เดินทางไปยังตำหนักวิชายุทธ

“ได้เวลาหลอมอาวุธแล้วสินะ” หลินฮันนำอาวุธจำนวนมากที่แลกมาจากสำนักภารกิจ ออกมากองเต็มบ้านพัก

“ลองหอกกับดาบระดับก่อเกิดก่อนละกัน” มันนำหอกและดาบใส่เข้าไปในเตาหลอมจักวาล หลอมกลั่น

ติ่ง! [ท่านได้รับเหล็กเสียบย่างไก่ระดับหลอมรวม ท่านสามารถพกพาไปได้ทุกที่ยืดหดได้ตามในนึก เพิ่มความสะดวกสะบายในชีวิตท่าน] หลินฮันถึงกับหยุดนิ่งไปพักใหญ่ “บิดาเจ้า 1000 แต้มของข้า เอาใหม่ๆ” รอบนี้มันหยิบหอกและดาบระดับหลอมรวมที่มีราคาถึง 3000 แต้มใส่ลงไปในเตาหลอม ขอให้ได้ของดีด้วยเถอะ

หลอมกลั่น!

1 ลมหายใจ

2 ลมหายใจ

3 ลมหายใจ

ติ่ง! [ท่านได้รับดาบแห่งราชันมังกรระดับตำนาน ดาบที่หล่อหลอมด้วยความตั้งใจของบุรุษผู้ที่จักเป็นตำนาน]

“เยส เยส เยส” หลินฮันวิ่งไปรอบห้องกระโดดหมุนตัว 360 องศาเหมือนกับท่าดีใจของโรนัลโด้ตอนยิงประตูเข้า

“ดาบดาบแห่งราชันมังกร ด้ามจับหัวมังกร ตัวดาบประกายสีรุ้งคมกริบ ทีนี้ข้าจะมิต้องคิดมากอันใดแล้ว ถือว่าเกินคุ้ม” มันเริ่มหลอมอีกครั้ง

ติ่ง! [ท่านได้รับหอกระดับราชันจักรพรรดิขั้นกลาง]

ติ่ง [ท่านได้รับกระบี่หนักระดับราชันขั้นสูง]

……………………………………………………..

มันยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่พักหนึ่ง หลังจากนั้นไม่นาน

ติ่ง! [ท่านได้รับเหล็กปิ้งระดับพื้นฐาน]

ติ่ง! [ท่านได้รับกระบี่ระดับพื้นฐาน]

ติ่ง! [ท่านได้รับดาบระดับพื้นฐาน]

ติ่ง! [ช่างตีเหล็ก Lv10]

ยิ่งหลอมมากเท่าไหร่ของที่ได้ยิ่งบัดซบยิ่งนัก “เอาไปให้บิดาเจ้าจิ้มฟันเถิด หึ! ไปดีกว่า”

ติ่ง! [เนื่องจากระบบเห็นความตั้งใจของท่าน จึงได้ทำการสุ่มโบนัส 1 ครั้ง]

ติ่ง! [ท่านได้รับทักษะระดับเหนือเทวะ เคล็ดดาบประกายแสง]

หลินฮันเปิดดูทักษะเคล็ดดาบประกายแสงในทันที สมแล้วที่เป็นระดับเหนือเทวะร้ายกาจยิ่งนัก อารมณ์ของหลินฮันดีขึ้นทันตา หลินฮันเดินออกมานอนห้องมันก็ได้เจอกับหลินต่ง ซึ่งสามารถบ่มเพาะพลังถึงขั้นหลอมรวมได้แล้ว

“ไม่เบานี่น่าพี่ต่ง ผ่านไปแปปเดียว พี่อยู่หลอมรวมขั้น 5 แล้วรึแล้วรึ”

“เพราะวิชาและของที่นายน้อยให้ข้าไว้นะขอรับ ช่างสุดยอดเสียจริง ตอนนี้ผ่านไป 15 วันแล้วนะขอรับ ตอนนี้ข้าเป็นศิษย์สายในของสำนักแล้วนะขอรับ ข้าไปทำเรื่องเรื่องมาเมื่อวานนี้”

จากคนรับใช้สู่ศิษย์สายในของสำนักที่มันมิเคยคิดหวัง ตัวมันนั้นเคารพหลินฮันยิ่งนัก หากมิใช่เพราะหลินฮันตัวมันมิมีทางเลื่อนขั้นพลังได้เร็วขนาดนี้เป็นแน่ ทักษะบ่มเพาะอัสนีพิโรธนั้น ราวกับสร้างขึ้นมาเพื่อมัน ทั้งหินลมปราณและยาปริมาณมหาศาล มันรู้สึกเสียใจด้วยซ้ำที่ไม่สามารถเลื่อนขั้นเป็นระดับราชันได้

