ท่าทีไม่แยแส
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว เย่เฉิน พา ซู หนิงซวง และคนอื่นๆ เที่ยวเล่นอย่างสนุกสนานเป็นเวลาสองวัน
ในวันที่สาม ขณะที่ เย่เฉิน กำลังเตรียมจะเปลี่ยนสถานที่ท่องเที่ยว ทันใดนั้นเขาก็ได้รับโทรศัพท์จาก ผู้เฒ่าฉิน
ผู้เฒ่าฉิน เชิญ เย่เฉิน และซู หนิงซวง ไปทานอาหารเย็นที่บ้านของท่าน และถามว่า เย่เฉิน มีเวลาว่างหรือไม่
“คุณตาฉิน เชิญเราไปทานข้าวที่บ้านของท่าน หนิงซวง คุณว่าไง?”
เมื่อได้ยินคำเชิญของ ผู้เฒ่าฉิน เย่เฉิน ก็หันไปบอก ซู หนิงซวง และถามความคิดเห็นของเธอ
“ไปเถอะ…”
หลังจากได้ฟัง ซู หนิงซวง ก็พยักหน้า
อย่างไรก็ตาม คุณตาฉิน เป็นเพื่อนกับคุณตาของเธอ ก่อนหน้านี้ยังให้เธอเอาของขวัญไปฝากคุณตามาก่อนด้วย
ตอนนี้ในเมื่อ คุณตาฉิน ในฐานะผู้อาวุโสเป็นฝ่ายเชิญพวกเขาเอง พวกเขาย่อมไม่อาจปฏิเสธได้
“ได้ครับ คุณตาฉิน พวกเราจะไปถึงตอนเย็นวันนี้”
เย่เฉิน ก็เลือกที่จะตอบตกลงเช่นกัน
อย่างแรก ผู้เฒ่าฉิน เป็นบุคคลสำคัญที่เกมช่วยให้เขาได้รู้จักผ่าน [การ์ดสร้างเครือข่ายความสัมพันธ์]
เกมมักจะมอบรางวัลที่มีความหมายเสมอ ทำไมถึงให้เขาได้รู้จักกับ ผู้เฒ่าฉิน ในช่วงเวลาที่เขากำลังจะจัดการกับ เย่ หวยชาง และตระกูลเย่ ในปักกิ่ง?
เรื่องนี้มันต้องมีเหตุผลแฝงอยู่แน่ๆ!!!
คุณต้องรู้ว่า ทุกครั้งที่เกมมอบรางวัลให้เขา สิ่งเหล่านั้นล้วนมีประโยชน์ต่อเขาในเวลานั้นเสมอ แบบไม่รู้สาเหตุ
นอกจากนี้ จากคำพูดของ ผู้เฒ่าฉิน เขาเคยอาศัยอยู่ในปักกิ่งเป็นเวลาหลายปีมาก่อน เพียงแค่ย้ายออกไปเพราะเหตุผลบางอย่าง
นั่นยิ่งทำให้เรื่องนี้ดูไม่ธรรมดาเข้าไปใหญ่
อีกอย่าง บ้านของ ผู้เฒ่าฉิน อยู่แค่ในเมืองข้างๆ ขับรถไปไม่นานก็ถึง ไม่ใช่เรื่องยุ่งยากอะไร
“อืม ฉันจะรอเธอ กับหนิงซวง มา…”
ผู้เฒ่าฉิน กล่าว เขาดูเหมือนมีอะไรอยากจะบอก เย่เฉิน แต่กลับไม่ได้พูดออกมาตรงๆ ออกมาอย่างชัดเจน
หลังจากพูดจบ ผู้เฒ่าฉิน ก็วางสายไป
เย่เฉิน เองก็รู้สึกได้ว่า ผู้เฒ่าฉิน อาจมีเรื่องจะพูดคุยกับเขา ดังนั้นเขายิ่งต้องไปที่นั่นมากขึ้นกว่าเดิม
ในช่วงบ่าย พวกเขาขับรถไปยังเมืองข้างๆ และเข้าพักในโรงแรมห้าดาวแห่งหนึ่ง
“น้องชาย คนเขาเชิญแค่เธอกับ หนิงซวง ฉัน กับหลิงเอ๋อร์ ไม่ไปหรอกนะ พวกเราจะเที่ยวเล่นแถวนี้กันเอง”
ช่วงเย็น จ้าว ซูซวน ได้พูดขึ้น
คนที่ได้รับเชิญคือ เย่เฉิน กับหนิงซวง หากเธอ กับหลิงเอ๋อร์ ตามไปด้วยนั้นคงไม่ค่อยเหมาะสมนัก
“ใช่ค่ะ พี่เขย หนูเห็นว่าข้างๆ มีห้างสรรพสินค้า หนู กับพี่ซูซวน จะไปเดินช้อปปิ้งกัน”
ซู หลิงเอ๋อร์ เสริมขึ้นมา
เมื่อเห็นเช่นนี้ เย่เฉิน และซู หนิงซวง ก็ไม่ได้พูดอะไรเพิ่มเติม พวกเขาจึงแยกกันชั่วคราว
เย่เฉิน กับซู หนิงซวง ขับรถมุ่งหน้าไปยังบ้านของ ผู้เฒ่าฉิน
อีกด้านหนึ่ง ภายในคฤหาสน์ ผู้เฒ่าฉิน กำลังสั่งกำชับหลานชายของตน – ฉิน ลี่เทา
“พอแล้ว ผมข้าเข้าใจแล้วน่า คุณปู่ อีกสักครู่เดี๋ยวแขกของคุณปู่มาถึง ผมจะทำตัวสุภาพแน่นอนครับ”
ฉิน ลี่เทา ตอบกลับ
นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาพบเพื่อนของคุณปู่เขา จะต้องสั่งอะไรมากมายขนาดนี้ไปทำไม?
