บทที่ 415 แผนการส่งสินค้า(ฟรี)

บทที่ 415 แผนการส่งสินค้า(ฟรี)

เวลาสามวันผ่านไปอย่างรวดเร็ว

ในช่วงวันหยุดสามวันของเทศกาลวันชาติ ห้างการค้ามียอดขายสูงถึง 1.6 ล้านหยวน น่าตกใจมาก พนักงานทุกคนที่มาทำงานล่วงเวลาก็ได้กำไรงาม โบนัสและค่าล่วงเวลาของแต่ละคนสูงถึงกว่าร้อยหยวน

แม้จะเหนื่อยหน่อย แต่ทุกคนก็เต็มไปด้วยแรงกระตุ้น เหนื่อยแต่มีความสุข

โรงงานอิเล็กทรอนิกส์ที่ 2 ในช่วงวันหยุดสามวันเปิดเครื่องจักรเต็มกำลัง ผู้จัดการซุนไม่ได้กลับบ้านสามวัน คอยดูความคืบหน้าการผลิตวิทยุที่โรงงานตลอด หยุดผลิตสินค้าที่ไม่สำคัญทั้งหมด ผลิตสามกะ

แม้จะทำอย่างนั้น สินค้าก็ยังไม่พอจ่ายให้ทั้งสามที่ แต่ผู้รับผิดชอบรู้ว่าผู้จัดการซุนพยายามอย่างเต็มที่แล้ว จึงไม่กล้าพูดอะไร

โรงงานอิเล็กทรอนิกส์ที่ 2 วางแผนการผลิตเดือนตุลาคม กำลังผลิตเฉลี่ยวันละ 1,000 เครื่อง ครึ่งหนึ่งส่งให้ห้างการค้า 300 เครื่องส่งให้ห้างสรรพสินค้าที่หนึ่ง ที่เหลือ 200 เครื่องส่งให้ห้างสรรพสินค้าที่สอง

แม้ห้างสรรพสินค้าที่สอง จะไม่พอใจ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ใครใช้ให้ผู้จัดการห้างการค้าเป็นที่ปรึกษาด้านเทคนิคของโรงงานอิเล็กทรอนิกส์ที่ 2 ล่ะ

แต่เย่ชวนไม่พอใจกับจำนวนนี้ แม้สามวันทองของการขายจะผ่านไปแล้ว แต่ด้วยกิจกรรมนำเก่าแลกใหม่ ยอดขายของห้างการค้าต้องไม่ใช่แค่ 500 เครื่องต่อวันแน่

ในขณะเดียวกัน ผู้จัดการซุนรวบรวมช่างเทคนิคทั้งหมดในโรงงาน ยังเรียกช่างเทคนิคมาจากโรงงานอิเล็กทรอนิกส์ที่ 1 อีกหลายคน ทุ่มเทคัดลอกเทคโนโลยีสายการผลิตวิทยุทรานซิสเตอร์

แต่ความคืบหน้าไม่ราบรื่นนัก ชิ้นส่วนและเทคโนโลยีหลายอย่างข้างในคัดลอกและเจาะให้ทะลุได้ยาก

เมื่อผู้จัดการซุนบ่นกับเย่ชวน อีกฝ่ายปลอบว่าไม่ต้องรีบร้อน เทคโนโลยีที่เขาวิจัยมาหลายปี จะให้เราทะลุทะลวงในเวลาแค่ไม่กี่วันได้อย่างไร เรื่องพวกนี้ต้องค่อยๆ ทำ ถือเป็นโครงการระยะยาวได้

พอถึงกลางเดือนตุลาคม อากาศในปักกิ่งเย็นลง ฤดูที่สบายที่สุดในรอบปีก็มาถึง

ห้างการค้าสะสมเครื่องใช้ไฟฟ้ามือสองได้กว่า 7,000 เครื่อง เย่ชวนเก็บเครื่องใช้ไฟฟ้ามือสองทั้งหมดเข้าระบบ แล้วหาที่ซ่อมให้เสร็จทั้งหมด

ห้างการค้าเปิดเคาน์เตอร์เครื่องใช้ไฟฟ้ามือสองในลานสหกรณ์การค้า ขายหลักๆ คือวิทยุและพัดลม ราคาเพียงหนึ่งในสามของราคาเครื่องใหม่ยี่ห้อเดียวกัน

ที่สำคัญที่สุดคือเครื่องใช้ไฟฟ้ามือสองไม่ต้องใช้คูปองใดๆ

เมื่อได้ยินข่าวนี้ ชาวบ้านแถวนั้นก็คลั่งไคล้และบ้าคลั่งอีกครั้ง

หลายครอบครัวเก็บเงินซื้อวิทยุได้แล้ว แต่ไม่มีคูปอง พอมีเครื่องใช้ไฟฟ้ามือสอง ในที่สุดก็ได้สมความฝันมีวิทยุ

