บทที่ 630  การแบ่งปันความเสี่ยง(ฟรี)

⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠

บทที่ 630 การแบ่งปันความเสี่ยง(ฟรี)

เมื่อเย่ชวนมีความคิดที่จะเปิดศูนย์การค้าครบวงจร เขาก็เตรียมดำเนินการทันที

เขาติดต่อเฉินเฟยหมิง ได้รับที่ดินในย่านที่คึกคักที่สุด แม้พื้นที่จะไม่ใหญ่มาก แต่ก็เพียงพอที่จะสร้างศูนย์การค้าขนาดใหญ่แบบอนาคตได้

เย่ชวนเชิญนักออกแบบที่เก่งที่สุดมา และมีส่วนร่วมในการออกแบบด้วยตัวเอง

เป้าหมายของเขาคือ การตกแต่งภายในของศูนย์การค้าครบวงจรจะไม่ล้าสมัยแม้ผ่านไป 40 ปี แม้แต่ในอนาคต คนรุ่นใหม่ก็จะไม่รังเกียจ

หากเป็นเช่นนั้น ก็ต้องใส่ใจเรื่องแหล่งสินค้า การวางแผน และการบริการให้มากขึ้น

การออกแบบตกแต่งภายในและภายนอกใช้เวลาประมาณสองเดือน

เย่ชวนเสนอความต้องการทั้งหมดของเขา และปฏิเสธแบบร่างนับไม่ถ้วน หากไม่ใช่เพราะเขาให้เงินมาก ทีมออกแบบคงลาออกไปนานแล้ว

แบบที่พวกเขาคิดว่าน่าพอใจมาก กลับถูกเย่ชวนวิจารณ์ว่าไร้ค่า หัวหน้าทีมออกแบบรู้สึกไม่พอใจมาก

แต่เมื่อเย่ชวนอธิบายแนวคิดของตน และชี้ข้อบกพร่องนับไม่ถ้วนในแบบ คนเหล่านี้ก็รู้สึกเคารพนับถือเขามาก

จนกระทั่งสองเดือนต่อมา หลังจากปฏิเสธแบบเกือบ 50 แบบ แบบสุดท้ายก็สำเร็จ

ทีมออกแบบถอนหายใจด้วยความโล่งอก เมื่อพวกเขาเห็นแบบออกแบบ พวกเขารู้ว่านี่เป็นอาคารที่จะปฏิวัติวงการ และเป็นการออกแบบที่ยิ่งใหญ่ที่สุด

แบบสุดท้ายเสร็จในช่วงปลายปี 1986 เย่ชวนนัดพบบริษัทก่อสร้าง ผู้บริหารของบริษัทเหล่านี้เมื่อเห็นแบบก็รู้สึกเงียบไป

พวกเขาไม่เคยทำงานแบบนี้มาก่อน เป็นการสร้างอาคารทั้งหลังด้วยวิธีการเทคอนกรีต แทนที่จะเป็นโครงสร้างอิฐผสมแบบดั้งเดิม

ในที่สุด บริษัทก่อสร้างของรัฐแห่งหนึ่งตกลงที่จะลอง และเสนอระยะเวลาการก่อสร้างหนึ่งปี

เย่ชวนพยักหน้าเห็นด้วยกับข้อเสนอของอีกฝ่าย หนึ่งปีไม่นานเกินไป เขารับได้

ต่อมาคือการเจรจาที่ยากที่สุด

ศูนย์การค้าครบวงจรมีชั้นใต้ดินสองชั้น ชั้นหนึ่งเป็นที่จอดรถ อีกชั้นเป็นซูเปอร์มาร์เก็ต

เขาติดต่อพันธมิตรระยะยาวของเขา หลุยส์ หวังว่าซูเปอร์มาร์เก็ตวอลมาร์ทจะสามารถเข้าสู่ตลาดจีนได้

เดิมวอลมาร์ทเข้าตลาดจีนในปี 1996 กลุ่มวอลมาร์ทใช้เวลาวิจัยหลายปีก่อนตัดสินใจเปิดซูเปอร์มาร์เก็ตแห่งแรกในจีน

แต่ตอนนี้เป็นปลายปี 1986 หากเปิดก็จะเป็นปี 1988 กลุ่มวอลมาร์ทยังไม่ได้ทำการวิจัย หลุยส์กังวลว่าคณะกรรมการบริษัทจะไม่อนุมัติ

แต่หลังจากพูดคุยกันตลอดบ่าย ความมุ่งมั่นของเย่ชวนก็โน้มน้าวเขาในที่สุด

"คุณเย่ คุณมีวาทศิลป์ที่น่าชื่นชม ผมจะกลับไปโน้มน้าวพวกกรรมการเจ้าเก่าเหล่านั้น แต่ผมไม่รับประกันว่าจะทำภารกิจนี้สำเร็จ!"

