บทที่ 140 เดินเดี่ยว(ฟรี)

บทที่ 140 เดินเดี่ยว(ฟรี)

บนม่านมืดมิด ดวงดาวประดับระยิบระยับ

แสงดาวจางๆ ส่องสว่างเส้นทางที่เคนกำลังเดิน

รอบข้างเต็มไปด้วยป้ายหลุมศพและสุสาน เป็นครั้งคราวก็มีซากศพและโครงกระดูกลุกขึ้นจากหลุม ถูกดึงดูดด้วยกลิ่นอายของสิ่งมีชีวิตที่เดินผ่าน

เคนยกหอกในมือฟาดสองครั้ง สังหารวิญญาณสองตนที่พุ่งเข้ามาลงกับพื้น

"โอ้ ดรอปวัสดุด้วยนี่"

ใช้ปลายหอกเกี่ยวสิ่งของที่เปล่งแสงเวทมนตร์ขึ้นจากเถ้าธุลี คว้าไว้ตรวจสอบ

[กระดูกมั่งมี]

[วัสดุเวทมนตร์]

[เฉดสี: ทองแดง]

[คุณสมบัติ: เพิ่มพลังงานหินเวทมนตร์เล็กน้อย]

[กฎ: ความมั่งคั่ง] (เมื่อดึงสกิล ใช้วัสดุที่มีกฎเป็นตัวนำ จะทำให้สกิลที่ได้โน้มเอียงไปตามกฎนั้น)

[คำอธิบาย: แสงทองแห่งความมั่งคั่งรัดคอเขาแน่นตั้งแต่เกิด แม้ไม่ทำอะไรเลย ทรัพย์สมบัติก็จะตกลงมาจากฟ้าใส่ตัวเขา]

???

วัสดุเวทมนตร์ที่ดรอปมาสุ่มๆ กลับมีคุณสมบัติที่เคนไม่เคยเห็นมาก่อน

สกิลที่โน้มเอียงไปทางความมั่งคั่งหมายความว่าอย่างไร?

เสกทองหรือ?

เขาก็ไม่มีหินเวทมนตร์ที่เติมพลังเต็มติดตัว และคงไม่มีทางเก็บหินเวทมนตร์ที่เต็มไว้โดยไม่ใช้

ห่อวัสดุให้ดีก่อน เก็บไว้ในพื้นที่ของมีค่าอย่างระมัดระวัง รอลองใช้ตอนดึงสกิลครั้งหน้า

เดินตามความรู้สึกไปทางหนึ่งมาเกือบชั่วโมงแล้ว ไม่รู้ว่าทิศทางถูกหรือไม่

ในคุกก็ไม่มีอะไรบอกทิศทางได้

ไม่ไกลนักปรากฏพลังเวทย์ที่ค่อนข้างแรง เคนก้มตัวคลุมผ้าคลุม แอบย่องไปตามขอบ ตรวจสอบเจ้าของพลังเวทย์ให้ดีก่อน

นี่คือซอมบี้ในชุดเกราะดำ จากเฉดสีและรอยบนเกราะสามารถบอกได้ว่าแต่เดิมไม่ได้เป็นสีดำ สีดำน่าจะเป็นเลือดที่แข็งตัวบนเกราะ

ซอมบี้ถือดาบซามูไรในมือ ท่าทางการเคลื่อนไหวไม่เหมือนซอมบี้อื่นที่เดินโซเซ โงนเงน

ดูเหมือนจะอัพเกรดเป็นอัศวินดำแล้ว

ดูจากพลังเวทย์และรูปลักษณ์ภายนอก ก็ไม่เกินกำลังที่เคนจะรับมือได้

สลับ [การโจมตีต่อเนื่องชาญฉลาด] กับ [ตาเหยี่ยว]

จากนั้นยิงใยแมงมุมออกไป พันธนาการอัศวินดำที่ยังไม่ทันตั้งตัวในทันที ผูกปลายอีกด้านไว้กับต้นไม้ข้างๆ

เคนจับหอกบดบังฟ้าพุ่งออกไป ฉวยโอกาสตอนที่อัศวินดำยังไม่หลุดจากใยแมงมุม พุ่งหอกใส่ศีรษะ

อัศวินดำที่หลุดจากใยแมงมุมไม่ได้ ปลดปล่อยคลื่นพลังสีขาวซีดออกมาจากร่าง ทำลายใยแมงมุมแหลกละเอียด พร้อมกันนั้นก็หยุดปลายหอกที่พุ่งเข้ามา บิดศีรษะหลบการโจมตีครั้งนี้

เห็นแทงไม่โดน เคนรีบดึงหอกกลับ พอดีรับดาบที่อัศวินดำฟันเข้ามา

ทั้งสองต่างออกแรงปะทะกัน เนื่องจากพละกำลังไล่เลี่ยกัน จึงยืนเค้นกันอยู่อย่างนั้น

เปลวไฟสีขาวซีดลุกขึ้นที่มือทั้งสองของอัศวินดำ เปลวไฟลามไปห่อหุ้มทั้งมือและใบมีด

เคนรู้สึกได้ทันทีว่าพละกำลังของอีกฝ่ายกำลังเพิ่มขึ้น

เมื่อรู้สึกไม่ดี จึงออกแรงปัดดาบออก

จากนั้นถอยหลังหลายก้าว เพื่อเพิ่มระยะห่าง

อัศวินดำไม่ปล่อยให้รอด ยกอาวุธไล่ตาม ฟันฟาดเข้ามา

อัศวินดำที่กำลังไล่ตาม จู่ๆ ก็สะดุดบางอย่างที่มองไม่เห็น ทรงตัวไม่อยู่ล้มไปข้างหน้า