ฉินหวายหรูก็เริ่มคิดมาก แม้เธอจะมีเงินเดือนแค่ยี่สิบกว่าหยวน แต่ต้องรับผิดชอบค่าใช้จ่ายของตัวเองกับเสี่ยวตังเท่านั้น ค่าใช้จ่ายต่อเดือนมีแค่เจ็ดแปดหยวน

อาหารเย็นมีไท้จู้เอาอาหารเหลือจากโรงงานมาให้ ตอนกลางวันป้าอี้ช่วยดูลูก เก็บค่าอาหารแค่เล็กน้อยเป็นพิธี

แต่เดิมป้าอี้ไม่อยากช่วยแล้ว เรื่องการตายของเจียตงสวีทำให้เธอรู้สึกรังเกียจฉินหวายหรูมาก แต่อี้จงไห่ขอร้องว่าช่วยได้ก็ช่วยเถอะ

ตอนนี้ชีวิตของฉินหวายหรูดีขึ้นบ้าง แต่ความสัมพันธ์ในบ้านกลับแย่ลง นอกจากไท้จู้แล้ว เกือบทุกคนที่เห็นเธอแทบไม่สนใจ

เรื่องการตายของเจียตงสวี คนมีหูมีตาก็รู้ว่ามีพิรุธ มีแต่ไท้จู้ที่ถูกความรักบดบังตา ถึงได้โง่คิดว่าเธอเป็นคนดี

ในยุคที่ค่อนข้างบริสุทธิ์นี้ ไม่มีใครอยากคบหาสนิทกับผู้หญิงที่มีจิตใจอำมหิตเยี่ยงงูพิษ จึงไม่พูดกับฉินหวายหรูถ้าไม่จำเป็น

ถ้าไม่ได้รับอี้ซินซินมาเลี้ยง ป้าอี้และอี้จงไห่คงไม่ช่วยดูแลเสี่ยวตังแน่ ตอนนี้แค่ไม่มีทางเลือกเท่านั้น

เมื่อได้ยินว่าห้างการค้ามีขายเครื่องใช้ไฟฟ้ามือสอง ฉินหวายหรูก็คิดอยากไปดูในวันอาทิตย์

ปกติเธอไปแต่ที่ทำงานกับบ้าน จำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าไม่ได้เดินเที่ยวมากี่ปีแล้ว นอกจากซื้อของใช้จำเป็น เธอไม่กล้าใช้เงินแม้แต่สตางค์เดียว

หลังจากเจียจางจื่อและป่างเกิงเข้าคุก เธอก็มีเงินเก็บเป็นของตัวเองเสียที แม้จะมีแค่ยี่สิบกว่าหยวน แต่ก็เป็นเงินเก็บ

แต่เช้า เธอจูงมือเสี่ยวตัง ใบหน้ามีรอยยิ้มพอใจ พูดคุยหัวเราะตลอดทางมาถึงห้างการค้า

หลังปรับปรุงเป็นห้างการค้า นี่เป็นครั้งแรกที่เธอมา พอเดินเข้าลานก็ตกใจกับทุกอย่างที่เห็น

ทั้งจุดบริการธุรกิจและลานสหกรณ์การค้าคึกคักมาก คนมากมายล้อมแผงขายถามนั่นถามนี่

เธอเดินตามป้ายบอกทาง มาถึงหน้าอาคารที่มุมตะวันออกเฉียงใต้ของลาน ที่นี่คือที่ขายเครื่องใช้ไฟฟ้ามือสอง

ด้านหน้ามีคนกำลังสอบถามอยู่หลายคน พนักงานขายก็ตอบทุกคำถามอย่างใจเย็น

พอถึงคิวฉินหวายหรู เธอถามว่า "สหาย วิทยุมือสองที่ถูกที่สุดราคาเท่าไหร่คะ?"

"15 หยวน แต่เป็นวิทยุแบบหลอดเดี่ยวนะครับ" พนักงานขายตอบ

ฉินหวายหรูดีใจ ราคานี้ถูกกว่าที่คิดไว้อีก

"ใช้ได้ไหมคะ?"

"วิทยุหลอดเดี่ยวรับประกันสามเดือน วิทยุทรานซิสเตอร์รับประกันครึ่งปี ถ้าเสียเองโดยไม่ใช่ความผิดของคนใช้ภายในสามเดือน เรารับประกันเปลี่ยนเครื่องให้ครับ!"

"ดีขนาดนี้เลย? ไม่ต้องใช้คูปองจริงๆ เหรอคะ?"

"ไม่ต้องครับ!" พนักงานขายตอบอย่างใจเย็น

"ฉันจะซื้อหนึ่งเครื่องค่ะ สหาย ออกใบเสร็จให้หน่อยค่ะ!" ฉินหวายหรูพูดอย่างร่าเริง