ของขวัญที่ทำให้เหล่าเจ้าชายอิจฉา

เมื่อได้ยินคำพูดของ มอยเซส ถึงแม้ เย่เฉิน จะรู้สึกสงสัยเกี่ยวกับของขวัญที่ มอยเซส เตรียมไว้ แต่ในขณะนี้ ความสนใจของเขากลับถูกดึงดูดไปที่ ‘สัตว์เลี้ยงตัวน้อย’ ตรงหน้ามากกว่า

ปกติแล้ว เย่เฉิน เคยเห็นสิงโต และเสือเฉพาะในสวนสัตว์ และก็มักจะต้องมองผ่านกรงจากระยะไกล

เย่เฉิน เคยเห็นวิดีโอเกี่ยวกับเศรษฐีต่างประเทศที่เลี้ยงเสือ และสิงโตในบ้านอยู่บ่อยๆ และเขาก็อดสงสัยไม่ได้ว่ามันจะเป็นความรู้สึกแบบไหน

แต่ตอนนี้ สัตว์เหล่านั้นอยู่ตรงหน้าเขาแล้ว และเขาสามารถเอื้อมมือไปสัมผัสพวกมันได้ตามใจชอบ

ความรู้สึกเช่นนี้มันช่างแปลกใหม่จริงๆ…

ไม่ใช่แค่ เย่เฉิน เท่านั้น ซู หนิงซวง และซู หลิงเอ๋อร์ ก็เบิกตากว้าง พวกเธอเองก็อยากจะสัมผัส แต่ก็ยังรู้สึกกลัวอยู่เล็กน้อย

ความรู้สึกของพวกเธอนั้นไม่ต่างอะไรจาก เย่เฉิน เลย

“ไม่เป็นไรหรอก พวกมันถูกฝึกโดยผู้เชี่ยวชาญมานานแล้ว ไม่มีอันตรายอะไรหรอกครับ”

มอยเซส รีบพูดขึ้นเมื่อเห็นพวกเขาลังเล

“ที่บ้านของผมมีเยอะกว่านี้อีกนะ มีเป็นสิบตัวเลย และก็ไม่เคยเกิดอุบัติเหตุอะไรขึ้นเลย”

เย่เฉิน ก้าวไปข้างหน้าแล้วค่อยๆ เอื้อมมือไปลูบขนเสือขาวตัวที่อยู่ใกล้ที่สุด

ซู หนิงซวง และซู หลิงเอ๋อร์ เองก็ค่อยๆ เดินเข้ามาใกล้ และเริ่ม ‘ลูบ’ เสือ กับสิงโตบ้าง

“ไปกันเถอะ เราเข้าไปข้างในกัน”

มอยเซส พา เย่เฉิน และคนอื่นๆ เข้าไปด้านในคฤหาสน์หรู

“คุณเย่ ของขวัญที่ผมเตรียมให้คุณอยู่ในห้องนี้”

เมื่อเข้ามาในบ้าน มอยเซส ชี้ไปที่ห้องปิดสนิทห้องหนึ่งที่อยู่ข้างๆ เขา

ของขวัญชิ้นนี้ มอยเซส ต้องแย่งชิงมาจากบรรดาเศรษฐีตะวันออกกลาง และเชื้อพระวงศ์หลายคน ถึงขนาดที่ว่าเขาไปขัดแย้งกับคนสำคัญบางคนเลยทีเดียว

“เมื่อเทียบกับของขวัญชิ้นนี้ เจ้า ‘สัตว์เลี้ยงตัวน้อย’ เหล่านั้นก็ดูธรรมดามาก”

มอยเซส กล่าวเสริมอีกครั้ง

หลังจากที่เพิ่งได้สัมผัสกับเสือขาว และสิงโตไป เย่เฉิน ก็ยิ่งรู้สึกสงสัยหนักขึ้นว่าของในห้องนี้จะเป็นอะไรที่พิเศษยิ่งกว่าของเหล่านั้นเสียอีก

ซู หนิงซวง, ซู หลิงเอ๋อร์ และจ้าว ซูซวน ก็มายืนรวมกันที่หน้าประตูห้อง และจ้องไปที่ประตูด้วยความตื่นเต้น

“ข้างในมีอะไรเหรอ?”

