บทที่ 230 พลังแห่งหัวใจทูตสวรรค์ครึ่งดวง(ฟรี)

บทที่ 230 พลังแห่งหัวใจทูตสวรรค์ครึ่งดวง(ฟรี)

⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠

เทคโนโลยีการผสมยีนทำให้สิ่งที่เป็นไปไม่ได้กลายเป็นไปได้ อนาคตช่างน่าตื่นเต้น

ดวงตาของหัวตงหยางเต็มไปด้วยความหวัง ถึงจะเป็นยีนไส้เดือน แต่ก็ยังสามารถวิวัฒน์เป็นผู้แข็งแกร่งได้

ตอนนี้หัวตงหยางมีความสามารถในการงอกใหม่เมื่อแขนขาขาด รู้สึกภูมิใจมาก ความสามารถแบบนี้ มีค่าเท่ากับยาวิเศษนับไม่ถ้วน

ทันใดนั้น ฉีเฟิงจ้องหัวของหัวตงหยาง ถามอย่างสงสัยว่า "นายว่าไง ถ้าตัดหัวนายออก จะงอกใหม่ได้ไหม?"

ในชั่วขณะต่อมา หัวตงหยางหดคอ "อย่า เรื่องแบบนี้ล้อเล่นไม่ได้นะ"

หัวตงหยางไม่เคยลอง และก็ไม่กล้าลองด้วย ด้วยพลังฝึกฝนในตอนนี้ แขนขาที่ขาดสามารถงอกใหม่ได้ แต่ถ้าหัวหลุด ก็คงตายแน่ เป็นไปไม่ได้ที่จะงอกใหม่

เมื่อยานรบอวกาศเข้าใกล้ชั้นบรรยากาศของดาวเซิ่งเจ๋อหลาน ทุกคนก็เก็บเตาย่าง หัวตงหยางและคนอื่นๆ แยกย้ายกันกลับค่ายรบ

เจียงอันก็ออกจากยานรบอวกาศ กลับไปที่ค่ายหมายเลขสิบ

หลังการต่อสู้ครั้งใหญ่ก็เป็นเวลาพักฟื้น คืนนั้นจึงไม่มีการฝึก อย่างไรก็ตาม สมาชิกหน่วยที่แปดยังรวมตัวกัน

หัวหน้าหน่วยหว่านเซิ่งมองทุกคน พูดว่า "การฝึกหนึ่งเดือน พวกเธอได้ผ่านอะไรมามากมาย และก็เติบโตขึ้นมาก เห็นการเติบโตของพวกเธอ ในฐานะหัวหน้าหน่วย ฉันรู้สึกดีใจแทนพวกเธอ ตอนนี้ระยะเวลาฝึกหนึ่งเดือนครบแล้ว พรุ่งนี้หน่วยของเราจะมีสองคนจากไป เพื่อนร่วมรบหนึ่งวัน เป็นเพื่อนร่วมรบตลอดชีวิต หวังว่าต่อไปพวกเราจะได้ต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กัน ปกป้องบ้านเกิดด้วยกัน"

"สองคนไหนที่จะจากไป?"

ทุกคนมองหน้ากัน สีหน้าเต็มไปด้วยความสงสัย

แม้แต่เจียงอันก็สงสัยมาก นอกจากเขาแล้วใครจะออกจากค่ายฝึกเยาวชน?

"เจียงอัน หลิวรั่วเหยียน ออกมา"

ทั้งสองคนได้ยินแล้วก็ก้าวออกไป

หว่านเซิ่งพูดว่า "ผลงานของพวกเธอในเดือนนี้ฉันเห็นหมด พรุ่งนี้มาหาฉันรับใบประกาศนียบัตรจบ เอาละ พัก ตรง แยกย้าย"

หลังจากหว่านเซิ่งพูดจบ ก็ออกจากลานกว้าง

จากนั้น สมาชิกคนอื่นๆ ต่างมองเจียงอันและหลิวรั่วเหยียน ในดวงตามีความอาลัยอยู่บ้าง ช่วงนี้ทุกคนต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กัน มีความสัมพันธ์แบบเอาชีวิตเข้าแลก สร้างมิตรภาพแห่งการรบร่วมกัน

"พวกเธอสองคนฝึกเวลาสั้นเกินไปแล้ว แค่เดือนเดียวก็จะจากไป"

