จินตนาการ
ขณะที่สิ้นเสียงพูด เสียงฝีเท้าก็ดังขึ้น…
ทันใดนั้น ร่างของชายหนุ่มคนหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าบันไดชั้นสอง
“เย่เฉิน?!”
เมื่อเห็นใบหน้าของชายหนุ่มคนนี้ หาน ซิงเหวิน ก็ร้องออกมาด้วยความตกใจ
นี่มันไม่ใช่ เย่เฉิน ที่ตัวเองตั้งใจจะมาจัดการที่เมืองหลิงไห่หรอกหรือ?
ทำไมมันถึงมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร?!
หาน ซิงเหวิน มองไปที่ ฉิน ลี่เทา อย่างไม่เข้าใจ
หรือว่าเป็นเพราะตอนอยู่ที่สนามบิน ฉันเองพูดว่าจะจัดการกับ เย่เฉิน แล้ว คุณชายฉิน ได้ยินเข้า.. ดังนั้นเขาจึงช่วยเหลือฉัน
ถ้าเป็นแบบนั้นก็เยี่ยมไปเลย!
หาน ซิงเหวิน เริ่มคาดเดาไปต่างๆ นานา
“ฟู่ว…”
หาน ซิงเหวิน ถอนหายใจด้วยความโล่งอก และไม่รู้สึกกังวลอีกต่อไป
จากนั้น หาน ซิงเหวิน ก็หันมอง เย่เฉิน ด้วยสีหน้าล้อเลียน เตรียมดูเรื่องสนุก
มี คุณชายฉิน ลงมือเองแบบนี้แผนทั้งสามแผนที่ตัวฉันเองเตรียมไว้เพื่อจัดการ เย่เฉิน ก็คงไม่จำเป็นต้องใช้อีกแล้ว
ทำได้ดีมาก..
การมาเมืองหลิงไห่คราวนี้แค่ไม่กี่ชั่วโมง ตัวฉันเองไม่เพียงแต่ช่วยพี่เขยให้ได้รับการสนับสนุนจาก คุณชายฉิน แต่ยังจัดการกับ เย่เฉิน ได้อีก..
ช่างสมบูรณ์แบบจริงๆ
หากพี่เขยรู้เรื่องนี้เข้า.. เขาจะต้องชมเชยฉัน และให้รางวัลฉันเป็นแน่!
หาน ซิงเหวิน ถึงกับเริ่มจินตนาการไปไกล
ตึก ตึก ตึก
ในขณะนั้น เย่เฉิน ก็เดินลงมาจากชั้นสอง มาหยุดตรงหน้า หาน ซิงเหวิน และฉิน ลี่เทา
“พี่เฉิน เชิญดื่มชา…”
เมื่อเห็นเช่นนี้ ฉิน ลี่เทา รีบรินน้ำชาให้ เย่เฉิน อย่างนอบน้อม พร้อมกับยื่นถ้วยชาให้ เย่เฉิน
หืม?!
แบบนี้มัน..ไม่ใช่แล้ว?!
หาน ซิงเหวิน เบิกตากว้างอย่างไม่อยากเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน
เมื่อกี้ คุณชายฉิน เรียก เย่เฉิน ว่าอะไรนะ?
พี่เฉิน.. อย่างนั้นเหรอ?!
นี่มันคำเรียกแบบลูกน้องกับพี่ใหญ่ชัดๆ!!!
“คุณชายฉิน นี่มันเรื่องอะไรกันครับ?”
หาน ซิงเหวิน ถาม ฉิน ลี่เทา ด้วยความสงสัย
“เรื่องอะไรน่ะเหรอ? นายลองคิดดูเองสิ ว่ามันเรื่องอะไร!”
ฉิน ลี่เทา ตอบกลับ
“นายพูดต่อหน้าฉันว่าอยากจัดการพี่ใหญ่ของฉัน แล้วคิดว่าฉันจะปล่อยนายไปงั้นเหรอ?!!!”
ในชั่วพริบตา รอยยิ้มขี้เล่นอย่างเย้ยหยันบนใบหน้าของ หาน ซิงเหวิน ก็แข็งค้างทันที
พี่ใหญ่?!
เย่เฉิน คนนี้เป็นพี่ใหญ่ของ คุณชายฉิน?!
นี่ฉันฝันอยู่หรือเปล่า?!
