ฉันดูเป็นคนขาดเงินหรือไง?
หลังจากพักผ่อนบนเก้าอี้ริมทะเลสาบหลินเยว่ และชมวิวอยู่ครู่หนึ่ง เย่เฉิน ก็ตัดสินใจจัดการธุระที่สำคัญ
เนื่องจากเขาต้องการจัดงานปาร์ตี้ขนาดเล็กๆ สำหรับสมาชิกในสโมสรซูเปอร์คาร์เขาจึงต้องการหาสถานที่ที่เหมาะสม เย่เฉิน ค้นหาข้อมูลบนโทรศัพท์มือถือ และพบว่ามีวิลล่าหลังใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งริมทะเลสาบหลินเยว่ ค่าเช่ารายวันอยู่ที่ประมาณสองถึงสามแสนหยวน
แม้ว่าวิลล่าหลังนี้จะเทียบไม่ได้กับคฤหาสน์สุดหรูของ เย่เฉิน เลย แต่เนื่องจากที่นี่เป็นเมืองเล็กๆ และเวลาจัดงานก็ค่อนข้างกระชั้นชิด เขาจึงจำเป็นต้องใช้ที่นี่ไปก่อน
เย่เฉิน พูดคุยกับ ซู หนิงซวง สองสามคำ ก่อนที่ทั้งสองจะขึ้นรถ และมุ่งหน้าไปยังเขตวิลล่าทางฝั่งตอนเหนือของทะเลสาบหลินเยว่
“ฉันจะไปถึงที่นั่นภายในหนึ่งชั่วโมง”
ระหว่างทางไปทะเลสาบหลินเยว่ เกา หย่งไท่ ส่งข้อความหาเพื่อนร่วมกลุ่ม
ที่วิลล่าริมทะเลสาบหลินเยว่ ภายในวิลล่าขนาดเล็ก กลุ่มลูกน้องของ เกา หย่งไท่ เห็นข้อความแล้ว
“คุณชายเกา จะมาถึงในอีกหนึ่งชั่วโมง ดูสิว่าพวกนายเตรียมอะไรไว้ให้เขาบ้าง?!!”
“ถ้า คุณชายเกา มาแล้วเห็นสภาพแบบนี้ เขาต้องโกรธแน่ๆ”
“บ้านหลังนี้ของพวกนายไม่ได้รับการดูแลมานานแค่ไหน ทำไมข้างในถึงดูโทรมแบบนี้หะ?!”
บรรดาลูกหลานตระกูลใหญ่พากันตำหนิชายหนุ่มคนหนึ่งในกลุ่มพวกเขา
ก่อนหน้านี้ หลังจากพวกเขาทานอาหารเสร็จ ก็พากันมาที่วิลล่าแห่งนี้เพื่อเริ่มจัดเตรียมสถานที่ ด้านหน้าสวนเกือบจะจัดเสร็จแล้ว
แต่เมื่อเข้าไปข้างในกลับพบว่าห้องหลายห้องมีเฟอร์นิเจอร์ และอุปกรณ์อำนวยความสะดวกที่เก่า และชำรุดไปตามกาลเวลา เนื่องจากไม่ได้ใช้งานเป็นเวลานาน
พวกเขาวางแผนจะจัดงานปาร์ตี้กันที่นี่ และพักค้างคืน แต่ดูจากสภาพแล้ว แม้แต่โรงแรมห้าดาวยังดูดีกว่าอีก…
ถ้า คุณชายเกา มาถึง เขาต้องคิดว่าพวกเขาต้อนรับไม่ดีแน่..
“ก็ไม่ได้มีใครอยู่มานานหลายปีแล้ว…”
ชายหนุ่มที่ถูกดุด่าพูดอย่างรู้สึกผิด เดิมทีครอบครัวของเขาซื้อวิลล่าหลังนี้ไว้เพื่อการลงทุน ไม่ค่อยได้มาอยู่จริงๆ แค่ให้คนมาดูแลทำความสะอาดสวนเป็นระยะๆ เท่านั้น
เมื่อเวลาผ่านไป อุปกรณ์ไฟฟ้า และสิ่งอำนวยความสะดวกหลายอย่างก็เสียเพราะขาดการดูแล
“ช่างเถอะ ตอนนี้ตำหนิเขาไปก็ไม่มีประโยชน์ รีบหาทางแก้ไขกันเถอะ”
ชายหนุ่มร่างสูงคนหนึ่งกล่าวขึ้น เขาชื่อ โจว อวี้เฉิน เป็นคนที่ฐานะดีที่สุดในกลุ่ม
เมื่อ โจว อวี้เฉิน พูดแบบนี้ คนอื่นๆ ก็เลิกตำหนิ และเริ่มคิดหาทางออก
“ฉันส่งคนมาเปลี่ยนอุปกรณ์ไฟฟ้าที่เสียทั้งหมดเลยดีไหม?”
