บทที่ 7 พิษร้ายและการแพร่ระบาดอย่างรุนแบทที่ 7 พิษร้ายและการแพร่ระบาดอย่างรุนแรง  (ฟรี)รง (ฟรี)

บทที่ 7 พิษร้ายและการแพร่ระบาดอย่างรุนแรง

ย้อนเวลากลับไปหนึ่งนาทีก่อนหน้า!

ณ ห้องสอบ!

ผู้คุมสอบสูดหายใจลึก พยายามระงับความตกตะลึงและตื่นตระหนกที่เกิดจากการพบพรสวรรค์อันหาได้ยากยิ่งถึงสองอย่าง ขณะจ้องมองข้อมูลแบบเรียลไทม์และภาพการต่อสู้ที่ฉายออกมาจากด้านข้างของห้องจำลองการทดสอบภาคปฏิบัติ

"สัตว์ร้ายล้อมเมืองสินะ?"

ผู้คุมสอบขมวดคิ้วเล็กน้อย... ดูเหมือนว่าผู้เข้าสอบคนนี้จะโชคไม่ค่อยดีเท่าไหร่!

สัตว์ร้ายล้อมเมือง หนึ่งในสามชุดข้อสอบที่ยากที่สุด!

การจำลองนี้ได้สร้างเหตุการณ์ภัยพิบัติจากสัตว์ร้ายที่เกิดขึ้นทั่วประเทศเมื่อ 20 ปีก่อน โดยสถานที่จำลองที่ถูกเลือกคือเมืองชายแดนที่ถูกสัตว์ร้ายสังหารหมู่โดยตรง

การต่อสู้อันโหดร้ายนั้นดำเนินไปสามวันสามคืน กำลังพลทั้ง 50,000 นายที่ปกป้องเมืองล้มตายทั้งหมด แม่ทัพผู้พิทักษ์เมือง นักรบระดับราชา และผู้บัญชาการกองทัพ เยี่ยเฟินไห่ ได้ต่อสู้อย่างดุเดือดตลอดสามวันสามคืน สังหารสัตว์ร้ายระดับ 6 ได้ถึง 36 ตัว สัตว์ร้ายระดับ 5 มากกว่า 100 ตัว และสัตว์ร้ายระดับ 4 ลงมาอีกนับไม่ถ้วน แต่สุดท้ายก็หมดแรงและถูกสัตว์ร้ายระดับ 1 นับพันล้อมจนตาย!

ช่างน่าอัปยศอดสูเหลือเกิน!

ชุดข้อสอบนี้จำลองสถานการณ์ในตอนนั้นอย่างสมจริง!

หากจับได้ชุดข้อสอบนี้ การจะผ่านเกณฑ์ขั้นต่ำในการป้องกันเมืองสำเร็จนั้น จำเป็นต้องหาจุดเปลี่ยนที่สามารถพลิกสถานการณ์ทั้งสงครามได้

สำหรับทหารที่ผ่านการฝึกอย่างเป็นระบบของกองทัพประเทศเยี่ยน หรือนักรบที่เคยผ่านการต่อสู้กับสัตว์ร้ายมาก่อน สิ่งนี้อาจไม่ใช่เรื่องยาก

แต่สำหรับนักเรียนที่ยังไม่เคยก้าวออกจากรั้วโรงเรียน... นี่แทบจะเป็นเป้าหมายที่เป็นไปไม่ได้เลย!

แม้ว่าทุกมหาวิทยาลัยในประเทศเยี่ยนจะบรรจุชุดข้อสอบนี้ไว้ในหลักสูตรการเรียนการสอน แต่ล้วนเป็นเพียงเวอร์ชันย่อ ที่ตัดทอนส่วนที่โหดร้ายที่สุดของสนามรบการป้องกันเมืองออกไป ความโหดร้ายและความสิ้นหวังนั้นไม่ถึงหนึ่งในสิบของเวอร์ชันข้อสอบจริง!

ดังนั้น ผู้เข้าสอบที่จับได้ชุดข้อสอบนี้แทบทั้งหมดจึงได้แต่ยอมรับชะตากรรมอันโชคร้ายของตน!

