บทที่ 75 น่าจะเป็นบาร์เทนเดอร์(ฟรี)

บทที่ 75 น่าจะเป็นบาร์เทนเดอร์(ฟรี)

⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠

เมื่อเคนและคณะกลับมาที่แท่นเทเลพอร์ต หอประชุมว่างเปล่า ไม่มีใครอยู่เลย

เมื่อเดินออกจากบ้านหินมาข้างนอก ท้องฟ้ามืดสนิทแล้ว ตอนนี้ถนนเงียบสงัด

เคนพาเพื่อนร่วมทีมกลับมาที่โรงแรมฟันทอง ประตูใหญ่ปิดล็อกแล้ว ดูเหมือนพวกเขาต้องลอดเข้าประตูหลัง

พวกเขาไม่ได้กลับห้องของตัวเอง แต่นั่งลงในห้องโถงของโรงแรม

พูดตามตรง ตอนนี้พวกเขาหิวนิดหน่อย

ลองเบมองเพื่อนร่วมทีมพลางพูดว่า "ฉันมีกุญแจครัวหลัง เราไปหาอะไรกินกันไหม"

พูดจบก็ไม่รอให้เคนและคนอื่นตอบตกลง กระโดดข้ามเคาน์เตอร์เข้าไปเดินไปทางครัวทันที

จากนั้นก็ค้นหาบริเวณข้างประตูครัว

สุดท้ายก็นั่งยองๆ ดึงกุญแจออกมาจากใต้ตู้ข้างๆ แล้วเปิดประตูครัว

จากนั้นหันมาถามเคนและคนอื่นว่า "ใครทำอาหารเป็นบ้าง? ฉันทำไม่เป็นนะ"

เคนหันไปจ้องเคลเอีย

เคลเอียเห็นเคนจ้องตาปริบๆ ใส่ตัวเอง จึงกลอกตาอย่างจนใจ

ลุกเดินไปที่ครัว ลองเบเห็นเคลเอียเดินมาก็รีบยื่นกุญแจให้อย่างประจบ

ตอนนี้หยิ่วหยิ่วแอบหนีไปจากข้างๆ เคน

พวกผู้ชายก็มานั่งที่บาร์

"อยากดื่มอะไรไหม?" ลองเบถาม

"ผสมค็อกเทลเป็นหรือ?"

"ดูมือคู่นี้ของฉันสิ ดูเหมือนจะทำเป็นไหมล่ะ?"

ว่าแล้วลองเบก็ยื่นมือทั้งสองข้างออกมา นิ้วสั้นและหนา ดูไม่เหมือนคนที่จะผสมค็อกเทลเลย

เมซเคอร์เดินเข้าไปในเคาน์เตอร์อย่างเงียบๆ เริ่มหยิบอุปกรณ์ผสมค็อกเทลและขวดเหล้าหลากหลายชนิดออกมา

จากนั้นก็ยื่นมือทั้งสี่ข้างออกมา เริ่มแสดงลีลาการผสมค็อกเทล

เคนและลองเบต่างอึ้งไป

เคลเอียได้ยินเสียงข้างนอกจึงโผล่หน้าออกมาดู ก็ตกตะลึงไปเช่นกัน

ทั้งสามคนได้แต่มองเขาอย่างงงๆ พวกเขาไม่เคยเห็นเมซเคอร์แบบนี้มาก่อน

เมซเคอร์ยังคงสีหน้าเรียบเฉย แสดงลีลาต่อไป ไม่นานมือทั้งสี่ข้างก็ผสมเครื่องดื่มออกมาคนละแบบ

ส่งสองแก้วให้ลองเบกับเคน อีกแก้วใหญ่วางไว้ข้างๆ

เคนกับลองเบต่างยกแก้วขึ้นมา จิบชิมอย่างช้าๆ

ต้องบอกว่าแก้วนี้ถูกใจเคนมาก ไม่มีกลิ่นแอลกอฮอล์แรงเกินไป พูดว่าเป็นเครื่องดื่มน่าจะดีกว่าเรียกว่าเหล้า เพราะเขาไม่ค่อยชอบดื่มเหล้าที่มีแอลกอฮอล์สูง

ส่วนของลองเบ แอลกอฮอล์คงสูงมาก แม้แต่เคนที่อยู่ข้างๆ ก็ได้กลิ่นแอลกอฮอล์ฉุน

เมซเคอร์ผสมเครื่องดื่มตามรสนิยมของแต่ละคน ทุกแก้วถูกใจเจ้าของ

จู่ๆ ก็มีก้อนเมฆลอยมาชนหน้าเคน

หยิ่วหยิ่วก็เดินออกมาจากทางเดินห้องพัก

"ปี๊ด"

สายไหมซุกไซ้หน้าเคน

"ได้แล้วๆ"

เคนอุ้มสายไหมออกจากหน้าตัวเอง ใช้นิ้วจิ้มแก้มมัน

ลองเบกับเมซเคอร์เข้ามามุงดู พวกเขายังไม่เคยเห็นสัตว์เลี้ยงของเคน

"นี่มันอะไรน่ะ?" ลองเบมองของในมือเคนอย่างสงสัย

เมื่อได้ยินคำถามของลองเบ เคนก็ตอบว่า "นี่คือสัตว์เลี้ยงที่ฟักออกมาจากไข่สัตว์เลี้ยงที่ได้มาก่อนหน้านี้"

"นี่ไม่ใช่ก้อนเมฆหรอ?"