ซู หลิงเอ๋อร์ อดไม่ได้ที่จะถาม มอยเซส ด้วยดวงตาเป็นประกาย

“เรื่องนี้ คุณเย่ ต้องลองเป็นคนเปิดเองถึงจะรู้ครับ”

มอยเซส มองไปที่ เย่เฉิน ก่อนจะทำท่าทางเชื้อเชิญ

เย่เฉิน ก้าวไปข้างหน้า ค่อยๆ เอื้อมมือไปจับลูกบิดประตู จากนั้นออกแรงหมุน

แกร๊ก!

เสียงกลอนประตูถูกปลดล็อก

เย่เฉิน ผลักประตูออก และทุกคนก็รีบจ้องมองเข้าไปในห้องพร้อมกัน

แต่เมื่อเห็นสิ่งที่อยู่ในห้อง พวกเขาทั้งหมดก็ต้องตกตะลึง

นี่มันอะไรกัน?!

ในห้องนั้น มีหญิงสาวชาวตะวันออกกลางผู้สง่างามยืนอยู่ เธอสวมรองเท้าบูทหนัง ดูแข็งแกร่ง และสง่างามในที และที่แขนของเธอยังสวมอุปกรณ์บางอย่างที่ดูเหมือนจะเป็นอุปกรณ์ป้องกัน…

นี่มันหมายความว่าอย่างไร?

ของขวัญล้ำค่าที่ มอยเซส พูดถึง คือ.. หญิงสาวชาวตะวันออกกลางคนนี้งั้นเหรอ?!

สายตาของทุกคนเปลี่ยนไปทันที โดยเฉพาะสาวๆ ที่อยู่ในที่นั้น

“แค่กๆ…”

มอยเซส รีบอธิบายทันทีว่า :

“ทุกคนอย่าเข้าใจผิด สาวสวยคนนี้เธอเป็นแค่ผู้ดูแลของขวัญชิ้นนี้เท่านั้นครับ”

ผู้ดูแล?

ให้ดูต่อไปข้างในอีก?

หลังจากได้ยิน มอยเซส พูดจบ เย่เฉิน และซู หนิงซวง ก็ค่อยๆ เดินเข้าไปในห้อง

และในวินาทีนั้น สายตาของ เย่เฉิน ก็ถูกดึงดูดทันที

ตอนนี้เอง เขาก็เข้าใจแล้วว่าทำไม มอยเซส ถึงได้ทำเป็นความลับ และให้ความสำคัญกับของขวัญชิ้นนี้ขนาดนี้…

บนชั้นวางของสูงภายในห้อง ปรากฏนกอินทรีสีขาวสง่างามตัวยักษ์ตัวหนึ่ง กำลังยืนเชิดหัวขึ้นอย่างองอาจ ดวงตาของมันเฉียบคมดุจคมมีด

เพียงแค่มองจากระยะไกลก็สามารถสัมผัสได้ถึงพลังอำนาจ และแรงกดดันอันน่าเกรงขามของมัน

เย่เฉิน ยังพอรับไหว แต่ ซู หนิงซวง, ซูหลิงเอ๋อร์ และสาวๆ คนอื่น เมื่อได้เห็นนกเหยี่ยวตัวนี้ พวกเธอกลับรู้สึกหวาดกลัวจนไม่กล้าเข้าไปใกล้

“ผมขอแนะนำให้ทุกคนรู้จัก นี่คือ เหยี่ยวเจอร์ฟัลคอน(海东青, Gyrfalcon) ที่เราเรียกกันว่า ‘ราชาแห่งนกทั้งปวง’ หรือ ‘เทพแห่งเหล่านก’ ครับ!!!”

