บทที่ 25 การให้สามกระบวนท่า (ฟรี)

บทที่ 25 การให้สามกระบวนท่า

บนเวทีประลอง

เจียงอันยืนอยู่ตรงข้ามกับหยางซิ่วอู๋ ทั้งสองมีส่วนสูงใกล้เคียงกัน หยางซิ่วอู๋มีร่างกายแข็งแรง ในขณะที่เจียงอันดูผอมบางกว่าเล็กน้อย ผู้คนมองดูราวกับกำลังชมละครเวที ฝ่ายหนึ่งเป็นแชมป์สองสมัยที่มีชื่อเสียง อีกฝ่ายเป็นคนแปลกหน้าที่ไม่รู้โผล่มาจากไหน ช่างเหมือนมดปะทะต้นไม้ใหญ่เสียจริง!

"นายมีพลังแค่ระดับทองแดง 3 ดาว แต่กลับบังอาจท้าทายผู้ที่อยู่ในระดับเงิน? ตามหลักแล้วฉันไม่ควรดูถูกนาย แต่ก็อดไม่ได้ที่จะดูถูกจริงๆ!"

"เอาเป็นว่าเพราะนายมีพลังแค่ระดับทองแดง ฉันจะต่อให้นายสามกระบวนท่า!"

"สามกระบวนท่าพอหรือไม่? ถ้าไม่พอ ฉันจะให้นายเพิ่มอีกสองกระบวนท่า"

หยางซิ่วอู๋มองเจียงอันด้วยสีหน้าดูแคลน ไม่ได้เห็นเจียงอันอยู่ในสายตาเลย

เจียงอันคิดว่าเรื่องราวจะเป็นเช่นนี้ หยางซิ่วอู๋ดูถูกเขา ไม่ระวังตัว จากนั้นเขาจะโจมตีอย่างรวดเร็วดุจสายฟ้าฟาด ทำให้หยางซิ่วอู๋ตั้งตัวไม่ทัน และรู้ว่าทำไมดอกไม้ถึงมีสีแดง

แต่เรื่องราวไม่ได้เป็นเช่นนั้นเลย สิ่งที่กล่าวมาทั้งหมดนั้นเป็นเพียงจินตนาการของเจียงอัน

สถานการณ์จริงเป็นดังนี้

หยางซิ่วอู๋จ้องมองเจียงอัน ไม่มีท่าทีดูแคลนแต่อย่างใด

"ฉันเคารพคู่ต่อสู้ทุกคน และไม่เคยดูถูกคู่ต่อสู้คนใด นายกล้าออกมาท้าทายฉัน แสดงว่านายต้องมีความสามารถที่เหนือกว่าคนทั่วไปแน่"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เจียงอันรู้สึกสงสัยในใจ จำเป็นต้องจริงจังขนาดนั้นเลยหรือ?

"นายไม่ควรจะต่อให้ฉันสามกระบวนท่าหรอกหรือ?"

"ทำไมฉันต้องต่อให้นายด้วย? นายอ่านนิยายมากเกินไปแล้วกระมัง!"

"เอ่อ..."

ทันใดนั้น เจียงอันก็แสดงสีหน้าจนใจ คิดจะหลอกล่อคู่ต่อสู้ แต่กลับล้มเหลวเสียนี่

หยางซิ่วอู๋พูดอย่างจริงจัง:

"ฉันไม่ได้คิดว่านายเป็นคนโง่ นายก็ไม่ต้องคิดว่าฉันโง่เช่นกัน เมื่อขึ้นมาบนเวทีแล้ว ก็อย่าเล่นอะไรไร้สาระ โปรดแสดงฝีมือที่แท้จริงของนายออกมา!"

"โธ่เอ้ย แค่พูดเล่นก็ไม่ได้เหรอ มังกรผยองได้สำนึก! "

คำพูดของเจียงอันยังไม่ทันจบ เขาก็ออกฝ่ามือไปแล้ว!

ผู้ที่ลงมือก่อนย่อมได้เปรียบ!

การป้องกันที่ดีที่สุดคือการโจมตี!

