เงื่อนไขของ คาโรลีน

“เพราะว่าผมคือคนที่ซื้อปราสาทโว-เลอ-วีกงต์”

เมื่อได้ยินคำถามของ คาโรลีน เย่เฉิน ตอบกลับไปอย่างราบเรียบ

‘เพราะว่าผมคือคนที่ซื้อปราสาทโว-เลอ-วีกงต์งั้นเหรอ?!!!’

คำตอบของ เย่เฉิน ดังก้องในสมองของ คาโรลีน ราวกับเสียงฟ้าผ่า!!!

คำตอบนี้ แม้แต่ คาโรลีน ที่มีไอคิวสูงถึง 156 และเป็นอัจฉริยะก็ไม่ได้คาดคิดมาก่อนเลยว่า เธอ..เองจะได้รับคำตอบนี้

ในความคิดของเธอ คนที่สามารถชนะการแข่งขันกับเหล่าบุคคลสำคัญ และตระกูลใหญ่ในยุโรปเพื่อครอบครองปราสาทแห่งนี้ได้ จะต้องเป็นมหาเศรษฐีระดับท็อปของโลก

ถึงแม้ว่า คุณเย่ จะเก่งกาจ และมีหลายตัวตนที่ไม่ธรรมดา อีกทั้งยังมีศักยภาพไร้ขีดจำกัด แต่เขาก็ยังดูห่างไกลจากระดับสุดยอดมหาเศรษฐีเหล่านั้น

แต่ตอนนี้ คุณเย่ กลับบอกเธอว่า ตัวเขาเองคือเจ้าของปราสาทโว-เลอ-วีกงต์ ซึ่งเป็นบุคคลลึกลับระดับสูงสุดคนนั้น

ในวินาทีนั้น แม้แต่ คาโรลีน ก็ยังควบคุมความตื่นเต้นของตัวเองไม่ได้

อีกทั้งในขณะเดียวกันนั้น แม้แต่ คาโรลีน ก็ยังตกตะลึง และรู้สึกว่าตัวเองประเมิน คุณเย่ ต่ำเกินไป

คุณต้องรู้ก่อนว่าขนาดคุณปู่ของเธอ ซึ่งเป็นหัวหน้าตระกูลวิตเทลส์บาค ยังไม่สามารถซื้อปราสาทโว-เลอ-วีกงต์แห่งนี้ได้!

และในเมื่อปราสาทโว-เลอ-วีกงต์เป็นของ คุณเย่ ถ้าเช่นนั้น...

คาโรลีน เกิดความคิดบางอย่างขึ้นมา

ใช่แล้ว..เธอสามารถใช้ปราสาทแห่งนี้ให้เกิดประโยชน์ในแบบอื่นได้

“คุณเย่ เรื่องความร่วมมือระหว่างเรา ฉันอยากพูดคุยกับคุณอีกครั้งเกี่ยวกับสัดส่วนการแบ่งผลประโยชน์ เราสามารถเจรจากันได้”

คาโรลีน ลดข้อเรียกร้องของเธอลงอย่างกะทันหัน

ซึ่งเธอมีเรื่องที่ต้องการให้ เย่เฉิน ช่วย

“ได้ครับ”

เย่เฉิน พยักหน้า

จากท่าทีของตระกูลมันซูร์เมื่อครู่ และข้อเสนอของพวกเขา เย่เฉิน เข้าใจได้ว่าตัว คาโรลีน เองก็มีความจริงใจในการร่วมมืออย่างแท้จริง

ดังนั้น ทั้งสองฝ่ายควรพบกันเพื่อหารือเกี่ยวกับสัดส่วนการแบ่งผลประโยชน์อย่างละเอียด

“งั้นพรุ่งนี้เช้า คุณเย่ ช่วยมาพบฉันที่นี่อีกครั้งนะคะ ที่โรงแรมเบิร์จอัลอาหรับ…”

คาโรลีน เสนอ

“อืม พรุ่งนี้เจอกันครับ”

