ของขวัญที่ปฏิเสธไม่ได้

พี่ซูซวน มีของขวัญให้ด้วยเหรอ?!

เมื่อได้ยินที่ จ้าว ซูซวน พูด ซู หนิงซวง ก็รู้สึกสงสัยขึ้นมาทันที

เมื่อวาน..กับวันนี้ ซูซวน ก็อยู่แต่ในคฤหาสน์ ไม่ได้ออกไปไหนเลยนี่นา?!

แล้วเธอไปเตรียมของขวัญตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?

ซู หลิงเอ๋อร์ เองก็รู้สึกประหลาดใจเช่นกัน

ตัวเธอเป็นฝ่ายให้ของขวัญ ‘คนรู้ใจ’ ให้กับ พี่ซูซวน แท้ๆ แล้วทำไมตัวเองถึงได้ของขวัญกลับมาด้วยล่ะ?!

อย่างไรก็ตามพอ ซู หลิงเอ๋อร์ คิดดูดีๆ เธอก็รู้สึกว่าอะไรบางอย่างเหมือนไม่ค่อยถูกต้องนัก ดังนั้นเธอจึงหันไปมองสีหน้าของพี่สาวข้างๆ ก็ยิ่งมั่นใจสุดๆ ขึ้นมา

จากเรื่องเมื่อครู่นี้ ของขวัญที่ พี่ซูซวน จะให้เธอ ..คงไม่ใช่ของขวัญที่น่ายินดีนัก

แถม พี่ซูซวน ก็ไม่ได้เตรียมของขวัญนี้เอาไว้ล่วงหน้าแน่ๆ มันต้องเป็นของที่หาได้ง่ายๆ ในบ้านนี้...

ซู หลิงเอ๋อร์ คิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจู่ๆ เธอก็เดาอะไรบางอย่างได้

บางที.. น่าจะเป็นมะละกอ หรือนมอะไรทำนองนั้นแน่ๆ!

ของแบบนี้มีอยู่ทั่วทุกบ้าน สามารถหยิบมาให้เป็นของขวัญได้เลย

หลังจากพอเดาออก ซู หลิงเอ๋อร์ ก็เตรียมใจไว้แล้ว เธอเผยรอยยิ้มอย่างภาคภูมิใจออกมา

เมื่อเธอเหลือบมองพี่สาว และพี่เขยที่ยังไม่รู้ว่าของขวัญคืออะไร ทันใดนั้น ความรู้สึกเหนือกว่าก็แล่นเข้ามาในใจ ซู หลิงเอ๋อร์

อย่างไรซะ สมองน้อยๆ ของฉันก็ฉลาดที่สุด และฉันเดาออกตั้งนานแล้วว่า พี่ซูซวน จะเตรียมอะไรไว้ให้ฉัน!

พี่เขย คงยังไม่รู้เลยสินะ...

อีกเดี๋ยวฉันคงจะต้อง ‘ให้ความร่วมมือ’ กับ พี่สาวซูซวน อย่างดีเลยล่ะ~

ด้านข้าง เย่เฉิน เองก็คิดตามอยู่ครู่หนึ่ง

เพราะคำพูดของพี่สาวเขาเมื่อกี้นี้ เย่เฉิน เองก็พอเดาออกว่าของขวัญนั้นน่าจะเป็นอะไร...

พอหันไปเห็นสีหน้าภาคภูมิใจของ ซู หลิงเอ๋อร์ เย่เฉิน ก็ทำแค่ยิ้มบางๆ อีกเดี๋ยวคงมีเรื่องสนุกแน่ๆ...

ท่ามกลางสายตาอยากรู้อยากเห็น และคาดหวังของคนทั้งสาม ครึ่งนาทีต่อมา ในที่สุด จ้าว ซูซวน ก็เดินลงมาจากชั้นสอง

ในขณะนี้ ของขวัญสุดลึกลับได้ถูกเก็บอยู่ในกระเป๋าของ จ้าว ซูซวน เรียบร้อยแล้ว

“พี่สาวซูซวน ของขวัญที่พี่เตรียมให้หนูคืออะไรเหรอ?”

ซู หลิงเอ๋อร์ ถามพร้อมรอยยิ้ม

เธอเตรียมจะแสร้งทำเป็นตกใจประหลาดใจ แล้วค่อยแกล้ง พี่ซูซวน กลับเล็กน้อย

ซู หนิงซวง ก็เดินเข้ามาใกล้ขึ้นด้วย รอชมของขวัญของ จ้าว ซูซวน ด้วยความอยากรู้

“ของขวัญของฉันน่ะเหรอ…”

จ้าว ซูซวน พูดพลางค่อยๆ เอามือเข้าไปในกระเป๋า ก่อนจะหยิบบางสิ่งบางอย่างออกมาจากกระเป๋าของเธอ

“แท่น แทน แท๊น~ ของขวัญของฉันก็คือสิ่งนี้!”

จ้าว ซูซวน เลียนแบบน้ำเสียงของ ซู หลิงเอ๋อร์ เมื่อครู่ จากนั้นเธอก็หยิบ ‘ของขวัญ’ ที่เธอบอกว่าจะให้ ซู หลิงเอ๋อร์ ออกมาให้ทุกคนดู...

มันคือ...ไพ่สองใบ!!!

แต่เพราะไพ่กลับด้าน เห็นแต่ด้านหลัง เลยยังไม่รู้ว่าเป็นเลขอะไร

“ไพ่?”

ซู หลิงเอ๋อร์ พึมพำด้วยความงุนงง...

ของขวัญที่ พี่ซูซวน เตรียมไว้ มันไม่เหมือนกับที่เธอเดาว่าเป็นนม หรือมะละกอเลยสักนิด

พี่ซูซวน ให้ไพ่กับเธอทำไมกัน?!

