บทที่ 34 เปิดใช้ฟังก์ชันระดับกลาง (ฟรี)

บทที่ 34 เปิดใช้ฟังก์ชันระดับกลาง

⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠

โจวชิงหยุนมาถึงจุดที่ธงมังกรเพลิงตกอยู่เป็นคนแรก เขาก้มลงเก็บวัตถุศักดิ์สิทธิ์ชิ้นนี้ขึ้นมา ก่อนจะเก็บมันเข้าไปในถุงเก็บของด้วยสีหน้ายินดี

จากนั้นเขาก็เดินไปที่ศพของลู่เจิ้ง กวาดตามองภาพที่เต็มไปด้วยเลือดด้วยความรังเกียจเล็กน้อย แล้วจึงเก็บป้ายหยกที่แตกครึ่งและหินผลึกระดับกลางที่อยู่ในมือศพขึ้นมา

ส่วนถุงเก็บของของลู่เจิ้ง นั้น ก็พบได้ง่ายๆ ที่เอวของศพ

ถุงเก็บของของลู่เจิ้ง ก็เหมือนกับศิษย์ภายนอกทั่วไป ไม่มีมาตรการรักษาความปลอดภัยใดๆ อาจเป็นเพราะคิดว่าไม่จำเป็น หรืออาจเป็นความเรียบง่ายท่ามกลางความหรูหราของพวกลูกหลานตระกูลใหญ่

โจวชิงหยุนไม่รีรอที่จะเทของในถุงออกมาดูทันที

มีหินผลึกระดับต่ำกว่าสิบก้อน ขวดยาลูกกลอนหลายขวด เสื้อผ้าใหม่หลายชุด รวมทั้งป้ายเวทมนตร์ วัตถุดิบ และสมุนไพรอีกมากมาย แม้จะดูคล้ายกับของในถุงเก็บของของศิษย์ภายนอกทั่วไป แต่ทั้งปริมาณและคุณภาพนั้นแตกต่างกันหลายระดับ

โจวชิงหยุนมีรอยยิ้มเต็มใบหน้า แม้กระบวนการจะอันตรายและต้องใช้พลังมหาศาล แต่เมื่อเทียบกับสิ่งที่ได้มาตรงหน้า ทุกอย่างก็คุ้มค่า

แต่เสียงการต่อสู้เมื่อครู่นั้นดังมาก ที่นี่ไม่ใช่ที่ที่ควรอยู่นาน ยิ่งรีบจากไปก็ยิ่งปลอดภัย

โจวชิงหยุนเก็บทุกอย่างเข้าไปในถุงเก็บของของตัวเอง จากนั้นก็ซ่อนถุงเก็บของของลู่เจิ้ง ไว้ติดตัวอย่างระมัดระวัง รอโอกาสที่จะกำจัดของที่สร้างปัญหานี้ในภายหลัง

ส่วนของในถุงเก็บของของสวี่เหม่ยเอ๋อร์นั้น ยิ่งน่าสงสารกว่าตอนที่โจวชิงหยุนได้หม้อหุงข้าววิเศษมาเสียอีก หญิงน่าสงสารคนนี้ยอมทุ่มเททุกอย่างเพื่อเกาะต้นไม้ใหญ่อย่างลู่เจิ้ง สุดท้ายก็ไม่ได้อะไรเลย กลับต้องมาจบชีวิตลงอย่างน่าเศร้า

โจวชิงหยุนไม่ได้มีความแค้นอะไรกับสวี่เม่ยเอ๋อร์ คำพูดร้ายๆ ไม่กี่คำก็ไม่คุ้มค่าที่จะใส่ใจ ดังนั้นเขาจึงแขวนถุงเก็บของของเธอกลับไปที่เอวเธอ

หลังจากสำรวจภูมิประเทศโดยรอบ โจวชิงหยุนก็หาหลุมหนึ่งแล้วโยนศพของลู่เจิ้ง และสวี่เม่ยเอ๋อร์ลงไป จากนั้นก็หยิบป้ายไม้ระเบิดเพลิงออกมา เปิดใช้งานแล้วโยนลงไปในหลุม

อุณหภูมิของระเบิดเพลิงสูงมาก ไม่นานศพทั้งสองก็ถูกเผาจนเป็นเถ้าขาว โจวชิงหยุนใช้ดินกลบหลุม แล้วใช้ดาบยาวเหล็กกล้าประจำศิษย์ภายนอกจากถุงเก็บของสร้างร่องรอยการต่อสู้ให้ยุ่งเหยิง สุดท้ายยังเปิดใช้งานป้ายไม้โจมตีอีกไม่กี่อัน ทำให้สนามรบดูวุ่นวายไปหมด