การทดสอบในการสอบเข้ามหาวิทยาลัยนั้นเป็นรายการคะแนนคงที่ ส่วนการสอบภาคปฏิบัติเป็นรายการคะแนนพิเศษ ผู้เข้าสอบที่จับได้ชุดข้อสอบนี้และยังสามารถได้คะแนนพิเศษ นับตั้งแต่ข้อสอบนี้ถูกสร้างขึ้นมากว่า 20 ปี มีไม่ถึง 100 คน!

ผู้คุมสอบมองดูร่างของซูไห่บนภาพฉายการต่อสู้ ในใจแอบจุดธูปให้เขาอย่างเงียบ ๆ

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเห็นสัตว์ร้ายระดับ 1 นับพันกรูกันมาดุจคลื่นยักษ์ แต่ซูไห่กลับยืนนิ่งอยู่กับที่ สีหน้าของผู้คุมสอบยิ่งแสดงออกถึงความคาดการณ์ได้...

ท้ายที่สุดแล้ว ชุดข้อสอบนี้มีความยากระดับนรกสำหรับผู้เข้าสอบ ครูส่วนใหญ่จะบอกนักเรียนว่า หากจับได้ข้อสอบสัตว์ร้ายล้อมเมือง ก็อย่าเสียเวลาพยายามทำ

ดังนั้น ผู้เข้าสอบที่ชื่อซูไห่คนนี้ก็คงจะวางแผนแบบเดียวกันสินะ!

และแล้ว...

ในวินาทีถัดมา ซูไห่ในภาพพุ่งออกไปราวกับกระสุนปืนใหญ่ที่ถูกยิงออกจากลำกล้อง พุ่งเข้าหากระแสคลื่นสัตว์ร้ายที่หลั่งไหลมาอย่างไม่ขาดสาย

ผู้คุมสอบพยักหน้าเบา ๆ ... เขาเลือกที่จะยอมแพ้จริง ๆ สินะ!

แต่นี่ก็เป็นสถานการณ์ปกติไม่ใช่หรือ?

ถ้าซูไห่คนนี้สามารถผ่านด่านข้อสอบสัตว์ร้ายล้อมเมืองและได้คะแนนพิเศษ นั่นต่างหากที่จะเป็นเรื่องผิดปกติอย่างแท้จริง!

แต่แล้วในขณะนั้นเอง!

พิษแผ่ซ่านทั่วร่าง——

ในภาพ ร่างของซูไห่พลันเปลี่ยนเป็นเงาสีม่วงน้ำตาล ปล่อยพลังอำนาจอันน่าเกรงขาม เฉียบคม และดุร้ายออกมา ราวกับเทพแห่งความชั่วร้ายที่น่าสะพรึงกลัว แม้แต่ผ่านหน้าจอก็ยังรู้สึกได้ถึงลมหายใจอันน่าหวาดหวั่น!

สิ่งนี้ทำให้ผู้คุมสอบนึกย้อนไปถึงช่วงเวลาที่ซูไห่เดินเข้ามาในห้องสอบ นึกถึงบรรยากาศอันทรงพลังที่แฝงไปด้วยความดุดัน ความกดดันที่เจือปนด้วยความคมกล้า ซึ่งแม้แต่เขาที่เป็นนักรบระดับมังกรก็ยังรู้สึกถึงอันตรายในชั่วขณะหนึ่ง

"เขาไม่ได้ตั้งใจจะยอมแพ้หรอกหรือ?"

ผู้คุมสอบสงสัย ก่อนจะขมวดคิ้วอีกครั้ง "ถ้าไม่ได้ตั้งใจจะยอมแพ้ แล้วเลือกที่จะเผชิญหน้ากับสัตว์ร้ายระดับ 1 นับร้อยนับพันแบบนี้ ช่างโง่เขลาเกินไปแล้ว!"

มีคำกล่าวว่า สองมือสู้สี่มือไม่ได้!

แม้แต่นักรบระดับอสูรคนหนึ่งยังทนไม่ไหวหากถูกนักรบระดับเดียวกันพันคนรุมทำร้าย

แล้วจะไปสู้กับสัตว์ร้ายระดับ 1 กว่าพันตัวได้อย่างไร!

ต้องรู้ไว้ว่า แม้ในทางทฤษฎีสัตว์ร้ายระดับ 1 จะอยู่ในระดับเดียวกับนักรบระดับอสูร แต่ในความเป็นจริงแล้ว หากไม่ได้ใช้อาวุธหรืออุปกรณ์ที่แข็งแกร่ง หรือไม่ได้รวมกลุ่มกันสามถึงห้าคนโจมตี นักรบระดับเดียวกันก็ไม่มีทางเอาชนะสัตว์ร้ายได้อย่างแน่นอน!