"หลุยส์ ผมเชื่อในความสามารถของคุณ! กลุ่มวอลมาร์ทกำลังอยู่ในช่วงคอขวด หากต้องการพัฒนาต่อไป ตลาดจีนสำคัญที่สุด!"

"คุณเย่ ผมได้แต่บอกว่าจะพยายาม ผมไม่กล้าให้คำมั่นใดๆ กับคุณ!" หลุยส์ยักไหล่พูด

"รอข่าวดีจากคุณนะ เพื่อนรัก!" เย่ชวนเกลี้ยกล่อม

ความจริงแล้ว แรกเริ่มเขาคิดจะทำซูเปอร์มาร์เก็ตเอง แต่ตอนนี้งานมากเกินไป หาคนไม่ได้

เขาร่วมมือกับกลุ่มวอลมาร์ทมาหลายปี อีกฝ่ายมีระบบซูเปอร์มาร์เก็ตที่สมบูรณ์แบบ กลุ่มบริษัทยังสามารถใช้ชื่อเสียงของวอลมาร์ทมาสร้างชื่อเสียงให้ศูนย์การค้าครบวงจร ได้ประโยชน์ทั้งสองทาง!

เนื่องจากงานทั้งหมดเป็นเรื่องใหม่ มีความไม่แน่นอนบางประการ การสร้างศูนย์การค้าครบวงจรของเย่ชวนต้องลงทุนเงินจำนวนมาก

แต่เขาคิดว่าคุ้มค่า การใช้เงิน 100 ล้านหยวนในการทดลอง ไม่นับว่าแพง

แม้จะล้มเหลว เพียงแค่หลบอยู่ไม่กี่ปี ก็สามารถเปิดใหม่ได้

เขามีเงินทุนมากมายที่จะลองผิดลองถูก และเขาไม่คิดว่านี่เป็นความผิดพลาด

เย่ชวนจำได้ว่าในชาติก่อนเคยอ่านข่าวเกี่ยวกับความคึกคักเมื่อซูเปอร์มาร์เก็ตต่างชาติแห่งแรกของจีนเปิดในปี 1996 เขาเลื่อนเวลานี้เร็วขึ้น 8 ปี เชื่อว่าจะประสบความสำเร็จเช่นกัน

จนกระทั่งวันสุดท้ายของปี 1986 หลุยส์จึงโทรมา

"คุณเย่ ผมขอโทษที่ใช้เวลานานขนาดนี้"

"ไม่เป็นไร ตอนนี้ยังไม่ได้เริ่มงาน อย่างน้อยก็ต้องรออีกปี แม้คุณจะโทรมาอีกปีข้างหน้าก็ยังทัน" เย่ชวนพูดติดตลก

"ฮ่าฮ่า คุณเย่ คุณช่างอารมณ์ดีจริงๆ"

"หลุยส์ คุณโทรมาหาผม เป็นข่าวดีหรือเปล่า?"

"คุณเย่ มีทั้งข่าวดีและข่าวร้าย ผมขอเริ่มด้วยข่าวดีก่อนดีกว่า!"

"หลุยส์ คุณเล่ามาเถอะ"

"คณะกรรมการยังไม่ได้ทำการวิจัยตลาดจีน พวกกรรมการเจ้าเก่าล้วนระมัดระวังมาก หลังจากประชุมคณะกรรมการเจ็ดครั้ง ในที่สุดก็เห็นด้วยที่จะเปิดวอลมาร์ทแห่งแรกในปักกิ่ง แต่พวกเขาต้องการเปลี่ยนรูปแบบความร่วมมือ"

"โอ้? เปลี่ยนอย่างไร?"

"แบ่งปันความเสี่ยง!"

เย่ชวนหายใจเร็วขึ้น เขาปรับอารมณ์ แล้วถามว่า: "แบ่งปันความเสี่ยงอย่างไร?"

"พวกกรรมการเจ้าเก่ากังวลเกี่ยวกับรายได้ของชาวจีนและรูปแบบการค้าที่คุ้นเคยมานาน จึงหวังว่ากลุ่มวอลมาร์ทและกลุ่มหัวเต๋อจะร่วมลงทุน ร่วมกันก่อตั้งบริษัทสาขาจีนของกลุ่มวอลมาร์ท!"