หลังจากทำเสร็จทุกอย่าง โจวชิงหยุนไม่กล้าชักช้า มองทิศทางแล้วเดินย้อนกลับไปที่เส้นทางหลักของเขาด้านหลัง

ตอนนี้โจวชิงหยุนรู้สึกขอบคุณอย่างยิ่งที่ตัวเองซื้อป้ายกลบกลิ่นอายของสำนักหยวนฟู่ ราคาที่แพงจนเจ็บใจตอนนั้น ตอนนี้กลับคุ้มค่าอย่างยิ่ง อย่างน้อยถึงแม้จะมีคนพบว่าลู่เจิ้ง ตาย การสืบหาตัวโจวชิงหยุนจากกลิ่นอายก็เป็นไปไม่ได้

หลังกลับถึงเขตภายนอก โจวชิงหยุนก็ไปที่ศาลาธุรการเพื่อยกเลิกการลา คุยกับจูซื่อแบบมีไม่มีสาระสักพัก บ่นเรื่องของในตลาดชิงหูเจ๋อแพงเกินไป แล้วก็เดินอย่างสง่ากลับไปที่สวนร้อยสมุนไพร

หลังเปิดกำแพงป้องกันของสวนร้อยสมุนไพร โจวชิงหยุนก็วางของที่ได้มาจากลู่เจิ้ง ลงบนโต๊ะ

มีของที่สะดุดตาอยู่สี่อย่าง: ธงมังกรเพลิงอาวุธวิเศษระดับสามขั้นสูงสุด ป้ายหยกดาบใหญ่ที่แตกครึ่งคาดว่าเป็นระดับสี่ หินผลึกระดับกลางที่เหลือพลังไม่ทราบจำนวน และดาบวิเศษระดับสองที่ลู่เจิ้ง แบกไว้ที่หลังแต่ไม่เคยชักออกมา

ของทั้งสี่ชิ้นนี้ไม่อาจเปิดเผยได้ มิฉะนั้นเรื่องที่เขาฆ่าลู่เจิ้ง ก็จะถูกเปิดโปง ต้องรีบหาทางจัดการให้เร็วที่สุด

ส่วนยาหลายขวด ป้ายไม้ระดับสองหลายสิบชิ้น และหินผลึกระดับต่ำกว่าสิบก้อนที่ได้มา พวกนี้กลับไม่สะดุดตาเท่าไร เพราะตอนนี้เขาดูแลสวนร้อยสมุนไพร ทำงานให้ศิษย์ภายใน และได้รับอนุญาตจากหวังอี้ฟานให้ใช้สมุนไพรในสวนบางอย่างได้ การได้ของพวกนี้มาแลกก็ไม่ใช่เรื่องแปลก

ในบรรดาของรางวัลสี่ชิ้นที่ไม่อาจเปิดเผยได้ สิ่งที่โจวชิงหยุนให้ความสำคัญที่สุดคือหินผลึกระดับกลาง นี่คือกุญแจที่จะปลดล็อกฟังก์ชั่นระดับกลางของหม้อหุงข้าววิเศษ

เขาเก็บยา ป้ายเวทมนตร์ และหินผลึกระดับต่ำทั้งหมดเข้าไปในถุงเก็บของของตัวเอง แล้วจึงนำหม้อหุงข้าวออกมา

"ติ๊ง"

"พบพลังงานระดับกลาง ต้องการโหลดหรือไม่?"

เสียงเตือนไพเราะดังขึ้นตามคาด โจวชิงหยุนเลือก "ใช่" โดยไม่ต้องคิด

หลังจากผลึกระดับกลางลอยเข้าช่องพลังงานและหายไป พร้อมกับเสียงเตือนอีกครั้ง บนจอแสดงผลอัจฉริยะปรากฏข้อความ "เปิดใช้ฟังก์ชันระดับกลางแล้ว เพิ่มโหมดสกัด/กลั่นกรอง"

จากนั้นใต้ตัวเลือก "ปรุงอาหาร/ต้ม" เดิมก็เพิ่มตัวเลือก "สกัด/กลั่นกรอง"

ก่อนหน้านี้โจวชิงหยุนหวังที่จะเปิดฟังก์ชันระดับสูงขึ้นของหม้อหุงข้าวมาตลอด บัดนี้ความหวังนั้นเป็นจริงแล้ว เขากลับไม่รู้สึกดีใจจนเป็นบ้า แต่กลับสงบนิ่งผิดปกติ

ใช้หม้อหุงข้าวผู้ฝึกวิชานี้มาหลายเดือนแล้ว โจวชิงหยุนเดาฟังก์ชันต่อไปของหม้อหุงข้าวมาตลอด ดูตอนนี้ การคาดเดาของเขาถูกบางส่วน อีกส่วนกลับเกินความคาดหมาย