“สำหรับแก ครั้งนี้มันไม่เหมือนครั้งก่อน มันพิเศษมาก แกจงเก็บนิสัยทำเล่นๆ ของแกไปซะได้แล้ว”
ผู้เฒ่าฉิน กำชับ
หลานชายคนนี้ของเขาอยู่กับเขาเพียงช่วงเวลาสั้นๆ เท่านั้นจึงไม่ได้รับการอบรมสั่งสอนมากนัก
แม้จะไม่ได้เป็นจำพวกคุณชายเสเพลเต็มตัว แต่ก็มีท่าทีไม่จริงจังอยู่บ้าง ซึ่งจุดนี้เป็นสิ่งที่ ผู้เฒ่าฉิน ไม่ชอบเลย
เมื่อไม่กี่วันก่อนเขาได้พบกับ เย่เฉิน และรู้สึกชื่นชมชายหนุ่มคนนี้เป็นอย่างมาก
ในบรรดาคนหนุ่มสาวที่เขาเคยพบ เย่เฉิน ถือเป็นคนที่มีพรสวรรค์ และมีอนาคตไกลที่สุด
ครั้งนี้ ฉิน ลี่เทา กลับมาจากการเรียนที่ปักกิ่ง เขาจึงอยากให้หลานชายได้เรียนรู้จาก เย่เฉิน บ้าง
แม้จะรับมาสักเพียงแค่สิบเปอร์เซ็นต์ของคุณสมบัติ(จุดแข็ง)ของ เย่เฉิน ก็ถือว่าคุ้มค่าแล้ว
“เข้าใจแล้ว... ผมเข้าใจแล้ว... คุณปู่…”
ฉิน ลี่เทา ตอบแบบขอไปที ไม่ได้ใส่ใจคำพูดของปู่ของเขาเลยด้วยซ้ำ
ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ไม่ว่าจะเป็นจากคุณปู่ หรือพ่อ เขาเคยพบปะบุคคลระดับสูงมากมาย
แม้แต่หัวหน้าตระกูลของตระกูลระดับสูงสุด เขาก็เคยพบมาด้วยแล้ว
กะอีแค่ในเมืองเล็กๆ แบบนี้เนี่ยนะ จะไปมีบุคคลสำคัญอะไรนักหนา? จะพิเศษอะไรตรงไหนกันนัก?
โอเคได้เดี๋ยวฉันแค่ทำตัวสุภาพหน่อย แล้วปล่อยให้ผ่านค่ำคืนนี้ไปก็พอ ฉันยังมีเรื่องอื่นให้ต้องไปทำอีกเยอะ
“ลี่เทา ปู่ว่าพวกเขาคงใกล้มาถึงแล้ว แกออกไปรับแขกหน่อยเถอะไป”
ผู้เฒ่าฉิน สั่ง
“ได้ครับ…”
ฉิน ลี่เทา พยักหน้าแล้วเดินออกไปอย่างว่าง่าย
อีกด้านหนึ่ง เย่เฉิน จอดรถไว้ด้านนอก พร้อมหยิบไวน์สองขวดที่เตรียมไว้ให้สำหรับ ผู้เฒ่าฉิน ออกมา
จากนั้นเขา กับซู หนิงซวง ก็เดินเข้าไปในคฤหาสน์ของ ผู้เฒ่าฉิน
แต่เดินไปได้ไม่กี่ก้าว ก็บังเอิญชนเข้ากับ ฉิน ลี่เทา พอดี
“พวกคุณเป็นใคร?”
“เข้ามาในบ้านฉันได้ยังไง?!!”
ทันทีเมื่อเห็น เย่เฉิน และซู หนิงซวง ซึ่งเป็นคนแปลกหน้า ฉิน ลี่เทา ก็กล่าวอย่างไม่พอใจ
เพราะไม่ว่าเป็นใครคงอารมณ์ไม่ดีนัก หากพบคนแปลกหน้าเข้ามาในบ้านของตน
“ที่นี่เป็นสถานที่ส่วนตัว พวกคุณไม่มีสิทธิ์เข้าไป ออกไปซะ”
ฉิน ลี่เทา ขับไล่ เย่เฉิน กับซู หนิงซวง ให้ออกไป
‘ฉันล่ะบอกปู่ให้จ้างพวกบอดี้การ์ดไว้ตั้งนานแล้ว ทำไมไม่เคยฟังกันบ้างนะ ดูสิ ตอนนี้มีคนนอกเข้ามาในบ้านแล้ว!’
ฉิน ลี่เทา บ่นอุบอยู่ในใจ
หลังจากไล่สองคนนี้ออกไปแล้ว เขาคงต้องไปพูดคุยกับปู่เรื่องจ้างบอดี้การ์ดให้ได้ ฉิน ลี่เทา หมายมั่นในใจ
“เดี๋ยวฉันจะต้องไปต้อนรับแขกของบ้านเราด้วย อย่ามาก่อกวนที่นี่ ไปๆๆ…”
หลังจากพูดเช่นนั้น ฉิน ลี่เทา ก็เตรียมไล่ เย่เฉิน และซู หนิงซวง ออกไปอีกครั้ง
แขกของบ้านพวกเขา?!
ได้ยินเช่นนั้น คิ้วของ เย่เฉิน กระตุกเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยขึ้นมาอย่างกะทันหัน
“เดี๋ยว!”