บทที่ 80 ก้าวไปอีกขั้น(ฟรี)

บทที่ 80 ก้าวไปอีกขั้น(ฟรี)

ยามเที่ยง

แสงอาทิตย์ส่องลงมาในสนามฝึกข้างเมืองคริสตัล เคนกำลังฝึกใช้อาวุธใหม่ของเขา

เนื่องจากเมื่อคืนดึกมาก แม้จะดัดแปลงอุปกรณ์เสร็จแล้ว แต่ก็ยังไม่ได้ทดลองจริง เป็นเพียงทฤษฎีบนกระดาษเท่านั้น

วันนี้พอตื่นขึ้นมาเคนก็มาที่สนามประลองทันที เขาคาดหวังกับอาวุธใหม่ของตัวเองมาก เพราะรู้สึกว่าตนได้ค้นพบแนวทางการพัฒนาทักษะต้นกำเนิดและวิธีใช้งานที่ถูกต้องแล้ว

เขาใช้พลังเวทควบคุมดินน้ำมันสร้างเครื่องยิงที่มีช่องยิง 4 ช่องซึ่งคนทั่วไปมองไม่เห็นขึ้นมาจากอากาศ

เคนยกเครื่องยิงขึ้นตรวจสอบในมือ รับรู้โครงสร้างของเครื่องยิงอย่างละเอียด เมื่อแน่ใจว่าสมบูรณ์แบบจึงพยักหน้าอย่างพอใจ

ยกเครื่องยิงขึ้นเล็งไปที่หุ่นไม้เป้าหมายที่อยู่ห่างออกไป 100 เมตร เติมพลังเวทเข้าไปในเครื่องยิงและสร้างลูกธนูในห้องยิง

เหนี่ยวไกปืน

\"ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว\"

ลูกธนูทั้งสี่ดอกในห้องยิงถูกยิงออกมาอย่างรวดเร็ว เสียงฝ่าอากาศดังขึ้น

ลูกธนูทั้งสี่ปักเข้าไปในหุ่นไม้อย่างแรง

เคนเดินไปตรวจสอบ หัวธนูปักลึกเข้าไปในเนื้อไม้ประมาณ 8 เซนติเมตร

ต้องออกแรงพอสมควรจึงดึงลูกธนูออกมาได้ เคนพอใจกับพลังทำลายล้างระดับนี้มาก

จากนั้นเขาเริ่มสร้างเครื่องยิงในมือใหม่ ช่องยิงทั้งสี่ค่อยๆ รวมเข้าด้วยกันกลายเป็นช่องยิงขนาดใหญ่หนึ่งช่อง

รูปร่างของเครื่องยิงก็เริ่มยืดยาวขึ้นเรื่อยๆ และเริ่มสร้างโครงสร้างภายในใหม่

ในที่สุดเครื่องยิงยาวเกือบหนึ่งเมตรก็ถูกสร้างขึ้นในมือของเคน

นี่คือไม้ตายของเคน เครื่องยิง - รุ่นทำลายล้าง

ถือเป็นตัวแทนของการโจมตีเดี่ยวที่ทรงพลังที่สุดของเคนในตอนนี้

ยกเครื่องยิงขึ้นเล็งไปที่หุ่นไม้ด้านหน้า จากนั้นเติมพลังเวทจำนวนมากเข้าไป

ทักษะยิงทรงพลังก็ถูกเปิดใช้งานพร้อมกัน และจากลูกธนู 4 ดอกเมื่อครู่ มี 3 ดอกที่เป็นการโจมตีคริติคอลต่อเนื่อง

ตอนนี้ลูกธนูดอกนี้จะเป็นการทดสอบพลังโจมตีสูงสุดที่ทำได้

รีบเหนี่ยวไก

เสียงกลไกเชื่อมต่อดังขึ้น ลูกธนูยาวเท่าแขนพุ่งออกมา หัวธนูเป็นทรงสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนแบบทะลวงเกราะ

\"ปัง\"

