ชิงอำนาจ!!!
เย่เฉิน สั่งเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยหลายคน เพื่อที่จะ ‘เอาคืนด้วยวิธีเดียวกัน’ กับพวกนั้น เพื่อให้พวกนั้นได้ลิ้มรสยาขมของตัวเองดูบ้าง
“พวกแกอย่ามามั่วนะ…”
“ใช่แล้ว เราเป็นคนของตระกูลเย่ในปักกิ่งนะ!”
เพื่อนๆ ของ เย่ ซิงหยาง รีบพูดขัดขึ้นมาทันที
“ไอ้หนู คุณปู่ของฉันเป็นหัวหน้าตระกูลเย่นะ ถ้าแกกล้าไล่ฉันออกไป แกได้เสียใจไปทั้งชีวิตแน่!!!”
เย่ ซิงหยาง ก็ออกมายืนข่มขู่ เย่เฉิน ด้วยตัวเอง
“ปู่ของนายเป็นหัวหน้าตระกูลเย่งั้นเหรอ?”
เมื่อได้ยินดังนั้น เย่เฉิน ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะเยาะ เย่ หวยชาง คนนี้ ได้ตำแหน่งหัวหน้าตระกูลเย่มาจากการแย่งชิงอำนาจไปจากมือคุณปู่ของเขาเองแท้ๆ
แถมอีกไม่นานนี้ เย่ หวยชาง ก็จะไม่ได้เป็นหัวหน้าตระกูลเย่อีกต่อไปแล้วด้วยซ้ำ
“ลากมันออกไป”
เย่เฉิน โบกมือสั่งการ เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยจึงกรูกันเข้ามา ยกตัว เย่ ซิงหยาง กับพวกขึ้นเหมือนยกหมู แล้วโยนพวกเขาออกไปยังพื้นที่โล่งหน้าประตูบาร์อย่างแรง
“สัสเอ๊ยย ไอ้เด็กเชี่ยนี่ แกไม่รอดแน่!”
“แกได้ตายแน่!”
แม้จะอยู่ในสภาพน่าอนาถ แต่ เย่ ซิงหยาง กับพรรคพวกก็ยังไม่ลืมที่จะตะโกนข่มขู่ใส่ เย่เฉิน อย่างรุนแรง!!!
ตอนนี้เป็นช่วงเวลาที่คนพลุกพล่าน และบาร์แห่งนี้ก็ถือเป็นบาร์ที่ฮิตที่สุดในปักกิ่งด้วย
เหล่าคุณชายคุณหนูผู้ดีที่เดินผ่านไปผ่านมา เห็นภาพที่คุณชายตระกูลเย่ถูกโยนออกมา ต่างก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาถ่ายรูป และถ่ายวิดีโอกันยกใหญ่
“เชี่ย…”
เย่ ซิงหยาง กับพวกรีบเอามือปิดหน้าก่อนจะวิ่งหนีไปอย่างทุลักทุเลด้วยความอับอาย
ในใจของ เย่ ซิงหยาง ตอนนี้ เต็มไปด้วยความแค้นอย่างรุนแรง และไม่หยุดสาปแช่ง เย่เฉิน ว่า ‘รอก่อนเถอะ ไอ้สารเลวน้อย ฉันจะเอาคืนแกอย่างสาสมแน่นอน!!!’
เมื่อเห็น เย่ ซิงหยาง และพวกวิ่งหนีด้วยความตื่นตระหนก เสียงหัวเราะเยาะเย้ยจากผู้คนที่หน้าบาร์แห่งนี้ก็ดังขึ้นไม่ขาดสาย
อีกด้านหนึ่ง ที่คฤหาสน์ตระกูลจูในเมืองปักกิ่ง จู๋ เย่ชิง ได้นำทีมบอดี้การ์ดบางส่วน เดินเข้ามาในห้องโถงใหญ่ของตระกูลจูอย่างเด็ดเดี่ยว เวลาสำคัญได้มาถึงแล้ว
ในขณะนั้นเอง ชายชราตระกูลจูกำลังพูดคุยกับบุตรชายคนรองเรื่องวางแผนจัดการต่างๆ พอเห็น จู๋ เย่ชิง บุกเข้ามาโดยไม่ขออนุญาต ชายชราก็รู้สึกไม่พอใจเป็นอย่างมาก
“ออกไปก่อน! รอให้คนไปแจ้งก่อน แล้วพอฉันอนุญาต ค่อยเข้ามา!”