มอยเซส กล่าวแนะนำด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม

เหยี่ยวเจอร์ฟัลคอน เป็นสายพันธุ์ของเหยี่ยวล่าเหยื่อชนิดหนึ่งที่หายากมาก

ในเวลาเดียวกัน เหยี่ยวเจอร์ฟัลคอน มันถือเป็นสัตว์ที่เหล่าเจ้าชาย ราชวงศ์ และมหาเศรษฐีจากตะวันออกกลางหลงใหลกันเป็นอย่างมาก

เสือ หรือสิงโต พวกเขาเลี้ยงกันจนเบื่อแล้ว

ตอนนี้ คนที่มี เหยี่ยวเจอร์ฟัลคอน อยู่ที่บ้านต่างหาก ที่ถือว่าเป็นสัญลักษณ์แห่งเกียรติยศสูงสุด!

“เหยี่ยวเจอร์ฟัลคอน สามารถแบ่งระดับความล้ำค่าตามสีของมัน”

มอยเซส อธิบายให้ เย่เฉิน ฟังต่อ

“มันมีหลายประเภท ได้แก่ ขนสีเหลืองอ่อน, ขนสีเหลืองเป็นคลื่น หรือมีลายสีเหลืองเป็นริ้วๆ, ต่อมาคือ สีเทาอ่อนไปจนถึงสีเทาเข้ม และสุดยอดสายพันธุ์ที่หายาก และล้ำค่าที่สุดคือ สีขาวนวล ซึ่งมันอยู่ตรงหน้าคุณแล้ว…”

และแน่นอน ของขวัญที่ มอยเซส จะมอบให้ เย่เฉิน มันย่อมต้องเป็นสิ่งที่ล้ำค่าที่สุด

“เหยี่ยวเจอร์ฟัลคอนธรรมดา ราคาก็อยู่ที่เลข 7 หลัก แต่ถ้าเป็นตัวท็อป อาจจะสูงถึงเลข 8 หลัก หรือแม้กระทั่ง 9 หลักเลยทีเดียว!”

“ที่สำคัญคือ มันไม่ได้มีขายทั่วไป ต่อให้มีเงินก็หาซื้อไม่ได้”

หากนำเหยี่ยวเจอร์ฟัลคอนสีขาวนวลตัวนี้ออกประมูล ราคาอาจจะพุ่งทะลุ 9 หลักขึ้นไปแน่นอน

ถ้าหากเจ้าชาย หรือนักธุรกิจมหาเศรษฐีจากตะวันออกกลางรู้ว่า เย่เฉิน ได้ครอบครองเหยี่ยวเจอร์ฟัลคอนสีขาวนวลตัวนี้ พวกเขาต้องอิจฉาจนแทบกระอักเลือดแน่ๆ!

“คุณเย่ ผมขอแนะนำ นี่คือ อาเมนา เธอเป็นผู้ฝึกเหยี่ยวมืออาชีพ ซึ่งเป็นคนที่ดูแล และฝึกเจ้าเหยี่ยวเจอร์ฟัลคอนตัวนี้ทั้งหมด”

ต่อมา มอยเซส แนะนำหญิงสาวตะวันออกกลางผู้สง่างาม ที่เกือบถูกเข้าใจผิดไปเมื่อครู่

เนื่องจากเหยี่ยวเจอร์ฟัลคอนสีขาวนวลตัวนี้เป็นสัตว์ที่ล้ำค่าเกินไป มันแตกต่างจากเสือ หรือลิงโตโดยสิ้นเชิง จำเป็นต้องมีผู้ฝึกเหยี่ยวมาคอยดูแลเป็นพิเศษโดยเฉพาะ

