บทที่ 110 (ฟรี)

บทที่ 110 (ฟรี)

"อาา!!!"

"ฮือๆๆ..!! คุณซ็องฮยอนชาง...!!!"

"ไม่...ไม่นะ...!!!"

"คุณซ็องฮยอนชาง!!!!"

ฮันเตอร์หน่วยพิเศษทั้งสี่คน

ซ็องซึงวู, ซ็องจุนยอง, ซ็องโซฮยอน, ซ็องเยจุน

ฮันเตอร์ทั้งสี่คนที่ได้รับชื่อจากซ็องฮยอนชางต่างร้องไห้โฮเรียกชื่อเขา

ตึก ตึก ตึก

อีโดยุนที่เลือดอาบร่างเดินโซเซเข้ามาหาพวกเขา

"มี...หัวหน้าที่ดีนะ"

อีโดยุนไม่รู้จะปลอบใจพวกเขาอย่างไร จึงพูดแค่ประโยคเดียวแล้วตบหลังซ็องซึงวูที่อยู่ตรงหน้าเบาๆ

ตบ ตบ

ซ็องซึงวูยิ่งร้องไห้โฮหนักขึ้น แต่

ดิ๋ง...

ดิ๋ง...

จู่ๆ สมาร์ทโฟนของซ็องซึงวูก็สั่น

พอดีสมาร์ทโฟนหล่นออกมาจากกระเป๋าตอนที่เขาซบกับพื้น จึงเห็นหน้าจอชัดเจน

"คุ...คุณซ็องฮยอนชาง?!!"

น่าประหลาดใจที่สายที่โทรเข้ามาเป็นของซ็องฮยอนชาง

"บอกว่าคุณซ็องฮยอนชางเหรอ?!"

"จ...จริงเหรอ?!!"

"รับเร็ว!!"

ฮันเตอร์ที่อยู่ข้างๆ ได้ยินคำพูดของซ็องซึงวูก็ตกใจร้องตะโกน

"จ...จะรับแล้ว"

ซ็องซึงวูพูดเสียงสั่นพลางรับสาย

"ฮัลโหล"

-ซึงวู ฟังเสียงแล้วเหมือนร้องไห้จ้าเลยนะ ไม่ต้องเป็นห่วงฉันหรอก ฉันยังมีชีวิตอยู่ดี

"จ...จริงๆ เป็นคุณซ็องฮยอนชางใช่ไหมครับ?!"

-ใช่ไง ก่อนอื่นฉันไม่เป็นไรจริงๆ แต่มีเรื่องจะฝากพวกนายหน่อย

พอรู้ว่าซ็องฮยอนชางยังมีชีวิตอยู่ ซ็องซึงวูก็ยิ้มพลางตอบ

"บอกมาได้เลยครับ!!"

ซ็องฮยอนชางฝากงานไว้สองสามอย่างแล้ววางสาย

"ยัง...ยังมีชีวิตอยู่เหรอ? จริงๆ น่ะ...?"

"ครับ!!"

อีโดยุน หัวหน้ากิลด์มังกรดำได้ยินการสนทนาเมื่อกี้ จึงได้ยินเสียงของซ็องฮยอนชางด้วย

ฮันเตอร์หน่วยพิเศษทั้งสี่คนกอดกันด้วยความดีใจ ส่วนอีโดยุนทำหน้างงๆ มองท้องฟ้าพลางพูด

"คงจัดการไอ้แพ็กกึนโฮได้สะใจเลยสินะ"

มุมปากของอีโดยุนที่มองท้องฟ้าสีครามยกขึ้นเล็กน้อย

*

สิ่งที่ซ็องฮยอนชางฝากฮันเตอร์หน่วยพิเศษมีสองอย่าง

อย่างแรกและสำคัญที่สุดคือค้นหาศพของแพ็กกึนโฮ

'พูดให้ชัดก็คือ... ศพของแพ็กกึนโฮคงหายไปกับการระเบิดพลังเวท ที่ต้องหาคือรูนสโตนที่ออกมาจากร่างของมัน'

แต่เดิมตั้งใจจะใช้ร่างแยกเก็บรูนสโตนของแพ็กกึนโฮ แต่ช่วงสุดท้ายโดนไม้ตายของแพ็กกึนโฮเข้าจึงทำไม่ได้

เลยจะให้ฮันเตอร์หน่วยพิเศษช่วยหารูนสโตนก่อน

อย่างที่สองคือหลังจากหารูนสโตนเจอแล้วให้ไปแจ้งข่าวการตายของอิลอักที่สมาคมฮันเตอร์