ดังนั้น เจียงอันจึงเป็นฝ่ายลงมือก่อน!

เจียงอันใช้ทั้งสองมือพร้อมกัน เงาร่างมังกรปรากฏขึ้น มังกรคำรามด้วยความโกรธแค้น อ้าปากกว้างพุ่งเข้าใส่หยางซิ่วอู๋

เมื่อเห็นภาพนี้ ทุกคนต่างตกตะลึง!

เพราะท่านี้ของเจียงอันทรงพลังอย่างยิ่ง ช่างน่าเกรงขามเหลือเกิน!

บางคนประหลาดใจ: "เขาสามารถแสดงพลังโจมตีที่เหนือขีดจำกัดได้!"

บางคนสงสัย: "นี่เป็นพรสวรรค์ทางพันธุกรรมของเขา หรือว่าเขาได้ฝึกฝนวิชาลึกลับมา?"

บางคนเข้าใจ: "น่าแปลกใจไม่น้อยที่เขากล้าออกมาท้าทายแชมป์ ที่แท้ก็มีพลังที่สามารถข้ามระดับได้!"

สายตาของผู้คนค่อยๆ เปลี่ยนไป

การต่อสู้ครั้งนี้ ดูเหมือนจะน่าสนใจกว่าที่คิดไว้!

"ลมตะวันออกพัดกระหน่ำ! "

รอบตัวของหยางซิ่วอู๋ปรากฏคลื่นพลังอันน่าสะพรึงกลัว สุดท้ายก็กลายเป็นลมปราณพัดแรงพุ่งเข้าหาเจียงอัน

ในชั่วพริบตา

เสียงคำรามของมังกรโกรธและเสียงลมปราณฉีกกระชากดังก้องไปทั่วสนาม!

ทั้งสองคนเพียงแค่ปะทะกันครั้งแรก ก็เหมือนน้ำกับไฟ ดุเดือดอย่างยิ่ง

เมื่อเห็นภาพนี้ สีหน้าของทุกคนก็เปลี่ยนไปอีกครั้ง

"ไอ้หมอนั่นไม่ใช่คนธรรมดา!"

"เขาต่างหากที่ซ่อนความสามารถไว้ลึกที่สุด!"

"ช่วยบอกทีว่าเขามีพลังแค่ระดับทองแดง 3 ดาวจริงๆ หรือ?"

"ใช่ เขามีพลังแค่ระดับทองแดง 3 ดาวจริงๆ!"

"แล้วทำไมเขาถึงแข็งแกร่งขนาดนั้น?"

"บางทีอาจเป็นเพราะเทพธิดาแห่งโชคลาภเข้าข้างเขากระมัง!"

"หรือไม่ก็อาจจะกินยาเสริมพลังมา!"

"..."

การที่หยางซิ่วอู๋สามารถคว้าแชมป์ได้ แสดงว่าเขาแข็งแกร่งมาก

นี่เป็นสิ่งที่ไม่อาจโต้แย้งได้!

ดังนั้น พอเริ่มต่อสู้ เจียงอันจึงใช้พลังทั้งหมดที่มี

เขาเริ่มต้นด้วยการใช้ท่า "18 ฝ่ามือพิชิตมังกร" โจมตีคู่ต่อสู้

ท่าแรก "มังกรผยองได้สำนึก" เป็นการโจมตีเพื่อหยั่งเชิงเท่านั้น

เจียงอันไม่ได้หวังว่าจะเอาชนะคู่ต่อสู้ได้ในท่าเดียว

และความจริงก็เป็นเช่นนั้น!

หยางซิ่วอู๋ใช้ท่า "ลมตะวันออกพัดกระหน่ำ"ทำให้การโจมตีของเจียงอันอ่อนกำลังลง

ในขณะเดียวกัน เขาก็หลบหลีกพลังที่เหลือของท่า "มังกรผยองได้สำนึก" ราวกับสายลมที่สลายไป

พรสวรรค์ทางพันธุกรรมของหยางซิ่วอู๋คือธาตุลม

เจียงอันรู้เรื่องนี้ดี!