ชายชราตระกูลจูสั่งเสียงแข็ง ด้วยความไม่พอใจ
ส่วนบุตรชายคนรองของตระกูลจู ซึ่งก็คือลุงสองของ จู๋ เย่ชิง นั้น ถึงกับไม่แม้แต่จะเหลือบตามองหลานสาวของตัวเองด้วยซ้ำ
“คุณปู่คะ ฉันคิดว่าฉันไม่ควรต้องไปไหนอีกแล้ว”
แต่เหนือความคาดหมายของชายชราตระกูลจู หลังจากได้ยินคำสั่ง จู๋ เย่ชิง กลับไม่ยอมออกไป มิหนำซ้ำยังโต้เถียงกลับชายชราตระกูลจูอย่างเปิดเผยอีกด้วย
“ก่อนอื่นนะคะ คุณปู่ งานที่คุณปู่ได้มอบหมายให้ ฉันทำเสร็จเรียบร้อยแล้ว”
จู๋ เย่ชิง พูดขึ้นอย่างมั่นใจ
“โอ๊ะ ทำเสร็จแล้วเหรอ?!”
เมื่อได้ยินดังนั้น ชายชราตระกูลจูก็ตื่นเต้นสุดๆ งานนี้หากทำสำเร็จ มันย่อมต้องเป็นเรื่องใหญ่มากสำหรับเขา
“ดี.. เงื่อนไขที่ฉันสัญญากับเธอ ฉันจะทำให้ เธอออกไปได้แล้ว…”
ชายชราพูดพร้อมตั้งใจจะคุยเรื่องอื่นต่อกับบุตรชายคนรอง พร้อมกับแสดงความต้องการที่อยากจะให้ จู๋ เย่ชิง ออกไปจากที่นี่เสียที
“คุณปู่คะ ฉันคิดว่าตำแหน่งที่คุณปู่จะให้ฉัน มันต่ำไปหน่อย ฉันอยากได้ตำแหน่งที่ใหญ่กว่านั้น”
จู๋ เย่ชิง พูดเสียงเรียบ แต่หนักแน่น
“ท่านพ่อมอบตำแหน่งให้เธอ เธอเองก็ควรจะขอบคุณสักพันครั้งหมื่นครั้ง แต่กลับกล้ามาต่อรอง เธอคิดว่าตัวเองเป็นใคร! ไสหัวออกไปซะ!!!”
ลุงสองของ จู๋ เย่ชิง ตะคอกใส่เธออย่างโกรธจัด พลางโบกมือไล่ให้ จู๋ เย่ชิง ออกไปทันที
“โอ้ แล้วเธออยากได้ตำแหน่งอะไรล่ะ?”
ชายชราตระกูลจูเอ่ยถามขึ้นด้วยความสงสัย เพราะตอนนี้อารมณ์เขาดีอยู่ ถ้า จู๋ เย่ชิง ขอตำแหน่งที่ไม่สำคัญมาก เขาก็อาจจะพอใจ และให้ได้
“ตำแหน่งที่ฉันต้องการก็คือ... ตำแหน่งหัวหน้าตระกูลจู!!!”
ในวินาทีนั้นที่เสียงของ จู๋ เย่ชิง ดังขึ้นทำเอาทั้งห้องถึงกับช็อก
“อะไรนะ?!”
“เธอพูดว่าอะไรนะ?!”
ทั้งชายชรา และบุตรชายคนรองของเขาต่างคิดว่าตัวเองหูฝาด พวกเขาไม่อยากเชื่อเลยว่า จู๋ เย่ชิง จะกล้าเอ่ยคำพูดที่บ้าบิ่นเช่นนี้ออกมา ขอขึ้นเป็นหัวหน้าตระกูลจูเลยเนี่ยนะ?! ในตระกูลนี้ ไม่มีใครกล้าแม้แต่จะพูดเรื่องนี้ออกมาด้วยซ้ำ!
คุณต้องรู้ไว้ก่อนว่าตอนนี้ ชายชรายังแข็งแรงดี อายุแค่เจ็ดสิบต้นๆ เท่านั้น ไม่มีทางสละตำแหน่งได้ง่ายๆ แม้ลูกชายแต่ละคนจะแอบหมายปองเก้าอี้หัวหน้าตระกูลอยู่ในใจ แต่ก็ไม่มีใครกล้าเอ่ยออกมาตรงๆ
แล้วนี่อะไร? ลูกนอกสมรสคนหนึ่งกลับกล้าเอ่ยปากขอตำแหน่งหัวหน้าตระกูลจูอย่างไม่กลัวตาย?! ไม่รู้ว่าถูกลาเตะหัว หรือเธอมันเป็นบ้าไปแล้วกันแน่?!