'ชอนอักตอนนี้ก็เหมือนเสือไร้เขี้ยวเล็บ ถ้าแผนกฮันเตอร์กับกิลด์สองสามกิลด์ร่วมมือกันก็จัดการได้ง่ายๆ'

โอะอัก ที่แข็งแกร่งที่สุดในชอนอักหายไปหมดแล้ว ตอนนี้ในชอนอักแทบไม่มีฮันเตอร์ที่แข็งแกร่งเหลืออยู่

ถ้าแผนกฮันเตอร์บุกเข้าไปในชอนอัก พวกนั้นคงยอมแพ้โดยไม่ต่อสู้

"ขอบคุณที่รอนะครับ พักเพียงพอแล้ว เริ่มประลองรอบต่อไปได้เลยไหมครับ"

"อ๋อ! ได้ครับ! เหลือพวกเราแค่สามคน... คุณซ็องฮยอนชางต้องเครียดแล้วล่ะครับ"

ฮันเตอร์สามคนที่ซ็องฮยอนชางเอาชนะไปก่อนหน้านี้เป็นฮันเตอร์เรท S ระดับ 3 ของแผนกฮันเตอร์ญี่ปุ่น

ฮันเตอร์ทั้งสามคนนั้นเป็นสมาชิกหน่วยเคลื่อนที่เร็วพิเศษของแผนกฮันเตอร์ญี่ปุ่น แต่แพ้ซ็องฮยอนชางภายในไม่กี่วินาที

"รองหัวหน้า! อย่าไว้หน้าล่ะ ใช้พลังเต็มที่ตั้งแต่แรกเลย!"

"แน่นอนครับท่านหัวหน้า! ไม่ให้แผนกฮันเตอร์ญี่ปุ่นของเราถูกดูถูกอีกแล้ว! ไว้ใจผมได้เลยครับ!"

"ดีละ ฉันจะเชื่อในตัวเธอ"

นางิสะ รองหัวหน้าแผนกฮันเตอร์ญี่ปุ่น

ซ็องฮยอนชางมองนางิสะที่กำลังคุยกับมิชิรุ

'แน่นอน... รู้สึกต่างจากฮันเตอร์คนอื่นๆ ที่เจอมา..'

อาจเพราะเป็นถึงรองหัวหน้าแผนกฮันเตอร์ญี่ปุ่น พลังเวทที่รู้สึกได้จากร่างของเขาจึงพิเศษกว่าคนอื่น

แม้จะเป็นฮันเตอร์เรท S ระดับ 3 เหมือนฮันเตอร์หน่วยเคลื่อนที่เร็วพิเศษ แต่พลังเวทที่รู้สึกได้จากร่างของนางิสะมากกว่าพวกนั้นมาก

"เอาล่ะ งั้นขอเชิญทั้งสองท่านเข้าประจำที่ครับ"

"ครับ"

"ครับ!"

ตามคำของมิชิรุ หัวหน้าแผนกฮันเตอร์ญี่ปุ่น ซ็องฮยอนชางและนางิสะเคลื่อนตัวไปกลางสนามประลอง

ทั้งสองคนเว้นระยะห่างพอสมควรที่กลางสนาม แล้วโค้งให้กัน

พร้อมกันนั้นหัวหน้ามิชิรุก็ตะโกน

"เอาล่ะ จะเริ่มการประลองระหว่างนางิสะและซ็องฮยอนชาง!"

ฟ้าว!

พอมิชิรุลดมือลงเป็นสัญญาณเริ่มประลอง นางิสะและซ็องฮยอนชางก็ชักดาบออกจากฝักพร้อมกัน

ฉึบ! ฉึบ!

พร้อมกันนั้นซ็องฮยอนชางก็ใช้สกิลแล้ว

[ใช้สกิล "พรแห่งผู้พิพากษา"]

[ใช้สกิล "ตัดขาด"]

[ใช้สกิล "ชักดาบ"]

[ใช้สกิล "ดาบเดียวตัด"]

ดาบเดี่ยวที่ฟันออกมาทันทีที่ชักดาบ

ฉ่าาาาาา!!!!!

คมดาบพลังเวทสีฟ้าขนาดมหึมาพุ่งเข้าใส่นางิสะด้วยความเร็วสูง

แต่ว่า

อื้อ...!!!!

พลังเวทสีฟ้าลอยขึ้นมาจากร่างของนางิสะ แล้วรวมตัวที่ดาบของเขาทั้งหมด

พร้อมกันนั้นเขาก็ตะโกนพลางฟันดาบ

"เฮ้อ้าาา!!!"

ฉ่าาาาาา!!!

เค้ง!