ดังนั้น เขาจึงไม่คิดจะแข่งวิชาตัวเบาหรือความเร็วกับคู่ต่อสู้!

พูดง่ายๆ คือไม่กลัว ปะทะกันตรงๆ!

"มังกรบินอยู่สวรรค์! "

ในชั่วขณะต่อมา เจียงอันกระโจนขึ้นกลางอากาศอย่างรวดเร็ว โจมตีลงมาจากด้านบน เป้าหมายคือศีรษะของคู่ต่อสู้

มองจากระยะไกล ดูราวกับมังกรหิวโหยพุ่งเข้าใส่เหยื่อ ไม่มีอะไรจะหยุดยั้งได้

"ลมกวาดเมฆา! "

หยางซิ่วอู๋ฝั่งตรงข้ามตอบสนองอย่างรวดเร็ว ไม่เพียงไม่หลบ แต่กลับรุกเข้าไปเผชิญหน้ากับคมอาวุธโดยตรง

ตูม! ตูม! ตูม!

ทั้งสองปะทะกัน แล้วแยกจากกันอย่างรวดเร็ว

เจียงอันโดนโจมตี หยางซิ่วอู๋ก็โดนโจมตีเช่นกัน!

เจียงอันโดนสามฝ่ามือ

หยางซิ่วอู๋โดนสองฝ่ามือ

"18 ฝ่ามือพิชิตมังกร" ของเจียงอันรุนแรงและทรงพลัง

"ฝ่ามือสายลม" ของหยางซิ่วอู๋เบาสบายและคล่องแคล่ว

พอทรงตัวได้

เจียงอันรีบใช้วิชา "พลังเทพเก้าตะวัน" ทันที

เพราะ "ฝ่ามือสายลม" ของหยางซิ่วอู๋สามารถส่งพลังลึกลับเข้าไปทำลายร่างกายของเขา

เจียงอันขับไล่พลังลึกลับเหล่านั้นออกไปอย่างรวดเร็วที่สุด

โชคดีที่มีวิชา "พลังเทพเก้าตะวัน"

ไม่เช่นนั้น หากพลังลึกลับเหล่านั้นทำงานในจังหวะสำคัญ ผลลัพธ์คงคาดเดาไม่ได้

เมื่อเห็นว่าเจียงอันสามารถขับไล่พลังลึกลับได้อย่างรวดเร็วเช่นนั้น หยางซิ่วอู๋ก็ยิ่งให้ความสำคัญกับเจียงอันมากขึ้น!

นี่คือคู่ต่อสู้ที่น่ากลัว!

พอขับไล่พลังลึกลับเสร็จ เจียงอันก็โจมตีอีกครั้ง

ยังคงดุดันและรุนแรง ทรงพลังอย่างไม่มีใครเทียบ!

ตอนนี้เจียงอันไม่กังวลเลยว่าพลังพันธุกรรมจะหมดไป

เพราะเขามีวิชา "พลังเทพเก้าตะวัน"!

ด้านล่าง

ไป๋ชิงเสวียสีหน้าเคร่งเครียดเล็กน้อย!

เจียงอันได้ใช้สองท่าที่ทรงพลังแล้ว แต่ก็ยังไม่สามารถเอาชนะคู่ต่อสู้ได้!

เขายังมีท่าที่แข็งแกร่งกว่านี้อีกหรือ?

ไป๋ชิงเสวียรู้สึกกังวลอยู่บ้าง

ในขณะเดียวกัน เธอก็รู้สึกตื่นเต้นอยู่ลึกๆ

หวังว่าเจียงอันจะสามารถสร้างปาฏิหาริย์ได้

การต่อสู้ระหว่างเจียงอันกับหยางซิ่วอู๋ทวีความดุเดือดขึ้นเรื่อยๆ

อาจจะเรียกได้ว่าโหดร้ายเลยทีเดียว

หยางซิ่วอู๋ใช้เพียงยี่สิบกระบวนท่าก็เอาชนะผู้ท้าชิงคนก่อน หวงหยวนเจียง ได้

แต่ว่า

เขาไม่สามารถจัดการเจียงอันได้ภายในยี่สิบกระบวนท่า!