คุณชายฉิน ผู้เป็นถึงหลานชายแท้ๆ ของ ท่านผู้เฒ่าฉิน ในเมืองปังกิ่ง และแม้แต่คุณชายตระกูลใหญ่ยังต้องให้เกียรติ และเคารพเขา..
แต่ตอนนี้ บุคคลระดับนี้กลับเรียก เย่เฉิน ที่มาจากเมืองเล็กๆ ว่า ‘พี่ใหญ่’ งั้นเหรอ?!
เหลือเชื่อ! เหลือเชื่อเกินไปแล้ว!
หลังจากชะงักไปเพียงไม่กี่วินาที หาน ซิงเหวิน ก็ตวัดเท้าที่กำลังจะก้าวไปข้างหน้า ก่อนจะหันตัวกลับ แล้วรีบวิ่งพุ่งตรงไปยังประตูคฤหาสน์ทันที!
เขากำลังจะหนี!
แม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่า เย่เฉิน กลายเป็นพี่ใหญ่ของ คุณชายฉิน ได้อย่างไร แต่ตอนนี้เขาอยู่ใน ‘ถ้ำเสือ’ ชัดๆ!
ที่สำคัญ บอดี้การ์ดที่เขาพามาจากปักกิ่งยังอยู่ข้างนอก ไม่ได้เข้ามาด้วย ดังนั้น หาน ซิงเหวิน ในเวลานี้จึงตกอยู่ในสถานการณ์อันตรายอย่างยิ่ง…
เขาไม่มีความกล้าพอที่จะทำตัวเหมือนสุภาษิตที่ว่า ‘ไม่เข้าถ้ำเสือ ใยจะได้ลูกเสือ’
ดังนั้น หาน ซิงเหวิน จึงเลือกที่จะหนีออกไปข้างนอกให้เร็วที่สุด ไปสมทบกับบอดี้การ์ดของตัวเอง
เมื่อถึงตอนนั้น หากมีบอดี้การ์ดชั้นยอดฝีมือดีกว่าสิบคนคอยคุ้มกันเขาอยู่ สถานการณ์ก็ย่อมจะพลิกกลับ
ตอนนั้นแหละ เย่เฉิน จะต้องเป็นฝ่ายหวาดกลัว และเกรงกลัวฉันแทน!
เมื่อเห็น หาน ซิงเหวิน หันหลังวิ่งหนีไป เย่เฉิน กับฉิน ลี่เทา ก็เพียงสบตากันเล็กน้อย แต่ไม่ได้ไล่ตามอีกฝ่ายออกไป
เย่เฉิน นั่งลงบนโซฟาอย่างสบายๆ
เขาจัดเตรียมทุกอย่างไว้เรียบร้อยแล้ว แถม เย่เฉิน ยังต้องการทำภารกิจท้าทายต่อไปให้สำเร็จ แล้วคิดว่า หาน ซิงเหวิน จะหนีไปได้ง่ายๆ อย่างนั้นหรือ?
หลังจากวิ่งพุ่งออกมาจากคฤหาสน์ของ เย่เฉิน แล้ว หาน ซิงเหวิน เตรียมจะตะโกนเรียกบอดี้การ์ดให้รีบเข้ามาคุ้มกันตัวเองโดยเร็ว
แต่ก่อนที่เขาจะได้เปิดปากพูดอะไร เสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดก็ดังขึ้นหลายครั้ง
“No……”
“อ๊ากกก……”
เมื่อ หาน ซิงเหวิน หันไปมอง ก็ต้องตกตะลึงสุดขีด! บอดี้การ์ดที่ หาน ซิงเหวิน พามา ซึ่งพี่เขยของเขา เย่ กว่างอวี่ อุตส่าห์ใช้เงินจำนวนมหาศาลจ้างมาจากต่างประเทศ
ในขณะนี้เกือบทั้งหมดนอนเกลือกกลิ้งอยู่บนพื้น และกำลังส่งเสียงร้องโอดครวญอย่างหมดสภาพ!
ส่วนที่เหลือที่ยังยืนอยู่ได้ไม่กี่คน ก็กำลังต่อสู้อย่างยากลำบากกับชายชุดดำที่ผ่านการฝึกมาอย่างดี แต่ดูจากสถานการณ์แล้ว ก็คงไม่รอดนานนัก
และเป็นไปตามคาด!