นางิสะรับคมดาบที่ซ็องฮยอนชางปล่อยมาได้ง่ายกว่าที่คิด

แถมยังโต้กลับในทันที

[ใช้สกิล 'วิชาดาบพันฟัน']

[ใช้สกิล 'วิชาดาบจักรพรรดิ']

วิชาดาบพันฟันและวิชาดาบจักรพรรดิ สกิลที่เขามี

เมื่อผสมความลึกลับของดาบทั้งสองเข้าด้วยกัน ดาบของเขาก็เต้นรำราวกับวังวนพุ่งเข้าใส่ซ็องฮยอนชาง

ฉ่าาาาา!! ฉ่าาาาา!!!!

ดาบพลังเวทสีฟ้าที่พุ่งมาจนแทบมองไม่เห็นเส้นทางโถมเข้าใส่ซ็องฮยอนชาง

แต่สำหรับซ็องฮยอนชางที่มีสกิล 'การเคลื่อนที่หลบหลีก' และคุณสมบัติ 'สัมผัสแห่งอมตะผู้ไวต่อความรู้สึก' แล้ว มองเห็นเส้นทางดาบของเขาได้

สวับ สวับ

หลบดาบของนางิสะทั้งหมดด้วยการเคลื่อนไหวเบาๆ แต่มีประสิทธิภาพสูงสุด

"การเคลื่อนไหวที่เหลือเชื่อ..!! ใช่ไหมไค"

"น่าทึ่งจริงๆ ครับ.."

มิชิรุ หัวหน้าแผนกฮันเตอร์ญี่ปุ่น และไค ชายที่แข็งแกร่งที่สุดในแผนกฮันเตอร์ญี่ปุ่น ต่างเบิกตากว้างมองซ็องฮยอนชาง

'ยังไม่ถึงเวลาใช้ออร่ามาสเตอร์'

ออร่ามาสเตอร์ สกิลใหม่ที่ซ็องฮยอนชางได้มา

เขาตั้งใจไม่ใช้สกิลนั้น

เพราะการท้าประลองในญี่ปุ่นต้องใช้แค่ดาบเท่านั้น จึงควรเก็บไม้ตายไว้บ้าง

ฉ่าาาาาา!!!

สวับ

ซ็องฮยอนชางยังคงหลบดาบของนางิสะที่พุ่งมาด้วยความเร็วดั่งสายฟ้าได้อย่างง่ายดาย

และนางิสะที่มองภาพนั้นอยู่ตรงหน้าก็ประหลาดใจที่สุด

"น่าทึ่งจริงๆ ครับ!!! หลบดาบของผมได้ง่ายขนาดนี้!!"

"......"

แต่ซ็องฮยอนชางไม่ตอบ มองหาจังหวะโต้กลับอยู่

'ไม่เห็นช่องโหว่เลย'

แต่ในสถานการณ์แบบนี้ ซ็องฮยอนชางมีสกิลที่มีประโยชน์มาก

[ใช้สกิล 'จุดอ่อน']

ทันใดนั้นบริเวณที่เป็นสีแดงก็ปรากฏขึ้นบนร่างของนางิสะที่กำลังฟันดาบอยู่ตรงหน้าซ็องฮยอนชาง

พูดให้ชัดคือสีแดงปรากฏที่สีข้างด้านซ้ายของนางิสะ ซ็องฮยอนชางรู้ทันทีว่านั่นคือจุดอ่อนของนางิสะ

'ตอนนี้แหละ!'

อื้อ..!!

ฟิ้ววววว!!!

ซ็องฮยอนชางใส่พลังเวทเข้าไปในดาบอย่างฉับพลันแล้วฟันดาบพลังเวทยาว

[ใช้สกิล 'ดาบเดียวตัด']

ฉ่าาาาาา!!!!

ดาบของเขาพุ่งตรงไปที่สีข้างด้านซ้ายของนางิสะ

ตึก

ดาบพลังเวทสีฟ้าของซ็องฮยอนชางหยุดก่อนจะฟันถูกสีข้างของนางิสะเพียงนิด

"ผม...แพ้ครับ"

นางิสะปล่อยดาบลงพื้นพร้อมประกาศยอมแพ้

"อ้า... น่าทึ่งจริงๆ..! จังหวะสุดท้ายของคุณซ็องฮยอนชาง... ยอดเยี่ยมมากครับ!"

"ไม่นึกว่าจะบิดตัวไปทางซ้ายแล้วโจมตีสีข้าง..."

