของภารกิจท้าทายครั้งนี้ กลับทำให้ เย่เฉิน ต้องประหลาดใจจนพูดไม่ออก...