ชายหนุ่มเจ้าของบ้านเสนอขึ้นมา
“ไม่ทันแล้ว คุณชายเกา จะมาถึงในอีกหนึ่งชั่วโมง นายคิดว่าจะตรวจสอบ และเปลี่ยนของทั้งหมดในเวลาอันสั้นแค่นี้ ..ทันเหรอไง?”
โจว อวี้เฉิน ส่ายหัว ถ้าทำแบบนั้นคงต้องใช้เวลาสามชั่วโมงขึ้นไป ซึ่งไม่ทันแน่นอน
“ฉันมีไอเดีย! ฉันมีไอเดียดีๆ แล้ว!”
จู่ๆ ชายหนุ่มหนึ่งในลูกหลานตระกูลใหญ่คนหนึ่งก็คิดอะไรออก ก่อนร้องขึ้นด้วยความตื่นเต้น
“ฉันรู้ว่าทางตอนเหนือของทะเลสาบหลินเยว่ มีวิลล่าหรูขนาดใหญ่อยู่หลายหลังที่ปล่อยให้เช่า สำหรับมหาเศรษฐีที่เดินทางมาพักผ่อน”
“ฉันจำได้ว่ามีอยู่หลังหนึ่งที่ใหญ่ที่สุด ทั้งพื้นที่ และความหรูหราก็ดีกว่าที่นี่มาก เราสามารถเปลี่ยนสถานที่จัดปาร์ตี้ไปที่นั่นได้”
ชายหนุ่มคนนั้นมองไปที่ โจว อวี้เฉิน
“เราก็แค่ขนของตกแต่งที่เตรียมไว้ไปที่นั่น ระยะทางก็ไม่ไกล ถ้าเร่งมือหน่อยก็น่าจะเสร็จก่อน คุณชายเกา มาถึง”
“ตกลง เอาตามนี้”
โจว อวี้เฉิน ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตัดสินใจ เพราะนี่ดูจะเป็นทางออกที่ดีที่สุด
“แต่…พี่โจว…ยังมีอีกปัญหาหนึ่ง…”
ตอนที่ โจว อวี้เฉิน กำลังจะเริ่มลงมือ ชายหนุ่มที่เสนอไอเดียก็พูดขึ้นด้วยความกังวล
“ปัญหาอะไร?”
“วิลล่าหลังนั้นอาจถูกจองไปแล้ว เราอาจจะเข้าไปไม่ได้”
ชายหนุ่มคนนั้นอธิบาย
“ฮ่าฮ่าๆๆ”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ โจว อวี้เฉิน หัวเราะเยาะออกมาทันที
“ฉันไม่สนว่าใครจองไว้ ต่อให้เป็นใครก็ตาม ในมณฑลจงไห่ ถ้าเราอยากได้อะไร นั่นก็คือของเรา ไม่มีใครกล้าขัดขวาง!!!”
โจว อวี้เฉิน กล่าวด้วยท่าทีโอหัง ด้วยอำนาจ และอิทธิพลของพวกเขาในมณฑลจงไห่ แค่เรื่องเช่าวิลล่าหรู มันเป็นเรื่องเล็กน้อยมาก!
พวกเขาไม่กลัวว่าอีกฝ่ายจะไม่ยอมให้ เพราะพวกเขาไม่ใช่คนที่ใครจะมาแหยมได้ง่ายๆ
เหล่าลูกหลานตระกูลใหญ่เหล่านี้ต่างก็ไม่สนใจอะไร เพราะสำหรับพวกเขา เรื่องแบบนี้เป็นแค่เรื่องเล็กน้อยเท่านั้น
“ไปกัน เราไปดูกันก่อน”
หลังจากนั้น ภายใต้การนำของ โจว อวี้เฉิน กลุ่มคนเหล่านี้ก็มุ่งหน้าไปยังวิลล่าที่ใหญ่ที่สุดทางตอนเหนือของทะเลสาบหลินเยว่
ที่บริเวณวิลล่าทางตอนเหนือของทะเลสาบหลินเยว่ วิลล่าที่ใหญ่ที่สุดในพื้นที่นี้ บังเอิญว่าวันนี้ยังไม่มีใครเช่า ดังนั้น เย่เฉิน จึงตกลงกับผู้ดูแลของที่นี่ และตั้งใจเช่าเป็นเวลาหนึ่งคืน ในราคา 266,000 หยวน
ขณะที่ เย่เฉิน กับพนักงานกำลังเตรียมเซ็นสัญญา เสียงหยิ่งยโสก็ดังขึ้นอย่างกึกก้อง
“หยุดก่อน!!”
“วิลล่าหลังนี้ พวกเราต้องการ นายต้องให้พวกเราพัก!”
“แกเป็นใคร รีบไสหัวไปซะ ถ้าไม่อยากเจ็บตัว!”