เย่เฉิน พยักหน้า

สำหรับเหตุผลที่ทำไม คาโรลีน ถึงขอให้ เย่เฉิน ไปหาเธอ แทนที่จะเป็นเธอไปหา เย่เฉิน เอง เขาก็เข้าใจได้เช่นกัน

เพราะ คาโรลีน เธอไม่สามารถเคลื่อนไหวได้สะดวก

คาโรลีน เธอเป็นอัมพาตครึ่งท่อนล่าง

ครั้งแรกที่ เย่เฉิน ได้พบเธอ เขาก็สังเกตเห็นแล้วว่า ท่าทางของเธอในขณะนั่งอยู่บนโซฟาดูผิดปกติเล็กน้อย

และตั้งแต่ที่ เย่เฉิน มาจนถึงตอนที่เขาจากไป คาโรลีน ก็ยังคงนั่งอยู่บนโซฟาตลอดโดยไม่ลุกขึ้นเลยแม้แต่ครั้งเดียว

ในตอนนั้น เย่เฉิน รู้สึกแปลกใจเล็กน้อย แต่เขาก็ไม่ได้คิดอะไรมาก

จนกระทั่งภายหลัง เย่เฉิน ได้เห็นข้อมูลของ คาโรลีน จาก [การ์ดข้อมูลตัวละครระดับสูง]

ในนั้นเปิดเผยความลับเกี่ยวกับ คาโรลีน รวมถึงข้อเท็จจริงที่ว่าเธอเป็นอัมพาตครึ่งท่อนล่าง

ที่จริงแล้ว ก่อนหน้านี้ คาโรลีน ไม่ได้มีปัญหาเรื่องร่างกาย จนกระทั่งเมื่อสองปีก่อน เธอประสบอุบัติเหตุ...

นี่ก็เป็นหนึ่งในเหตุผลที่ว่าทำไม คาโรลีน ถึงเลือกที่จะห่างไกลจากครอบครัว เดินทางข้ามน้ำข้ามทะเลมาคนเดียวถึงตะวันออกกลางเพื่อดูแลธุรกิจของตระกูล

ความลับที่ว่า คาโรลีน เป็นอัมพาตครึ่งท่อนล่าง เกรงว่าคงมีน้อยคนนักที่จะรู้

เมื่อ เย่เฉิน ได้เห็นข้อมูลดังกล่าวนี้ เขาก็รู้สึกสะเทือนใจไม่น้อยเช่นกัน

เช้าวันรุ่งขึ้น เย่เฉิน ขับรถไปยังโรงแรมเบิร์จอัลอาหรับที่เขาเคยพักเพื่อเจรจาความร่วมมือกับ คาโรลีน

เมื่อ เย่เฉิน ได้พบ คาโรลีน อีกครั้ง เธอยังคงนั่งอยู่บนโซฟาเช่นเดียวกับครั้งก่อน

“คุณเย่ มาแล้ว เชิญนั่งคะ”

คาโรลีน กล่าวต้อนรับ

เย่เฉิน พยักหน้าแล้วนั่งลง

“คุณเย่ เรื่องที่เราคุยกันก่อนหน้านี้เกี่ยวกับสัดส่วนผลประโยชน์ที่แบ่งกัน 60:40 ตอนนี้ฉันอยากเปลี่ยนใหม่ เป็น 70:30”

คาโรลีน เปิดประเด็นอย่างตรงไปตรงมา

“พวกเราสามารถถอยให้คุณหนึ่งส่วน ขอเพียงแค่ 30% เท่านั้น”

คาโรลีน ยอมลดผลประโยชน์ของตัวเองลงอีก 10%

เมื่อได้ยิน คาโรลีน พูดเช่นนี้ เย่เฉิน รู้สึกประหลาดใจมาก

เนื่องจากแหล่งน้ำมันขนาดใหญ่ โดยเฉพาะแหล่งใหม่ที่ยังไม่ได้ถูกขุดเจาะ ย่อมมีมูลค่ามหาศาล

แม้แต่ผลกำไรเพียง 10% ก็เป็นจำนวนที่มหาศาลเกินกว่าที่คนทั่วไปจะจินตนาการได้

ก่อนหน้านี้ เย่เฉิน เองก็อยากให้ คาโรลีน ลดสัดส่วนของเธอลง แต่เขาก็ไม่รู้จะใช้วิธีไหนให้เธอยอมตกลง

แต่ตอนนี้ คาโรลีน กลับเป็นฝ่ายเสนอให้เอง?