หลิวรั่วเหยียนเอ่ยปากบางๆ พูดว่า "ถึงฉันจะออกจากค่ายหมายเลขสิบ แต่จะไปค่ายรบของสหพันธ์มหาวิทยาลัย ตอนนั้น เราก็ยังสามารถต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กันได้"

เมื่อกว่าเดือนก่อน หลิวรั่วเหยียนสอบติดมหาวิทยาลัยดาวอังคาร เป็นนักศึกษา เธอรับการจัดการจากตระกูล ถือโอกาสช่วงปิดเทอมฤดูร้อนมาฝึกที่ค่ายฝึกเยาวชนหนึ่งเดือน

ใกล้เปิดเทอมแล้ว เธอต้องกลับไปที่สหพันธ์มหาวิทยาลัย

หรวนเสี่ยวชิงมองเจียงอัน พูดว่า "เจียงอัน แล้วนายล่ะ? จะกลับโลกหรือ?"

เจียงอันส่ายหัว พูดว่า "ไม่กลับ ฉันจะไปค่ายรบของสหพันธ์มหาวิทยาลัยเหมือนกัน ช่วงก่อนฉันเพิ่งสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้ ก็เลยยังเป็นนักศึกษาอยู่"

ชิวเสี่ยวอวี๋ที่อยู่ข้างๆ มองเจียงอัน แล้วมองหลิวรั่วเหยียน พูดว่า "เฮ้ย พวกเธอสองคนจะไปค่ายรบด้วยกัน นัดกันมาหรือไง?"

หรวนเสี่ยวชิงพยักหน้า พูดว่า "เจียงอัน ฉันสงสัยว่านายพาน้องรั่วเหยียนหนีไปหรือเปล่า?"

เจียงอันยิ้ม พูดว่า "ถ้าจะพาหนี ฉันก็จะพาเธอไปด้วยนะ"

หรวนเสี่ยวชิงยิ้มหวาน พูดว่า "มาเลย ขอร้องให้พาไปด้วย"

การจากลาเป็นเพียงชั่วคราว คืนนั้นเจียงอันก็แยกจากสมาชิกหน่วยที่แปด

"พี่เจียง พี่จะไปแล้วเหรอ?"

ตอนกลางคืน หวังหลิงหลงรู้ว่าเจียงอันจะไป จึงตั้งใจมาหาเจียงอัน

หวังหลิงหลงรูปร่างสูงโปร่ง ร่างกายอ้อนแอ้น อยู่ในวัยแรกแย้ม แต่มีความเป็นผู้ใหญ่อย่างหาได้ยาก

เจียงอันพูดว่า "ใช่"

"พี่เจียง หนูจะคิดถึงพี่" หวังหลิงหลงมองเจียงอัน สีหน้าแสดงความอาลัย

"หลิงหลง พี่ไม่ได้กลับโลก แค่ไปค่ายรบของสหพันธ์มหาวิทยาลัยเท่านั้น" เจียงอันพูด

พอหวังหลิงหลงได้ยิน ในดวงตาก็เปล่งประกายยินดี

"หนูนึกว่าพี่จะกลับโลก พูดแบบนี้ หนูก็ไปหาพี่ได้ตลอดเวลาสิ"

เจียงอันพยักหน้า พูดว่า "แน่นอน ถ้ามีเวลา เธอมาหาฉันที่ค่ายรบได้ ต่อไป เรายังมีโอกาสต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กันอีก"

ห้วงอวกาศกว้างใหญ่ ดาวระยิบระยับ

หลังจากหวังหลิงหลงจากไป เจียงอันก็เข้าสู่สภาวะฝึกฝน

เมื่อไม่นานมานี้ เจียงอันได้รับการเยียวยาจากหลิวรั่วเหยียน สภาพร่างกายก็ฟื้นคืนสู่จุดสูงสุดแล้ว

ในมือของเจียงอันปรากฏหัวใจทูตสวรรค์ครึ่งดวง ภายในยังเต็มไปด้วยพลังอันมหาศาล

นั่นคือหัวใจของราชาทูตสวรรค์ ตอนนี้เหลือแค่ครึ่งเดียว ตกมาอยู่ในมือของเจียงอัน

"ดูดซับ!"