แม้ อาเมนา จะดูอายุยังน้อย แต่เธอเชี่ยวชาญในการดูแล และฝึกฝนเหยี่ยวล่าเหยื่ออย่างมาก เพราะครอบครัวของเธอทำอาชีพนี้มาหลายชั่วอายุคนแล้ว

“อาเมนา แสดงให้พวกเขาดูหน่อย”

มอยเซส กล่าว

อาเมนา พยักหน้าเบาๆ ก่อนจะสะบัดมือเป็นสัญญาณ

วินาทีต่อมา เหยี่ยวเจอร์ฟัลคอน ตัวที่ยืนอยู่บนที่สูง ดุจดั่งราชาที่มองลงมาจากเบื้องบน ก็พลันกางปีกออกกว้าง และพุ่งตรงลงมาสู่แขนของ อาเมนา อย่างสง่างาม จากนั้นก็มองไปข้างหน้าด้วยสายตาเฉียบขาด

ภาพที่เห็นนั้นช่างน่าตื่นตะลึงทีเดียว!

กรงเล็บของ เหยี่ยวเจอร์ฟัลคอน แข็งแกร่ง และอันตรายอย่างยิ่ง ดังนั้น อาเมนา จึงต้องสวมอุปกรณ์ป้องกันไว้ที่แขนของเธอ

“สุดยอดไปเลย!”

“แค่ทำสัญญาณมือเพียงครั้งเดียว แต่มันกลับบินมาหาได้ทันที น่าเหลือเชื่อจริงๆ!”

ซู หลิงเอ๋อร์ และจ้าว ซูซวน ตื่นเต้นจนตาค้าง

อาเมนา ไม่เข้าใจภาษาจีน และไม่เข้าใจว่า ซู หลิงเอ๋อร์ และคนอื่นๆ กำลังพูดอะไร ดังนั้นเธอจึงหันไปถาม มอยเซส เป็นภาษาอาหรับ

“คุณมอยเซส คุณผู้ชายคนนี้คือเจ้าของใหม่ของเหยี่ยวเจอร์ฟัลคอนตัวนี้ใช่ไหมคะ?”

“ฉันควรเรียกเขาว่าอะไร?”

ก่อนที่ มอยเซส จะทันตอบ เย่เฉิน ก็พูดขึ้นเป็นภาษาอาหรับ

“ผมชื่อ เย่เฉิน”

เมื่อได้ยินคำตอบของ เย่เฉิน เป็นภาษาอาหรับ อาเมนา ถึงกับอึ้งไปชั่วขณะ เธอไม่ได้คาดคิดมาก่อนว่า เย่เฉิน จะพูดภาษาอาหรับได้

“มาเถอะ ให้ คุณเย่ ได้ลองเล่นกับมันดู”

มอยเซส กล่าว

“คะ”

อาเมนา พยักหน้า ก่อนจะเดินเข้ามาหา เย่เฉิน

เย่เฉิน จึงได้มีโอกาสมองใกล้ๆ และสัมผัสกับ เหยี่ยวเจอร์ฟัลคอน ตัวนี้ซึ่งได้ชื่อว่าเป็น ‘ราชาแห่งนกทั้งปวง’ อย่างใกล้ชิด

ก่อนอื่น อาเมนา ออกคำสั่งให้เหยี่ยวเจอร์ฟัลคอนบินกลับขึ้นไปที่ที่สูง จากนั้น เธอจึงถอดอุปกรณ์ป้องกันออก และติดตั้งมันลงบนแขนของ เย่เฉิน แทน

“ลองดูนะคะ”

ทันทีหลังจากนั้น อาเมนา ก็ออกคำสั่งเสียงดัง เหยี่ยวเจอร์ฟัลคอน ที่อยู่บนที่สูงกะพริบตาหนึ่งครั้ง ก่อนจะก้มตัวลง แล้วพุ่งทะยานตรงมายังแขนของ เย่เฉิน อย่างรวดเร็ว!