ทำไมกัน?

“คุณเย่ อย่าเพิ่งแปลกใจ ฉันยอมสละผลกำไร 10% แต่ก็มีข้อแลกเปลี่ยนบางอย่างที่ฉันต้องการเช่นกันคะ”

คาโรลีน อธิบาย

มีเงื่อนไขนี่เอง..

แบบนี้ก็สมเหตุสมผล

“ว่ามาเลย”

เย่เฉิน พยักหน้า

“ฉันยินดีมอบกำไร 10% ให้ แลกกับปราสาทโว-เลอ-วีกงต์ที่อยู่ในมือของคุณค่ะ คุณเย่”

คาโรลีน พูดขึ้นมาอย่างจริงจัง

“เพื่อแลกกับปราสาทโว-เลอ-วีกงต์ของฉัน?”

เย่เฉิน พึมพำกับตัวเอง

ที่แท้ คาโรลีน ต้องการปราสาทของฉันนี่เอง

“คุณเย่ ปราสาทโว-เลอ-วีกงต์เป็นปราสาทส่วนตัวที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในฝรั่งเศส ถือว่ามีค่ามากก็จริง แต่ถ้าเทียบกับ 10% ของแหล่งน้ำมันขนาดใหญ่นี้แล้ว ก็ยังด้อยกว่าอยู่เล็กน้อย”

“หากคุณตกลงแลกเปลี่ยนครั้งนี้ รับรองว่าคุณจะไม่มีวันขาดทุนแน่นอน”

คาโรลีน กล่าวเสริม พร้อมกับมอง เย่เฉิน อย่างคาดหวัง

สำหรับเธอแล้ว ปราสาทโว-เลอ-วีกงต์มีความสำคัญอย่างอื่นที่เธอให้ค่ามากกว่าเงิน

เย่เฉิน นิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง..

สิ่งที่ คาโรลีน พูดก็ถูกต้อง หากวัดกันแค่ในแง่ของมูลค่า ปราสาทโว-เลอ-วีกงต์ มันอาจไม่สามารถเทียบกับผลกำไร 10% ของแหล่งน้ำมันขนาดใหญ่ได้

ความพิเศษที่ทำให้ ปราสาทโว-เลอ-วีกงต์ มีคุณค่าเป็นอย่างมากก็คือ ปัจจุบันปราสาทส่วนตัวในยุโรปที่สามารถซื้อขายได้มีจำนวนน้อยมาก

และบางแห่งแม้จะมีขาย แต่ก็ทรุดโทรมมากจนแทบไม่มีประโยชน์อะไรในการซื้อหา

ในขณะที่ปราสาทโว-เลอ-วีกงต์ เป็นหนึ่งในไม่กี่แห่งที่มีชื่อเสียงโด่งดัง พื้นที่กว้างขวาง และยังได้รับการดูแลรักษามาเป็นอย่างดี

ปราสาทส่วนตัวที่มีชื่อเสียงระดับนี้ โดยปกติแล้ว เจ้าของเดิมจะไม่ยอมขาย เพราะมันเป็นสัญลักษณ์ของเกียรติยศ และสถานะเดิมของตระกูลพวกเขา

เช่นเดียวกับเจ้าของเดิมของปราสาทโว-เลอ-วีกงต์ – ปาทริซ เดอ โวก ไม่ว่าใครจะเสนอเงินมากแค่ไหน เขาก็ไม่เคยคิดยอมขายมันออกไป

ในขณะที่ คาโรลีน คิดว่า เย่เฉิน น่าจะตกลง เย่เฉิน กลับพูดประโยคที่ทำให้เธอต้องประหลาดใจอย่างมากออกมา

“ขอโทษด้วย ผมขอปฏิเสธ”