ในใจของเขาเริ่มรู้สึกตกใจ

การโจมตีของเขาถูกร่างกายของคู่ต่อสู้

โดยปกติ นี่ควรจะเป็นเรื่องน่ายินดี

นั่นหมายความว่าเจียงอันโดนโจมตี!

แต่สิ่งที่เกิดขึ้นนอกเหนือความคาดหมายคือ เจียงอันไม่ได้ล้มลง

พลังเหล่านั้นที่โจมตีร่างของเจียงอัน ราวกับถูกย่อยสลายไป กลายเป็นไร้รูปไร้ร่าง

ช่างไม่น่าเชื่อเลย!

หยางซิ่วอู๋สูญเสียพลังไปมาก

เจียงอันก็สูญเสียพลังไปมากเช่นกัน

แต่ว่า วิชา "พลังเทพเก้าตะวัน" มีประสิทธิภาพมหัศจรรย์

พลังพันธุกรรมของเจียงอันสามารถเติมเต็มได้อย่างไม่มีที่สิ้นสุด สามารถฟื้นฟูได้ในเวลาอันสั้น!

การที่เจียงอันสามารถต้านทานการโจมตีของหยางซิ่วอู๋ได้ถึงยี่สิบกระบวนท่า นี่เกินความคาดหมายของคนส่วนใหญ่แล้ว

แม้แต่อาจารย์ใหญ่เซียวยู่หมิน ที่อยู่ใกล้ที่สุดก็ยิ่งดูยิ่งประหลาดใจ!

"แม้ว่าเจ้าหนูคนนี้จะท้าทายไม่สำเร็จในที่สุด ก็ถือว่าพ่ายแต่ยังมีเกียรติ!"

อีกครั้งหนึ่งของการปะทะอย่างดุเดือด

เจียงอันเหงื่อไหล

หยางซิ่วอู๋ก็เหงื่อไหลเช่นกัน

เหงื่อไหลราวกับสายฝน!

ในสายตาของผู้คน ทั้งสองคนกำลังทำสงครามแห่งการสูญเสีย

ใครที่พลังหมดก่อน คนนั้นก็จะล้มลงก่อน

แม้แต่หยางซิ่วอู๋เองก็คิดว่าเจียงอันกำลังประลองการสูญเสียพลังกับเขา

ในการประลองแบบนี้ เขาไม่รู้สึกกังวลเลยแม้แต่น้อย

เพราะระดับพลังของเขาอยู่ตรงนั้น ยีนทั่วร่างกายได้ผ่านการวิวัฒนาการครั้งแรกอย่างสมบูรณ์ เขาสามารถทนได้นานกว่า

สถานการณ์พลิกผัน

"จู่โจมอย่างฉับพลัน"

เจียงอันเปลี่ยนท่าทีที่ดูเหมือนจะแพ้อย่างฉับพลัน จิตใจพลันเข้มแข็งขึ้น ฝ่ามือซ้ายฟาดลงอย่างหนักหน่วง พุ่งตรงไปที่หน้าอกของหยางซิ่วอู๋

ท่านี้เน้นความฉับพลัน

เจียงอันประสบความสำเร็จ!

หยางซิ่วอู๋ฝั่งตรงข้ามถูกโจมตีอย่างไม่ทันตั้งตัว ถูกตีให้ถอยหลังโดยตรง!

"มังกรโรมรันกลางไพร!"

ในช่วงสุดท้าย เจียงอันโจมตีซ้ำอีกครั้ง

เขาใช้สองมือผลักไปข้างหน้า ใช้ท่าที่ทรงพลังที่สุดท่าหนึ่งใน "18 ฝ่ามือพิชิตมังกร" ซัดคู่ต่อสู้ให้ลอยไป จบการต่อสู้!

ด้านล่าง ทุกคนมองอย่างตะลึง!

หัวตงหยางจ้องมองเจียงอัน

"ไอ้หมอนั่นเกิดมาเพื่อเป็นนักการเมืองชัดๆ!"

......