เคนยกหอกฟาดลง ทุ่มอัศวินดำลงพื้นอย่างแรง

อัศวินดำที่ล้มอยู่กับพื้น จู่ๆ ก็มีรูทะลุหลายรูผุดขึ้นบนร่าง ของเหลวสีดำเหม็นเน่าไหลออกมาจากรู

กำแพงเหล็กใสปรากฏขึ้นทันที กดทับลงบนร่างเขาอีกครั้ง ทำให้ขยับไม่ได้

เคนจับหอกสองมือ แทงลงอย่างแรง ทะลุศีรษะอัศวินดำ

จากนั้นบิดแรงๆ

ร่างที่ดิ้นรนค่อยๆ หยุดนิ่ง แล้วค่อยๆ กลายเป็นเถ้าธุลี

โบกมือสลายสิ่งประดิษฐ์ใส หยิบดาบซามูไรที่อัศวินดำดรอปจากกองเถ้า

ทั้งเล่มเป็นสีดำ บนคมดาบคมกริบดูเหมือนจะมีวัสดุด้านเคลือบอยู่ชั้นหนึ่ง หนักและดูเท่ผิดปกติ

[ดาบอัศวินดำ]

[ดาบยาว]

[เฉดสี: ทองแดง]

[คุณสมบัติ:]

[ทะลวงเกราะเล็กน้อย]

[ฟันเร็ว]

[คำอธิบาย: สิ่งมีชีวิตใช้มันเก็บเกี่ยวชีวิต วิญญาณใช้มันเก็บเกี่ยวสิ่งมีชีวิต]

คุณสมบัติดี หน้าตาก็สวยด้วย

ดีมาก

คิดดูตอนนี้ เข้ามาในดันเจี้ยนนี้ยังไม่ถึงวัน ไอเทมเวทมนตร์ที่ดรอปมาล้วนดีมาก

แต่มอนสเตอร์ที่เจอก็แข็งแกร่งกว่าดันเจี้ยนอื่นๆ มาก มอนสเตอร์ตัวเล็กมาเป็นฝูงๆ มอนสเตอร์ชั้นยอดก็มีกระจายไม่น้อย เจอได้เรื่อยๆ

เก็บดาบซามูไรเข้าพื้นที่เก็บของแล้ว แบกหอกเดินหน้าต่อ

อาจจะหนึ่งชั่วโมง หรืออาจจะสามชั่วโมง ในที่นี้เคนแทบไม่รู้สึกถึงเวลา

หลังจากสังหารซากศพที่พยายามลุกจากหลุมข้างทางไปมือหนึ่ง

ก็เห็นฝูงทหารโครงกระดูกมากมายเดินเพ่นพ่านอยู่ในสุสานข้างหน้า

ไร้จุดหมาย

เปิดตาเหยี่ยวสังเกตทหารโครงกระดูกอย่างละเอียด หลังจากแน่ใจว่าไม่มีพลังเวทย์แรงๆ ซ่อนอยู่

สร้างกระบองหนามยักษ์ขึ้นมา เทยาแสงศักดิ์สิทธิ์ลงบนนั้น

จากนั้นก็สะบัดกระบองพุ่งเข้าฝูงโครงกระดูก

เมื่อเคนพุ่งเข้าฝูงโครงกระดูก มองจากด้านนอกก็ไม่เห็นร่างเคนอีก

เห็นแต่โครงกระดูกลอยขึ้นจากพื้นไม่หยุด พร้อมเสียงกระดูกแตกดังสารพัด

เคนถือกระบองในฝูงโครงกระดูก สะบัดอย่างอิสระ โครงกระดูกรอบตัวเขาล้มลงเป็นแถบๆ

กระดูกกระเด็น เศษกระดูกแตก กระจายเต็มพื้น

ความรู้สึกนี้ทำให้เคนตื่นเต้นไม่หยุด สะบัดกระบองรุนแรงขึ้น ฝูงโครงกระดูกล้มลงเป็นแถบๆ ราวกับต้นข้าวถูกเกี่ยว

"อู้ฮ่าฮ่าฮ่า!"

ได้ยินเสียงร้องประหลาดของเคนเป็นครั้งคราว

เพราะเคนควบคุมน้ำหนักสิ่งประดิษฐ์ได้ กระบองในมือเขาจึงสะบัดได้ง่ายราวกับค้อนลม

ดูเหมือนจะรู้สึกว่าแบบนี้ยังไม่หนำใจ เคนจึงสร้างอีกอัน ถือข้างละอัน หมุนตัวขึ้น

เคนราวกับพายุหมุนพุ่งเข้าฝูงโครงกระดูก พายุที่หมุนดูดโครงกระดูกรอบข้างเข้าไป เหลือไว้แต่ซากปรักหักพังเต็มพื้น

พอเคนหายตื่นเต้น ได้สติกลับมา รอบตัวเหลือแต่เถ้าธุลี

ตอนนี้ไม่ไกลยังมีโครงกระดูกหนึ่งตนกะเผลกวิ่งมาหาเคน

มองดูทหารโครงกระดูกตนสุดท้าย เคนยกกระบองในมือขว้างออกไป

แรงกระแทกมหาศาลทำให้โครงกระดูกน่าสงสารแตกกระจายเป็นชิ้นๆ หัวกะโหลกยังโดนเคนเหยียบแตกอีก

เคนที่สะใจเต็มที่แล้วอดบิดเอวยืดตัวไม่ได้

มองดูเถ้าธุลีเต็มพื้นข้างหลัง จู่ๆ ก็รู้สึกงงๆ