ข้างๆ นั้น เย่เฉิน ยืนอมยิ้มโดยไม่พูดอะไร

มันเป็นไปตามที่เขาคาดเดาไว้เป๊ะ ส่วนตัวเลขด้านหลังของไพ่สองใบนั้น...

คงไม่ต้องเดาก็รู้แล้วว่าคืออะไร..

“ต่อไปคือช่วงเวลาสำคัญที่เราจะได้เห็นปาฏิหาริย์…ชะวิ้ง~”

ภายใต้สายตาอยากรู้อยากเห็นของ ซู หลิงเอ๋อร์ จ้าว ซูซวน ค่อยๆ พลิกไพ่ทั้งสองใบอย่างช้าๆ

ทันใดนั้น...ไพ่ A สองใบ ก็ปรากฏสู่สายตาทุกคน!!!

เมื่อเห็นตัวเลขบนไพ่ สีหน้าภาคภูมิใจของ ซู หลิงเอ๋อร์ ถึงกับแข็งค้างไปทันที

“หลิงเอ๋อร์ ฉันว่าคู่ A นี้เหมาะกับเธอมากเลยนะ เพราะงั้นฉันจะขอมอบให้เธอล่ะกัน~”

ในขณะที่เธอพูด จ้าว ซูซวน ก็ยัดไพ่คู่นี้ใส่มือของ ซู หลิงเอ๋อร์ แทบทันที

ซู หลิงเอ๋อร์ ก้มลงมองไพ่ A สองใบในมือ แล้วถึงกับช็อกไปทั้งตัว

เธอเดาแทบตาย แต่เธอก็ไม่คาดคิดเลยว่าของขวัญที่ พี่ซูซวน ให้..จะเป็น A สองใบ!

นี่มัน..ไม่ได้ทำร้ายเธอมากนัก... แต่มันโคตรจะดูถูกเธอเลย!!!

กรี๊ดดดดดดด!!!

ในใจของ ซู หลิงเอ๋อร์ พลันกรีดร้องสุดเสียง

เธอโกรธมาก!!!

บ้า-บ้าชะมัดเลย..ทำไมโลกนี้ถึงต้องมีตัวอักษร A อยู่ด้วยฟระ!!!

ซู หลิงเอ๋อร์ ได้แต่บ่นอุบในใจอย่างบ้าคลั่ง

“พี่ซูซวน ของขวัญนี้ก็เหมือนกับ ‘คนรู้ใจ’ เมื่อกี้ ฉันขอคืนให้พี่ละกันนะ~”

ซู หลิงเอ๋อร์ ไม่ต้องการคู่ A นี้ ดังนั้นเธอจึงรีบยื่นไพ่ A คืนให้ แต่...

“หลิงเอ๋อร์ ไพ่คู่นี้มันไม่เหมือนกับ ‘คนรู้ใจ’ เมื่อกี้เลยนะ~”

“เธอกับฉัน เราทั้งคู่ต่างก็โสด ไม่มีแฟน.. ฉันเลยคืน ‘คนรู้ใจ’ ให้เธอได้…แต่สำหรับไพ่คู่นี้แตกต่างออกไป... มีแค่เธอคนเดียวเท่านั้นที่เหมาะสม~”

จ้าว ซูซวน ส่งยิ้มหวานพลางให้เหตุผลที่ทำให้ ซู หลิงเอ๋อร์ ต้องรับไพ่คู่นี้ไป

หลิงเอ๋อร์ เธอยังเด็กเกินไปจริงๆ~

“อ่า เอ่อ…”

ซู หลิงเอ๋อร์ ถึงกับสับสนกับเหตุผลของ จ้าว ซูซวน จนพูดอะไรไม่ออก

หลังจากนั้นเธอก็แอบเหลือบมอง ส่วนหนึ่ง บนร่างกายของ จ้าว ซูซวน ก่อนจะเงียบกริบไปทันที

พูดก็พูดเถอะ พี่สาวซูซวน พูดไม่ผิด ตอนอยู่ที่เซี่ยงไฮ้ เธอเคยสัมผัสมันมาก่อนแล้ว และมันก็ไม่ได้เป็น A จริงๆ ด้วย...

ส่วนพี่สาวของเธอ... ยิ่งไม่ต้องพูดถึง... ใหญ่กว่าอีก!!!

ไพ่ A คู่นี้เอาคืนไม่ได้แล้ว…ซู หลิงเอ๋อร์ ยิ่งรู้สึกเซ็งหนักกว่าเดิมอีก!

“เอาล่ะๆ พอได้แล้ว เตรียมตัวออกไปกินข้าวข้างนอกกันเถอะ~”

เมื่อเห็นเช่นนี้ เย่เฉิน รีบเปลี่ยนเรื่อง

“หึ!!!”

“พี่ซูซวน อย่าประเมินหนูต่ำไปนะ!!! หนูยังโตได้อีกเยอะ! หนูยังพัฒนาได้อีก!!! อีกไม่นานไพ่คู่นี้ก็จะใช้กับหนูไม่ได้อีกแล้ว!!!”

ซู หลิงเอ๋อร์ พูดด้วยความมั่นใจสุดๆ

ขณะที่เธอพูดจบ ซู หลิงเอ๋อร์ ก็พองแก้มอย่างไม่พอใจ ก่อนจะเก็บไพ่คู่ A ใส่กระเป๋าด้วยความมุ่งมั่นปนความขุ่นเคืองอยู่ไม่น้อย..

บอกให้รู้เอาไว้เลย เรื่องนี้เธอมั่นใจในตัวเองสุดๆ!!!