มิชิรุและไคต่างมองซ็องฮยอนชางด้วยความประหลาดใจอย่างจริงใจ

เพราะญี่ปุ่นสืบทอดจิตวิญญาณซามูไร ฮันเตอร์ส่วนใหญ่จึงเป็นนักดาบ พวกเขาจึงสนใจฝีมือดาบของซ็องฮยอนชางเป็นพิเศษ

"ฮ่าๆ! งั้นพักสักหน่อยแล้วมาประลองกับผมเลยดีไหมครับคุณซ็องฮยอนชาง! จริงๆ แล้วไม่ว่าจะแพ้ชนะ ผมก็อยากประลองดาบกับคุณซ็องฮยอนชางเร็วๆ ครับ!"

มิชิรุรีบเร่งให้ซ็องฮยอนชางนั่งพักสักหน่อย

เพราะยิ่งพักเร็ว ก็จะได้ประลองกับซ็องฮยอนชางเร็วขึ้น

แม้การประลองเมื่อกี้จะจบเร็ว แต่คิดว่าซ็องฮยอนชางก็คงใช้พลังไปไม่น้อย

แค่พลังเวทที่ซ็องฮยอนชางใช้ในการประลองเมื่อกี้ก็มากพอสมควรแล้ว

แต่ซ็องฮยอนชางกลับตอบสิ่งที่ไม่คาดคิด

"อ้อ งั้นเริ่มประลองเลยก็ได้ครับ ผมว่าไม่ต้องพักแล้ว"

"จ...จริงเหรอครับ..? พูดแบบนี้ก็กระไรอยู่ แต่ผมแข็งแกร่งกว่านางิสะมากนะครับ ถึงจะเป็นคุณซ็องฮยอนชาง แต่ถ้าประลองทันทีอาจจะแพ้ก็ได้นะครับ ไม่เป็นไรจริงๆ เหรอ"

มิชิรุ หัวหน้าแผนกฮันเตอร์ญี่ปุ่น

เขาก่อตั้งแผนกฮันเตอร์ญี่ปุ่นมานานมากแล้ว และรักษาตำแหน่งหัวหน้ามาตลอด

และก่อนที่ไคจะปรากฏตัว เขาก็เป็นฮันเตอร์ที่แข็งแกร่งที่สุดในญี่ปุ่น

มิชิรุแอบรู้สึกเสียศักดิ์ศรีจึงเตือนซ็องฮยอนชาง แต่ดูเหมือนเขาจะไม่คิดเปลี่ยนใจ

"อ๋อ ไม่เป็นไรครับ เริ่มเลยดีกว่า"

"อืม... ได้ครับ"

พูดตามตรง มิชิรุรู้สึกเสียศักดิ์ศรี

เพราะแค่ปีที่แล้วเขายังเป็นฮันเตอร์ที่ได้ชื่อว่าแข็งแกร่งที่สุดในญี่ปุ่น

มิชิรุเป็นฮันเตอร์ที่แข็งแกร่งติดอันดับต้นๆ ของเอเชีย

'ดูเหมือนจะมั่นใจเกินตัวเพราะมีพลังแข็งแกร่งเกินวัย... ต้องสั่งสอนก่อนจะไปเจออันตรายที่ไหน'

มิชิรุจึงตั้งใจจะเหยียบย่ำซ็องฮยอนชางให้ราบ

ซ็องฮยอนชางเป็นทั้งฮันเตอร์ที่มีพรสวรรค์และผู้มีพระคุณต่อญี่ปุ่น

จึงยิ่งต้องทำให้เขาตระหนัก

ว่าในโลกนี้มีคนแข็งแกร่งอีกมาก

"งั้นเชิญตรงกลางครับ"

"ครับ"

ตึก ตึก ตึก

มิชิรุและซ็องฮยอนชางเดินไปกลางสนามประลอง แล้วหันหน้าเข้าหากันพร้อมถอยห่างออกช้าๆ

"นางิสะ นายเป็นกรรมการการประลองครั้งนี้นะ"

"ครับ"

การประลองครั้งนี้ให้นางิสะรองหัวหน้าเป็นกรรมการ

หลังจากซ็องฮยอนชางและมิชิรุถอยห่างกันพอสมควร นางิสะก็เอ่ยขึ้น

"เอาล่ะ จะเริ่มการประลองระหว่างท่านหัวหน้าและคุณซ็องฮยอนชาง!"

ฟ้าว!

นางิสะลดมือลงเป็นสัญญาณเริ่มประลอง

ทันทีที่เริ่มประลอง มิชิรุก็ชักดาบทั้งสองเล่มที่เหน็บอยู่ที่เอวออกมาพร้อมดึงพลังเวท

ฉึบ! ฉึบ!

อื้อออ...!!!!

กึกกึกกึกกึก...!!!!

พลังเวทมหาศาลที่พุ่งออกมาจากร่างของเขาทำให้ทั้งสนามประลองสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง