บทที่ 445 สิ้นสุดด้วยความว่างเปล่า(ฟรี)
บทที่ 445 สิ้นสุดด้วยความว่างเปล่า(ฟรี)
เรื่องวุ่นวายในบ้านไม่ได้ส่งผลกระทบต่อการใช้ชีวิตปกติของผู้คน หลังจากเรื่องราวผ่านพ้นไป ชีวิตก็ต้องดำเนินต่อไป
ทั้งสามคนถูกนำตัวไปที่สถานีตำรวจในวันนั้น พร้อมกับสวี่ต้าเม่าและผู้อาวุโสอีกสามคนที่ดูแลเรื่องนี้
ในช่วงบ่าย สวี่ต้าเม่ากลับมาพร้อมกับหูชิวเหมย น่าประหลาดใจที่ทั้งคู่กลับมาคืนดีกันเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ความขัดแย้งก่อนหน้านี้ก็คลี่คลายไปแล้ว
ตอนกลางคืน คุณยายหูหนวกกลับมาที่บ้านโดยมีตำรวจคนหนึ่งคอยคุ้มกัน จนกระทั่งดึกจึงเป็นคราวที่ไท้จู้กลับมา
นี่ก็เพราะหูชิวเหมยไม่ได้เอาเรื่องจริงจัง หากเธอจะเอาความจริงๆ ไท้จู้อาจต้องติดคุก อย่างน้อยสามถึงห้าเดือน
หัวหน้าหวังทราบเรื่องนี้จึงรีบไปที่สถานีตำรวจ สั่งสอนคุณยายหูหนวกอย่างจริงจัง อี้จงไห่ก็ถูกตำหนิด้วย ส่วนเย่หย่งซุ่นกลับได้รับการต้อนรับอย่างดี มีคนคอยรินน้ำชาให้
เฉียนปู้กุ้ยนั่งอยู่บนเก้าอี้ในสถานีตำรวจโดยไม่มีใครสนใจ เขามองเย่หย่งซุ่นด้วยความอิจฉา คิดในใจว่าถ้าตัวเองมีลูกชายแบบเย่ชวนคงจะดีแค่ไหน
แม้ว่าเรื่องนี้จะผ่านไปแล้ว แต่สวี่ต้าเม่าก็เริ่มแค้นไท้จู้ ถึงขนาดตำหนิภรรยาว่าควรจะกดดันอีกฝ่ายให้ถึงที่สุด ให้ติดคุกสักสามถึงห้าปีจึงจะดี
หูชิวเหมยเป็นผู้หญิง จิตใจอ่อนโยนกว่า การที่คำพูดเพียงประโยคเดียวของเธอจะตัดสินอนาคตของคนอื่น เธอจึงไม่ติดใจเอาความต่อ
ไท้จู้กลับมาที่บ้านด้วยท่าทางหดหู่ พอดีเห็นประตูบ้านฉินหวายหรูเปิดอยู่ เสี่ยวตังนั่งกินข้าวอยู่ที่หน้าประตู "พี่ฉิน กำลังกินข้าวเหรอ?"
ฉินหวายหรูเห็นว่าเป็นไท้จู้ก็ไม่สนใจ เดินส่ายสะโพกเข้าบ้านไป
ไท้จู้ยิ้มแห้งๆ เหมือนเอาหน้าร้อนๆ ของตัวเองไปกระทบก้นเย็นๆ ของคนอื่น ส่ายหน้าแล้วเดินขึ้นบันไดกลับบ้าน
พอเข้าประตูมา เหอยื่อสุ่ยกำลังกินข้าวอยู่ในบ้าน เห็นพี่ชายเข้ามาก็ถามด้วยความประหลาดใจ "พี่ กลับมาได้ยังไง?"
ไท้จู้พูดด้วยความขำปนเศร้า "ยังไง? ไม่ให้พี่ออกมาหรือไง?"
"แต่...แต่หนูทำข้าวแค่ส่วนของหนูนะ!" เหอยื่อสุ่ยพูดอย่างลำบากใจ
ไท้จู้ได้ยินประโยคนี้ รอยยิ้มบนใบหน้าก็แข็งค้าง โมโหจนต้องเดินไปนอนบนเตียง
"เธอกินเองเถอะ โมโหจนอิ่มแล้ว!"
เหอยื่อสุ่ยไม่สนใจพี่ชาย พอได้ยินก็ก้มหน้าก้มตากินข้าวต่อ พลางอ่านหนังสือไปด้วย เวลาอ่านถึงตอนสนุกก็หัวเราะคิกคัก
ไท้จู้ยิ่งโมโหหนัก กอดผ้าห่มผืนหนึ่งแล้วหลับไป
วันรุ่งขึ้น วันพุธ
เริ่มสัปดาห์ใหม่อีกครั้ง เรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อวานแทบจะถูกลืมไปหมดแล้ว ใครที่ต้องไปทำงานก็ไปทำงาน ใครที่ต้องไปตลาดซื้อผักก็ไปซื้อผัก
เย่ชวนมาถึงห้างการค้า ตั้งแต่เริ่มงาน รถก็ทยอยเข้ามาเรื่อยๆ แล้วขนของจากรถเข้าคลังสินค้าก่อนจะจากไป
วันนี้เป็นวันที่โรงงานอาหารต่างๆ นำสวัสดิการที่เขาสั่งซื้อมาส่ง มีพนักงานสามคนคอยรับของโดยเฉพาะ และจัดแบ่งสวัสดิการทั้งหมดเป็นหมวดหมู่
จนถึงเที่ยง รถขนส่งก็ยังคงเข้ามาไม่ขาดสาย พนักงานที่รับผิดชอบการจัดแบ่งหมวดหมู่ต่างยุ่งจนแทบไม่มีเวลาพัก
ห้างการค้าแบ่งเป็นสองส่วน คือจุดธุรกิจและสหกรณ์ร้านค้า แต่เดิมมีพนักงานเจ็ดสิบกว่าคน ต่อมารับเพิ่มอีกยี่สิบกว่าคน รวมพนักงานเกือบร้อยคน
สำหรับการขอรับพนักงานใหม่ของเย่ชวน แต่เดิมสหกรณ์ร้านค้าส่วนกลางไม่อนุมัติ พวกเขาเห็นว่าพนักงานขายที่มีอยู่เพียงพอต่อการทำงานปกติแล้ว การรับคนใหม่เข้ามาจะกินส่วนแบ่งเงินเดือน และจะลดกำไร...
แต่เย่ชวนยืนกรานอย่างหนักแน่น และบอกว่านี่เป็นส่วนหนึ่งของการปฏิรูป จนในที่สุด ฝ่ายบุคคลของสหกรณ์ร้านค้าส่วนกลางจึงอนุมัติโควตา 25 ตำแหน่งให้เขา
ไม่มีใครคาดคิดว่า 25 คนนี้เมื่อเข้ามาในห้างการค้า ทำให้จำนวนพนักงานเพิ่มเป็นเกือบ 100 คน แม้จะเป็นเช่นนั้น คนที่หยุดสลับกันทำงานก็ยังต้องทำงานล่วงเวลา โดยเฉพาะช่วงที่มีกิจกรรม คนก็ยังไม่พอใช้
เย่ชวนขอรับพนักงานเพิ่มอีกครั้ง คราวนี้ต้องการอย่างน้อย 50 คน สหกรณ์ร้านค้าส่วนกลางยังไม่ได้อนุมัติอย่างเป็นทางการ หากเอกสารลงมาก็คงต้องรอหลังปีใหม่
พอถึงบ่ายสามโมง สวัสดิการทั้งหมดก็ส่งมาถึงห้างการค้าและบรรจุหีบห่อเสร็จสิ้น
เนื่องจากตอนนี้เป็นฤดูหนาว ไม่ต้องกังวลเรื่องอาหารเน่าเสีย เย่ชวนจึงไม่รีบแจกจ่าย
หลังจากจัดแบ่งและบรรจุหีบห่อสวัสดิการแล้ว ก็เก็บไว้ในคลังสินค้า อีกไม่กี่วันก็จะถึงเทศกาลเล็กทางภาคเหนือ จะแจกจ่ายในวันนั้น
แต่หน่วยงานอื่นไม่ได้มีสวัสดิการดีเท่าห้างการค้า โรงงานอิเล็กทรอนิกส์ที่สองส่งสวัสดิการปีใหม่มาให้เขาแต่เนิ่นๆ มีแค่เนื้อราคา 2,500 และแป้งขาว 5 จิน ไม่ถึงเศษเสี้ยวของห้างการค้า
ทั้งสหกรณ์ร้านค้าส่วนกลางและบริษัทรับซื้อวัสดุก็บรรจุชื่อเย่ชวนไว้ในรายชื่อแจกสวัสดิการด้วย ที่แรกยังพอดีหน่อย ที่หลังมีแค่ไก่ตัวเดียวเท่านั้น
งานรวมสินค้าตรุษจีนของห้างการค้ายังคงดำเนินไปอย่างคึกคัก ทุกวันมีลูกค้าหลายพันคนมาใช้บริการ แซงหน้าห้างสรรพสินค้าหลายแห่งในปักกิ่งไปแล้ว
ห้างการค้าในปัจจุบันไม่ใช่สหกรณ์ร้านค้าเหมือนแต่ก่อนอีกต่อไป แต่เป็นศูนย์การค้าครบวงจร เน้นขายวิทยุทรานซิสเตอร์และเครื่องใช้ไฟฟ้ามือสอง จนมีชื่อเสียงไปทั่วประเทศ