เคนมองลองเบอย่างตกตะลึง เขาทายถูกในครั้งเดียว และยังเป็นคนแรกในทีมที่ทายถูกอีก

เห็นสีหน้าของเคน ลองเบจึงพูดว่า "เป็นก้อนเมฆจริงๆ ด้วย"

"ปี๊ด"

เมื่อได้ยินเสียงร้องของสายไหม เคนก็หันไปรินน้ำมาแก้วหนึ่ง

วางน้ำไว้ใต้สายไหม จากนั้นสายไหมก็พองตัวขึ้นดูดซับน้ำ

ทุกคนคุยกันไปเรื่อยเปื่อย รอให้อาหารสุก

ไม่นานเคลเอียก็เริ่มยกอาหารออกมา

เนื่องจากวัตถุดิบในโรงแรมเป็นของสดที่ชาวนารอบๆ ส่งมาทุกเช้า ในครัวจึงไม่มีของเก็บไว้มาก พวกนี้ล้วนเป็นวัตถุดิบที่เคลเอียหยิบออกมาจากกระเป๋ามิติของตัวเอง

ดังนั้นอาหารทุกจานจึงไม่มีผัก ล้วนเป็นเนื้อสัตว์ทั้งนั้น

เคลเอียทำเสร็จแล้วนั่งลง หยิบเครื่องดื่มที่เมซเคอร์ส่งมาให้ข้างๆ

"อืม เครื่องดื่มนี่อร่อยดีนะ"

"ใช่ไหมล่ะ! พี่ชายคนนี้ของฉันเป็นอัจฉริยะจริงๆ" ลองเบพูด

เมซเคอร์ตาดำคล้ำมองลองเบ จากสีหน้าของเขา คงอยากถามว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่เขากลายเป็นพี่ชายของลองเบ

ทุกคนหยอกล้อกันไปมาจนกินอาหารมื้อนี้เสร็จ

สุดท้ายต่างแยกย้ายกลับห้องพัก เคลเอียอุ้มหยิ่วหยิ่วกลับไปอีกครั้ง

ส่วนเคนก็หยิบสายไหมกลับห้องของตัวเอง

——

เที่ยงวัน

แสงอาทิตย์ปลุกเคนที่นอนอยู่บนเตียงอีกครั้ง

เคนอุ้มสายไหมบนอกไปวางข้างๆ ลุกขึ้นเตรียมล้างหน้าแปรงฟัน

"ปี๊ด"

ไม่มีที่รองนอน สายไหมตื่นขึ้นมาก็ลอยไปอยู่บนหัวเคน นอนสบายๆ อยู่ด้านบน

รู้สึกถึงสายไหมบนหัว เคนก็ได้แต่จำใจทำกิจวัตรต่อไป

เมื่อมาถึงห้องโถงโรงแรม ทุกคนตื่นกันหมดแล้ว

เห็นเคนแล้วก็โบกมือเรียกให้รีบมา บนโต๊ะของพวกเขามีอาหารที่เพิ่งทำเสร็จ

พนักงานร่างยักษ์ส่งชุดอาหารใหม่ให้เคน

เบอร์ตันเดินเข้ามาถามทุกคนว่า "พวกคุณผ่านไปกี่ด่านแล้ว"

"ชั้น 12"

"งั้นพวกคุณถึงนาฬิกาทรายป้องกันแล้วสินะ?" เมื่อได้ยินคำตอบของเคน เบอร์ตันก็ถาม

เคนพยักหน้า

จากนั้นก็ถามเบอร์ตันว่า "ด่านสุดท้ายไม่มีของรางวัลดรอปเลยเหรอ?"

เบอร์ตันตบหัวตัวเองพลางพูดว่า "อ๋อ ใช่ๆ ดูสิ ผมลืมบอกเรื่องนี้ไปเลย"

"'สนามประลองคริสตัล' ดันเจี้ยนนี้ ห้าชั้นสุดท้ายจะได้รับของรางวัลหลังจากเคลียร์เสร็จเท่านั้น ตอนนั้นจะมีการดรอปครั้งใหญ่ มีโอกาสสูงที่จะได้อุปกรณ์ระดับสูงสุด"

"อ้อ เหมือนที่พวกเราคิดไว้เลย"

แบบนี้ก็ยอมรับได้ 5 รวม 1 บวกกับบอสท้ายด่าน คิดดูก็รู้ว่าจะดรอปของดีขนาดไหน

กินเสร็จแล้ว เคนชวนเคลเอียว่า "ไปฝึกที่สนามฝึกกันหน่อยไหม?"

"ได้สิ" เคลเอียพยักหน้า

จากนั้นก็เช็ดปาก เดินตามเคนออกไป

ลองเบกับเมซเคอร์ครั้งนี้ไม่ได้ตามมา พวกเขามีธุระของตัวเองที่ต้องทำวันนี้

ลองเบกินเสร็จก็ลากพี่ชายของตัวเองเดินไปอีกทาง

ส่วนเมซเคอร์กลับไปร้านยาของตัวเอง ตอนนี้เขามีแรงบันดาลใจใหม่

ที่สนามฝึกข้างเมือง สองคนกำลังฝึกอยู่

เคนโจมตีเคลเอียไม่หยุด แต่เธอป้องกันอย่างสบายๆ ปากก็ไม่หยุดชี้ข้อผิดพลาดของเคน

"ออกแรงช้าไป สอนไปยังไงครั้งที่แล้ว"

"ใช้เอว ใช้เอวออกแรง ลืมอีกแล้วเหรอ?"

"จู่โจมครั้งนี้ดี สู้ๆ"

คราวนี้มีคำชมบ้าง แต่ก็ยังหนีไม่พ้นโดนตี

ดูท่าวันนี้เคนคงต้องนอนกลับอีกแล้ว