“ฉันบอกว่า ฉันต้องการเป็นหัวหน้าตระกูลจู!”
จู๋ เย่ชิง ย้ำอีกครั้งด้วยน้ำเสียงจริงจัง และหนักแน่น
ครั้งนี้ ทั้งชายชราตระกูลจู และลุงสองของ จู๋ เย่ชิง ได้ยินชัดเจนเต็มสองหู จู๋ เย่ชิง ต้องการชิงตำแหน่งหัวหน้าตระกูลจูจริงๆ!
“เธอมันบ้าไปแล้ว! ไม่ต้องพูดถึงว่าท่านพ่อยังแข็งแรงเลย ต่อให้วันหนึ่งท่านพ่อจะต้องเลือกทายาทจริงๆ ต่อให้เลือกใครขึ้นมาก็ยังมีโอกาส แต่เธอ... ลูกนอกสมรสอย่างเธอ ไม่มีทางเด็ดขาด!!!”
บุตรชายคนรองตอบกลับด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว
สำหรับพวกเขา ซึ่งเป็นบุตรแท้ๆ ของชายชรา นี่ยังไม่นับบรรดาลูกสาว และเหล่าหลานๆ อีกสิบกว่าคน ถึงจะเลือกใครก็ยังดูสมเหตุสมผลกว่าทั้งนั้น มีแต่ จู๋ เย่ชิง คนเดียวที่ไม่มีวันได้โอกาสนั้น
ถูกว่ากระแทกขนาดนี้ จู๋ เย่ชิง ก็ได้แต่รู้สึกสมเพชลุงสองของตนในใจ น่าเสียดาย เขาไม่รู้เลยว่าชายชราได้ทำเรื่องเลวร้ายอะไรไว้ ถ้าเขารู้เข้า เขาจะต้องโกรธแทบคลั่งอย่างแน่นอน!!!
“หึหึ จู เย่ชิง เธอนี่ป่วยหนักจริงๆ ฉันว่านะ ให้ฉันส่งเธอไปโรงพยาบาลบ้า ตรวจสมองหน่อยเถอะ…”
ชายชราตระกูลจูหัวเราะเยาะเสียงเย็น เขาเองก็คิดไม่ต่างจากบุตรชายคนรองเลย ไม่ว่าต่อไปจะต้องเลือกใครเป็นทายาท ก็ไม่มีทางเป็นจู เย่ชิง แน่นอน
แค่เธอทำภารกิจเล็กๆ ได้สำเร็จก็กล้ามาขอเก้าอี้หัวหน้าตระกูล ช่างเพ้อเจ้อเสียจริง!
เนื่องจาก จู๋ เย่ชิง กล้าเอ่ยเรื่องใหญ่โตเช่นนี้ เขาก็ไม่จำเป็นต้องไว้หน้าอีกต่อไป ชายชราตระกูลจูคิดในใจว่า จะจับ จู๋ เย่ชิง ขังไว้ในโรงพยาบาลบ้าตลอดชีวิต ปล่อยให้เธอสูญสลายไปตามกาลเวลา
แต่อย่างไรก็ตาม ทันทีที่เขาสั่งการ กลับไม่มีคนของเขาเข้ามาแม้แต่คนเดียว ชายชราเองก็เริ่มไม่พอใจ ตะโกนขึ้นเสียงดังว่า : “หายหัวไปไหนหมด! เข้ามาเดี๋ยวนี้!”
“คุณปู่ อย่าได้เสียแรงเปล่าเลยคะ”
จู๋ เย่ชิง พูดขึ้นเบาๆ ตอนนี้ คนของชายชราที่อยู่ด้านนอก ถูกทีมบอดี้การ์ดชั้นยอดของบริษัท หยิงหลง ซีเคียวริตี้ กรุ๊ปที่เธอพามาควบคุมไว้หมดแล้ว ต่อให้ตะโกนจนเสียงแหบแห้ง ก็ไม่มีใครโผล่มาช่วยได้หรอกนะ
“คุณปู่คะ อย่าเพิ่งรีบปฏิเสธฉันเลยค่ะ ฉันเองมีคลิปวิดีโออยู่หลายคลิป อยากให้คุณปู่ได้ดูเสียก่อน แล้วค่อยตัดสินใจ”
จู๋ เย่ชิง พูดพลางเดินไปข้างหน้า ยื่นโทรศัพท์มือถือเครื่องหนึ่งให้กับชายชราตระกูลจู