47 - งอกงามจริงๆ

47 - งอกงามจริงๆ




"มีแผนใด?"



"แผนการลับ ไม่อาจเปิดเผยแก่คนภายนอกได้!"



กงซุนชงโค้งคำนับ



หลี่ซินมองทุกคนที่อยู่ในห้องแล้วกล่าวว่า "พวกเจ้าออกไปรอข้างนอกก่อน ข้าจะสนทนากงซุนชง"



ทุกคนรีบลุกขึ้นและแสดงความเคารพก่อนจะถอยกลับไปอย่างรวดเร็ว



เมื่อออกมาข้างนอกใบหน้าของคนอื่นๆ ก็ดูไม่ดีนัก



แต่ความไม่พอใจนั้นไม่ใช่เพราะองค์ชายหลี่ซิน แต่เพราะกงซุนชง



"ฮึ! กลัวพวกเราจะแย่งความดีความชอบละสิ!"



"ใครให้เขาเป็นคนของตระกูลกงซุนกันล่ะ?"



เมื่ออยู่ภายในตำหนักlv’คนหลี่ซินกล่าวว่า "บอกข้ามาสิ แผนดีๆ อะไรที่เจ้ามี!"



"องค์ชาย กระหม่อมมีสามแผนการ ทั้งดีและแย่!"



หลี่ซินเร่งเร้า "ข้ารู้ว่าเจ้าฉลาดนัก อย่าเสียเวลาเลย!"



เขาชื่นชอบกงซุนชงเป็นอย่างมาก ไม่เพียงแค่เป็นลูกพี่ลูกน้อง แต่ยังเป็นสหายที่ใกล้ชิดกันด้วย



"แผนที่แย่ที่สุดคือระดมทุน เข้าหาตระกูลใหญ่เพื่อขอให้พวกเขาจ่ายเงินออกมา!"



"แผนการนี้ค่อนข้างแย่ หากไม่มีทางเลือกอื่นค่อยทำ!"



หลี่ซินซึ่งเป็นรัชทายาท รู้ดีถึงปัญหาของราชวงศ์ และเข้าใจว่าพระบิดาของเขามีความตั้งใจที่จะกำจัดอิทธิพลของตระกูลใหญ่



หากเข้าใกล้ตระกูลใหญ่โดยประมาทฮ่องเต้ต้องไม่พอใจแน่นอน



"แผนระดับกลาง คือเปิดการค้า ให้บาสไปทำธุรกิจ แค่ปล่อยข้อมูลเพียงเล็กน้อย เงินก็จะหลั่งไหลมาเอง!"



"แผนที่ไม่แน่ว่าจะใช้ได้? หากผู้คนเล่าลือว่าข้าทำการค้าแข่งขันกับราษฎรจะไม่ถูกพระบิดาตำหนิหรือ?"



เขาเป็นองค์รัชทายาท ไม่ใช่องค์ชายธรรมดา



องค์ชายและองค์หญิงสามารถหาเงินจากภายนอกได้ ซึ่งแม้แต่ฮ่องเต้ก็ยังทำเป็นหลับตาข้างปล่อยให้ทุกอย่างดำเนินไปตามที่ควรจะเป็น แต่ในกรณีของหลี่ซิน เขาคือฮ่องเต้ในอนาคต แม้ว่ารับเงินตอนนี้แต่เมื่อถึงตอนที่เขาเป็นฮ่องเต้ก็ต้องใช้คืนเป็นสิบเท่า เรื่องนี้เขารู้ดีที่สุด



"แผนที่ดีที่สุดคือการยึดทรัพย์ ค้นหาพ่อค้าคดโกงและยึดทรัพย์ ไม่เพียงแต่จะได้ชื่อเสียง ยังสามารถเหล่าคนชั่วร้ายที่รีดไถเงินจากราษฎร ทรัพย์สมบัติส่วนหนึ่งเราจะโยนเข้าไปในคลังหลวง เมื่อเป็นเช่นนี้ฝ่าบาทไม่เพียงไม่ตำหนิแต่ยังจะชื่นชมรัชทายาทอีกด้วย!"



"ยอดเยี่ยม! แผนที่ยอดเยี่ยมจริงๆ!"



ดวงตาของหลี่ซินเป็นประกาย



กงซุนชงมีความปลาบปลื้มใจอย่างมาก แต่ใบหน้าเขายังคงนิ่งเฉย



"แต่เราจะยึดทรัพย์ใครกันดี?"



กงซุนชงกระซิบเบาๆ "แค่ส่งคนออกไปสืบข่าวเล็กน้อยก็จะรู้ได้แล้วว่าใครร่ำรวยจากการคดโกง!"



"เรื่องนี้ให้เจ้าดำเนินการ ข้ารังเกียจพ่อค้าคดโกงมากที่สุด!"



"กระหม่อมรับบัญชา!"



ในพริบตา สองวันผ่านไป ฉินโม่กำลังนอนหลับสบายอยู่ในจวนตระกูลฉิน



ข้างๆ มีเตาเหล็กสร้างความอบอุ่น ในห้องเขาห่มเพียงผ้าห่มบาง



ยิ่งห้องเล็ก เตาเหล็กก็ยิ่งทำให้ร้อนได้ดีขึ้น



ด้วยความพยายามของหยางหลิวเกินและคนอื่นๆ บ้านทุกหลังในหมู่บ้านตระกูลฉินต่างก็มีเตาเหล็กใช้กันหมด



ของเหล่านี้ไม่ต้องการความซับซ้อนทางวิศวกรรม ขอแค่ใช้ได้สะดวกก็พอแล้ว



ตราบใดที่ไม่มีไฟลุกไหม้คือเป็นอันใช้ได้



ยามค่ำคืน แม้ผ้าปูที่นอนจะไม่หนา แต่ก็ไม่ต้องหนาวจนตัวสั่นอีกต่อไป



ชีวิตในหมู่บ้านตระกูลฉินเป็นวันที่ฉินโม่สบายที่สุด เขานอนหลับจนกว่าจะตื่นเอง ไม่มีใครมากวนใจบังคับเขาให้ไปเรียน



"คุณชาย คุณชาย"



ในขณะนั้น เสี่ยวหลิวรีบเปิดประตูเข้ามา เขย่าตัวฉินโม่อย่างเร่งรีบ "ตื่นเร็วคุณชาย!"



ฉินโม่รำคาญ โบกมือปัด "อย่ารบกวนข้า!"



"มันงอกแล้ว ต้นผักในโรงเรือนงอกหมดแล้ว!"



ฉินโม่ลุกขึ้นทันที เขาวิ่งเท้าเปล่าออกไปด้านนอกโดยไม่สวมเสื้อผ้าด้วยซ้ำ



มันงอกแล้ว ในที่สุดมันก็งอกแล้ว!



มือของเขาสั่นสะท้าน หัวใจเต้นระรัว



เสี่ยวหลิวตามหลังมา พร้อมถือเสื้อผ้าและรองเท้าของฉินโม่



เมล็ดพันธุ์งอกแล้ว! ในที่สุดมันก็งอกแล้ว!



ในอาณาจักรต้าเฉียนไม่มีทั้งกระจกหรือระบบทำความร้อน เขาทำได้เพียงใช้วิธีนี้ และไม่นึกเลยว่ามันจะได้ผลจริง



เมื่อชาวบ้านทั้งเด็กและผู้ใหญ่ในหมู่บ้านตระกูลฉินได้ยินข่าวนี้ ต่างก็แสดงสีหน้าประหลาดใจอย่างมาก



"โอ้สวรรค์! อากาศหนาวขนาดนี้ เมล็ดพันธุ์งอกได้จริงหรือ?"



"วันนี้มีน้ำค้างแข็งหนามาก อย่าว่าแต่ผักตัวเล็กๆ เลย ต่อให้เป็นคนก็อาจหนาวจนตาย!"



"ไปดูกันเถอะ!"



คนในหมู่บ้านพากันวิ่งไปที่ทุ่งนา



"หลีกไป คุณชายมาแล้ว!"



หยางหลิวเกินเห็นฉินโม่วิ่งมาด้วยความตื่นเต้นก็กล่าวด้วยสีหน้าดีใจ "คุณชาย! เมล็ดพันธุ์งอกจริงๆ งอกทุกต้นเลย!"



หากไม่ได้เห็นกับตา เขาคงคิดว่าตัวเองตาฝาด



ฉินโม่ตื่นเต้นจนยกผ้าคลุมขึ้นและพบว่าเมล็ดพันธุ์ผักเล็กๆ ในกระถางดินเผาต่างก็เริ่มงอกออกมาแล้วจริงๆ



"ยอดเยี่ยม! ในที่สุดก็สำเร็จแล้ว!"



ฉินโม่ยืนเท้าเอว หัวเราะเสียงดัง "ตอนนี้ใครจะกล้ามาหัวเราะเยาะคุณชายคนนี้อีกล่ะ! ดูสิ! เมล็ดพันธุ์พวกนี้งอกออกมาแล้ว!"



เมื่อเมล็ดพันธุ์งอกแล้ว และถ้าอยู่ในสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมพร้อมกับปุ๋ยที่พอเพียง การเจริญเติบโตจะเร็วมาก



ถึงแม้ว่าผักจะต้องใช้เวลายี่สิบวันจึงจะโตเต็มที่ แต่เมื่อเวลาผ่านไปสิบห้าวัน ผักจะมีรสชาติที่สดกรอบที่สุด



ชาวบ้านในหมู่บ้านตระกูลฉินต่างพากันมุงดูรอบๆ ต่างคนต่างตกตะลึงกับสิ่งที่เห็น



"โอ้สวรรค์! งอกจริงๆ!"



"หน่อเขียวเล็กๆ พวกนี้น่ารักน่าเอ็นดูยิ่ง!"



ชาวบ้านกว่าพันคนยืนล้อมกันอยู่ในทุ่งนา แต่ละคนมีสีหน้าดีใจ




……………



ตอนก่อน

จบบทที่ 47 - งอกงามจริงๆ

ตอนถัดไป