การสกัดเป็นขั้นตอนที่ใช้บ่อยในการปรุงยา เพราะในกระบวนการปรุงยา สมุนไพรหลายชนิดมีความบริสุทธิ์ของฤทธิ์ยาไม่ถึงเกณฑ์ จึงต้องทำให้สมุนไพรชนิดนั้นบริสุทธิ์ก่อน

แต่การสกัดในหม้อหุงข้าวย่อมไม่ง่ายขนาดนั้น เมื่อโหมด "ต้ม" ยังสามารถทำยาเข้มข้นได้ โหมด "สกัด" น่าจะสามารถปรุงยาน้ำได้

เมื่อสามารถปรุงยาน้ำได้ นั่นหมายความว่าโจวชิงหยุนไม่ต้องกังวลเรื่องผลข้างเคียงของยาอีก แม้แต่เลือดปีศาจสัตว์ก็สามารถใส่ในตำรายาได้โดยตรง นี่เป็นข่าวดีมากสำหรับโจวชิงหยุนที่เร่งอยากจะเพิ่มวรยุทธ์

ส่วนโหมด "กลั่นกรอง" ที่มาคู่กัน ทำให้โจวชิงหยุนไม่แน่ใจ การกลั่นกรองมักใช้กับการเตรียมวัสดุหลอมอาวุธ วัสดุที่ผ่านการกลั่นกรองแล้วนำไปหลอมอาวุธวิเศษ จะเพิ่มพลังและระดับขั้นของอาวุธวิเศษได้

แต่นี่มันหม้อหุงข้าวนะ หม้อหุงข้าวจะหลอมอาวุธได้หรือ? หลอมด้วยหม้อหุงข้าวจะได้อาวุธวิเศษแบบไหน?

จินตนาการเห็นผู้ฝึกวิชาคนหนึ่งชูชามหมูผัด ชิ้นหมูที่มีมันแทรกพอดีส่งกลิ่นหอมชวนน้ำลายไหล พุ่งใส่คู่ต่อสู้ อีกคนมีวุ้นเส้นต้มหมูพันรอบตัว วุ้นเส้นเหนียวนุ่มสกัดชิ้นหมูที่โจมตีมาได้ทั้งหมด...

โจวชิงหยุนกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก สั่นศีรษะสุดแรง แทบไม่กล้าจินตนาการต่อ

แต่เมื่อสายตาเขามองเห็นของวิเศษยุ่งยากสามชิ้นที่เหลือบนโต๊ะ ความคิดบ้าบิ่นก็ผุดขึ้นในสมอง

บางทีใช้โหมดกลั่นกรองของหม้อหุงข้าว อาจจะกลั่นกรองของวิเศษสามชิ้นที่มีเอกลักษณ์ของลู่เจิ้งชัดเจนนี้ให้จำไม่ได้ หากสำเร็จก็น่ายินดี แม้พลาดพลั้งก็ถือว่าบรรลุจุดประสงค์ในการทำลายหลักฐาน ไม่ต้องปวดหัว

ธงมังกรเพลิงและป้ายหยกที่แตกครึ่งใส่ลงในหม้อหุงข้าวได้ง่ายๆ มีเพียงตอนหยิบดาบวิเศษระดับสองขึ้นมาเป็นชิ้นสุดท้าย โจวชิงหยุนถึงกับลำบากใจ แค่ดูขนาด ดาบเล่มนี้ชัดเจนว่าใส่ในหม้อชั้นในไม่ได้

เขาไม่ยอมแพ้ ถือดาบวิเศษลองวัดในหม้อ อยากลองดูว่าจะ "ต้ม" แค่ครึ่งเดียวได้ไหม

ไม่คิดว่าการลองครั้งนี้ จะทำให้เขาพบว่าหม้อหุงข้าวมีความสามารถเก็บของในพื้นที่คล้ายถุงเก็บของ ดาบที่ดูยาวเกินไปชัดๆ กลับใส่ลงไปได้ทั้งเล่มอย่างง่ายดาย

ดูเหมือนเพราะเพิ่มโหมดที่เลือกได้ หม้อหุงข้าวจึงไม่แสดงคำเตือนทันที รอจนโจวชิงหยุนปิดฝาหม้อ เลือกโหมด "กลั่นกรอง" จอแสดงผลอัจฉริยะจึงปรากฏคำเตือนใหม่: "วัตถุ: ชุดของด้อยคุณภาพ พลังงานใช้ได้อีก: 4 ครั้ง"

เมื่อพบว่าของวิเศษสามชิ้นนี้สามารถกลั่นกรองได้ ในใจโจวชิงหยุนก็ตื่นเต้นยินดี ตามด้วยลังเล นิ้วแตะบนปุ่มเริ่มของหม้อหุงข้าว ไม่กล้ากดลงไปเสียที