หัวธนูทะลุผ่านหุ่นไม้ ปักเข้าไปในเป้าไม้ด้านหลังอย่างแน่นหนา

เคนเดินเข้าไปดู พบว่าตรงกลางหุ่นไม้ถูกเจาะเป็นรูใหญ่กว่าขนาดลูกธนูมาก

หลังจากทะลุหุ่นไม้ ลูกธนูปักเข้าไปในเป้าไม้ด้านหลังลึกเท่ากำปั้น

เคนพอใจกับพลังทำลายล้างระดับนี้มาก แม้การโจมตีแบบนี้จะสิ้นเปลืองพลังเวทมาก แต่ก็เป็นไม้ตายที่สามารถจบศึกได้ในหนึ่งท่า

อีกทั้งลูกธนูยังรวดเร็วและโปร่งใส ทำให้ป้องกันได้ยาก แถมยังสามารถปรับแต่งหัวธนูเพิ่มเติมได้อีก

เคนตบมือ สลายเครื่องยิงในมือ ออกจากสนามฝึกพร้อมจ่ายค่าเสียหาย

ระหว่างทางกลับโรงแรม เขาผ่านร้านเสื้อผ้าของยายคนเดิม นึกถึงว่าชุดคลุมของเคลเอียและคนอื่นๆ ถูกทำลายไป จึงซื้อใหม่อีกสองชุด

เมื่อกลับมาถึงห้องโถงของโรงแรม ลองเบและคนอื่นๆ กำลังดื่มเหล้าคุยกันอยู่ที่เคาน์เตอร์บาร์

เมื่อพวกเขาเห็นเคนกลับมา ก็โบกมือถามว่า \"ฉันว่าทำไมทั้งเช้าไม่เห็นนายเลย ที่แท้ก็ออกไปข้างนอกนี่เอง\"

เคนเพิ่งนั่งลงที่เคาน์เตอร์บาร์ หยิ่วหยิ่วที่อยู่ในอ้อมอกของเคลเอียก็บินมา บนหัวยังมีสายไหมอยู่

สายไหมพุ่งชนใบหน้าของเคนทันที

\"ปี๊ด\"

\"โอเคๆ เจ้ายังเล็กเกินไป กินข้าวของเจ้าก่อนเถอะ\"

พูดจบก็ตักน้ำจากข้างๆ ส่งให้คอตตอนแคนดี้ ในทีมของเขา นอกจากเขาแล้ว มันไม่ยอมดื่มน้ำที่คนอื่นส่งให้เลย

สายไหมพองตัวขึ้น แล้วดื่มน้ำของตัวเองเงียบๆ อยู่ข้างๆ

เคนล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ามิติ หยิบชุดคลุมสองชุดที่เพิ่งซื้อมาส่งให้เคลเอียและลองเบ

เคลเอียรับไปแล้วถามว่า \"ทำไมเช้านี้ไม่นอนต่ออีกหน่อยล่ะ? รีบออกไปแต่เช้าเชียว\"

\"ฮึ่มๆ\" เคนทำท่าภูมิใจ พูดอย่างเท่ๆ ว่า \"ฉันได้ของวิเศษมา พรุ่งนี้จะให้พวกเธอได้เห็นกัน\"

\"ของวิเศษอะไรเหรอ\"

ลองเบขยับเข้ามาใกล้ถามอย่างอยากรู้

เคนทำหน้าลึกลับพูดว่า \"บอกไม่ได้ บอกไม่ได้ พรุ่งนี้ค่อยดู รับรองว่าเป็นเซอร์ไพรส์แน่นอน\"

\"เฮอะ ทำเป็นปิดบังซะ\"

เคลเอียหันหน้าไปทางอื่น ทำหน้าไม่พอใจ

\"นั่นสิๆ\"

ลองเบเห็นด้วย

แต่ถึงพวกเขาจะทำแบบนั้น เคนก็ไม่ยอมเปิดปากบอก

เคนกวาดตามองรอบๆ ทันใดนั้นสังเกตเห็นว่าขาดคนไปหนึ่งคนจึงถามว่า \"เมซเคอร์อยู่ไหน ทำไมไม่เห็นเขาเลย\"