หากเป็นในสนามรบจริง การกระทำของซูไห่คนนี้ก็ไม่ต่างอะไรกับการเดินเข้าไปสู่ความตายอย่างไร้ประโยชน์...

แต่แล้วในวินาทีถัดมา!

"โอ้วววว!"

ผู้คุมสอบอุทานออกมาอย่างตกตะลึง!

ในภาพ เห็นซูไห่ใช้มือเดียวจับขาของสัตว์ร้ายตัวหนึ่ง ใช้มันเป็นอาวุธ ตีสัตว์ร้ายที่เข้ามาล้อมโจมตีให้ถอยกรูดไปทั้งหมด และเพียงแค่ถูกซูไห่โจมตีครั้งเดียว ภายในห้าวินาที สัตว์ร้ายก็จะสูญเสียความสามารถในการต่อสู้ ภายในสิบวินาที ต้องตายอย่างแน่นอน!

พิษ?

ผู้คุมสอบนึกขึ้นได้ถึงพรสวรรค์ประการที่สองของซูไห่ ทันใดนั้นก็รู้สึกเหมือนหัวใจกระตุกวูบ!

โอ้วววว!

ห้าวินาทีสูญเสียความสามารถในการต่อสู้ สิบวินาทีต้องตายแน่...

นี่มันเป็นไปได้อย่างไร?!

นี่มันพิษที่รุนแรงขนาดไหนกัน?

มีพิษอะไรที่จะรุนแรงได้ขนาดนี้?

ร่างกายแบบไหนถึงจะทนรับพิษร้ายแรงขนาดนี้ได้?

ต้องรู้ไว้ว่า แก่นแท้ของพรสวรรค์ติดตัวนั้นเป็นส่วนหนึ่งของร่างกาย เหมือนกับแขนขาของคนเรา

ดังนั้น ความแข็งแกร่งของพรสวรรค์ติดตัวจึงขึ้นอยู่กับพลังของนักรบเอง พูดง่าย ๆ คือ ยิ่งร่างกายแข็งแรง ระดับพลังยิ่งสูง พรสวรรค์ติดตัวก็จะยิ่งแข็งแกร่ง!

แค่นักเรียนที่ยังไม่ได้ก้าวออกจากรั้วโรงเรียน จะมีพลังแข็งแกร่งได้สักแค่ไหน?

เมื่อเทียบกับพิษที่รุนแรงจนน่าสะพรึงกลัวนี้ ความแข็งแกร่งของร่างกายซูไห่เองต่างหากที่เป็นสิ่งที่ยากจะเข้าใจและพลิกความเข้าใจที่มีอยู่เดิม!

ด้วยความตกตะลึง สายตาของผู้คุมสอบกะพริบไปมาหลายครั้ง แต่แล้วก็ปฏิเสธว่า... ไม่ใช่!

สิ่งที่แข็งแกร่งที่สุดของพิษชนิดนี้ไม่ใช่ความเป็นพิษ แต่เป็นการแพร่ระบาด!

สัตว์ร้ายในภาพเพียงแค่ปะทะกันเล็กน้อย ก็ติดพิษทันที พิษแพร่กระจายไปทั่วร่างอย่างรวดเร็ว ถึงขนาดที่ร่างกายของสัตว์ร้ายพวกนี้กำลังเปลี่ยนเป็นสีม่วงน้ำตาลอย่างรวดเร็ว...

ช่างเข้าใจยากเหลือเกิน!

ซูไห่คนนี้เป็นปีศาจอะไรกันแน่!!

เมื่อเห็นสัตว์ร้ายในภาพล้มลงติด ๆ กัน ในสมองของผู้คุมสอบก็ผุดความคิดหนึ่งขึ้นมาอย่างกะทันหัน ซึ่งแม้แต่ตัวเขาเองก็ยังรู้สึกว่ามันช่างเหลือเชื่อ!

"โอ้วววว... หรือว่าไอ้หนูคนนี้จะผ่านด่านสัตว์ร้ายล้อมเมืองได้จริง ๆ น่ะ?!"

…