“ผ่านไป 15 วันแล้ว? นี่ข้าหลอมยากับอาวุธนานขนาดนั้นเลยหรือ”

หลินฮันนำอาวุธออกมากองเต็มพื้น มีตั้งแต่ระดับราชันจนถึงราชันจักรพรรดิ

“พี่ต่งชอบอันไหนก็เลือกๆเอา” สำหรับหลินต่งนั้นหลินฮันถือว่าเป็นคนในครอบครัวผู้หนึ่ง มันมิเคยตระหนี่ถี่เหนียวเลยแม้แต่น้อย

“หลินต่งตาโตเป็นไข่ห่าน อาวุธมากมายหลายชนิดกองอยู่ตรงหน้าของมัน ขอบคุณขอรับนายน้อย” มันได้หยิบง้าวระดับราชันจักรพรรดิขึ้นมาเล่มหนึ่งด้ามหอกหัวพยัคฆ์สีเหลืองอร่าม เหมาะมือยิ่งนัก ข้าเอาเล่มนี้ของรับนายน้อย “เลือกได้ดียิ่งนัก ง้าวพยัคฆ์ผ่าโลกันตร์ระดับราชันจักรพรรดิขั้นสูง”

หลินต่งได้ยินดังนั้นรีบวางมือจากหอกเล่มนี้โดยไว “มันมีค่าเกินไปขอรับ”

“พี่ต่งรับไว้เถิดข้าเต็มใจ”

แม้แต่อาวุธของประมุขแห่งหุบเขายุทธภัณฑ์ยังเป็นเพียงอาวุธจักรพรรดิขั้นสูงเท่านั้น แต่ง้าวเล่มนี้เป็นถึงราชันจักรพรรดิขั้นสูงในตำนานเชียวนะ นายน้อยของมันเป็นบ้าอันใด ถึงยกให้มันได้ง่ายดายเพียงนี้ หลินต่งคิดในใจ

เมื่อเห็นหลินต่งไม่กล้ารับไว้ หลินฮันหยิบกระบี่ราชันจักรพรรดิขั้นสูงขึ้นมาเล่มหนึ่งให้หลินต่งดู

“นี่พี่ต่ง กระบี่เล่มนี้เป็นกระบี่ระดับราชันจักรพรรดิขั้นสูง ข้ามีอยู่แล้ว พี่รับไว้เถิด วันหน้าท่านจะได้ปกป้องตระกูลของพวกเราได้” หลินต่งได้ยินดังนั้นก็ซึ้งใจยิ่งนัก มันจึงเก็บง้าวลงในแหวนมิติไป มันมิได้ถามมากความว่านายน้อยของมันได้มาจากที่ใด ทุกคนย่อมมีความลับเป็นของตนเอง หากว่ามันรู้ว่านายน้อยของมันมีของพวกนี้อยู่เป็นกระบุง มิรู้ว่ามันจักยังหายใจได้อีกหรือไม่

“นายน้อยท่านพาข้าไปเลือกวิชาได้หรือไม่ของรับ ข้ายังมิได้มีวิชาโจมตีประเภทง้าวเลยขอรับ”

ไม่นานนักทั้งสองคนก็เดินทางไปยังตำหนักวิชายุทธ ตั้งอยู่ในขุนเขาเซียนกระบี่ของผู้อาวุโสสูงสุด ในขณะที่ทั้งสองคนกำลังเดินทางอยู่นั้นหลินฮันรับรู้ได้ทันทีว่ามีคนติดตามมันมา เมื่อหันหลังกลับไปดูแต่ก็มิอาจพบผู้ใด มันจึงเร่งฝีเท้าเข้าสู่ตำหนักวิชายุทธอย่างทันที

ในมุมมืดของสำนักนัก มีผู้คนหนึ่งสวมหน้ากากสีขาว กำลังเฝ้าดูหลินฮันอยู่อย่างลับๆ มันคือนักฆ่าอันดับหนึ่งแห่งสำนักมารเมฆา สุ่ยเทียนเหอ

“โดนจับได้แล้วอย่างนั้นรึ สมแล้วที่สังหารผู้อาวุโสสูงสุดได้” มันหยิบหยกสื่อสารออกมาอย่างทันทีพร้อมแจ้งของมูลรายละเอียดต่างๆของหลินฮัน

ณ สำนักมารเมฆา เจ้าสำนักที่ได้รับแจ้งข่าวแล้วนั้น มันนึกมิถึงเลยว่าผู้ที่สังหารผู้อาวุโสสูงสุดของมันเป็นเพียงแค่ศิษย์สายในปลายแถวแห่งสำนักเทพกระบี่

“สังการลงไป จับตัวมันมาให้ได้ ข้าต้องการตัวมันมาแบบเป็นๆ” กลิ่นอายพลังแห่งความตายพวยพุ่งทั้วทั้งอาณาจักรอย่างรวดเร็ว