ลองเบชี้ไปที่ประตู พูดว่า \"เขาก็เหมือนนายนั่นแหละ ออกไปแต่เช้า บอกว่าจะกลับไปเตรียมของที่ร้านตัวเอง\"

พูดถึงก็พอดี เมซเคอร์เดินเข้ามาทางประตูโรงแรม

เคนขยับไปด้านข้างเล็กน้อย เว้นที่ให้เขา

เมซเคอร์นั่งลง มือทั้งสี่ข้างล้วงกระเป๋ามิติที่เอว หยิบขวดยาหลายขวดออกมา

ยื่นขวดยาในมือให้เคน

เคนมองขวดยาสีฟ้าในมือแล้วถามว่า \"ยาสีฟ้าที่นายให้ฉันครั้งที่แล้วยังไม่ได้ดื่มเลย ไม่ต้องให้อีกหรอก\"

เมซเคอร์ส่ายหน้า

\"ยาสูตรใหม่ ฟื้นฟูเร็ว ปริมาณการฟื้นฟูก็มากขึ้น\"

ดูเหมือนการสำรวจดันเจี้ยนหลายครั้งที่ผ่านมา ทำให้เมซเคอร์สังเกตเห็นว่าทักษะของเคนสิ้นเปลืองพลังเวทอย่างรวดเร็ว จึงเห็นจุดอ่อนของเคน

ดังนั้นช่วงนี้เมื่อมีเวลาว่าง เขาจึงคิดค้นสูตรยาที่เหมาะสมกับร่างกายของเคนโดยเฉพาะ

วันนี้ในที่สุดก็ได้ผลลัพธ์

จากนั้นเขาก็ล้วงขวดยาที่แตกต่างจากเดิมสามขวดออกมาจากเอว ขวดยาแบบนี้เป็นขวดเพิ่มพลังที่เขาควบคุมได้

เขาหยิบขึ้นมาแสดงให้ทุกคนดู

แล้วพูดว่า \"อนุภาคเยียวยา ตอนนี้สามารถรักษาแบบกำหนดเป้าหมายได้ แม้ในระหว่างต่อสู้ก็สามารถรักษาบาดแผลให้พวกนายได้\"

พูดพลางโยนขวดยาทั้งสามออกไป ขวดยาลอยอยู่รอบๆ ทุกคน

เมซเคอโบกมือ ขวดยาทั้งสามเอียงลงพร้อมกัน อนุภาคสีแดงค่อยๆ ไหลออกมาจากปากขวด ลอยไปหาทั้งสามคน

อนุภาคเยียวยาเหล่านี้ไม่ได้กระจายทั่วไปเหมือนก่อน แต่ลอยไปหาแต่ละคนโดยเฉพาะ

เบอร์ตันเห็นภาพนั้นก็พยักหน้าอย่างปลื้มใจ

เขารู้จักพรสวรรค์ของเมซเคอร์เป็นอย่างดี เก่งกว่าคู่หูเก่าของเขา คือคุณปู่ของเมซเคอร์มาก

คุณปู่ของเมซเคอร์มักจะคุยกับเขาเรื่องพรสวรรค์ของหลานชาย และกังวลเรื่องนิสัยเงียบขรึมไม่ค่อยเข้าสังคมของหลาน

หลังจากคุณปู่จากไป เมซเคอร์ดูเหมือนไร้จุดหมาย พรสวรรค์และทักษะราวกับหยุดนิ่งอยู่กับที่

ตอนนี้เห็นเขาใช้พรสวรรค์ของตัวเองอีกครั้งเพื่อเพื่อนร่วมทีม ฝึกฝนทักษะของตัวเอง เบอร์ตันก็รู้สึกปลื้มใจมาก

คืนนี้คงต้องไปดื่มกับเพื่อนเก่าสักหน่อย เล่าให้ฟังเรื่องสถานการณ์ของหลานชาย ให้เขาไม่ต้องเป็นห่วงที่โลกเบื้องล่าง

เคนและคนอื่นๆ รู้สึกถึงยาสูตรใหม่ของเมซเคอร์ ต่างพากันตบไหล่ชมเชยเขา

เมซเคอร์ก็ยิ้มอย่างเขินอายๆ