ถือหัวใจทูตสวรรค์ไว้ เจียงอันค่อยๆ เริ่มใช้วิชากลืนฟ้าทะเลเหนือ ในชั่วพริบตา ก็ดูดซับพลังจากหัวใจทูตสวรรค์เข้าสู่ร่างกาย

การดูดซับ การกลั่นกรอง ทุกอย่างช่างชำนาญ

พลังทูตสวรรค์เข้าสู่ร่างกายแล้ว ถูกกลั่นกรอง เปลี่ยนเป็นพลังยีน เก็บไว้ในแก่นยีน

แม้จะเป็นเพียงหัวใจทูตสวรรค์ครึ่งดวง แต่ก็เป็นหัวใจของราชาทูตสวรรค์สิบปีก พลังภายในยังน่าตกใจมาก

หัวใจราชาทูตสวรรค์ แม้จะทิ้งไว้ไม่จัดการ พลังภายในก็ไม่สลายง่ายๆ สามารถเก็บรักษาได้หลายร้อยปีหรือแม้แต่พันปี

พลังทูตสวรรค์อันเกรียงไกรเข้าสู่ร่างกาย เจียงอันทนรับแรงกระแทกอันน่ากลัวได้ นี่ต้องขอบคุณวิชาเจ็ดสิบสองเปลี่ยนร่าง

หลังจากฝึกวิชาเจ็ดสิบสองเปลี่ยนร่าง ร่างกายของเจียงอันเกิดการเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพ ความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้นหลายระดับ ความสามารถในการรับแรงกระแทกยิ่งถึงระดับที่เหลือเชื่อ

เมื่อดูดซับพลังทูตสวรรค์อย่างต่อเนื่อง พลังที่แผ่ออกมาจากตัวเจียงอันก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ พลังยีนในร่างกายเจียงอันมีมากขึ้นเรื่อยๆ ไม่เพียงแต่พลังทูตสวรรค์ที่เข้าร่างเปลี่ยนเป็นพลังยีน ยีนในร่างกายเขาก็กำลังเปลี่ยนแปลง กำลังตื่นตัว กำลังวิวัฒน์ ปลดปล่อยพลังยีนมหาศาล

เมื่อยีนตื่นตัวอย่างต่อเนื่อง เจียงอันก็เลื่อนขั้นได้สำเร็จ ทะลุถึงดาวระยิบระดับสอง

หลังจากทะลุขั้น พลังของเจียงอันยังคงเพิ่มขึ้น สภาวะนี้ยังไม่หยุด

ความแข็งแกร่งของร่างกายเขาเกินดาวระยิบระดับสามมานานแล้ว เพียงแต่พลังยีนในร่างกายยังไม่พอ

ตอนนี้ อาศัยการกระแทกของพลังทูตสวรรค์อันเกรียงไกร เขาอาจจะทะลุถึงดาวระยิบระดับสามในคราวเดียว

ยีนในร่างกายยังคงวิวัฒน์ และยิ่งเร็วขึ้น รุนแรงขึ้น เมื่อยีนวิวัฒน์ ราวกับภูเขาไฟระเบิด พลังยีนพุ่งทะยานออกมา

เมื่อดูดซับพลังจากหัวใจทูตสวรรค์ครึ่งดวงหมดแล้ว พลังที่แผ่ออกมาจากตัวเจียงอันก็ถึงจุดสูงสุด

เขา ไม่มีอะไรผิดปกติ ทะลุถึงดาวระยิบระดับสามได้อย่างราบรื่น

แก่นยีนในร่างกายใหญ่ขึ้นเต็มวง พลังยีนภายในยิ่งเพิ่มขึ้นแบบทวีคูณ

เจียงอันค่อยๆ ลุกขึ้น สะบัดหมัดลองพลังที่เพิ่มขึ้นใหม่ ความรู้สึกแข็งแกร่ง ช่างยอดเยี่ยมจริงๆ!

เจียงอันเริ่มใช้วิชาเจ็ดสิบสองเปลี่ยนร่าง ในขณะที่ฝึกร่างกาย ก็กำลังรักษาระดับขั้นให้มั่นคง

เวลาครึ่งคืน เจียงอันก็รักษาระดับขั้นได้อย่างมั่นคง ครึ่งหลังของคืน เจียงอันไปห้องแรงโน้มถ่วงเพื่อฝึกฝน ขัดเกลาร่างกาย เสริมสร้างร่างกาย

วันใหม่เริ่มต้น เจียงอันก็ต้องออกจากค่ายฝึกเยาวชนแล้ว

อย่างไรก็ตาม เจียงอันไม่รีบร้อน แต่เปิดร้านยีนหมื่นโลก กำลังเลือกยีนอยู่