หลังจากผ่านไปเพียงแค่ 20 กว่าวินาที บอดี้การ์ดที่ยังเหลือรอดก็ล้มลงไปกับพื้น และถูกจับมัดไว้แน่น
ในที่สุด บอดี้การ์ดชั้นยอดกว่าหนึ่งโหลที่เขานำพามา ก็ถูกกวาดล้างไปจนหมดสิ้น!
ความจริงแล้ว ตั้งแต่ เย่เฉิน ปรากฏตัว บอดี้การ์ดจากบริษัท หยิงหลง ซีเคียวริตี้ กรุ๊ป ซึ่งเขาเตรียมไว้ ก็ได้เริ่มลงมืออย่างรวดเร็ว
แน่นอนว่าบอดี้การ์ดที่ หาน ซิงเหวิน พามาทั้ง 11 หรือ 12 คนนั้นแข็งแกร่งมาก
บางคนมีความสามารถด้านการต่อสู้ที่สามารถเทียบชั้นกับบอดี้การ์ดชั้นยอดของ เย่เฉิน ได้เลย ส่วนบางคนก็อ่อนกว่าเล็กน้อย
แต่ปัญหาคือ พวกเขามีน้อยเกินไป! ในขณะที่บอดี้การ์ดของ เย่เฉิน มีจำนวนมากกว่าถึง ..สองเท่า และล้วนผ่านการต่อสู้จริงมาอย่างโชกโชนเช่นกัน
ดังนั้นเมื่อ หาน ซิงเหวิน หนีออกมา ผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นจึงเป็นเช่นนี้!
หาน ซิงเหวิน ถึงกับยืนอึ้งอย่างสมองว่างเปล่า
จบแล้วเหรอ?
มันจบแล้วจริงๆ อย่างงั้นเหรอ?!
นี่มันบอดี้การ์ดที่พี่เขยของฉันอุตส่าห์ทุ่มทุนจ้างมาจากต่างประเทศเชียวนะ! ทำไมพวกเขาถึงโดนจัดการจนหมด ถูกจับมัดกันหมดแบบนี้ได้?!
เมื่อ ที่พึ่งสุดท้าย ของเขาหายไป หัวใจของ หาน ซิงเหวิน ก็ร่วงลงเหวทันที!
หลังจากจัดการบอดี้การ์ดของ หาน ซิงเหวิน เรียบร้อยแล้ว
บอดี้การ์ดจากบริษัท หยิงหลง ซีเคียวริตี้ กรุ๊ป สองคนก็เดินเข้ามา หนึ่งคนจับแขนซ้าย อีกคนจับแขนขวาของ หาน ซิงเหวิน ก่อนจะหันหลังพาเขากลับเข้าไปในคฤหาสน์
บอดี้การ์ดทั้งสองคนพา หาน ซิงเหวิน เข้ามาหยุดยืนอยู่ตรงหน้า เย่เฉิน อีกครั้ง
“ทำไมล่ะ?”
“เมื่อกี้ไม่ใช่ว่านายจะหนีเหรอ ทำไมตอนนี้ไม่หนีแล้วล่ะ?!”
ฉิน ลี่เทา เย้ยหยันพลางซักถาม หาน ซิงเหวิน ด้วยรอยยิ้มเย็นชา
แค่ใช้หัวคิดนิดหน่อย หาน ซิงเหวิน ก็ควรจะรู้แล้ว! ในเมื่อพวกเขากล้าปล่อยให้ หาน ซิงเหวิน พาบอดี้การ์ดมาที่นี่ แสดงว่าพวกเขาเตรียมการรับมือไว้หมดแล้ว จะกลัวบอดี้การ์ดพวกนี้ไปทำไม?!
บอดี้การ์ดทั้งสองปล่อยมือจาก หาน ซิงเหวิน ก่อนจะก้าวถอยไปยืนนิ่งอยู่ด้านหลัง
ส่วน หาน ซิงเหวิน นั้น ทั้งร่างสั่นสะท้านเต็มไปด้วยความกังวล และหวาดกลัวสุดขีด
“เย่ กว่างอวี่ ส่งนายมาจัดการฉัน?”
“แล้วตอนนี้… นายคิดยังไงบ้าง?”
เย่เฉิน เอนตัวพิงโซฟา มอง หาน ซิงเหวิน ด้วยสายตา ‘อ่อนโยน’ (?)