โจว อวี้เฉิน และกลุ่มลูกหลานตระกูลใหญ่ของเขามาถึงแล้ว เมื่อเห็นว่า เย่เฉิน กำลังจะเซ็นสัญญา พวกเขาก็รีบเข้ามาขัดขวางทันที
พนักงานที่นี่ถึงกับตกตะลึง
พนักงานรู้สึกหวาดกลัวอำนาจของกลุ่มคนเหล่านี้ แต่ เย่เฉิน ไม่กลัว เขาเซ็นสัญญาต่อหน้าพวกเขาโดยไม่ลังเล ทำให้สัญญาก็มีผลบังคับใช้อย่างเป็นทางการ
เห็นดังนั้น กลุ่มของ โจว อวี้เฉิน ก็เดือดดาลทันที
“คืนนี้ พวกเราจะเช่าวิลล่าหลังนี้ ต้องจ่ายเท่าไหร่?”
โจว อวี้เฉิน ถามพนักงานพร้อมหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา เตรียมโอนเงิน
“ต้องขออภัยครับ วิลล่าหลังนี้ถูกคุณชายท่านนี้เช่าไปแล้ว ทางเราตกลงกันเรียบร้อย และเซ็นสัญญาแล้ว”
พนักงานได้อธิบาย
“เซ็นสัญญาแล้วแล้วยังไง? ยกเลิกไม่ได้หรือไง? ฉันจ่ายให้สองเท่าของราคา!”
โจว อวี้เฉิน พูดอย่างยโส พร้อมทุ่มเงินเพื่อแย่งชิงสถานที่จาก เย่เฉิน
พนักงานปฏิเสธ โจว อวี้เฉิน จึงหันไปมอง เย่เฉิน ตั้งใจใช้เงินฟาดหัวอีกฝ่าย :
“ฉันให้สามเท่า…”
เย่เฉิน ส่ายหัวช้าๆ ฉันดูเป็นคนที่ขาดเงินหรือไง?
เย่เฉิน ได้สังเกตดูรอบๆ แล้ว และเห็นว่าวิลล่าหลังนี้ดีที่สุด ในเมื่อเขาจะใช้มันเพื่อเลี้ยงคนของตัวเอง เขาก็ต้องเลือกสิ่งที่ดีที่สุด
“สี่เท่า…”
“ห้าเท่า…”
โจว อวี้เฉิน ยังคงเพิ่มราคา แต่ไม่ว่าเขาจะเพิ่มไปเท่าไหร่ เย่เฉิน ก็ปฏิเสธทั้งหมด
“ฟังให้ดีนะ คนๆ นี้คือ คุณชายโจว ทายาทของตระกูลโจว หนึ่งในกลุ่มธุรกิจยักษ์ใหญ่ของมณฑลจงไห่!”
หนึ่งในพวกลูกหลานตระกูลใหญ่พูดขึ้น หวังจะใช้ชื่อเสียงของ โจว อวี้เฉิน กดดันพนักงานให้ยกเลิกสัญญาเช่าสถานที่แห่งนี้กับ เย่เฉิน อีกครั้ง
“ทายาทตระกูลโจว?”
เมื่อพนักงานรู้ถึงภูมิหลังของ โจว อวี้เฉิน ก็แสดงอาการหวาดกลัวขึ้นมาทันที แต่เพราะสัญญาได้เซ็นไปแล้ว พนักงานจึงยังคงยืนหยัด และปฏิเสธที่จะทำตามคำสั่งของพวกเขา
“แก…!”
กลุ่มลูกหลานตระกูลใหญ่เหล่านี้ต่างไม่พอใจที่พนักงานยังคงดื้อดึง
“ไอ้โง่นี่ ไร้ตาจริงๆ ไม่รู้จักดูสถานการณ์…”
โจว อวี้เฉิน ถ่มน้ำลายใส่พนักงานด้วยความดูถูก
“รอดูเถอะ! แกไม่ยอมให้ฉันเช่าใช่ไหม? ได้เลย ฉันจะโทรหาผู้จัดการของแก เดี๋ยวก็รู้ว่าใครใหญ่กว่ากัน!”
หลังจากพูดไปอย่างนั้น โจว อวี้เฉิน ก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา ใช้เส้นสายของตระกูลโจวเพื่อจัดการกับเรื่องนี้
ด้วยอิทธิพลของตระกูลโจว ซึ่งเป็นหนึ่งใน ‘เจ้าถิ่น’ ของมณฑลจงไห่ พวกเขามีเครือข่ายที่กว้างขวาง ไม่กี่นาทีต่อมา ผู้จัดการของที่นี่ก็มาถึงอย่างเร่งรีบ
“ผู้จัดการหลิว!”
พนักงานรีบเข้าไปอธิบายสถานการณ์ให้ ผู้จัดการหลิว ฟัง
“วิลล่าหลังนี้ คืนนี้เป็นของ คุณชายโจว แล้ว แกนี่มันโง่จริงๆ!”
ผู้จัดการจ้องพนักงานคนนั้นอย่างดุดัน แล้วหันไปยืนข้าง โจว อวี้เฉิน พร้อมกับตัดสินใจให้ โจว อวี้เฉิน เช่าวิลล่าหลังนี้แทน เย่เฉิน!